przyszłe teściowe

[lady68]

mam taką prośbę kochane kobiety, wiele z Was wychowuje swoich kochanych
synków chroniąc ich totalnie przed wszystkim.
Przykłady:
1. nie wychodzi sam się bawić bo złamie ręke albo nie daj Boże jakiś zły
łobuz go zbije
2. nie jeździ na kolonie bo tam go otrują albo koledzy nauczą złych nawyków
3. później "pamietaj syneczku dziewuchy są okropne i chcą cie wplątać w
bachora"
Czytając te wszystki wątki o teściowych stwierdzam że jest to w Polsce
ogromny problem, sama się z tym borykam od wielu lat, chociaż wreszcie udaje
mi się wychodzić na prostą. Przecież to kobiety są odpowiedzialne za
wychowywanie swoich synów w szacunku do kobiet.
Dlaczego my zachowujemy się tak irracjonalnie? same narzekamy na swoje
teściowe a nie robimy nic żeby lepiej wychować synów.
Czyżby dlatego żeby przyszłe synowe nie miały lepiej od nas?

Zgadza się jestem tradycjoonalistą mam jakąś tam wizję jak powinna wyglądać
rodzina oczywiście w tych czasach, ale to co sie teraz dzieje z mężczyznami
to katastrofa.
Tak strasznie łatwo dają sobą manipulować nie potrafią docenic tego że maja
kobietę która ich kocha, dziecko. Przecież to od nich tylko zależy jak będą
się układać stosunki między kobietami. Przecież mamusia na nich się nigdy nie
obrazi a synowa będzie wrogiem. Dlatego właśnie drugą po alkoholiźmie
przyczyną rozwodu są rodzice, smutne - bardzo smutne:(

[owca]

mam swoją małą teorię na temat konfliktu pomiędzy 'synowymi' a 'teściowymi' ;-)

otóż większość samców znaczy swój teren, przez to sytuacja wydaje się dla obu
stron (właściciela terenu i przybysza z zewnątrz) jasna
starają się nie wchodzić sobie w drogę, a jeśli to już następuje to wiadomo
jakie są tego efekty
odmiennie natomiast jest z samicami
wydaje im się, że mogą 'bezkarnie' sobie wchodzić w paradę, krytykować i pouczać
niestety praktyka pokazuje, że samice są bardziej 'posesyjne' niż samce i
wszelkie próby ingerencji samicy z zewnątrz skazana jest w większości
przypadków na konflikt
tym różnimy się od innych zwierząt, że mamy bardziej rozwiniętą świadomość a na
przestrzeni wieków wypracowaliśmy sobie tzw. język, którym z powodzeniem możemy
rozwiązywać wszelkie różnice zdań
tak więc rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać
nie ma lepszej metody na pozytywne bądź chociażby poprawne kontakty z teściową
jak klarowne przedstawienie swojego stanowiska

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[lady68]

co do panów to swięta prawda jeden drugiemu nie wchodzi w paradę obserwuje to
między moim mężem a tatą.
Natomiast mamusie... to już zupełnie inna sprawa uważają dzieci za swoją
właśność, ludzi którzy nie myslą i sa za młodzi na podejmowanie jakichkolwiek
decyzji samodzielnie.
Może powinno sie organizować nie tylko kursy dla małżeństw ale i przyszłych
teściowych? parę takich rozmów z psychologiem na pewno dało by przynajmniej coś
do myślenia.
Niektórzy radza postawić jasno sprawę na początku, czasami to się udaje ale
bardzo często prowadzi tylko do konfliktów i awantó jak było w moim przypadku.
Nawet interweniował mój ojciec i prosił teściowa aby dała nam żyć spokojnie.
Nic to nie dało taki charakter. Jak któraś ma szczęście to mężowie w końcu
zrozumieja problem jak nie to męczą się wszyscy.

[owca]

moje początkowe kontakty z teściową nie należały do majmilszych
był moment, że obydwie powiedziałyśmy sobie o wiele za dużo ;-)
z perspektywy czasu mogę powiedzieć tyle:
cierpliwość, dosadna uprzejmość, upór i bycie konsekwentnym

po siedmiu latach małżeństwa mogę powiedzieć, ze moje kontakty z teściową są
poprawne z tendencją do serdecznych
;-)

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[lady68]

moje kontakty polepszyły sie po 10 latach, a ostatnie dwa z nielicznymi
wyjatkami są niezłe a nawet bardzo dobre co mnie cieszy:)
Masz racje upór i konsekwencja zdzialaja wiele. Dlatego dwa dni po ślubie
powiedziała mi że jestem uparta jak baran, może miała na mysli owce:):)?

[owca]

owce są jeszcze bardziej uparte niż barany
o czy przekonał się już mój małżonek ;-)

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[Gość: baba]

KLuczem do tego, zeby nie byc tesciowa z kawalow jest tzw. zdrowy egoizm.
Kobieta, poza mezem, dziecmi i domem, powinna miec kawal swojego wlasnego
swiata.Nie musi byc to koniecznie tylko praca zawodowa, wrecz przeciwnie tem
mikroswiat powinien obejmowac cos wiecej- ksiazki i inne zainteresowania
kulturalne, grono znajomych poza paniami z magla,dbalosc o siebie.
Inaczej gdy dzieci sie usamodzienia i przejdzie sie na emeryture, nic nie
zostaje, zatem pustke trzeba jakos zapelnic zyjac zyciem swoich doroslych
dzieci.
Nie chce byc zle zrozumiana, ze najezdzam na wyzsze wartosci, ale wydaje mi
sie, odwrotna strona etosu matki- Polki jest po prostu straszna tesciowa.
Zwroccie uwage, jak w dowcipach przedstawiany jest tesc- czlowiek niepozornym
zahukany przez zone, bezbarwny, zainteresowany co najwyzej potajemnym wypadem
na piwko, chetnie za to wypuszczanym na ryby. Nie ma mowy o wzajemnej glebokiej
wiezi, WSPOLNYCH zainteresowaniach, celach, przyjemnosci z przebywania razem.
Nie piszcie tylko, ze to przeciez kawaly-dobrze, ale w kawalach bywa kawal
wnikliwie podejrzanej rzeczywistosci ! Rola tescia dobrze podkresla charakter
tesciowej.
Kiedys pisalam tu o tesciowych we Francji- okropne,grube, zaniedbane,
wscibskie i natretne baby to absolutna mniejszosc. Okres samodzielnienia dzieci
jest tam uteskniony i wykorzystywany na to, zeby wreszcie nacieszyc sie
wolnoscia, jeszcze dobrym zdrowiem, pieniedzmi, a nie na nianczenie wnuczat.
Rozpisalam si, poniewaz mam 2 synow i chcialabym odstawac od stereotypu.
PZDR

[summa]

Gość portalu: baba napisał(a):

>
> KLuczem do tego, zeby nie byc tesciowa z kawalow jest tzw. zdrowy egoizm.
> Kobieta, poza mezem, dziecmi i domem, powinna miec kawal swojego wlasnego
> swiata.Nie musi byc to koniecznie tylko praca zawodowa, wrecz przeciwnie tem
> mikroswiat powinien obejmowac cos wiecej- ksiazki i inne zainteresowania
> kulturalne, grono znajomych poza paniami z magla,dbalosc o siebie.
> Inaczej gdy dzieci sie usamodzienia i przejdzie sie na emeryture, nic nie
> zostaje, zatem pustke trzeba jakos zapelnic zyjac zyciem swoich doroslych
> dzieci.

masz rację, babo.
tu jest właśnie ten pies pogrzebany.

[owca]

Gość portalu: baba napisał(a):

> Kobieta, poza mezem, dziecmi i domem, powinna miec kawal swojego wlasnego
> swiata.Nie musi byc to koniecznie tylko praca zawodowa, wrecz przeciwnie tem
> mikroswiat powinien obejmowac cos wiecej- ksiazki i inne zainteresowania
> kulturalne, grono znajomych poza paniami z magla,dbalosc o siebie.
> Inaczej gdy dzieci sie usamodzienia i przejdzie sie na emeryture, nic nie
> zostaje, zatem pustke trzeba jakos zapelnic zyjac zyciem swoich doroslych
> dzieci.

tylko niestety jest to raczej sytuacja życzeniowa
co jeśli świat teściowej zamyka się w jej czterech ścianach, na dodatek ściany
te skutecznie oddzielają również pozostałych domowników od otoczenia?
pozostaje tylko walczyć
spokojnie bez nerwów, ale konsekwentnie uświadamiać jej, że życie ich dzieci
nie jest już uzależnione od jej koncepcji, chęci i poglądów.

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_

[Gość: Seth]

Uwazam, ze w tym watku poruszony zostal dosc istotny problem. I zgadzam sie z
tym co napisala lady68. Dostrzegam jeszcze jedna damska niekonsekwencje w tym
temacie. Otoz z moich obserwacji wynika, ze wsrod kobiet (w szczegolnosci
mlodych)wystepuje tendencja do przyszywania facetowi, ktory czesto kontaktuje
sie z wlasna matka, radzi sie jej w wielu sprawach itp., łaty "maminsynka". A
gdy wreszcie one same doczekaja sie synow, to chuchaja na nich, dmuchaja,
trzymaja pod kloszem i same ich na takowych maminsynkow wychowuja. I jest
dramat i sceny, jak synio nie dzwoni co drugi dzien. Jestem facetem i nigdy
nie zglebie tajemnicy uczuc matczynych. Ale widze wokolo dosc sporo facetow,
ktorzy sa wrecz uzalenieni od wlasnych matek, ktorych zdanie jest dla nich
wyrocznia i jedynym punktem odniesienia. Sa po prostu kompletnie
niesamodzielni. Ma to rowniez niebagatelny wplyw na stosunki damsko-meskie
tych facetow, bo w napotkanych kobietach szukaja odpowiednika matki a nie
partnerki. Wine za to ponosi wychowanie. Rozumiem, ze matka kocha swe dziecko
ponad wszystko, ale...

Seth:)

[Gość: jendza]

Mysle, ze istota problemu 'tesciowej' jest nie fakt,
ze matka 'kocha swoje dziecko ponad wszystko',
tylko fakt, ze ona ponad wszystko kocha... siebie...
To dlatego JEJ dziecko ma byc dla NIEJ, bo przeciez
ona nie po to rodzila i wychowala, zeby byc SAMA...
I to wlasnie dziecko ma po prostu w pelni realizowac
kwestionariusz zapotrzebowan swojej WLASCICIELKI.
Dodatkowo zwykle owa WLASCICIELKA cierpi na deficyt
emocjonalny, spowodowany przez jej malzonka, ktory to malzonek...
realizuje najczesciej analogiczny kwestionariusz wlasnej mamusi...
ograniczajac sie zazwyczaj wobec zony do funkcji nasieniodawcy...
A nastepne pokolenie musi splacic dlug, coby wyrownac chore
emocje... I tak 'grzech' spada na dzieci nasze...

Bo widzisz, jesli sie kocha na przyklad ptaka,
naprawde kocha, to sie go wypuszcza... bo sie rozumie,
czym dla ptaka jest klatka...
Milosc jest chceniem dobra drugiego dla niego samego,
nie zas chceniem, by drugi realizowal nasze potrzeby...

U zrodla problemu tesciowej lezy zatem... brak milosci...
niekoniecznie paradoksalnie...

Pozdrawia smetnie
jendza

[Gość: Seth]

Nie napisalem, ze "milosc do dziecka ponad wszystko" jest istota tego
problemu. Chcialem tylko uprzedzic usprawiedliwianie takich zachowan
niezmierzona macierzynska miloscia. Nie mmniej jednak, ze uzyje Twoich
porownan, tworzenie takiej "klatki" mlodemu chlopakowi tak naprawde go
krzywdzi. I w tym, co pisalas, ze moze byc to konsekwencja braku milosci jest
pewnie duzo racji. Pozdrawiam rowniez (choc nie smetnie)

[Gość: jendza]

Mysle sobie, ze deficyt w wymiarze ducha
powoduje proby kompensacji w zakresie posiadania.
To dlatego niedokochanie w ludziku niedokochanym
generuje potrzebe posiadania: drugiego,
wladzy, pieniedzy, wszystkojednoczego.
Matki, ktore gwalca intymne granice swoich dzieci,
nie kochaja tych dzieci. WYglada na to, ze nawet
nie maja swiadomosci tego, czym jest milosc.
A wyglada na to, ze ow problem dotyczy nie tylko
matek, ale i niematek, oraz ojcow i nieojcow, czyli
ludzi w ogole.
Prawdziwa epidemia:(((, rzekla smetnie jendza,
ale Setha pozdrawia promiennie:))

[summa]

Gość portalu: jendza napisał(a):

> Mysle sobie, ze deficyt w wymiarze ducha
> powoduje proby kompensacji w zakresie posiadania.

jendzo, to zdanie jest cudne - i wyjatkowo celne [hmm, być może dlatego, że tak
dobrze charakteryzuje moją teściową ;)]

czy pozwolisz, że wezmę go sobie na sygnaturkę? :)

Summo,

[Gość: jendza]

oczywiscie:))!
Dodam jeszcze tylko niesmialo, ze wlasnie sie poczulam...
ogromnie rozpieszczona:)).
dobrego wieczoru:)!
jendza

[summa]

Gość portalu: jendza napisał(a):

>> dobrego wieczoru:)!
> jendza

i wzajemnie! :))

summa

[Gość: baba]

To jest ciekawe, co napisalas o malzonku tesciowej, jendza. Sama sie
zastanawialam, dlaczego tesc jest taki bezbarwny, zdominowany, bez partnerskich
wiezi z zona.
I to pasuje ! Wiezi partnerskie tworza sie na poczatku malzenstwa, ciezko je
stworzyc z mamisynkiem- stad nasieniodawcza i pensjodostarczalna rola
malzonka... Mamusia co prawda w pewnym momencie umiera, ale jest juz za pozno.
Sfrustrowana zona przelewa uczucia na synka, a maz nie ma nic do powiedzenia w
domu, bo zawsze byl zdominowany.Oczywiscie nie we wszystkich przypadkach ten
mechanizm musi wystepowac.
Charakter dominujacy zawsze jest oparty na egoizmie- JA musze wszystko
wiedziec i nad wszystkim miec kontrole. Ale egoizm moze byc zdrowa sila
JA potrzebuje swietego spokoju, czasu dla siebie, radzcie sobie sami,
jestescie dorosli. Oczywiscie bez przesady.
Pzdr

Babo,

[Gość: jendza]

mysle, ze wiem, co masz na mysli...
Moze chodzi o to, ze potrzebna jest rownowaga?
Przykazanie milosci glosi, ze trzeba kochac
drugiego JAK siebie samego.
Ni mniej, ni wiecej... Mysle, ze tu wlasnie
tkwi glownie rewolucyjnosc tego przykazania...
Nie mozna kochac drugiego, jesli sie nie kocha
siebie, bo nie kochajac siebie trudno poruszac
sie w przestrzeni 'milosc' - bo to przeciez terra
kompletnie incognita... lub inaczej dziecko
we mgle.
Realizacja przykazania: 'miluj JAK siebie'
nie wyklucza przy tym na przyklad oddania zycia
dla drugiego - wrecz przeciwnie: sprawia, ze ofiara
ma naprawde wartosc, jest rzeczywista...:))
Jesli bowiem nie kochamy siebie, nie doceniamy
cudu wlasnego istnienia- oddanie takiego zycia moze byc -
miast rzeczywista ofiara/darem - po prostu na przyklad
zawoalowanym pozbyciem sie problemu/samobojstwem...

PZDR

jendza

[Gość: baba]

No wlasnie tak- nie chcialam cytowac przykazania milosci bo na niektorych
odwolanie sie do religii dziala odstraszajaco, ale to jest najmadrzejsze
ujecie , jakie znam.Bardzo mi sie podobazdania, ze ludzik niedokochany ma
pustke, ktora probuje zapchac czym sie da.
Pozdrawiam

[lady68]

myślałam nad tym że faktycznie może takie kobiety tak bardzo kochają, że nie
potrafią się skoncentorwać na czymś innym? nawet gdy miały jakieś swoje drobne
pasje to poszły one w zapomnienie. Wygląda na to że niektóre matki po prostu
potrzebuja psychologa albo zyczliwego który by im uświadomił że istnieją też
inne rzeczy na świecie. Jeżeli takie kobiety mają tak silny instynkt
macierzyństwa to dlaczego najczęściej mają jedno dziecko?
Myslę że po prostu nie mogą sobie wyobrazić że tak samo mogłyby kochać drugie.
Rozmawiałam kiedyś na ten temat z moją teściową dlaczego nie zdecydowała sie na
więcej. Mówiła mi chyba jak większość matek jedynaków:
- cięzki poród, chorowało bez przerwy, nie nadawało się do przedszkola itp.
Myślę że pewne sprawy sa po prostu nie do przeskoczenia.
Mam nadzieję że my młode matki będziemy w stanie to zmienić
pozdr. J.

[Gość: baba]

Musle, ze w naszej kulturze takie bezgraniczne oddanie dzieciom bylo,
przynajmniej od 19 wieku, gloryfikowane. Byl i jest to zatem sposob na
dowartosciowanie siebie. A potrzeba troche wysilku, zeby zobaczyc cos poza
dzieckiem. Na szczescie kobieta coraz dluzej moze byc zdrowa i atrakcyjna,
coraz dluzej wiec bedzie odczuwala chec wysjcia spoza cztery sciany. Jestem
pewna, ze wraz z odrzuceniem mitu matki- Polki, w przeciagu pokolenie zmieni
sie nastawienie do zycia pan ok 50-tki.
Niedawno, przegladajac stare ksiazeczki dla dzieci (jeszcze moje- przelom lat
60-70-tych) zauwazylam smieszna rzecz. W co drugiej mozna bylo zobaczyc
ilustracje babci z wnuczkami KILKULETNIMI. Babcia- z siwym koczkiem, lekko
zgarbiona, z okularami na nosie, w fotelu.Plus oczywiscie druty.
Czy ktos zna babcie KILKULETNIEJ wnuczki/ wnuczka ktora tak wyglada ?
A przeciez teraz kobiety pozniej wychodz za maz i maja dzieci...
Pzdr

[lady68]

właśnie to ciekawe, kobiety wychodziły bardzo wcześnie za mąż, więc były
niespełna 40-letnimi babciami.
Więc skąd taki ich wygląd? przyzwyczailiśmy się do tego że tak właśnie powinna
wyglądać babcia.
Myślę że bezgranicznie i bezwarunkowo powinny kochać swoje wnuki babcie, a
mamusie przede wszystkim rozumnie...
pozdrawiam. J

[Gość: baba]

Absolutnie :-))
Skad sie wzial ten wyglad ?
Zgadza sie przyzwyczailismy sie, ale skad to sie wzielo ?
Kiedy bylam mala ( a nie bylo to wieki temu) ktos, kto mial 60 pare lat byl
uwazany za starego. 80 lat dozywalo bardzo niewielu ludzi- wiek sedziwy to
70- tka.
Kobieta po menopauzie bardzo szybko osiagala wyglad z obrazka- prymitywne
farby do wlosow i inne kosmetyki, tlusta dieta + brak gimnastyki sensu stricte.
Przede wszystkim- niechetne reakcje otoczenia na dbalosc o wlasny wyglad matki
doroslych dzieci- babcia miala wnuki nianczyc, a nie sie pindrzyc,inaczej we
lbie jej sie przewraca.
Zaznaczam, iz dziecinstwo spedzilam w malym miasteczku, w wiekszych miastach
moglo to wygladac troche lepiej. Ale pamietam dobrze- kobieta 50-letnia byla
zawsze siwa, miala widoczne zmarszczki i przewaznie nadwage.BYla osoba
starsza, a nie kobieta, ktora moze byc tworcza i atrakcyjna.
Napisalam o tych ksiazeczkach, zeby uzmyslowic, jak szybko niektore rzczy sa w
stanie sie zmienic. Moze za 20 lat dowcipy o tesciowych wogole przestana byc
popularne :-)) ?

PZDR

o

[Gość: baba]

Absolutnie :-))
Skad sie wzial ten wyglad ?
Zgadza sie przyzwyczailismy sie, ale skad to sie wzielo ?
Kiedy bylam mala ( a nie bylo to wieki temu) ktos, kto mial 60 pare lat byl
uwazany za starego. 80 lat dozywalo bardzo niewielu ludzi- wiek sedziwy to
70- tka.
Kobieta po menopauzie bardzo szybko osiagala wyglad z obrazka- prymitywne
farby do wlosow i inne kosmetyki, tlusta dieta + brak gimnastyki sensu stricte.
Przede wszystkim- niechetne reakcje otoczenia na dbalosc o wlasny wyglad matki
doroslych dzieci- babcia miala wnuki nianczyc, a nie sie pindrzyc,inaczej we
lbie jej sie przewraca.
Zaznaczam, iz dziecinstwo spedzilam w malym miasteczku, w wiekszych miastach
moglo to wygladac troche lepiej. Ale pamietam dobrze- kobieta 50-letnia byla
zawsze siwa, miala widoczne zmarszczki i przewaznie nadwage.BYla osoba
starsza, a nie kobieta, ktora moze byc tworcza i atrakcyjna.
Napisalam o tych ksiazeczkach, zeby uzmyslowic, jak szybko niektore rzczy sa w
stanie sie zmienic. Moze za 20 lat dowcipy o tesciowych wogole przestana byc
popularne :-)) ?

PZDR

o

[Gość: Seth]

"Myślę że bezgranicznie i bezwarunkowo powinny kochać swoje wnuki babcie, a
mamusie przede wszystkim rozumnie..."

Amen!!!!