Miastowa niegościnność

[Gość: inna]

Wychowalam sie na wsi, od paru lat mieszkam w miescie - zaluje tego bardzo.
Ludzie na mojej klatce niechetnie odpowiadaja na dzien dobry, niechetnie
rozmowiaja, najczesciej otwieraja drzwi - lekko uchylajc je i staja w
przejsciu zagrodzajac droge dalej. Dlaczego? Skąd taka nieuprzejmość i
niegoscinność? Moje "miastowe" koleżanki maja może 3, 4 znajome, które je
odwiedzają - i to wszystko. I to też goście przyjmowani są z pewną fatygą....

Ludzie na wsi - mimo zarzucanego im prymitywizmu - są jednak bardziej ciepli i
otwarci.

[Gość: thistle]

Na wsi bliżni są czesto jedynym źródłem rozrywki (poza TV). Dodatkowo ludzie
mieszkający w jednej okolicy często są z soba w jakiś sposób spokrewnieni, to
zmienia relacje. W miescie jest poprostu dużo alternatyw dla kontaktów
międzyludzkich, jednym to odpowiada a innym nie.

[Gość: Yk]

A tu są dwie różne sprawy:
1. dzień dobry nie mówi mi sąsiad ten akurat, który się "spod" przyprowadził
2. kontakty towarzyskie są dobre, ale nigdy w pracy i nigdy wśród sąsiadów - jak
się coś popsuje nadal się jest narażonym na wspólnotę

[trzydziecha1]

Niestety w mieście jest tez więcej kradzieży, włamań, stąd np. nierozsądnym
jest wpuszczanie obcych do domu. Rezerwa w stosunku do sąsiadów wynika po
prostu z nieznajomości osób, w małej miejscowości wszyscy znają się od dawna,
wiedzą "co to za rodzina" i dlatego jest to inny charakter stosunków
sąsiedzkich. Co nie zmienia faktu, ze wychodząc sąsiadom naprzeciw, można
pozyskać przyjaciół. Ale czasami trzeba samemu wyjść z inicjatywą.

[Gość: EWA]

Coś w tym jest. Mieszkałam kiedyś w kamienicy, w której zresztą do dziś
mieszkają moi Rodzice. Taka troche jak z filmu Dom, tylko troche późniejsza.
Wszyscy ze wszystkimi sie znali, byli życzliwi. Nie było problemu, żeby
zostawić klucze u sąsiada, czy wpaśc po prostu na pogawędkę.
Moi Rodzice ze względu na wykonywane zawody, często i bezpłatnie słuzyli swoją
wiedzą i pomocą ( prawną i lekarską). Dzieci wspólnie odrabiały lekcje,
chodziły do jednej szkoły.
Obecnie mieszkam w jednym z droższych warszawskich osiedli. Nikt nikogo nie
zna. W najlepszym razie sąsiad sąsiadowi mruknie coś na powitanie, zero
zyczliwości. A jeśli chodzi o tzw. czas wolny i rozrywki to najczęściej nie są
one wysublimowane - piwko+ goloneczka + telewizor ( z żona lub w samotności).
Damska alternatywa to opera mydlana + chipsy+ papieroski. Chcąc niechcąc widzę
to przez płot.
Pozdrawiam.

[Gość: wiruska]

Wybieram miasto. Wolę miejską niegościnność aniżeli wiejską wścibskość.

[Gość: EWA]

Ta "wścibskość" może uratować mieszkanie przed kradzieżą,niedopuścić do
sytuacji, w której nie ma szklanki wody na herbatę bo awaria
wodociągu......Czasem właśnie od "wsibskiego" sąsiada można uzyskać sygnał, że
coś złego dzieje się z dzieckiem, że wpadło w nieodpowiednie towarzystwo.

[Gość: mathom12]

podpisuje sie pod tym postem obiem rekoma ... Generalnie to prawda...

[Gość: she]

U mnie powoli zaczyna sie robic taka samo. Mieszkam w bloku, starzy lokatorzy
wymieraja, wprowadzaja sie nowi. Od pol roku mam nowych sasiadow ale ich
jeszcze na oczy nie widzialam. A nie jest to mrowkowiec z 11 pietrami. Ci zas
ktorych widze na oczy, sa na tyle nieprzyjemni ze raczej wole aby moje oczy ich
nie ogladaly.
Ludzie na wsi prymitywni? Nie, nic nie przebije chamstwa nowomiastowych
dorobkiewiczow. Postawi taki Czinkeczento przed blokiem i mysli ze jest krolem
wsrod sasiadow - niezamoznych emerytow. Sloma z butow wychodzi na kilometr. I
to tacy sa najbardziej niezyczliwi i opryskliwi, a niekiedy nawet wrecz
niebezpieczni.

[lysyadam]

Pochodzimy (ja i moja kobietka) z takiej sobie malej miejscowosci. Generalnie
to kazdy zna sie z widzenia.

A teraz mieszkamy w "wielkim miescie". Dwa lata temu trzaba bylo zdecydowac,
czy wraca (a ja chcialem) czy zostac w tym "wielkim..." No i zostalismy, bo
praca i perspektywy.... Ale zamieszkalismy w starej wiekowej kamienicy, w
zielonej dzielnicy, sasiadow znamy wszyskich, odwiedzamy sie na kawke, klucz od
kazdego mieszkania ma sasiad, jak sie widujemy - zawsze przystaniemy na chwilke
i pogadamy, siadamy na laweczce wieczorem i sobie gadamy, czasami piwko
zniesiemy czy kawke zrobimy na tej lawce....

a w zimie mamy chlodno na mieszkaniu i trzeba palic w kominku, porabac drewna
wczesniej...

Nie zamienilbym tego na nowe strzezone osiedle ktore mamy 500 metrow dalej -
chociaz dach trzeba bedzie zrobic w najblizszym czasie ;-))

na wsi jest tylko jeden problem...

[Gość: corgan]

Jeśli podpadniesz (cokolwiek to znaczy) wiejskiej społeczności to nie ma
przebacz - jesteś skreslony/skreslona. Poważnych powodów może byc wiele - aby w
1944 brata wujka dziadek ukrywał partyzantów i zydów i wziął złoto i się nie
podzielił z resztą rodziny, abo siostry ciotki córka wyszła za mąż za "gorola"
(to akurat na Górnym Śląska), a to ktoś z rodziny żenił się w 1953 i dostał w
posagu tylko pierzyne a ta co wychodziła za mąż w 1956 od rodziców dostała kupe
forsy, a to czyjś dziadek pobił się z dziadkiem sasiada w '48 i poszło o miedze
a to o spadek (0,5 hektara) po ojcu itp. itd.

btw - na wsiach tzw wioskowy głupek on i jego potomkowie do konca zycia sa
wioskowymi głupkami, cokolwiek by nie zrobili...

Sorki - mam trochę rodziny na wsi i wiem, że to wszystko wygląda różowo jak
gwiazdy z Wielkiego Miasta przyjeżdżaja raz na ruski rok na wieś, aby odwiedzić
rodzinę. Nie zmienia to faktu, ze ludzie chyba utrzymuja ze sobą lepsze
kontakty. Co nie znaczy, ze jest różowo, bo nie jest.

Odnośnie kradzieży - moja ciotka ktora mieszka od urodzenia na wsi (została na
gospodarstwie, moja matka i ciotka wyjechały ze wsi) była na rzeczonej wsi
okradana OSIEM razy w przeciągu lat 90-tych. A to ukradziono krowę, a to koło
od poloneza, a to ktoś się włamał do domu itp. I to robili tzw "swoi" bo kradli
wtedy kiedy wiedzieli ze ich nie będzie w domu. Wieś wsią, ale np. moja ciotka
nie utrzymuje kontaktów z sąsiadem zza miedzy, bo tamta sasiadka o coś ją
oskarżyła w latach 80-tych.. Nie wiem o co dokładnie poszło. Tak samo jak nie
utrzymuje kontaktów ze swoim przyrodnim bratem (ale to akurat rozumiem, bo znam
go i wiem dlaczego).

[lysyadam]

wiadomo - rozowo nie jest

ale ja wole takie "nierozowe" niz tamto - tez "nierozowe"

[serendepity]

Nie wiem jak jest na wsi albo w malych miastach. Zawsze mieszkalam w duzym
miescie i nie odczuwam potrzeby kontaktow z sasiadami. Zauwazylam , ze na moim
pietrze tylko dwoje sasiadow utrzymuje ze soba kontakty towarzyskie. Reszta
ogranicza sie do "dzien dobry".
Co do uchylania drzwi to ja ich po prostu nie otwieram jesli nie umowilam sie
wczesniej z kims.
Zauwazylam tez, ze sasiadom z mniejszych miast/wsi wiele rzeczy przeszkadza,
maja pretensje itp. A i lubia wystawiac przedmioty za drzwi. Np wozki
obowiazkowo stoja na korytarzu choc widze, ze juz nie uzywaja ich nawet.

Serendepity.

[Gość: Iga]

Mieszkam w duzym miescie i choc tak jak piszecie sasiedzi nie odwiedzaja się
mnie to osobiscie nie przeszkadza.Wręcz przeciwnie takie bliskie kontakty
czasami sie zle koncza.Ale mam znajomych na wsi i za zadne skarby nie poszłabym
tam mieszkac.Pomijajac to ze kazdy o kazdym wszystko wie łacznie z tym czy ktos
był na niedzielnej mszy czy nie.Czy ktos przyjąl kolędę czy nie.Jeśli sie z tego
nie wywiązuje to ma przechlapane.Na tarasie w niedzielę nie moze wisiec pranie
bo odrazu jest sie na językach,wiadomo nie katolik itd.itd.Natomiast w miescie
jak sie ludzie nie znaja jest ok.Mozna chodzic do koscioła gdzie sie chce
niekoniecznie do swojej parafii.Nikt nikogo nie sledzi.Juz wole to swoje miasto
niz wscibskich sasiadow na wsi.

[Gość: la valetta]

I na tym polega różnica mentalności. Ludzie ze wsi wolą żyć stadnie , ci z
wilkich miast wolą dystans zarówno fizyczny jak i psychiczny. Gdzieś pomiędzy
tym kołacze się tzw. małomiasteczkowość czyli zamknąć się w czterech ścianach,
ale sąsiadowi przez okno zajrzeć do garnków.

[Gość: Iga]

Mnie sasiedzi nie interesuja.Mam swoich przyjaciół,ktorzy bywaja u mnie a ja u
nich.Niestety zagladanie do garnkow czy to przez okno czy wprost to
charakter.Trzeba sobie tak ułożyc kontakty z ludzmi zeby nie mieli śmiałości
zagladania i im tez nie zagladać.A mieszkanie jest oazą spokoju i do dobrego
domu przychodzi sie na zaproszenie.Taki sposob na zycie maja Niemcy,Anglicy
itd.Tam sie nikt nie dziwi ze został przyjęty przy drzwiach jesli wczesniej nie
zadzwonił i nie umowił sie,