Róznica w wyksztalceniu-czy to przeszkoda?

jestem takim facetem

[Gość: stary ale jary;)]

Z zainteresowaniem przeczytałem wszystkie wypowiedzi bo sam od niedawna jestem
w podobnej sytuacji. Moja matura z liceum wieczorowego i tytuł doktora z
drugiej strony...
W wielu wypowiedziach odnajduję cząstkę prawdy. Przyznam, sam mam wiele obaw...
Ponieważ nie było ważne dla mnie wykształcenie a wartość jaką każdy człowiek
sobą prezentuje, nie przywiązywałem wagi do wykształcenia. Przeciwnie, w
czasach kiedy mogłem studiować zdecydowałem się na podróżowanie po świecie,
poznawanie kultur, postaw... Poznaliśmy się z obecną sympatią bardzo niedawno.
Co nas łączy? Wzajemna wrażliwość, chęć opieki, czułość, podobne wartości
moralne, głód sztuki. Nie mam pojęcia o modnych obecnie reżyserach teatralnych
ale i Ona nie miała okazji, w przeciwieństwie do mnie,:) czytać Zoli,
Balzaca... Pochłania Ją praca naukowa, Jej rodzeństwo i ludzie wśród których
się obraca to elita z pierwszych stron prestiżowych gazet. A ja? człowiek z
nikąd... Przyznam, boję się. Obawiam się spotkania z Jej rodziną, z Jej
otoczeniem...

Bez względu jednak na naszą przyszłość cieszę się, że są jeszcze ludzie, dla
których ważniejsza jest zbieżność poglądów niż tytułów na wizytówkach.

Racja, że "margines" w społeczeństwie tworzą w większości ludzie bez
wykształcenia lub z wykształceniem minimalnym ale wśród tych "wykształconych
inaczej" można spotkać wartościowych ludzi. Jeżeli jest się otwartym na
drugiego człowieka, unika się stereotypów, można poznać wspaniałych, światłych
ludzi po kilku klasach szkoły powszechnej i równie wspaniałych absolwentów
uniwersytetów i akademii. A wspólne tematy w czasie dyskusji? To zależy od
wykazania dobrej woli i szacunku dla rozmówcy.
Być może temat pojawił się w związku z emisją w TV serialu z 1976 r. w
reżyserii Zbigniewa Chmielewskiego z Krzysztofem Stroińskim jako młodym
chłopakiem ze wsi, "dla którego miłość staje się inspiracją do podejmowania
trudnych i niestereotypowych decyzji życiowych"...?
Pozdrawiam wszystkich Ludzi Otwartego Umysłu i Ludzi Dobrej Woli ;)

no wreszcie jakis madry czlowiek

[Gość: Zawodowiec]

stary nie przejmuj sie to ze z 1 stron gazet , tacy ludzie sa zupelnie inni w
domu
przykladow wole nie podawc bo moze nawet ktos z nich wchodzi na to forum ale
znam takich ludzi min. z tego tytulu ze dosc sporo europy zwiedzilem w celach
rozrywkowo/turystycznych a tam przewaznie mozna wpasc na kogos takiego

[envi]

ja uważam że wykształcenie gra ogromną rolę w rozwoju osobowości
ludzkiej.Osoba,która wykształcenie zakończyła na szkole zawodowej ma i
reprezentuje inne wartości i priorytety życiowe niż człowiek po studiach.Widzę
takie różnice wśród moich znajomych.Podejście do prostych spraw też jest
diametralnie różne.Nie chodzi tu o nabytą wiedzę ale raczej o sposób bycia.W
trakcie studiowania spotyka się zupełnie inne wzorce niż w czasie kończenia
szkoły średniej,to rozwija,uczy innego spojrzenia.Na studiach zdobywa sie pewne
szlify.Chociaż znam też parę osob,którym studia nic nie dały,prawie nic.
sądzę że różnica wykształceniu,zwłaszcza tak spora jak u was może być przyczyną
wielu konfliktów.

[miriammiriam]

nie sądzisz, że coponiektórzy traktują studia jak zaawansowaną zawodówke?
nie bronie nieuków, jednak wielu ludzi nigdy na studia by nie poszło gdyby
miało taką sytuacje jak pajacujący na tym wątku Zawodowiec
mam taka teze, że studia rozwijają ludzi w których jest ciekawość świata,
tłumoka nic nie rozwinie, bo on tego nie potrzebuje
czy mozna poszerzać swoje horyzonty bez studiów? pewnie mozna, nie wiem
dlaczego niektórzy wybierają taką drogę

[envi]

masz rację.niektórzy studiują "dla papieru".Jednak wg.mnie a sądzę tak po
wnikliwych obserwacjach,różnice są.

[Gość: Maryla]

Te "szlify", o krórych piszesz, envi, nakładają się na coś, co człowiek już w
sobie ma.
Ważniejsze niż różnica w wykształceniu są różnice kulurowe.
Jeśli ktoś nauczył się w dzieciństwie siorbać przy zupie, to po ukończeniu
trzech fakultetów będzie siorbał gdy jestsam w domu (lub z bliska rodziną),
chociaż nie będzie tego robił w większym gronie. Prostaka nie wyszlifujesz.

[viper39]

no coz krotko i zwiezle, ci ktorzy uwazaja ze jest problem maja racje...
u mnie jest roznica taka ja po studiach ona szkola srednia
20 lat znajomosci
18 lat slubu (jeszcze trwa), nie ma wspolnych tematow... zajmujemy sie dzieckiem
nie klocimy sie nie wyzywamy... ale nie ma milosci... takie zycie obok siebie
jest ciezko... bo ona twierdzi ze mnie kocha ale... no wlasnie ja dobrze
zarabiam, i ona dzieki mnie ma bardzo dobry standard zyciowy, strata mnie to
strata standardu... wiem ze pewnie oboje sie na wzajem krzywdimy zostajac
razem.. byc moze sa gdzies nasze drugie polowki na swiecie ktore by nam daly
szczesliwsze zycie....
roznica kulturowa Marylo to cos co jest do przeskoczenia bo mozna nauczyc sie
jesc lyzka, nie mozna jednak zrobic studiow w miesiac lub rok... im sie jest
starszym tym bardziej sie tego nie chce robic...
czlowiek ktory przebywa w danym gronie dostosuje sie do grona i akurat w moim
przypadku ona jest i kulturalna i inteligentna osoba... ale wlasnie ta roznica
w wyksztalceniu wyszla, i tu jest problem...



Gość portalu: Maryla napisał(a):
> Te "szlify", o krórych piszesz, envi, nakładają się na coś, co człowiek już w
> sobie ma.
> Ważniejsze niż różnica w wykształceniu są różnice kulurowe.
> Jeśli ktoś nauczył się w dzieciństwie siorbać przy zupie, to po ukończeniu
> trzech fakultetów będzie siorbał gdy jestsam w domu (lub z bliska rodziną),
> chociaż nie będzie tego robił w większym gronie. Prostaka nie wyszlifujesz.

[Gość: inspira]

viper39 napisał:

> no coz krotko i zwiezle, ci ktorzy uwazaja ze jest problem maja racje...
> u mnie jest roznica taka ja po studiach ona szkola srednia
> 20 lat znajomosci
> 18 lat slubu (jeszcze trwa), nie ma wspolnych tematow... zajmujemy sie
dzieckie
> m
> nie klocimy sie nie wyzywamy... ale nie ma milosci... takie zycie obok siebie
> jest ciezko... bo ona twierdzi ze mnie kocha ale... no wlasnie ja dobrze
> zarabiam, i ona dzieki mnie ma bardzo dobry standard zyciowy, strata mnie to
> strata standardu... wiem ze pewnie oboje sie na wzajem krzywdimy zostajac
> razem.. byc moze sa gdzies nasze drugie polowki na swiecie ktore by nam daly
> szczesliwsze zycie....
> roznica kulturowa Marylo to cos co jest do przeskoczenia bo mozna nauczyc sie
> jesc lyzka, nie mozna jednak zrobic studiow w miesiac lub rok... im sie jest
> starszym tym bardziej sie tego nie chce robic...
> czlowiek ktory przebywa w danym gronie dostosuje sie do grona i akurat w moim
> przypadku ona jest i kulturalna i inteligentna osoba... ale wlasnie ta
roznica
> w wyksztalceniu wyszla, i tu jest problem...

Nie podałeś żadnego konkretnego powodu Waszej sytuacji. Z mojego punktu
widzenia wyglada jakbyś przestał cieszyć się "zabawką" i chciał wyjść z
piaskownicy licząc, że ktoś z pozostałych bawiacych się dzieci będzie miał
atrakcyjniejsze gadżety.
Różnica między maturą a studiami nie powinna według mnie wpływać aż tak
destruktywnie na związek. Prawdopodobnie zaszły inne okoliczności a Twój głos
jest tylko próbą usprawiedliwienia siebie lub niezrozumienia faktycznych
powodów Waszych problemów.
Moim zdaniem powinniście odważyć się na konsultacje i szukać wsparcia w poradni
małżeńskiej.
A może napiszesz więcej co Was tak zasadniczo różni? Pozdrawiam

[Gość: EX]

Racja! Moi rodzice są typowym przykładem popierającym Twoja tezę. Ojciec
pochodzi z rodziny z tradycjami inteligenckimi od pokoleń. Wyższe wykształcenie
w jego rodzinie to była norma. Mama pochodzi z małej miejscowości, w jej
rodzinie nikt nie miał nawet matury.
Poznali się na studiach - studiowali na innych uczelniach. Mama, a później jej
siostra i brat, chcieli lepszego zycia, chłonęli wiedzę ( nie tylko
akademicką), obserwowali tych z rodzin inteligenckich, obytych.
Oboje ukonczyli studia - mama z wyróżnieniem - dostała etat na uczelni, ojciec
kontynuował ( i robi to do dziś) rodzinną tradycję. Mama pięła sie po
szczeblach kariery- dziś jest profesorem belwederskim. Są dobranym, udanym
małżeństwem, choć pochodza z odmiennych kulturowo środowisk. Mają dwoje
dorosłych dzieci i troje - dorosłych wnucząt.

[Gość: kasia]

wyksztalcenie to jednya rzecz jaka mnie dzieli z moim chlopakiem. i to jest
straszne. oboje mamy prawie wszystkich znajomych po lub na studiach, on skonczyl
tylko technikum. roznica jest ogromna, braki w jego wiedzy o swiecie ogolnym,
niebo a ziemia. jestesmy ze soba pare lat i jak bylam w szkole sredniej nie
odczuwalam tego. teraz coraz bardziej, zwlaszcza, ze wyjezdzam sluzbowo z
osobami reprezentujacymi nasz kraj. rozstawalismy sie wielokrotnie, spotykalam
roznych mezczyzn, ale nikt nie chcial stalego zwiazku, wiec wracalam na "stare
smieci" :((( przerazliwie szukam swojej drugiej polowki..i moje pierwsze
pytanie: jakie masz wyksztalcenie? oczywiscie nie kazdy doktorek nadaje sie do
zycia, ale blagam, choc ten mgr, potem latwiej o prace...o wszystko. zwlaszcza,
ze chce miec oparcie w swym mezu..nie chce gorowac nad nim..

[Gość: Wacek]

Moim zdaniem:
1. Znaczna różnica w wykształceniu może być w długim okresie poważnym problemem
i źródłem konfliktów.
2. Znacznie łatwiejsza ze względu na cechy męźczyzn, choć statystycznie
bardziej rzadka jest sytuacja, w której to partnerka ma niższe wykształcenie.
3. Dużo istotniejsze od samego wykształcenia są: kultura osobista,
zainteresowania, gust, ambicje, sposób bycia, wysławiania się, towarzystwo,
poczucie własnej wartości, a te idą najczęściej w parze z wykształceniem.
4. Konflikty związane z różnicą w wykształceniu ujawniają się raczej w
dojrzałym życiu, gdy czynniki emocjonalne (pociąg fizyczny) odgrywają już
mniejsze znaczenie. Dlatego młode pary najczęściej nie widzą problemu w
różnicach w wykształceniu i tworza związki, które później się rozpadają.
5. Życie to nie matematyka i od wszystkich powyższych wniosków mogą być
wyjątki, co nie zmienia faktu, że jest bardziej prawdopodobne, że osoba z
wyzszym wykształceniem będzie prezentowała wyższy poziom kultury osobistej niż
absolwent zawodówki.
6. W latach 90. wraz z powstaniem wielu wyższych szkół prywatnych o miernym
poziomie, wartość dyplomu nieco sie zdewaluowała i dlatego coraz częściej można
spotkać prostaka po studiach. Mimo wszystko będzie on nieco bardziej wyrobiony
niż absolwent zawodówki. Pewne cechy jednak zostaną.

Związek osób o różnym wykształceniu jest moim zdaniem możliwy, choć obarczony o
wiele większym ryzykiem, niż zwiazek osób o podobnym wykształceniu.

[Gość: Buzia]

Mag...Przeczytałam wszystkie posty i nie wiem skąd bierze się u ludzi
przkonanie, że poziom wykształcenia jest takim problemem małżeńskim...Moja
koleżanka z 25-letnim stażem małżeńskim posiada tytuł magistra, jej mąż ma
wykształcenie podstawowe. Są świetnym, dobrze rozumiejącym sie małżeństwem z
trojgiem dzieci..Gdybyś porozmawiala z jej mężm nigdy nie powiedzialabyś, że
zakończył naukę na poziomie podstawowym, jest naprawdę wspaniałym, oczytanym,
inteligentnym facetem. Tak więc, wydaje mi się, ze najważniejsze to odnaleźć
swoją połówkę jabłka....Pozdrawiam i życzę szczęscia.
PS. Ja też ukończyłam studia,mąż liceum(ale przez maturę nie przebrnął)-
jesteśmy razem ponad 15 lat i nigdy nie mieliśmy konfliktów dot.różnic
wykształcenia. Słowa"aksjomat" i "priorytet" też nie są mu obce.
A propos-miałam koleżankę,która tuż przed obroną pracy magisterskiej zapytałam
mnie, co właściwie oznacza słówo: "obligatoryjnie"- co Ty na to,Triss?

[Gość: ja]

tak,ważne jest srodowisko w jakim człowiek wzrastał..w moim domu nauka ,wiedza
była norma ,studia były oczywistością i na pewno nie końcem edukacji.Po prostu
więcej sie wie więcej sie rozumie.proste.człowiek mniej rzeczy sie boi jak
więcej wie.
No mnie też tak dopadło mama powtrarzała ,ze najważniejszy człowiek a nie
dyplom.Pierwszy mój chłopak jak w rozmowie zapaytałam co jego tata skonczył -
obraził sie na mnie ,ale ja w takim srodowisku wzrastałam ,ze wszyscy byłi
wyksztłaceni,jego matka ciagle mowiła ,ze studenci sa durni.Powiedziałam ,że
porównując jej zawdowe doswiadczenie i np madrego inzyniera wypada na korzyśc
raczej inzyniera:):):)Jego rodzina to taki cwaniacki sposób na przezycie..nie
mogłam..myslałam ,że sptkałam faceta ,miał mature zdobyta bokiem :) w szkole
ustawicznego kształcenia.Namawiałam go na studia ,a on ,ze on moze papier sobie
kupic...techno, Bar mna polscacie..,jakas tak bezradnośc wobec zycia wynikajaca
po prostu z braku wiedzy..on nie umiał nawet mając do dyspozycji internrt
wyszukac nakjprostszyvh waidmości.jemu ze mna było wygodnie...zastanowiło mnie
jedno..:):):)mam takiego superkolege profesora prawa..człowieka o wiedzy
porażającej takim tez poczuciu humoru..czułam się bezpiecznie i
rozumiana...be4 z ciagłych pytań co to znaczy...mówiąc o schopenhauerze..ceni8ł
nauke..rozumiał wszytsko..ja z kolei mam trzy fakultety ,ale naturę dośc
niezależną i wykształcenie na mnie nie robi wrazenia..ale jest mio niezbedne do
rzmów i patrzenia na świat..wykształecnie dla mnie to okreslone
lekury ,potrzeby intelektualne ,postrzeganie swita i ciekawośc swita...

[Gość: rita.h]

bardzo ciekawy wątek...
Dawno pozbyłam się złudzeń, że wykształcenie coś znaczy samo w sobie... Miałam
przyjemność obcować z bardzo wykształconymi ludźmi i z ubolewaniem stwierdzam,
że bardzo często pod względem moralnym nie dorównują tym, którym brakuje jednego
papierka lub dwóch. Znam dobrego specjalistę, który prywatnie jest prymitywem
nie szanującym cudzych uczuć i znam kogoś, kto ma zaledwie maturę - a jego
wrażliwość jest wysokiej próby. Wg mnie najbardziej istotne dla związku są nie
tyle różnice w wykształceniu, co różnice we wrażliwości, w tym co jest dla nas
ważne, w systemie wartości. Kogoś załóżmy nie fascynuje współczesny teatr, a
jednocześnie wolałby sobie palec uciąć niż powiedzieć coś złego o innym
człowieku... Inni z kolei o wiele bardziej skorzy są pomyśleć o awangardowej
wystawie niż o tym, że ktoś może potrzebować ich pomocy...

daleko od szosy

[Gość: samczyk]

są szkoły zaoczne, wieczorowe - jeśli to przeszkoda można ją usunąć! zresztą
możesz go sama douczać wieczorowo (a może on ciebie?:-))

oo, bardzo dobry przykład

[Gość: Richelieu*]

to że Twój chłopak obraził się po pytaniu co jego ojciec skończył jest jakby
wytłumaczalne, to, że Ciebie takie rzeczy interesują i twoją Mamę i Tatę już
nie. Twoi Rodzice a zarazem Ty jesteście normalnie wścibscy, a nie kulturalni i
na poziomie. Co za różnica co skończyli rodzice. Moi Rodzice na przykład
skończyli zawodówkę a pytania o rodziców są hyba tymi najbardziej
wyprowadzającymi mnie z równowagi. Rodziny się nie wybiera, a dziwczynę z
teściową, która wypominać będzie córce, że ma męża którego rodzice są tacy czy
siacy, wybrać już można i porzucić bo się nie nadaje do normalnego
funkcjonowania społecznego.

Ważny jest człowiek a nie dyplom? Takie ładne zasady przekazała Ci Matka, a Ty
posłałaś te zasady do śmieci pytając się o rodziców. Może on nie miał ochoty
rozmawiać o rodzicach jeszcze. Jeśli to dyplom właśnie stoi u Ciebie na
pierwszym miejscu

cóż, ludzie to lenie śmierdzące i nie chce im się układać nowopoznanych ludzi w
całkiem nowych szufladkach kiedy wystarczy zobaczyć kim/czym są jego rodzice. A
potem ubiorą to w sukienkę kultury. Figa nie kultura

[Gość: mała]

[Gość: mała]

znam taki przypade...moja siostra jest po LO a jej chlop po zawodowce...na
poczatku wszystko spoko ladnie...potem przy kazdej klutni on jej zarzucal ze
sie czepia jego niskiego wyksztalcenia co bylo wierutną bzdurą, bo moja siostra
nigdy tego ak nie traktowała, chociaz zdarzalo sie ze go poprawiala kiedy sie
zle wyslowil albo coś takiego...teraz i ja drazni to ze w co drugim wyrazie
robi bledy ze musi za niego pisac podania ze sie zle wyslawia ze nie umie liczyc
(czesto sie myli w prostych obliczeniach pamieciowych), drazni ja kiedy jej
niewyksztalcony facet dyskutuje ze studentami choć czasem nie ma pojecia o co
chodzi...a on tylko chce sie wykazać zeby go nie traktowano inaczej z tego
powodu...ale to jakie sie ma wyksztalcenie nie swiadczy o czlowieku...mąz mojej
siosty ma slome w butach...moze twoj jest inny i wam sie akuat uda...powodzenia

[Gość: emi]

jestem w podobnej sytuacji. Kończę studia, a mój luby skończył szkołę policealną (matury nie ma). Ale przecież nie papier jest ważny, ale to, jakim jest wspaniałym człowiekiem.
Jest jednak problem: brak akceptacji ze strony mojego ojca; nie przeszkadzałaby mi ta niby-różnica, ale skoro ciągle słyszę, że mój facet to głupek, nie sposób o tym nie myśleć. I to dopiero problem.
I co robić?
Sytuacja jest przeraźliwie wręcz okropna.

[e-kulka]

Uważnie przeczytałem Wasze wypowiedzi i z całą odpowiedzialnością mogę
potwierdzić, że, jak ktoś z Was wcześniej to stwierdził, w dłuższym okresie to
staje się przeszkodą. Mamy już niemal ćwierćwiecze wspólnego pożycia i chociaż
uchodzimy za bardzo dobre małżeństwo, to tak naprawdę tylko ja wiem, jak jest
między nami naprawdę. Staram się nie dawać odczuć mojej żonie tej różnicy w
poziomie naszych intelektów - a jej jest dobrze z tym wykorzystywaniem mnie. Na
początku też nie robiło to na mnie wrażenia, ale z czasem zacząłem to zauważać
i stawało się to coraz bardziej drażniące. Z tego m.in. powodu nasze życie
towarzyskie niemal całkowicie zamarło. Jesteśmy ze sobą ale tak naprawdę to
obok siebie. Jej świat jest bardzo płytki. Dla niej liczą się cwaniaki i duże
pieniądze - nie ma w nim miejsca na rzeczy bardziej wzniosłe. Mój stosunek do
żony wynika nie z racji wyższego wykształcenia (ono mi pokazało inne sposoby
postrzegania świata) tylko z racji wartości wyniesionych z domu rodzinnego,
podobnie jak Ona swoje. Dlatego też nigdy nawet nie przeszło mi przez myśl,
żeby odejść od żony lub zrobic "skok w bok", a szczególnie teraz, kiedy jest
przewlekle chora. Mam swoje zasady, uważam że słuszne i, nie chwaląc się, mam
poparcie w tym względzie innych osób - starszych i doświadczonych życiowo a
także w moim wieku, ale wykształconych (nie zawsze po studiach). A mam na karku
już prawie "50". Mam też satysfakcję z tego, że te moje zasady postępowania nie
przynoszą nikomu krzywdy a ja mogę podczas golenia potrzeć na tego gościa w
lustrze. Mógłbym tu podać bardzo wiele różnych przykładów na przeszkody
spowodowane różnicą w wykształceniu - nie mylić z poziomem ukończonych szkół.
Wykształcenie - to wiedza i umiejętność wielopłaszczyznowego spojrzenia na
każdy problem. Ocenę końcową pozostawiam Wam, drodzy forumowicze. Wątpiącym
życzę dokonania właściwego wyboru a pozostałym - przemyślenia problemu.

"Nie samym chlebem człowiek żyje"

PRZESZKADZA - tylko komu

[Gość: mookkie]

skończyłam tylko liceum , poświęciłam czas bo w wieku 20 lat wyszłam za mąż i
musiałam iść do pracy , tylko dlatego , ze z przyczyn przekonań nie mogłam
podjąc studiów na uniwerku , mąż superzdolny studiował na Politechnice. Efekt
jest taki , ze ja nigdy studiów nie dokończyłam , ale pasja nauki została , i
nikt mi nie wierzy , że nie mam skończonego prawa i psychologii (to
wykorzystuję w pracy ) forsę tłukę taką , ze życzę każdemu ....interesuję się
wieloma dziedzinami życia , udzielam się charytatywnie , a mój wykształcony mąż
z równie wysoko-mniemającej-o-sobie rodziny może się tylko oblizywać , i tylko
oni podkreślają różnicę .
Dodam tylko , że ja jestem otoczona tłumem oddanych przyjaciół a oni sami jak
paluszki u jednej ręki ..ot życie niewykształconego ...

[Gość: ..................]

Moje zdanie jest takie, ze edukacja madrosci czlowiekowi nie
przynosi, bo madrym moze byc czlowiek po zawodowce, jak tez i
kobieta po dwoch fakultetach. Ma sie to dokladnie taksamo w druga
strone, czyli strone glupkow. Tak wiec od was bedzie zalezalo, od
waszej madrosci, czy bedzie to wam przeszkadzalo czy tez nie. Jest
w tym wszystkim mala podzielnosc. Otoz twoj chlopak raczej skazany
jest rekoma na chleb zarabiac, a ty masz szanse na tzw. zarobek
umyslowy. Majac wiec wlasciwie dograne rece i glowe, powinno wam
nic nie przeszkadzac w zyciu. Troche sie dziwie, ze taki watek
zalozylas. Czyzby miala watpliwosci co do tego, co tu napisalem?

[Gość: monis]

nie dlaczego uwazasz ze to przeszkoda?

[Gość: wykształcona]

TO JEST PRZESZKODA! własnie rozwodzę się po kilkunastu latach małżeństwa-
prostak nie dał sie wyszlifować,a z czasem jego prostactwo zyskało na sile.
A tak poza tym...może nie nalezy generalizowac,moze Wam sie uda,ale niech on
spróbuje coś zrobić,zeby się rozwinąć,przeciez jest tyle mozliwości kształcenia
zaocznego-wtedy przekonasz się, ile jest w stanie dla Ciebie zrobić...mojemu
się nie chciało,pozostał tam gdzie był,nie starał się rozwinąć:(

[ma.lula]

jestem po studiach wyższych, on po zasadniczej zawodowej, od początku imponował
mi tzw. wiedzą ogólną, np. o świecie, polityce, historii najnowszej, choć było
też kilka krępujących dla mnie sytuacji, np. kiedy nie miał dość silnych
argumentów w dyskusji zmieniał temat, albo np. nie rozumiał jakiegoś słowa. Ale
tak naprawdę to był niezły test mnie samej.

[Gość: Milka]

To przeszkoda, szczególnie że on nie ma nawet średniego. Byłam w podobnej
sytuacji i na początku wydawało mi się że to nie ma znaczenia, ale potem
okazało się że jednak ma i to spore.

[panidanka]

a nasza negacja takiego związku nie będzie przeszkodą?
szukasz potwierdzenia twojego wyboru?
u obcych tobie ludzi?
dziwne to bardzo jeśli piszesz na poważnie
a na zart to napiszę, że....na dopasowanie biologiczne w seksie fakultety nie
są potrzebne. mogą jedynie być przeszkodą :(

[Gość: kulewna]

to od Ciebie zalezy jak on będzie się z tym czuł
tylko od Ciebie
nie myśl o wykształceniu po prostu go kochaj
i bądźcie szczęśliwi

[triss_merigold6]

To działa w obie strony;) od niego zależy jak ona się będzie czuła mając
codziennie do czynienia z jego niedouczeniem... więc jeśli kocha to powinien
się dokształcić idąc Twoim tokiem rozumowania.

[Gość: kulewna]

nie, powinien po prostu ją kochać i zadbać o jej szczęście
nie ma znaczenia papierek
liczy się srece człowieka
to chciałam powiedzieć

[Gość: koleżanka]

tak, różnica w wykształceniu jest ogromną przeszkodą!!! oczywiście, nie od
razu - 'szydło wychodzi z worka' po jakimś czasie.
Chociaż, nie znając dokładnie Twojej sytuacji nie mogę Ci nic poradzić - bo
rzecz jasna zdarzają się wyjątki potwierdzające tą regułę. Najlepszym
przykładem może tu być małżeństwo mocih rodziców - moja matka, mgr inż. Mój
ojciec - skończył technikum. Ale jest naprawdę inteligentnym człwowiekiem -
jest pasjonatem nauk historycznych i nieraz zdarzało się, że w
dyskusji 'zaginał' swojego przyjaciela po studiach historycznych. Jest
człwowiekiem niebanalnym, dla mnie jest wspaniałym partnerem do rozmowy (dzięki
niemu wygrałam kilka konkursów historycznych... chyba mnie zaraził:). W sensie
zawodowym też jest spełniony - niskie wykształćenie nie przeszkodziło mu zostać
członkiem tzw rady nadzorczej polskiej filii szweckiego koncernu... mimo, że
jest 'jedynie' absolwentem technikum ma dobrą pracę, służbowy samochód... i
oprócz tego wykazał się wielką zaradnością, nie poprzestał na 'etacie' - ma
swoją własną firmę poligraficzną. Ośmielam się stwierdzić, że odniósł większy
sukces od swojej żony...

Ale to wyjątek. W większości przypadków absolwentów techników, zawodówek
oddziela ogromna przepaść od ludzi z ukończonymi studiami.
Ja nie podjęłabym takiego ryzyka jak moja matka (związania się z człowiekiem o
niższym wykształceniu).

tak ,tak wyjatek bo niby co?

[Gość: andzia]

skoro on jest to inni sa tacy sami bo niby z jakiej paki akurat twoj ma byc
wyjatkiem?

Nie wywyzszaj sie ze akurat tobie sie trafił najlepszy bo do tego zmierzsz ,
trafił ci sie taki jak inni.

[panidanka]

Gość portalu: koleżanka napisał(a):

> tak, różnica w wykształceniu jest ogromną przeszkodą!!! oczywiście, nie od
> razu - 'szydło wychodzi z worka' po jakimś czasie.

ale może "naszej bohaterce" trafił się ten WYJĄTEK?
bo ja....
spotkałam (jako koleżanka) takiego (technikum), który miał duży pęd do wiedzy i
nie krępował się (tu moja rola, aby się nie krępował)przyznać, że jednak tego a
tego nie wie i nie rozumie
a uczył się bystrzacha szybciej nawet niż ja!!!

danka nie Pani

[magic00]

Gość portalu: mag napisał(a):

> Witajcie
> Zwracam się do Was z pytaniem. Jestem obecnie w bardzo szczęsliwym
> zwiazku.Planujemy wspolną przyszość.Ale...Skończylam studia-mam 2
> fakultety,a moj partner szkolę zawodową.Nigdy nie odczulam tego że on ma
> gorsze wyksztalcenie ode mnie,ma świetną pracę,a ja wciąż szukam pracy po
> Jednak nie chcialabym, zeby on z tego powodu czul się gorzej i nie bylo
> powodem sprzeczek i klotni.
> Jakie jest Wasze zadnie?
>
> mag


A macie o czym pogadać? To nie zależy od wykształcenia.

[panidanka]

magic00 napisała:

>
>
> A macie o czym pogadać? To nie zależy od wykształcenia.

to najważniejsze jest :)))))))))

[Gość: kina]

jak tak czytałam niektóre wasze wpisy to aż strach się bać..jak widzę dla
niektórych z was jakis tam dyplom ma bardzo wielkie znaczenie-wspułczuje
wam...obyście kiedys sie na tym swoim wyższym nie przejechali.Gardze ludzmi
któzy twierdza ,że osoba bez wyższego wykształcenia to ktoś gorszy.Ja sama mam
tylko mature i znajomych z dyplomami ,ale jakoś im nigdy nie przeszkadzało
to...no a Ci co wpisy zrobili a w nich stwierdzili<dali do zrozumienia>ze
dziela ludzi na tych z dyplomamu i bez...to sory bardzo,ale zapyszałe pachołki
i zwykłe gbury które z checią jeszcze by podzieliły społeczeństwo na
dyplomowych i podyplomowych!!puknijta wy się w muzga...

[danutabis]

Gość portalu: kina napisał(a):

> jak tak czytałam niektóre wasze wpisy to aż strach się bać..jak widzę dla
> niektórych z was jakis tam dyplom ma bardzo wielkie znaczenie-wspułczuje
> wam...

bo to jest tak z tymi dyplomami mój Panie Kino
jak zabraknie własnej wiedzy w danym momencie to...zamacha się dyplomem i...Pan
nie wie kim ja jestem?
jeszcze nie?
a teraz?
jeszcze nie?
ano wiadomo...czytać dyplomów nie umie!!!

danka ...jednak z dyplomem :(
a co?
też pomacham :))))

[danutabis]

danutabis napisała:

> danka ...jednak z dyplomem :(
> a co?
> też pomacham :))))

a jest czym
bez taty rektora
praca
dziecko
dom
bez przygotowanych pytań
bez korepetycji
jeden z najtrudniejszych dla kobiet wydziałów politechnicznych
jest mi czym pomachać
bo...
nie wsadziłam dyplomu do szyflady ani nie oprawiłam w ramki
tylko...
potwierdziłam po latach w nabytych uprawnieniach do...
przepustki na biedę polskiego inżyniera kobiety późnej epoki Gierka

[on0212]

Dla mnie dyplom jest tylko przepustką do lepszego życia. I tak to należy
traktować. Daje możliwość znalezienia lepszej pracy. Np. dzisiaj znajoma
otrzymała dzięki temu propozycję pracy na kierowniczym stanowisku. Natomiast
jeżeli dyplom służy człowiekowi po to, by podkreślić swoją "wyższość",
szczególnie nad osobą, z którą pozostaje w związku, niech go sobie wsadzi.... w
buty, będzie wyższy

[Gość: Lena]

Mój chłopak był mniej inteligentny odemnie, miał gorsze wykształcenie. Jednak
na początku nie zauważałam żadnej różnicy.Koszmar zaczął się kiedy wszystkie
przyziemne tematy sie nam wyczerpały. Gdy ja pytałm co on uważa na dany temat
lub chciałam porozmawiać o czymś sensowniejszymon nie chciał albo mówił, że nie
ma zdania na ten temat. Więc jak długo można było opierać nasz związek na
uciechach ciała??? Potrzeba rozmowy jest bardzo istotna w naszym życiu. Mój
następny partner zafascynował mnie umiejetnością prowadzenia ciekawej rozmowy,
inteligencją i wyrobionym zdaniem. Wiem, że z tym człowiekiem mogłabym spędzić
bardzo dużo interesujących chwil, nie tylko pod tym względem o, którym podobno
cały czas myślą faceci...

[q02121974]

neoplus, masz chłopaka??

[Gość: tomek]

Moja dziewczyna skonczyla prawo aktualnie jest kierownikiem i lawnikiem w
sadzie. Ja skonczylem technikum bez matury, jestesmy razem juz ponad 3 lata i
jeszcze nie bylo nawet malej iskierki ktora by wywolala klutnie badz awanture o
wyksztalcenie, jesli sie kochacie to wszystko bedzie dobrze.Glowa do gory :)

[Gość: maddy]

wielu z Was jako powód "przeciw" podaje, że jak się skończy miłość pomiędzy
takimi osobami, to okazuje się, że nie mają sobie nic do powiedzenia :-))
Tak jakby, w przypadku osób z równym wykształceniem taki problem nie istniał!!??
Czy osoby z takim samym wykształceniem będące w związku, w którym kończy się
miłość, mówią sobie: OK, już się nie kochamy, ale co tam, lubimy te same
książki, filmy, podróże, etc. Co za bzdura!
Po prostu jak się kończy miłość, tak naprawdę wszystko inne przestaje być
ważne. Jeśli ktoś zostaje z druga osobą, tylko dlatego, że ma z nią wspólne
zainteresowania musi mieć mocne nerwy, gratuluję!

[Gość: IP: *.internetdsl.]

wyslij go do poradni psychologicznej na testy na inteligencje plynna
potencjal moze miec wiekszy niz Ty wiec to ryzykowne
dla mnie wyksztlcenie o niczym nie swiadczy tyle teraz tlukow po uczelniach
prywatnych sama do takiej chodze wiec wiem...
to smieszne

[Gość: Myszka]

Cześć!!!Odpowiedź na pytanie jest prosta-NIE!!!!!!!!!!Ja jestem po
technikum,ale nie mam maturki.Zaczęłam spotykać sie z chłopakiem który
studiował na Politechnice Poznańskiej, na początku miałam jakieś obawy ale
teraz żadnych. Obecnie jesteśmy szczęśliwym małżeństwem i mamy ślicznego
kilkumięsięcznego synka. A spory o wykształcenie hmm...nie znam czegoś
takiego:o)Także sama widzisz obawy powinny iść w kąt!!!!!!!

[Gość: Ewcia]

Witam!

Myślę, że wykształcenie ma znaczenie, ale nie zawsze. To chyba zależy od danego
człowieka. Skończyłam studia i mam trzy fakultety, ale nie wybieram sobie
znajomych wg ich wykształcenia, ale zainteresowań i tego co mają ciekawego do
powiedzenia. Mam znajomych, którzy skończyli zawodówkę a przeczytali więcej
książek od niejednego "wykształconego". Mam dość częsty kontakt ze studentami i
czasami płakać się, bo - pisząc dobitnie - są tak tępi. Często jest też tak, że
ktoś kończy studia w danym kierunku i tylko w tym jest dobry, nie intereusje
się niczym poza tym, co skończył i nie potrafi rozmawiać na inne tematy
(również znam takich ludzi - nudziarze do potęgi).
Mag! Jeżeli jest to dla Was problem, to namów Twojego przyjaciela, żeby poszedł
do szkoły (zaocznie), ponieważ Tobie chyba to przeszkadza, skoro zadałaś takie
pytanie.

[iskierka2004]

moim zdaniem sama różnica w wykształceniu jako taka nie ma absolutnie
znaczenia, to Ty sama wiesz o czym rozmawiacie, jak rozmawiacie, jakie macie
zainteresowania, samo wykształcenie nawet najlepsze nie świadczy jeszcze o
niczym, ważny jest człowiek....., jeśli będziesz rozważać ten problem i
zastanawiać sie nad nim, to nie zastanawiaj sie nad poziomami wykształcenia
Ciebie i jego, ale właśnie nad tym, jak rozmawiacie, o czym, w jaki sposób,
czym się interesujecie, czy te zainteresowania są wspólne czy też jednostronne.
Widzisz nie dobrze by było gdyby np. to co robicie to była taka wymiana
handlowa, w stylu - Ty lubisz teatr - no to niech Ci bedzie pójdziemy w
poniedziałek do teatru ale za to np. w środę pójdziemy na karty etc., jeśli to
tak właśnie będzi ewyglądać to to może być problem, ale jeśli macie wspólne
tematy, zainteresowania i wspólne sposoby spę dzanai wolnego czasu, a on nie
patrzy na Twoją pracę jak na kosmos i wzajemnie to niczym się nei przejmuj
będzie ok! pozdrawiam

[triss_merigold6]

Albo lepiej: dziś na Chór Aleksandrowa, jutro z twoimi kolegami na imieniny
Gienka w podwarsiawskim barze nawalić się wódką...
Wykształcenie (zdobyte drogą nauki a nie kupna dyplomu) świadczy o przynajmniej
jednym: że komuś chciało się pouczyć, pozdawać egzaminy, że był zdolny do
choćby minimalnego wysiłku intelektualnego. Nie świadczy natomiast o
charakterze czy morale.

[Gość: Przemek]

Przeczytałem wszystkie posty jakie tu zostawiłaś.Zaintrygowany
pierwszym,chciałem wiedzieć jakie mądrości objawi ludziom osoba czerpiąca
natchnienie z arcydzieła literatury jakim jest "wiedźmin"...Niestety ,nie
pomyliłem sie w ocenie .Niestety ,bo chciałbym widziec ludzi lepszymi niz
są .Niestety ,bo ktos dla kogo wykształcenie jest "jedynie słusznym czynnikiem"
predysponującym do udanego związku ,będzie zawsze nieszczesliwy .Żal mi
Ciebie,zal mi Twojego partnera,ktorego masz lub bedziesz miala...Życzę
szczęścia choć wątpie czy potrafisz być szczęśliwa...

[triss_merigold6]

Tytułowe pytanie brzmiało: czy różnice w wykształceniu mogą być przeszkodą.
Moja odpowiedź: mogą. Nie muszą, nie zawsze, nie u wszystkich ale mogą i często
są (zwłaszcza drastyczne w rodzaju: on zawodówka, ona studia).
Wykształcenie nie jest dla mnie "jedynym słusznym czynnikiem" przez pryzmat
którego oceniam szanse związku, jest natomiast jednym z czynników istotnych
składających się na tzw. status społeczny partnera.

[Gość: Przemek]

Ufff troszke mi ulżyło.Bądź co bądź widzisz jednak w ludziach coś innego.Tylko
czy (wnioskując z tego co piszesz) poznając chłopaka,faceta żądasz okazania sie
dyplomem?Czy jeśli poznasz kogoś interesującego,imponującego zakresem
wiedzy,kogos z kim spędzasz długie godziny dyskutując o jednym zdaniu
z "Zamku",albo czerpiąc inspiracje z latającego papierka w "American Beuaty" -
siedząc na drzewie puszczasz liście i śledzisz ich przypadkowy lot
itp...Będziesz zastanawiała sie nad tym czy jest on magistrem,czy tylko
bezrobotnym włóczęgą?(Abstrahując od faktu,ze mozesz nie lubić Kafki,albo
hollywodzkich produkcji:))Jednym zdaniem:Czy zakochując się w kimś zastanawiasz
się nad drogą jaką poszła jego edukacja????????

[triss_merigold6]

Jeśli mam o czym z kimś rozmawiać (a zakres tematów jakie lubię poruszać jest
b. szeroki) i rozmowa polega rzeczywiście na wymianie poglądów, opinii, na
dyskusji, na jakiejś intelektualnej wymianie, wówczas dyplom jest sprawą
trzeciorzędną. Edukacja jest o tyle istotna, że wpływa na możliwość dokonywania
wyborów zawodowych (brutalnie ujmując: na pozycję na rynku pracy). Człowiek z
wyzszym wykształceniem albo nawet średnim ale specjalistycznym ma po prostu
większe pole manewru.
Bezrobotny włóczęga - nawet fascynujący intelektualnie - odpada z innych
powodów, wieczni chłopcy szukający sensu istnienia mnie nie interesują.

Nie zakocham się w kimś kto jest krótko mówiąc burakiem, prymitywnym typem
posługującym się slangiem, dla którego jedyną przyjemnością jest napicie się
wódki i krytyka wszystkiego w stylu "bo oni.." czy rzucający tekstami o Żydach,
masonach i cyklistach.

[Gość: Przemek]

Hmm zastanawiam się czy rozumiesz to co czytasz...Post mój czytałaś,bo jest
odpowiedź.Ale...Weryfikujesz nowo zawartą znajomość wymianą tytułów naukowych?I
jestes wtedy zachwycona,kiedy znajomy jest juz po habilitacji?Przecież kiedy
się w kimś zakochasz to wiadomo,iż nie jest to włóczęga z ubrania i bystrości,a
jedynie z wyboru,albo przypadków losowych,bo inaczej nie zwrocilabys na niego
uwagi...A może jeszcze nigdy sie w nikim nie zakochałaś i po prostu nie wiesz o
czym piszesz.....To myślę(czasem mi się zdarza) jest właśnie ta przyczyna.....i
chyba więcej pisał nie będę...:)pozdrawiam

[triss_merigold6]

Wiesz co, zaczynasz być irytujący z tymi domysłami. Mam trzydzieści lat,
zakochana byłam parę razy w życiu, obecnie mam drugiego męża i sporo do
powiedzenia na temat relacji męsko-damskich.
Jako dorosła kobieta nie zakochiwałam się po pierwszym spotkaniu tylko po
jakimś czasie, kiedy już o danym człowieku co nieco wiedziałam. Włóczęga odpada
ze względu na tryb funkcjonowania (czy raczej braku funkcjonowania) w
społeczeństwie, jego wypadki losowe guzik mnie obchodzą. Podobnie odpadał koleś-
alkoholik, facet po rozwodzie obciążony dziećmi czy bezrobotny nieudacznik.
Prosty powód: po cóż mi w życiu kłopoty? skoro można znaleźć partnera bez
zbędnych obciążeń to po co wybierać takiego, który ma zasadnicze wady?

Weryfikowałam znajomością oceną ogólnej inteligencji rozmówcy + tysiącem innych
kryteriów jakie są brane pod uwagę nawet mimowolnie (poczucie humoru, stosunek
do kobiet, brak kompleksów, wygląd itd.)
Chyba myli Ci się zakochanie z pożądaniem. To ostatnie można impulsywnie poczuć
w stosunku do każdego odpowiednio atrakcyjnego osobnika płci przeciwnej.

[Gość: Przemek]

Łatwo sie irytujesz.Po wygłoszeniu takich poglądów powinnaś się liczyć z tym,że
ktoś może polemizować.Wracając do sprawy...zarzucasz mi mylenie pożądania z
uczuciem.Twoje prawo.Jednak po przeczytaniu tego co napisałaś,nawet mój idol -
zawodowiec:) - zauważy,że myslisz uczucie z wygodą i dobrobytem .Oczywiscie ,że
lepiej byc pieknym,młodym,zdrowym i bogatym niz starym,chorym,biednym i
brzydkim.Prawda oczywista.Tylko,że nijak ma się to do uczuć...Ale pójdę dalej
drogą "miecza"...W którym momencie przed zakochaniem się pytasz o dyplom?A
jeśli ten wredny bydlak,by skłamał?Zakochałabys się ,a potem odkochała?Ciekawy
problem do rozważań...Sprawdziłaś dyplom męża?:)

[Gość: kamsi]

Ha, dobre:) A Triss się dała cudnie podpuścić, że się tak wyspowiadała, kim
jest, ile ma lat i którego męża:)

[anula001]

przeszkadza, i to zwykle tej osobie, ktora ma nizsze wyksztalcenie...

[Gość: lady]

moj chlopak jest po technikum a ja politologi i prawie i jest cudownie nam
razem, to nie chodzi o wykształcenie a o uczucia :)

[Gość: Magister]

Jeśli uważasz, że wykształacenie tak wiele Ci daje to się grubo mylisz. Teraz
wykształcenie może zdobyć każdy - wystarczy trochę chcieć. Jest ogromne
spectrum możliwośći- można zrobić maturę zaocznie i kontynuować naukę z wcale
nie mniejszym powodzeniem niz Ty. Sama mam magistra i wcale nie czuję sie z
tego powodu lepsza od innych. Wręcz przeciwnie. Pięć lat studiów przekonało
mnie o tym, że posiadany tytuł wcale nie musi iść w parze z prawdziwą wiedzą,
czy może lepiej powiedzieć mądrością. Zauważyłam też, że im wyższy tytuł tym
mniej kultury i szacunku dla ludzi. Osobiście uważam, że tak naprawdę nie liczy
się ile masz tytułów i jakie one są. Większym szacunkiem należy dażyć
kompetentną sprzątaczkę, niż niekompetentnego profesora. Jeżeli przeszkadza Ci
jego wykształcenie, a właściwie brak owego, to faktycznie powinniście się
rozstać, bo to znaczy, że go nie kochasz takiego, jakim jest. Jeśli sama nie
będzisz dawać mu do zrozumienia, że jest gorszy, to jemu to do głowy nie
przyjdzie. A to, że dasz mu to odczuć, to niestety widać po Twoim liście.I
pamiętaj jeszcze o jednym - im wyżej siedzisz, tym dłużej spadasz i upadek jest
bardziej bolesny.

[Gość: mala]

uwazam ze to neijest zadna pzreszkoda jesli sie kogos kocha to niezwraca sie
uwage na to czy on am szkole czy neiam.osoba ktora skonczytla zawodowke wcale
niemusi byc glupia tylko porostu taka sobei wybrala droge

[hubi900]

Nie ma znaczenia po jakiej szkole jest twój partner, skończyłem studia , a to
moja partnerka po liceum ekonomicznym ma pracę,a nie ja.Najważniejsze jest to
że się kochacie.Wykształcenie nie gra tutaj żadnej roli.