kto mieszka sam??

[princess_yo_yo]

w tym roku postanowilam ze dosc dzielenia mieszkan i w czerwcu
planuje mieszkac sama (obecna umowa najmu konczy sie w maju). jak to
jest samemu w domu? wiem ze pytanie brzmi glupio ale nigdy nie
mieszkalam sama, od wyprowadzki z domu rodzinnego dzieliam
mieszkanie ze wspollokatorami albo z facetem (raz).

obecny chlop co prawda przebakuje ze moglibysmy mieszkac razem ale
jest to kwestia wielce dyskusyjna. klucze do mieszkania i tak bedzie
mial (tak jak teraz) ale wolalabym jednak nie mieszkac z nim jeszcze
przez jakis czas.

a teraz pytanie, jak sie wam mieszka w pojedynke?

[alpepe]

odpowiem, choć to było dawno i nieprawda. Sama mieszkałam sześć lat i było
super. Nie rozumiałam też zachwytów moich znajomych, jaka to jestem dzielna, bo
nie boję się mieszkać sama.

[sumire]

mnie się mieszka wyśmienicie i po latach tułaczki po wynajmowanych,
dzielonych mieszkaniach to była ogromna ulga. mnie akurat mieszkanie
w pojedynkę bardzo odpowiada, co nie oznacza, że zawsze jest różowo
i że polecałabym w ciemno każdemu.

[tytus_flawiusz]

ja, ale nie przewiduję ani przysposobień, ani adopcji, ani wynajmu.

[pliwa]

Kto by chciał...

[ja-27]

Mieszkalam sama przez 2 lata. Generalnie bylo fajnie, robilam co chcialam,
wszystko bylo tak jak chcialam, ale czasem nie mialam sie wieczorem do kogo
odezwac i bylo smutno.
Ale u mnie po wyjsciu za maz nic sie wlasciwie nie zmienilo :) Nadal czuje ze
mieszkam sama, a facet apada raz na jakis czas, wiec nadal jest po mojemu :)

[coldally]

Ja mieszkam sama
z pluów:
kąpiele i prysznice o każdej porze dnia i nocy
śniadania o 6 rano lub o 18, jak mi się chce,
pracując rano, wpadam do kuchni, włączam radio, parzę kawę i nikogo
tym nie budzę
mój dom żyje moim rytmem i rytmem mojego dnia
cała sobotę, jeśli mam ochotę, leżę w piżamie i oglądam tv, leżę i
czytam, pichcę w kuchni, nikt mi nie przeszkadza, ja nikomu również
wszystko w wdomu jest moje, nie mam do nikogo pretensji o
niekupienie papieru toaletowego czy płynu do mycia naczyń
zmywam, piorę i sprzątam, kiedy chcę, a nie kiedy jest moja kolejka -
i co ważne sprzatam PO SOBIE, nie po współlokatorach
w lodówce są moje rzeczy, nie rzeczy współlokatorów, nikt mi mleka
nie podpija, a jak ja nie kupię to po prostu nie mam :)

z minusów:
czasem nie ma do kogo gęby otworzyć, ale wtedy dzwonię


generalnie czuję, że nareszcie jestem u siebie, mieszkam tak już
rok, przywykłam, wyprowadziłam sie z mieszkania studenckiego, gdzie
były wieczne imprezy, pogaduchy w kuchni przy kawie i przy obiedzie,
współne obiady i wspólne oglądanie filmów. Smutno było trochę, pusto
i cicho na początku... przyzwyczaiłam się i do mieszkania
studenckiego juz bym nie wróciła
pozdrawiam serdecznie

[menk.a]

princess_yo_yo napisała:

> a teraz pytanie, jak sie wam mieszka w pojedynke?

Mnie wcześnie rodzice przestali wycierać nos. Pierwsza wyprowadzka z domu była
niby na niby: internat czyli na oko miałam 15 lat. Potem studia. I tak na stałe
wyprowadziłam się z domu 9 lat temu. Od 2 lat mieszkam sama.
Jak mi się mieszka? Po latach tułaczki i mieszkania u kogoś kątem porównuję ten
stan tak: to jakby z małego, niewygodnego i cudzego łóżka można się przenieść do
większego, cudnie wygodnego i najważniejsze: własnego łóżka. :)

[hotally]

Mieszkałam sama rok. Było Mi bardzo dobrze. Minusem była świąteczne włamanie do
mieszkania i utrata poczuca bezpieczeństwa. To zdeterminowało Mnie do
zamieszkania z Narzeczonym, póki co jest dobrze :)

[menk.a]

hotally napisała:

> Mieszkałam sama rok. Było Mi bardzo dobrze. Minusem była świąteczne włamanie do
> mieszkania i utrata poczuca bezpieczeństwa. >

Pewnie poczucie bezpieczeństwa było źle przechowywane. Do tego nieoznakowane
sympatycznym atramentem, co dodatkowo utrudniło szukanie tego poczucia. I mamy
nauczkę. A policjanci zawsze napominają: zabezpieczać swoje dobra z głową.;)

[first_of_all]

ja mieszkam sama już od 5 lat, i w końcu się wyprowadzam z tej "pustelni" :-)
mam nadzieję, że wszystko się ułoży tak, bym mogła wprowadzić stosowne zmiany :-)

Ja mieszkam sam i jest dobrze :)

[1rape1]

W ogóle to ja zwsze mieszkałem sam.
Wprowadzać kobietę na moje mieszkanie to to nie,wolę siedzieć u nich.
Kobiety są zresztą mocno napastliwe,jeżeli je sie wprowadzi raz ! To ciężko
potem wyprowadzić !
Kobieta wprowadzona,staje się agresywna i nie dość ze nie dziewica :(,to
zaczyna stawiać niezrozumiałe i mocno zawyżone wymagania !
I nie rozumiem ,często przy tylu byłych Ex,mają dziwne zachciewajki,żebym to ja
był ten ostatni :( i o zgrozo ślub:(.
I dlatego mieszkam sam !

[lolcia-olcia]

Najlepsza rzecz jak mi się przytrafiła:) polecam:) nie ma brudasa, który znaczy
za sobą teren, nikt nie hałasuje i nie ma chorych jazd..same plusy tylko czasem
potrzebna jest czyjaś pomoc, ale i na to są sposoby:)

[princess_yo_yo]

dzieki, tak wlasnie myslalam, duzo wiecej plusow niz minusow. troche
sie boje bo bedzie to zupelnie nowe doswiadczenie ale jestem pewna
ze jakos przezyje poczatki.

troche wstyd sie przyznac ale nie lubie byc sama w domu w nocy,
kazdy halas przyprawia mnie o lekkie ciarki. kiedy wspollokatorka
wyjezdza zazwyczaj barykaduje (nie doslownie) drzwi wyjsciowe,
zamykam tez drzwi do sypialni i spie z glowa pod koldra... ale jakos
to bedzie!!

[alpepe]

to ja zdecydowanie odradzam.

[lesialesia]

ja tez odradzam skoro takie masz lęki

[paulinaa]

też myslę, że nabawisz się jakiejś nerwicy mieszkając sama skoro masz takie lęki

[princess_yo_yo]

owszem nie jest to normalne w moim wieku ale mimo ze zasypianie jest
troche stresujace kiedy jestem sama w domu, wysypiam sie i ogolnie
jest okay. chyba jedyny sposob zeby sie pozbyc tego typu jazd to
zmierzyc sie z problemem twarza w twarz.

[princess_yo_yo]

mysle ze dam rade :-) twardym trzeba byc nie mietkim czy jakos
tak... poza tym nie bede miala innego wyjscia wtedy, mieszkania z
jedna sypialnia nie da sie dzielic wiec z koniecznosci bede musiala
pokonac nocne strachy.

[margie]

masz leki, bo nie ejstes do samotnosci w domu przyzwyczajona.. Jak mieszkalam z
facetem, to ile razy wyjezdzal ja dostawalam gesiej skorki sama w domu, mimo ze
zadnych powodow do strachu nie bylo plus pies czujny w domu. Plus mialam
probolemy z zasypianiem w pustym lozku, a dokadlnie ejdynie zpsme w nim:)
Jak sie rozstalismy i sie wyprowadzil, to jakos szybko mi przeszedl strach. Od 3
lat mieszkam sama i od jakiegos czasu sobie chwale bardzo ( ale ja mam problemy
z akcepctacja samotnosci i jestem wyjatkowo stadnym zwierzeciem), chociaz
problemy ze znalezieniem roznych rzeczy nie minely, ale przynajmmniej jak gdzies
cos ploze to raczej tam jest, nikt mi nie miota pilotem nad glowa, robie co chce
, jak chce i kiedy chce... Czasami jest slabo ,ale daje rade:)

[julinekk]

to moze kup sobie kota (przepraszam, nie moglam sie powstrzymac:),
ale rada na serio). Ja mieszkam sama, z 4 letnim synem i kotem. Na
nocne leki kot jest jak znalazl, a w razie podejrzanych odglosow
jest na kogo zwalic:)
Generalnie mieszkanie samej to moj naturalny stan i nie wpuscilabym
nikogo obcego do mojego krolestwa:)

[princess_yo_yo]

umowy najmu tutaj wykluczaja posiadanie jakichkolwiek zwierzat
domowych :)

[julinekk]

u mnie tez teoretycznie wykluczaly- landlord dowiedzial sie
przypadkiem po dwoch latach ze mam kota:) Na szczescie nie postawil
mnie przed wyborem kot albo mieszkanie. A ty w Polsce mieszkasz czy
gdzie indziej?

[princess_yo_yo]

londyn, wyglada na to ze sie przeprowadze do szemranej dzielnicy ale
za to bede mieszkac 10 minut od centrum :-)

[julinekk]

To w takim razie polecam wynajecie od sprawdzonej agencji- troche
drozej ale za to poczucie bezpieczenstwa wieksze. Przestrzegam przed
wynajmowaniem "po znajomosci", bez porzadnego kontraktu. Na codzien
spotykam sie z ludzmi, ktorzy naiwnie uwierzyli, a potem mieli
problem. Pewnie juz to wszystko wiesz, ale mysle ze te kwestie sa
szczegolnie wazne jesli planujesz mieszkac samej.

[princess_yo_yo]

spokojnie, akurat landlord and tenant law moze nie jest moja
specjalnoscia ale znam calkiem niezle, pare lat sama pracowalam w
nieruchomosciach tylko short-term. nigdy nie rozwazalam wynajmu bez
agencji zwlaszcza ze wtedy trzeba scigac wlasciciela bezposrednio o
kazda pie... jak sie cos zepsuje i tak dalej.

[hermina25]

ja :)
mama za granicą... i już tam zostanie.

[almondgirl]

po kilku latach mieszkania w akademiku i dzielenia wynajmowanych mieszkań ze
współlokatorami, wreszcie mieszkam sama i jest super:) z natury jestem
niezależna, więc co mogłoby być lepszego niż święty spokój i możliwość robienia
tego, na co mam ochotę - urządziłam mieszkanie tak, jak chciałam, sprzątam,
kiedy chcę i robię to, na co mam ochotę i przyjmuję wyłącznie zapowiedzianych
gości:)

[agatazieba]

mieszkałam rok. strasznie chciałabym znów. najbardziej lubiłam to, że mogłam
chodzić nago po mieszkaniu, tzn. między łazienką a pokojem szykując się do
wyjścia i palić sobie, kiedy akurat naszła mnie ochota a nikomu to nie
przeszkadzało.

[princess_yo_yo]

wlasnie tego mi najbardziej brakuje chyba, ze nie moge sobie wyjsc z
sypialni ot tak sobie i miec w dupie to ze jestem nie ubrana,
rozwalic sie w salonie w samej bieliznie albo i bez, nie czekac na
kuchnie, lazienke itd. mam juz tego dosc, byle do czerwca!

[green-chmurka]

super, wracasz do domu napierdzielona i nikt nie buczy gdzie bylas, nikt nie
pyta kiedy wrocisz.

[amelie_poulain]

ja o tym marze, a zadam niedyskretne pytanie: gdzie wy pracujecie ze was stac na
mieszkanie samej? przeciez mieszkania sa masakrycznie drogie..

[sumire]

to proste. niektóre z nas mają więcej niż 24 lata i zdolność kredytową ;)

[83kimi]

Mieszkając z facetem też można chodzić nago lub w bieliźnie, spać całą sobotę,
jeść śniadanie o 8 lub 18, nie czekać na łazienkę, tylko korzystać z niej razem,
sprzątać, kiedy ma się ochotę. Kwestia odpowiedniego faceta.

[zanet_kaleta]

no mozna z facetem, jak sie go ma, i jak sie ma pewność,, ze to choć
trochę "ten właśnie facet" bo jakbym miała zamieszkiwać z każdym
kolegą, z którym próbuję po parę miesiecy, to nie wiem czy
psychicznie bym to zniosła
poza tym, ciężko sie rozejść, jak sie już razem mieszka, ciężko by
mi te ż było do mojego domku jakiegoś fagasa do zamieszkania
sprowadzić, który moje przyzwyczajenia by nawet obserwował i
próbował nie komentować :)

[zanet_kaleta]

no ja mam dzis 26, miałam 25 jak kupiłam mieszkanie, właśnie myslę o
drugim:)
no i mam zdolność kredytową, zerową pomoc rodziców, nie mam faceta
bo mnie nikt nie chce :)

[green-chmurka]

amelie_poulain napisała:

> ja o tym marze, a zadam niedyskretne pytanie: gdzie wy pracujecie ze was stac n
> a
> mieszkanie samej? przeciez mieszkania sa masakrycznie drogie..
---------
nie wiem jak w polsce wyglada z cena za mieszkania, ja nie mieszkam w polsce,
tutaj wszystkich stac.

[cioccolato_bianco]

b.dobrze

[kkk]

Nie rozumiem tych 'plusów' mieszkania samemu (bez faceta np).
ze mozna robic co ssię chce,
ze mozna chodzic nago,
wstawac i kłąsc sie kiedy sie chce
jesz kiedy sie chce
wracac nagrzanym z imprezy
spac do pozna
...

To WSZYSTKO mozna robić mieszkając z facetem, chyba że tylko ja znam
takich facetów z którymi czuje się swobodnie... albo podchodze zbyt
lekko do tematu 'wspólne zamiesziwanie' :)

[sumire]

pewnie, że można. ale to nie oznacza, że tak sobie tylko wmawiamy te
plusy, żeby się nie załamać mieszkaniem w pojedynkę ;)

[princess_yo_yo]

oczywiscie ze to wszystko mozna i sie robi mieszkajac z facetem ale
ja akurat jestem pod tym wzgledem raczej konserwatywna i uwazam ze
wspolne mieszkanie dotyczy tylko powaznych zwiazkow :-)

powyzsze przypadki dotycza raczej dzielonych mieszkan, i w moim
przypadku jest to tylko lezenia nago na kanapie i ewentualnie
zajetej lazienki albo kuchni, albo czyichs gosci w salonie
(podejrzewam ze moja wspollokatorka ma podobne odczucia). dotyczy to
tez mojego faceta, on tez nie moze sobie teraz lazic bez ubrania,
jak bede mieszkac sama sytuacja sie zmieni.

mam wrazenie tez ze bedzie to dobre doswiadczenie, lepiej pozno niz
wcale.

[agatazieba]

mój facet jest przywiązany do swoich zwyczajów i patrzy dziwnie, kiedy jej
kolację (on nie jada, bo uważa, że od tego się tyje). poza tym zabiegi
pielęgnacyjne lubię wykonywać w pokoju a nie wszystkie się da, więc najlepiej mi
kursować nago po mieszkaniu. jednak nie chcę go przwyczajać, lubię jak się
zastanawia, co mam pod ubraniem :)

nie każda mieszka z facetem, ja mam współlokatorów i nawet przemykając z
łazienki w szlafroku czasami czuję się niekomfortowo.

u rodziców za to nie mogę gotować. no nie ugotuję nic, kiedy oni są w domu. nie
ma siły.

[twojabogini]

Sama mieszkałam przez 1,5 roku (przy czym w moim wypadku sama
oznacza z synem). Bardzo pozytywne doświadczenie.
Gdy odchowam potomstwo zamierzam jeszcze kiedyś w swoim życiu
pomieszkać sama. Przynajmniej raz na pół roku staram się
zorganiazować czas tak abym była sama przynajmniej przez parę dni.

Co do samodzielnego zamieszkania - na początku jest dziwnie, pojawia
się taki jakby niepokój. Emocje przeżywa się głębiej - brak hamulca
w postaci obecnosci innych ludzi.
Trochę też nie chce się niektórych rzeczy robić "tylko dla siebie".
To własnie jest najcenniejsze - mieszkając samodzielnie kobieta uczy
się dbać o siebie w sensie zaspokajania swoich potrzeb, starania się
samej dla siebie i tego że jej potrzeby są ważne i że warto chcieć
dla siebie.

[twojabogini]

Co do lęków - przechodzą. Pokonanie ich daje poczucie własnej siły i
satysfakcji. Też najpierw się bałam, a mały chłopiec za ścianą nie
dodawał mi jakoś odwagi :)
Są też minusy - jak przyzwyczaisz się do niezależności i dobrze się
z nią poczujesz, to ciężko potem z powrotem się "zsocjalizować". Ale
i to ma plusy - socjalizując się z powrotem do zamieszkania z kimś -
jest się znacznie bardziej asertywnym. Dzięki temu doswiadczeniu na
pewno nie zostaniesz kobietą, której dzieci będą mialy własne
pokoje, mąż warsztacik, czy biurko do pracy - w każdym razie
niezależną przestrzeń - a ty jedynie kuchnię do sprzątania :)

[fatamorgana0]

E tam, ja nie miałam żadnego niepokoju, miałam euforię :) Cieszyłam
się tą samodzielnościa jak głupia chyba z rok. Potem mi opadło i
teraz jets po prostu normalnie. A uczy sie czlowiek po prostu życia,
organizacji czasu, dbania o siebie - to ci którzy na swoje
wyprowadzaja sie od rodzicow.

[cafem]

Beznadziejnie jest w pojedynke.
Dobrze ze znajomymi, albo z facetem.

Ale ja jestem bardzo towarzyskie stworzenie:)

[ratpoles_tamer]

cafem napisała:

> Beznadziejnie jest w pojedynke.
> Dobrze ze znajomymi, albo z facetem.
>

Żeby mu loda robić?

[bugmenot2008_2]

Zależy od Twojego charakteru i tego jak bardzo potrzebujesz stałego
towarzystwa innej osoby.

[dzikoozka]

mieszkalam kilka lat sama i lubilam sama mieszkac. teraz tez lubie
byc sama od czasu do czasu.

[magda_szym]

samej sie mieszka lepiej, mozna robic dużo fajnych rzeczy, zapraszać zanjomego
kiedy się chce, trykać przy sniadaniu, drapac sie po szparce kiedy swedzi itd ;)
mozna oglądac rózne filmy na youtube i nie tylko tam :)

mozna grac w glupie gry, a czasami wygrywac fajne rzeczy na www 1 zet pl ;) jak
ja to robie

[candy24]

ja mieszkalam sama jakies 2lata- wszystko zalezy od charakteru, ja
akurat nie naleze do zwolennikow mieszkania samemu.

[bo_gna]

fajnie :) tez bym chciała, póki co muszę męczyc się ze
współlokatorkami, których jedynym zainteresowaniem są ich faceci,
które praktycznie caly czas siedzą w domu (nawet na pizze z tymi
facetami nie pójdą do pizzeri tylko zamawiaja, a potem się dziwią że
im tyłki rosną) i nawet nie mam o czym z nimi gadac ;/ na dobrych
współkolatorów cięzko trafic, z facetem póki co nie mam zamiaru
bawic się w małżeństwo, mieszkanie w pojedynke to najlepsze
rozwiązanie :)

[zoofka]

fantastyczna sprawa! szkoda że nie jest mi już dane :(

[fatamorgana0]

Dobrze. Mam dużo zajęc i samodzielną pracę więc sie nie nudzę,
raczej mam za mało czasu więc w domu chetnie w spokoju odpoczywam.
Lubię tą wolność. Mieszkanie urzadzone po mojemu, wszystko lezy tam
gdzie to położę, kupuję do jedzenia to co ja jem, chodzę spać o
której chcę, nikomu nie musze sie tłumaczyc jak wychodze. Nie sposób
tego przecenić. Jak mi smetno spotykam się z facetem, nocuje czasami
u mnie albo ja u niego więc rzadko czuję się samotnie. Jest naprawdę
spoko. Na mieszkanie z kimś zdecydowala bym sie tylko w wypadku 3
pokojowego mieszkania: sypialnia, pokój dla mnie, pokój dla niego
(jeden to może byc salon)- tak zeby mozna było od siebie odpocząć i
nie siedziec sobie ciagle na głowie.

[zmienna_elfka]

Ja właśnie tak mieszkam :)) I nie wyobrażam sobie mieszkania całkowicie samej...
to chyba zbyt przygnębiające... współlokatorów widuję przelotem w kuchni co 2-3
dni, każdy ma swoje życie na głowie, znajomych przyjmuję albo u siebie albo w
kuchni, a przynajmniej wiem, że w nocy ktoś w razie czego jest za ścianą.

[modnakrystyna]

Ja mieszkalam kiedys z kolezankami razem. Bylo fajnie, ale przez rok tak zyc, mi starczylo.
Pozniej mieszkalam 2 lata sama. Mieszkanie jest nie drogie, ale tez nie za tanie. Bylo zawsze fajnie, bo mialam spokoj, jak potrzebowalam. Nie raz bylo za cicho.
Teraz mieszkam z moim chlopakiem. Jest bardzo fajnie i do tego taniej :) Nawet mam teraz pieniadze, zeby niecos kupic w Designer Outlet.
Mam spokoj, jak mi sie nie chce gadac. Chlopak nie jest zly, rozumie to.
Do tego nigdy nie jestem sama, zawsze moge z kims pogadac.
Tak to mi sie podoba :)