ciagle sie spozniam

[viola2]

w najlepszym wypadku przychodze na ostatnia chwile. Na tramwaj rano biegne,
do pracy spozniona, do kosciola z corka ledwo co zdaze, do lekarza tez na
styk, albo spozniona. Nie zawsze jest to wynikiem braku czasu ale raczej zlej
organizacji. Na 22 tez sie potrafie spozniac:( jak sie przestawic?
Najbardziej dobija mnie spoznianie do roboty:) Moje zegarki chodza kazdy
inaczej, specjalnie, tak zebym musiala wyjsc wczesniej, ale zawsze odliczam
sobie, jednak tak jak dzis, zdarza sie ze sie pomylilam, i tym samym
spoznilam sie po raz 3 w tym tygodniu:)
help:)

[grogreg]

To kwestia samodyscypliny i pewneo organizacji przestrzeni i czasu.
Ja mialem podobny problem. Wyjscie z domu do pracy zawsze zabieralo mi i kilka
minut za duzo. Przyczyna? Paniczne szukanie kluczykow do samochodu, portwela,
panelu... itp. Rozwiuazanie? Wiszaca pulka w korytarzu gdzie powyzsze rzeczy
maja swoje miejsce.

[viola2]

dzieki, lecz u mnie nie do konca chodzi o szukanie rzeczy, bo teraz wszytsko
trzymam w torebce, a jak zmieniam to wszytsko przerzucam:)
Ja nie moge wstac, leze i mysle ze jeszcze minutke, ale wychodzi z tego
kilkanascie,a i tak nic mi to nie daje, potem w toalecie za dlugo siedze, bo
nie chce mi sie ruszyc, pozniej tez sie grzebie bo wydaje mi sie ze mam duzo
czasu, ze zdaze, a w koncu ubieram sie w pospiechu, czesze tez szybko i
wszystko szyybko i sie jeszcze wkurzam. Codzien powtarzm sobie, ze od jutra
koniec. I tak juz kilkanascie lat to trwa, bo od czasow szkolnych:)

[krysica]

to zmień przyzwyczajenia...:)

[grogreg]

E, Ty sie zwyczajnie nie wysypiasz.

[viola2]

nie znosze wstawania o 6. Ale spie ok 7 godzin, wiec powinno starczyc. I tak
jak pisalam, na godzine 22 tez sie potrafie spoznic, wiec to nie tylko zalezy
od wstawania:( beznadziejna z tym jestem

[grogreg]

Widocznie 7 godzin to za malo.
Co do braku "ruchliwosci" moze masz zespol chronicznego zmeczenia?

[viola2]

hmm.. w sumie nie myslalam o tym. To sie leczy jakos? zaraz poszukam sobie w
necie, bo fakt, wciaz mi sie chce spac, i jestem zmeczona. Dzieki

[tubu5000]

moze masz oznaki anemii z powodu niedoboru zelaza/witaminy B12?

[very_martini]

a nie jesz za dużo cukru? zmula niesamowicie

16%VOL
22%VAT

--
takie tam... forum homeopatia

[natalia.brzeska]

Zbadaj sobie poziom hormonów - najprawdopodobniej masz za wyskoką prolaktynę!

[caysee]

Ja tez ostatnio czuje sie wyjatkowo zmeczona, mimo ze sie teoretycznie wysypiam
(7-8 godzin). Kolo godziny 14 robie sie juz senna...

A moze to jakies tzw. przesilenie jesienne?


Pozdrawiam.

Masz nerwicę o podłożu masochistycznym

[pepperoni_prawdziwy]

Nerwica. Spóźniasz się, bo podświadomie pragniesz być poniżona przez otoczenie,
czuć się winna i przepraszać. Można to leczyć, ale na Twoim miejscu bym się tym
nie przejmował. PS. Papież też miał tendencję do spóźniania się, jedyne co go
ratowało to popędzanie przez Dziwisza.

[croyance]

A moja notorycznie spozniajaca sie kolezanka powiedziala kiedys, przycisnieta
do muru przez wychowawce:
Bo jak przychodze punktualnie, to nikt na mnie nie zwraca uwagi ...

[tuti]

jestes leniwa!:)

[lena_zet]

ja też zawsze się spóźniałam, spóźniam i wiecznie będę.W niczym mi to nie
przeszkadza, wszyscy się do tego przywyczili.

[viola2]

kurde, tylko ze dyr to widzi. i mnie sama tez to meczy zwlaszcza jak przeze
mnie cora musi ze mna biec jak wczoraj, bo do lekarza.. Na szczescie nie jest
malutka, ale jednak. Nie zawsze moge soboe pozwolioc na spoznianie, no i nie
jest ciekawie jak z mezem wychodzimy gdzies, on czeka gotowy a ja sie pindruje
hihi i wiele jeszcze takich sytuacji, a jakos mimo prob nie umiem tego zmienic

[lena_zet]

ja na rozmowie kwalifikacyjnej powiedziałam, że nie potrafię się nie
spóźniać.Wiem, że nie każdy zareagowałby tak jak moja dyrekcja, ale przełknęli
go i nikt nie ma pretensji (zostaję chwilkę dłużej i już).Z dzieckiem też gnam
do szkoły hehe, a mąż jakby mi marudził to by ochrzan dostał i po sprawie.

[viola2]

ja nie moge sie spozniac bo pracuje w sekretariacie, wiec na nic tu mi to ze
zoastane dluzej.
Meza nie bede opierniczac ze to ze sie nie wyrabiam:) ale czasami stosuje
jakies sztuczki zeby sie nie wkurzal albo mu to wynagradzam.
Tyle ze ja pytam jak to zmienic a nie jak to zrekompensowac:) Ja nie chce sie
spozniac a nie moge:( zawsze wole wykorzyatsc czas na lezenie czy spanie, czy
ogolnie odpoczynek, i co dziwne zawzse wydaje mi sie zdaze

[forumowiczkaaa]

Wystarczy sobie wmowic, ze do pracy masz np zamiast na 8 to na 7:30, spotkanie,
ktore mialo byc o 17 o 16:30 i tak ze wszystkim. Zobaczysz ile sie najczesciej
spozniasz [choc wtedy i tak bedziesz przed czasem] i bedziesz mogla zmiejszyc
czas "oszukanstwa" o iles tam minut. Moja znajoma wyleczyla sie tak skutecznie
ze spozniania :)

[spin_spin_sugar]

spróbuj dzień wcześniej spisać na kartce co masz zrobić dnia następnego (albo
najlepiej na kilka dni naprzód) i ustal sobie na to odpowiednią ilość czasu,
najlepiej rozpisz godzinami - działa;) jeżeli masz na jakąś tam godz, do pracy
to najpierw odlicz sobie czas dojścia do pracy ze śrdoka lokomocji, potem czas
dojazdu pod pracę, potem czas na ubranie się do wyjścia z domu i wyjście z
domu, potem ile czasu przed wyjściem z domu postanowisz być już zwarta i gotowa
do wyjścia, i tak dalej "wstecz" ;)))
może to brzmi śmiesznie, ale ja trzymam się takiego "planu" - też miałam
kłopoty z rannym wstawaniem w liceum (szczególnie na 7:10, teraz jest troche
lepiej bo na studiach ma się różne godziny i czasem nawet okienka, ale
gdziekolwiek masz "wyjście", spróbuj sobie ułożyć taki "plan" i trzymaj się go -
jak jest to gdzies napisane tym lepiej:) bo jak masz w pamięci, że musisz
wyjść o tej a o tej to z reguły się o tym zapomina i robi sie jeszcze tysiąc
rzeczy przed wyjściem:)))

acha, a jak musisz wstać (ale nie dopiero się obudzić, ale już wyjść z wyrka) o
pewnej godzinie (po odliczeniu czasu na wszystkie zajęcia, które robisz przed
wyjściem gdziekolwiek) to ustaw sobie dodatkowe "budzenie na 30 i 15 minut
wcześniej i jak za pierwszym razem otworzysz oczy to np. puść radio lub podnieś
sie troszkę na łóżku by nie usnąć z powrotem (bo zaśpisz!) i czekaj do
pory "ostatecznego wstania":) możesz się przez ten czas troszkę poprzeciągać
jak już "dojdziesz do siebie po przebudzeniu" i się na dobre obudzisz:))
najlepiej słuchać przed jakimś wyjściem muzyki, która "pobudza do dziłania":)
oczywiście takiej jaka działa na Ciebie (na mnie np. działają ulubione kawałki
klubowej, dynamicznej muzyki - ale gusta są różne;))
życzę powodzenia:)
pzdr

[margonik]

Jestem z tej samej gliny :-) Całe życie się wszędzie i zawsze spóźniałam. Ale
ostatnio, przynajmniej w pewnych sytuacjach, przejmuję nad tym kontrolę. Tzn.
potrafię się sprężyć na czas, gdy mam jakieś ważne spotkanie lub pociąg. Ale na
co dzień do pracy... niestety tu się już chyba nie zmienię :-) Na szczęście po
wielu bojach i zmaganiach udało mi się zmienić pracę na taką, w której nikt nie
ma do mnie o to pretensji - mimo, że wobec moich godzin przychodzenia do pracy,
słowo "spóźnienie" to już eufemizm :-)

Ale w gruncie rzeczy w pełni rozumiem Twój problem. W mojej pierwszej pracy to
nie było akceptowane i kosztowało mnie ogromnie dużo stresów. W tej także się
stresowałam moimi spóźnieniami, aż w końcu usłyszałam od przełożonych, że
akceptują to. W tej chwili nikt mi nie narzuca godzin pracy.

[grogreg]

>wszyscy się do tego przywyczili.

Twoj pracodawca/klientci tez?

[lena_zet]

też.

[grogreg]

Kurcze, to ty na zwojej drodze spotykasz niezwykle poblazliwych ludzi. No,
tylko pozazdroscic.

[lena_zet]

grogreg napisał:

> Kurcze, to ty na zwojej drodze spotykasz niezwykle poblazliwych ludzi. No,
> tylko pozazdroscic.

dobrze pracuję i tyle ;) spóźnianie się w tym wypadku to pikuś.

[grogreg]

Widocznie pracujesz w zdrowym srodowisku. Powszechnie jest tak, ze dobra praca
jest warunkiem utrzymania roboty, a nie przyczynkiem do nagrod czy tolerowania
samodzielnej organizacji czasu pracy.

[funia81]

To znaczy, ze nie szanujesz ludzi, z ktorymi sie umawiasz. Dopoki urok osobisty
zalatwia sprawe, spoko. Ale gdyby nie...

[lena_zet]

co to za związek z szacunkiem?poprostu mam to we krwi i tyle.

[mmagi]

sama sobie helpnij:->

[viola2]

no ale jak?:)

[jassmanka]

No właśnie,jak? Czytałam Twój post i zastanawiałam się, czy to przypadkowo nie
ja go napisałam, ale na szczęście (dla mnie) nie mam córki i męża :))
Słuchaj, mam ten sam problem, notorycznie się spóźniam, na spotkania ze
znajomymi, z moim chłopakiem, do pracy itp...Moi najbliżsi pogodzili się z tym
faktem. Ale, ale, to wcale nie jest przyzwolenie do dalszego, notorycznego
spóźniania. Nie pomogą poprzestawiane zegarki i inne myki. Musisz sama się
zdyscyplinować, ćwiczyć silną wolę. Ja zaczęłam od nastawiania sobie o 15 minut
wcześniej zegarka, tak że jak dzwoni mam 15 minut zapasu na ewentualną drzemkę
5-minutową i rozbudzenie się...Powoli, sukcesywnie nauczysz się wstawać
wcześniej. Jeśli wiesz, że masz spotkanie, np. o 22 ;), a masz mnóstwo czasu
zacznij się wcześniej przygotowywać, a nie na ostatnią chwilę...I pamiętaj, że
wszystko zależy od Ciebie i od Twej wewnętrznej siły!!!! Trzymam kciuki!

[viola2]

hehe, podoba mi sie co napisalas. Juz sobie nastwiam zegarek wczesniej niz
kiedys ale zawsze jak sie budze stwierdzam, ze mam jeszcze duzo czasu i ze moge
sobie pospac:-D
A z kolei nie lubie sie za wczesnie przygotowywac bo nie lubie pozniej czekac
hehe, chodze i nie moge sobie miejsca znalezc:) Zawsze chcialabym punktualnie
ale nigdy nie moge:) No i z tym mnostwem czasu to pojecie wzgledne:) bo.. wciaz
mi go brakuje:)
teraz wydaje mi sie to smieszne ale ciekawe co bedzie jutro rano? hahaha

[funia81]

A wiesz, ze budzik mozesz nastawiac nie tylko rano? na takie spotkanie o
dziesiatej wieczor tez moze ci pomoc wczesniej wyjsc... Musisz tylko chciec.

[margonik]

A swoją drogą mogę Ci podać przepis na "upunktualnienie się". Kiedyś ktoś go
dla mnie wymyślił i jest naprawdę świetny! Stosowałam go przez dwa miesiące w
nowej pracy i działał :-) Przez ten czas ani jednego spóźnienia. Ale później i
tak się poddałam ...

[katarzyna_z]

Ty się ciagle spozniasz , a ja nigdy ... makabra czlowiek by czasem chetnie
zaspal do pracy, ale.... ma zryty beret na punkcie bycia punktualnym(maslo
maślane), szczegolnie gdy wlasny chlop uwaza , że szczesliwi czasu nie licza i
jest totalnym przeciwienstwem

[jassmanka]

O widzisz, a u mnie jest na odwrót, to ja czasu nie liczę, a mój CHOP jest
ekstra punktualny, chociaż przy mnie trochę się rozpuścił, ale kto z kim
przystaje...;)

[katarzyna_z]

tzn wiesz u nas jest tak ze jak wychodzimy gdzies razem to zawsze jestesmy
spoznieni .... mnie szlak trafia i go poganiam , zameczam, a on sie tylko
smieje .... dlatego marzy mi sie czasem spoznic tak samej od siebie a nie byc
zawsze okolo 20 minut przed czasem....

[jassmanka]

Hmm, skąd ja to znam, u nas jest podobnie, ale wiesz cooo? Budzisz się
budzikiem, czy wewnętrznym zegarem ;), jeśli budzikiem to go po prostu raz nie
nastaw ;)) i wtedy zaśpisz i spóźnisz sie na bank (o Boże, nigdy nie myślałam,
że będę dawać komuś radę, jak się spóźnić :D:D:D)

[katarzyna_z]

busze sie zegarem biologicznym.... jest nastawiony na 6:15 ... czasami tak smao
sie budze w weekend, mama zakaz wtedy do 8 ruszania sie w lozku i
pytania :"spisz misiak jeszcze?"

pozdrawiam i dziekuje za rady ale mam wrazenie ze to jest nieuleczalne, potem
pewnie mialabym moralniaka:D

[katarzyna_z]

jezuuuuu jakie literówki sorry, to juz ze zmeczenia;)

[margonik]

Coś w tym jest, bo przy mnie mój ogromnie punktualny chłop zrobił się
koszmarnie niepunktualny. I co śmieszne - wkurza mnie tym strasznie!!! :-)

Wiem, że do pracy sie nie spóźnia, ale gdy umawiamy sie gdzies ze znajomymi na
mieście, to zawsze jestem w butach pół godziny przed nim. A potem i tak zwala
spóźnienie na mnie :-)

[viola2]

o boszzz... przerabane hihihi ;-D

[jassmanka]

eee tam, dasz radę !!! ;)

[viola2]

:) powiedzialam to do katarzyny:) ze taka extra punktualna:) a ja mam nadzieje
ze poradze sobie z tym:) kiedys moze:)

[katarzyna_z]

wiesz czasami to jest jak faszyzm ;) hahahah

[viola2]

domyslam sie dlatego ja chcialabym tak wyposrodkowac:)zeby bylo w sam raz:)

[karola_waw]

wiesz co? Nie jestes jedyna....
Ktos mi kiedys powiedzial, ze keidys moge trafic na mniej tolerancyjna osobe,
na ktorej zdaniu bedzie mi bardzo zalezec i dopiero wtedy sie przejade. Mam
nadzieje, ze do etgo nie dojdzie. Jak juz sobie poradzisz to daj znac na forum
jak, chetnie skorzystam:D

[marzrz]

przeczytaj sobie Lesia Joanny Chmielewskiej on nigdy nie byl na czas w pracy a
swoja droga to mysle ze powinnas miec wlasnie wszystkie zegarki dobrze
nastawione zeby wiedziec ktora jest naprawde godzina i zebys wiedziala ze nie
masz oc dokladac sobie czasu b onie masz z czego i wychodzic wczesniej nie
umalowana nie doczesana ale masz wyjsc i wychodzisz....i tak z reszta rzeczy
po prostu musisz wyjsc z zalozenia ze bycie na czas jest priorytetem a stopniowo
reszte tez opanujeszz!!! trzymaj sie w

[siostra-milosierdzia]

Popieram poprzedniczke. Przyznaje,że ja sama od pewnego czasu jakiegos roku mam
problem ze wstaniem, z byciem na czas.A tak do 22 roku zycia byla punktualna,
przed czasem, ranny ptaszek i nocny marek zarazem.A teraz.WIem,ze musze wstac,
bo sa zajecia,ale .... ale przeciez zdażę na nie , tak sobie powtarzam i teraz
to jzu notorycznie sie spóźnaim.Wiem,że powodem jest niecheć do zajęć na
uczelni, brak chęci na spotkanie tamtejszych ludzi, i chęć spędzenia tego czasu
inaczej,ale ... jako paradoks powiem,ze chce je skoczyc te studia co juz tylko
rok do konca zostalo i wyruszam,lekko spóźniona ale jade naz ajecie.I wiem, z
ostatnich praktyk,ze czy wczesniej wstane czy później nie wpływa na moje
dotarcie na uczelnie.Chodzi o to by wiedziec co rano należy zrobic i niemyslec
o niczyminnym,na pewno nie o tym,ze sie spóźnie tylko dzialac.A że czasem
lospomaga to nic.No a z ludzmi.szanuje ludzi, respekt mam do wielu osob ale jak
to jest.Jak jestem punktulana to inni mnie wystawiaja do waitru,wlasni
przyjaciele, rodzina.Odwoluja spotkania,przesuwaja godziny.POtem mam uraz i
zaczelam sama robic tak,ze pewnie znow sie spoznia wiec sie nie spiesze i tak
oto kolo sie zamyka.
A co do poprzedniczki popieram.Nie ma co sie przejmowac wygladem , wazne by
wyjsc.,A z czasem wszytskie rzeczy si epolaczy razem.Jestem na dobrej drodze do
powrotu do punktualnosci:)
Należy widzieć sens i cel w punktualnosci i od razu jest lepiej.

pozdrawiam życze powodzenia.

Pogodna

[funia81]

Pomysl z tym, zeby KAZDY ZEGAREK CHODZIL INACZEJ, nie wydaje mi sie
najszczesliwszy, mowiac oglednie. Mozna ustaw na wszystkich to samo
wyprzedzenie? A moze brakuje ci motywacji, moze za latwo odpuszczasz? Ja tak
mialam na studiach, kiedy bylo jasne, ze spoznienie mnie wiele nie kosztuje. Z
filozoficznym spokojem jechalam nastepnym autobusem, kiedy ten wlasciwy mi
uciekl - i luzik; zadnej tragedii nie bylo. Ale w robocie na szczescie zlapalam
pion.

[ra_cha]

viola2 napisała:


> do pracy spozniona,

daj mi namiary na swojego szefa, załatwię Ci, że przestaniesz się spóźniać

[marta.uparta]

Ja poszłam na kompromis sama ze sobą i czasem się spóźniam, a czasem nie:)

[kamaoka]

viola, wydaje mi sie jakbym to ja pisala twoje posty:) nawet juz dalam link do
watku swojemu chlopakowi, zeby sporobwoal zrozumiec, ze po prostu niektoyrm ejst
ciezej byc punktualnym:)
i tez wszystko przerabialam - mam zegarke na rece i na komorce ustawiony o 4 min
do przodu (hihi, nawet nie wiecie jak to poprawia zdolnosc liczenia w pamieci,
gdy trzeba sie zorientowac na pzrystanku ktora godzina jest aktualnie, zeby
zobaczyc, keidy pzryjedzie wlasciwy autobus), ustawiam sobie budzik wczesniej o
10min, zeby dac sobei zcas na wylegiwanie sie chwile, choc moj problem jest tez
taki, ze w ciagu tygodnia "lapie" takie niedostatki snu, ze potem w weekend nie
ejstem w stanie tego odespac, bo nie moge po prostu lezec w lozku wiecej niz
11h, potem juz czuje sie zle, najgorzej, jak mam na 8 (studia, wiec godziny mam
rozne, eh...wlasnie jutro mam na 8, straszne....)
i wnioski do jakich doszlam po wielokroc analizujac swoj pzrypadek - mam tak, ze
np. czas przed wyjsciem planuje co do minuty, bo tez nie lubie pzrygotwoac sie
wczesniej, a potem czekac, drepcze w meijscu i wogole "chodze" cala , wiec
wszystko rozplanowuje tak, zeby skonczycz i akurat zeby byl zcas na wyjscie - i
chyba tu lezy problem - nie zostawiam sobie w tych planach troche4 takiego
"extra" czasu, bo czesto sie okazuje, ze "cos" mi tam wyskoczy, np. czesto
zapominam lub nie mam sily sie spakowac wieczorem i potem pakowanie zamiast
wyliczonych 2 minut z rana, zajmuje mi 10 bo czegos szukam i jzu ejstem AZ 8
minut do tylu:/ teraz staram sie planowac wszystko tak zeby skonczyc "robote" na
15min przed wyjsciem - tyle czasu gdyby mi zostaloz awsze moge przeznaczyc na tv
czy cokolwiek, no ale gdyby mi zostawalo:)
druga sprawa, ze trcohe sobie poblazam, tak jak np. teraz - powinnam teraz juz
odrabiac lekcje, a siedze na forum na zasadzie "jak juz otworzylam, to chociaz
przelece wzrokiem" albo "ta praca domowa tyle mi nie zajmie, zeby siedziec do
nocy", a cos czuje, ze jednak zajmie:/ moze gdbym miala silna wole i potrafila
wylaczyc wszystko to byloby fajnie, ale ja tak nie zawsze potrafie
inna sparwa, ze takie wylaczenie powoduje, ze potem mnie nurtuje zawartosc tego
co wylaczylam i nudzac sie smiertelnie pzry nauce pozwalam sobie na takie
"jednorazowe" wyskoki w celu spawrdzenia co to bylo:>
zatem lacze sie w niedoli i dla tych ktorzy uwazaja, ze wystarczy sie "wziac" i
juz byc punktualnym powiem, ze takie rady dla takich zatwardzialych
spoznialskich jak my, to jak mowiene nalogowemu palaczowi "wez sie w garsc i
rzuc palenie", jego etz to rozsmieszy:P

[vinca]

Najbardziej dobija mnie spoznianie do roboty:)

Moje zegarki chodza kazdy
> inaczej, specjalnie, tak zebym musiala wyjsc wczesniej, ale zawsze odliczam
> sobie, jednak tak jak dzis, zdarza sie ze sie pomylilam, i tym samym
> spoznilam sie po raz 3 w tym tygodniu:)


Ciebie to śmieszy?
Chyba na tym polega twoj problem - nie rozumiesz jak bardzo okazujesz swoim
spoznianiem się brak szacunku dla innych. To jest żałosne a nie śmieszne.

[viola2]

ee, bez przesady, smieszne (choc w sumie nie dokonca) sa moje proby poradzenia
sobie w z tym, a nie ze sie spozniam.
A co do szacunku ludzi i czasu innych to sie nie martw.
A dyrektor beze mnie chwile tez wytrzyma.
I wlasnie dlatego jest to dla mnie problem, bo nie chce by wygladalo ze nie
szanuje ludzi i ich czasu

[alfred2224]

Zmuś się do cholery!!! Każda minuta znika bezpowrotnie. Chyba, że Ci nie zalezy - to wtedy może to znak jakiejś depresji? I szanuj tych, którzy na Ciebie czekają, bo jednak na pewno czekają :-) Nie odbieraj im ich cennych minut ich życia ;-)

a ja nie :):):)

[mkrysiewicz]

Ja z kolei praktycznie zawsze i wszędzie jestem za wcześnie i często się
wpieniam że muszę czekać.. A robie to tak że jak wiem że gdzieś mam iść lub
jechać to wyliczam sobie czas na dojście/ dojazd, szacuje o której wyjść i tak
sie zbieram ze jestem gotowa długo przed zaplanowaną godziną wyjścia. Potrafię
w ten sposób nawet przyjechac wcześniej na spotkanie o kórym ktoś mnie
powiadomił w ostatniej chwili i mam baaardzo mało czasu. Jestem generalnie
bardzo dobrze zorganizowana, wiem co gdzie mam i nie stoje 40 minut koło szafy
mysląc co założyć. Ubrania szykuję sobie wieczorem tak że rano nie muszę o tym
mysleć. Rozplanu jsobie wszystkie stałe obowiązki i zostaw rezerwę n aawaryjne
sytuacje i wreszcie przestaniesz się spóźniac.

Życzę powodzenia i pozdrawiam gorąco :)

[kapciowa]

> Ja z kolei praktycznie zawsze i wszędzie jestem za wcześnie i często się
> wpieniam że muszę czekać..

A ja mam przyjaciolke ktora tez jest zawsze pol godziny przed czasem, i za
kazdym razem wscieka sie gdy jestem punktualnie, ze tyyyle musiala na mnie
czekac... :)

[istna]

Ojej, to jak o mnie:(

[pawel1940]

Miło wiedzieć, że nie jestem sam :-).
Tyle, że u mnie to efekt tego, że od wielu lat pracuję w systemie nienormowanego czasu pracy, do tego pracuję głównie po nocach. I strasznie trudno się w takich warunkach samemu zdyscyplinować... Ale staram się, może mi się kiedyś uda? ;-)

[apawlak1]

Może popatrz na to z innej strony: Twoje spóźnianie może byc oznaką braku
szacunku dla innych. Jeśli nawet Ty osobiście swojego spoźniania się tak nie
odbierasz, ale inni tak.
ja mam tak, owszem, że czasami się spóźniam, ale tylko jeśli się umówię z
osobami, które też to robią.
Jeśli ktoś się spóźnia, a ja czekam jak ten kołek, to jest to dla mnie
strasznie wkurzające. W 90% nie mam ochoty potem znowu umawiać się z tym
kimś.. .
W skrajnych przypadkach i kiedy mogę sobie na to pozwolić, po prostu nie czekam
na spóźnialskiego...
Spróbuj po prostu postawić sie w sytuacji czekającego na Ciebie, może to
pomoże :-)

[viola2]

wlasnie zeby uniknac domyslow ze mam gdzies znajomych, nifgdy nie umawiam sie
na konkretna godzina, ale mowie ze pomiedzy .... Wtedy spieszac sie na te
wczesniejsza zdaze na ten dolny przedzial, albo ledwo..

Moim najwiekszym problemem jest jednajk wlasnie wstawanie do pracy. Z tymi
zegarkami macie chyba racje, ze musze nastwic punktualnie.

Dzis bylo podobnie, Nastwilam budzik na 5.45 ale wstalam o 6,20:( Jednak
zdazylam na tramwaj, bo.. kierowca poczekal dwie sekundy:)

Moze rzeczywiscie przyczyna lezy w braku mobilizacji. Bo np po odebranie
nagrody z totolotka to czekalabym zdecydowanie przed czasem, i nie wazne bylo
by jak wygladam. JEdnak do pracy nie moge isc nie domalowana czy niedoczesana,
pracuje w sekretariacie wiec musze wygladac jak czlowiek:) To juz nie czasy
szkolne, kiedy tylko wstalam, umylam sie i lecialam w biegu zapinajac np pasek,
i z kurtka w reku, z rozwiaznymi butami:)

Musze tez chyba zmusic sie do wczesniejszego chodzenia spac, bow czoraj poszlam
po 23, i bylo to jak dla mnie za pozno.

dzieki za wsyztskie rady, i prosze nie piszcie o braku szacunku, bo z tego
zdaje sobie sprawe, i to jest dla mnie bardzo wazne.

Nie znam nikogo kto by się wyleczył z tej wady

[chris12]

Sam taki jestem więc wiem najlepiej.

[...]

[kicia7]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[white.falcon]

Zmień przyzwyczajenia w ten sposób, że "włącz" ułatwiacze. Ja zmusiłam siebie
do wyskakiwania z łóżka po porządnym "kocim" przeciągnięciu się (tak, by
kosteczki zachrupały) odrazu po dźwięku budzika. Nie ma zmiłuj się -
żadnych "minutka jeszcze, chwileczka". Zorganizuj sobie automatycznie
powtarzane co rano czynności. ja robie następnie tak - jak automay: sięgam po
szlafrok, zakładam go, idę do kuchni, nastawiam czajnik, zasypuję filiżankę
kawą i cukrem. Otwieram małe okienko, robię dwa głebokie wdechy. Potem uciekam
do łazienki i myje się. Wybiegam na chwilę - zaparzam kawę. Wracam - robię
makijaż, pierwsze czesanie włosów. Idę ubrać się (ubranie zawsze mam
przygotowane (w przypadku gdyby nagle oziębiło się - sięgam na półeczkę,
gdzie "dyżurują" cieplejsze rzeczy). Wracam do łazienki i czeszę się
ostatecznie. Wracam do kuchni, piję kawę, gapiąc się na program poranny w TV.
Zabieram torebkę do przedpokoju (wieczorem wkładam do niej potrzebne mi
rzeczy), zakładam buty i kurtkę. Zgodnie z prognozą zabieram lub nie parasol z
półeczki i wychodzę. Czasem zabieram też worek ze śmieciami i po drodze
wyrzucam do zsypu. Całość czynności zajmuje mi od godz. 06.05 do 06.56 - nie
mniej, nie więcej.

Jedyna możliwość spóźnienia - to awaria autobusu, którym jeżdżę. Ale ile razy w
roku autobus ulega awarii? Dwa razy - nie więcej. Wtedy dzwonię i mówię, że
zaistniała własnie taka sytuacja. Zawsze spotykam się ze zrozumieniem, bo nie
spóźniam się nigdy. A tez nienawidzę wstawać o tej godzienie, bo tak naprawdę
robię to wszystko śpiąc prawie. Musiałam nauczyć się. Skoro jedna osoba
potrafi, to inna też. Tylko nie pobłażaj sobie - nie mów: "dzisiaj sobie
daruję". Po dwóch tygodniach wejdzie Ci nawyk automatycznego poruszania się z
rana w krew i przestaniesz męczyć się. Acha, sniadanie mam w lodówce zapakowane
w folię i przygotowane wieczorem - nic, tylko zabrać ze sobą.

Pozdrawiam,
Sokoliczka

[danusis]

ja zaczynam prace codziennie o innej godzinie i nawet jak mam na późniejszą to
tez się spóźniam :/ pzrynajmniej ostatnio mam taki etap, wcześnie była tzw.
ostatnia chwila.
może to jesień?

[kama-333]

Niestety mam ten sam problem, co Ty. Tzn. zdarza mi się być punktualną, ale
bardzo często niestety nie. Często też, nawet jak się nie spóźniam, to jednak
wcześniej musiałam gonić tramwaj czy autobus. Też bardzo mi to przeszkadza i
denerwuje. Zauważyłam jednak, że ostatnio jest trochę lepiej. Próbowałam też
nastawiać zegarki na wcześniejszą godzinę, ale to neistety nic nie daje, kiedy
się o tym wie. Może należałoby poprosić, żeby ktoś zrobił to za nas tak,
żebyśmy nie wiedzieli kiedy i o ile przestawia;) Ja nastawiam rano 4 budziki-
każdy dzwoni co 5 minut. Dzięki temu mogę poleżeć 20 minut i przebudzić się
powoli. Na dźwięk ostatniego budzika wstaję i wykonuję wszystkie czynności
codziennie w tej samej kolejności. Dobrze jest miec taki stały porządek, bo
wtedy nie tracisz czasu na zastanwianie się, co teraz robić. Największy problem
mam ze śniadaniem i makijażem. Dlatego czasem nie jem śniadania lub robię je na
wynos (wydaje mi się, że dobrym pomysłem byłaby rada 1 z osób, by robić je juz
poprzedniego dnia i zostawiać w lodówce). A bez makijażu w sumie mogłabyś
wyjść. zawsze jak przyjdziesz do pracy, to możesz skoczyć do łązienki i się
umalować. Szef będzie widział, że jesteś na czas, a że idziesz do łazienki to
chyba nie grzech.
Powodzenia dla nas wszystkich!!!
Też walczę!!

[ra_cha]

kama-333 napisała:

Ja nastawiam rano 4 budziki-
> każdy dzwoni co 5 minut. Dzięki temu mogę poleżeć 20 minut

to chyba daje 15 minut, a nie 20! OJ, KAMA, CHYBA COŚ ZMYŚLASZ!

[migdalek.niebieski]

Super to policzyłaś;))) nobel dla Ciebie;))))

[edithea]

Hehe, mam ten sam problem, jest nas więcej ;)) Spóźniam się notorycznie od
dziecka, zawsze tak miałam, podejrzewam że jest to jakaś nieodłączna cecha
osobowości. U mnie to jest tak, że zwykle wiem o ktorej wyjść żeby zdąrzyć, ale
że nie znoszę czekać i bywać gdzieś za wcześnie to ustawiam wszystko na styk. I
tak gdy juz już mam wyjść z domu to nagle okazuje się, że a to zadzwonił
telefon, a to muszę się przebrać, albo nie mogę czegoś zanleźć, a to się wracam
3 razy bo czegoś zapomniałam i w efekcie zwykle brakuje mi te 10-15 minut aby
zdąrzyć na czas. Bywa oczywiście, że się wyrabiam ale rzadko. Jedyny z tego
pożytek że się zawsze spóźniam na randki - wcale nie celowo, samo tak wychodzi -
a to podobno jest przez facetów dobrze widziane ;D

ja też...

[natalka85]

ja też non stop się spóźniam i nie wiem jak temu zaradzić

[bombalska]

Jestem DOKLADNIE taka sama. Nawet do lozka nie potrafie sie polozyc o
zaplanowanej porze, przez co rano ciezko mi wstac.
Moja recepta, przynajmniej na niespoznianie sie do pracy, jest taka:
dzielisz czas na poszczegolne czynnosci, czyli:
- wstajesz o 6 i masz 20 min na mycie, ubranie i posprzatanie (20 min)
- o 6:20 idziesz zrobic sobie sniadanie (20 min)
- o 6:40 idziesz do lazienki, myjesz zeby , malujesz sie, czeszesz (10 min)
- o 6:50 wychodzisz
- 7 jestes w pracy
Jezeli ktorykolwiek z tych etapow jest opozniony, to juz wiesz, ze z czyms
jestes do tylu i trzeba to nadrobic. W przeciwnym razie spoznisz sie do pracy.
Oczywiscie plan taki trzeba zmodyfikowac pod wlasne warunki, a potem po prostu
sie go trzymac. Moge Ci jeszcze podpowiedziec, ze np. sniadanie warto
przygotowac sobie w poprzedniego dnia wieczorem.

Ponadto ogladalam kiedys psychologiczny program w TV, w ktorym mowili wlasnie o
spoznialstwie (tak, jest to problem psychologiczny). Za jego przyczyne uznano
fakt, ze spozniajacy sie chce zrobic zbyt wiele w za krotkim czasie. I tak np.
rano zmywasz jeszcze naczynia, wyciagasz pranie z pralki, poprawiasz dywan,
ktory sie podwinal, ukladasz ciuchy itp. A to po prostu trzeba sie skupic na
tym, co najistotniejsze.

[iwonka.ka]

Dobrze to rozumiem, sama mam problemy z byciem na czas.., do pracy zawsze o te
5 minut jestem za pozno..chocby dzis rano co z tego ze wstalam jak nigdy
wczesniej i tak bylam spozniona...zawsze mi sie wydaje ze mam jeszcze chwilke
na szybka kawke,jakies wiadomosci,zerkniecie kolejny raz w lustro:)
Ostatnio zaczełam kontrolowac i probowac eliminowac niepotrzebne czynności,
ktore zabieraja mi cenny czas..moze warto na to zwrocic uwage:)
Milego dnia!

[skygirl]

to ja mam ten sam problem.... i jak sobie poradzic?
bo kilka minut w lozku za dlugo, bo nie moge sie zdecydowac w co sie ubrac, bo
zastanawiam sie jaki zrobic makijaz...o Boze jak typowa kobita...ale ja tego
sama nienawidze
Jest jedna rada trzeba wziac sie w garsc .....tylko ze to jest problem
Pozdrowienia

[landrynka8]

U mnie jest za to przegięcie w drugą stronę, jestem zawsze przed czasem.