Nasze mamy

[iskjerka]

Jakie były/sa wasze mamy? Jak was wychowały? Za co je podziwiacie?

Moja mama była wyjątkową kobietą, najbardziej podziwiam ją za humor: na
wakacje "woziła ze sobą słońce w walizce", na obiady niedzielne - zawsze przy
nakrytym stole i kwiatach - zapraszała gości, wiele ze swoich niezamężnych
koleżanek, które nazywałam "ciociami". Wyrobiła we mnie ambicję ale pozwalała
mi jednocześnie być łobuzem. Już jej nie ma.

[yes22]

Moja jest czułą i kochającą matką a jednocześnie prawdziwym przyjacielem,
któremu mogę zaufać i zdradzić największy mój sekret, bo wiem, że będzie
milczeć jak grób! Jest dla mnie wzorem do naśladowania, kobietą o silnych
nerwach, która potrafi znaleźć rozwiązanie z prawie każdej sytuacji. Cieszę
się,że jestem bardzo do niej podobna ... nie tylko pod względem fizycznym jak i
emocjonalnym!


pzdr

[Gość: martyna]

Moja mama jest najukochańszą kobietą na świecie. Zawsze mogłam i mogę na Nią
liczyć. Zawsze mogłam powiedzieć Jej o wszystkim. Jest wyrozumiała, bardzo
mądra, po prostu wspaniała :) Zdarzają nam się spięcia (mieszkam z rodzicami),
ale zaraz obie mamy wyrzuty sumienia i jest znowu ok :) Życzę każdej
dziewczynie takiej mamy jak moja!!!

[Gość: zuśka]

Kocham moją mamę. Zawsze była dla mnie podporą, zawsze mogłam jej o wszystkim
powiedzieć, ale ostatnio, im jestem starsza tym bardziej widzę że ona jest
tylko człowiekiem i tez może mnie ranić nie wiedząc nawet jak bardzo. Dopiero
zaczęłam dorastać, zakochałam się... oczywiście według niej niewłaściwie.
Właściwie codziennie mam wrażenie że moja miłość, moje szczęście ją ranią.
Trudno być dorosłym. Zwłaszcza gdy jest się jedyną córką swojej matki :(

[Gość: m]

A ja mam żal do mamy, że nigdy nie wzięła mnie w obronę przy ojcu. Tak bym
chciała, żeby choć jeden raz to zrobiła... Ale słyszałam tylko, że mam być
cicho, że powinnam ustąpić, nie prowokować, że mam być "mądrzejsza", źe sama
jestem sobie winna. Bardzo ją kocham. Zawsze starałam się żeby była za mnie
zadowolona. Ale jest we mnie drzazga, która tak boli...

[lorist]

Moja Mama byla cudowna.....Nie znam odpowiedniego slowa aby Ja okreslic i bede
ja idealizowal do konca zycia, szkoda ze byla, jeszcze dwa miesaice temu byla....

[Gość: 100]

Mojej Mamy już nie ma . Tyle lat , a ja ciągle żałuję , że czegoś nie
zrobiłam , albo czegoś Jej nie powiedziałam...

[Gość: mita]

chcialam napisac, ze bardzo wspolczuje wszystkim, ktorych Mamy odeszly. moge
sie jedynie domyslac, jaki to bol po stracie takiej Osoby.
moja Mama jest wspaniala. choc nie zawsze bylo miedzy nami rozowo - zawsze
potrafilysmy dojsc do porozumienia i znalezc wspolny jezyk.
w kwestii tajemnic milczy jak zakleta - moge jej ufac w 100% i mowic o
moich "sekretach" bez obaw.
od roku mieszkamy oddalone od siebie o 350km. wiem, ze jest jej ciezko pogodzic
sie z mysla, ze jedyne dziecko wyjechalo, ale nadal bardzo sie kochamy.
choc obydwie przeszlysmy metamorfozy i zycie kazdej z nas uleglo duzej zmianie -
nadal mozemy na siebie liczyc.

[Gość: człowiek]

Zazdroszczę wam, moja to rozhisteryzowana idiotka, manipulantka, obrażała mnie
przez całe życie, upokarzała, odbierała wiarę w siebie, a najśmieszniejsze jest
to że ma opinię cudownej matki, która zrobi wszystko dla swojego dziecka.
Wszystko, z wyjątkiem dania szacunku.Brzydzę się jej dotyku, mam wrażenie, że
mnie pożre, przetrawi i wys....Moim celem życiowym jest nie przypominać jej w
żadnym calu.