dbalosc o meza....

[maretina]

podkopuje intelek zony:)
hehehe niezla mysl szkoda, ze to nia na to wpadlam. przyznajcie, ze czasami
dbalosc bywa odmozdzajaca... robienie kanapek, prasowanie koszul....
jak to dobrze, ze mam faceta z kompletem rak, tzn jedna lewa a druga na
szczscie PRAWA!:D

[nisar]

A ja lubię dbać o męża, zwłaszcza w zakresie kulinarnym - to jakieś takie
pierwotne jest, żeby on miał siłę na tego mamuta... Ale pod warunkiem, że mąż
dba o mnie, w roli żonusi-służusi się nie widzę.
P.S. Koszul nie prasuję, nie sprzątam, pierzemy na spółkę, zakupy i dziecko
obsługujemy razem, a podsuwanie jedzonka to sama przyjemność, zwłaszcza jak
widzę ten błysk w oku na widok talerza leniwych.

[maretina]

a mi lepiej smakuje jak jem tego czego sama nie ugotuje;)
jesli cos gotuje to jestem najedzona samym zapachem i nie mam juz apetytu.

[ladyx]

To dobre na utrzymanie linii ;)

[maretina]

ladyx napisała:

> To dobre na utrzymanie linii ;)

linie mam nawet dobra:D
tylko czasami fajnie cos dobrego wciagnac:)

[ladyx]

maretina napisała:

> ladyx napisała:
>
> > To dobre na utrzymanie linii ;)
>
> linie mam nawet dobra:D
> tylko czasami fajnie cos dobrego wciagnac:)

Jak będziesz to robić tylko czasami, to będziesz długo super wyglądać :)

[gres81]

maretina napisała:

> podkopuje intelek zony:)
> hehehe niezla mysl szkoda, ze to nia na to wpadlam. przyznajcie, ze czasami
> dbalosc bywa odmozdzajaca... robienie kanapek, prasowanie koszul....

i tu masz racje

[aureliana]

mretina tez tak mam, jak samacos rzygotuje to potem nie moge tego jesc...to niby
dobre dla figury, ale na pewno nie dla dziewcyzny z niedowaga, ktora przez
polowe tygodnia mieszka sama i sama sobie robi zarcie( czyli dla mnie)

[nisar]

Jezu, jak bym coś rzygotowała, to już nikomu nie kazałabym tego jeść, hi,hi,hi

[squirrel9]

Lubię gotować, mąż robi to wyjątkowo (pizza lub pasty), prasuję (zajęcie dla
mnie neutralne, mąż nie lubi a codziennie świeża koszula więc zwykle piorę,
podsuszam i prasuję z 10-15 na raz oglądając przy tym coś zaległego nagranego).
Kanapki robię i to czasem nawet wieczorem gdy rano nie muszę wstawać tak
wcześnie (ja nie jadłabym takich lodówkowych z poprzedniego dnia, mężowi to
smakuje a jak nie ma kanapek to kupuje w jakimś barku). Zwykle on sprząta choć
czasem i jak jak mąż od świtu do nocy w pracy i jeszcze ze stertą papierów w
domu siada. Nie czuję się odmóżdżona choć czasem te zajęcia mnie nudzą.

[grogreg]

Czy twoja tez o ujemnym wplywie prasowania kuszul na iloraz inteligencji ma
podstawe empiryczna?

[maretina]

grogreg napisał:

> Czy twoja tez o ujemnym wplywie prasowania kuszul na iloraz inteligencji ma
> podstawe empiryczna?

po czesci tak. prawie rok siedze w domu. najpierw okres ciazy ( caluska na
zwolnieniu), zatem spadlo na mnie gotowanie( wczesniej robil to maz), teraz w
domu, bo male dziecko ( od marca do pracy... NARESZCIE!), zatem obowiazki
domowe to moja rzeczywistosc. przy zmywaniu czy gotowaniu nie wykonuje sie
zadnego wysilku intelektualnego.w pracy sie rozwijalam, spelnialam. obecna
sytuacje akceptuje tylko dlatego, ze kocham moja rodzine i wiem, ze etap
odmozdzania jest przejsciowy. niebawem bede myslala o czyms innym niz zupki,
kupki i to czy maz ma wyprasowany fartuch na dyzur.
zeby bylo jasne: nie mam zle. moj maz jest normalny, jesli nie jest w pracy i
nie pada na pysk po maratonie dyzurowym to zajmuje sie dzieckiem, sam robi
sobie jesc i sam sobie prasuje.

[nisar]

Wiesz jaka będziesz niepopularna z tym NARESZCIE?
P.S. Po pięciu miesiącach na macierzyńskim wyrwałam z domu tylko kurz poszedł.
Też będę niepopularna.:)

[maretina]

kocham nad zycie moje dziecko. jednak nie bede klmala, ze marze o tym aby cale
dnie i noce nic innego nie robic jak nim sie zajmowac. mam dobre godziny pracy,
praca blisko. polowa dnia bedzie tylko dla rodziny.

[nisar]

I super. Właśnie rozważam rozpoczęcie wątku pt. "kobiety, wasze dzieci to wasza
sprawa a nie całego świata" i to nie jest całe życie...

[grubaska20]

widzisz.. ja nie wyobrażam sobie odstąpić naszego orlika nawet na kroek.. i
jednocześnie tak bardzo chciałabym żyć odrobiną dawnego życia.. moja praca..
ech.. ale wiem, ż enie zdołam tego pogodzić.. napewno nie wrócę do tamtej
firmy:( ta praca dawała maksimum satysfakcji, ale wymagała zbyt dużo
zaangażówania, czasu.. dla ześwirowanego singielka ok, ale dla mamy, to za
dużo:(
ale chyba typowe, ludzie już chyba tak mają.. chcielibyśmy mieć wszystko.. mój
boże jakież to rozczarowanie, kiedy okazuje się to niemożliwe..

[grogreg]

Czy rozwoj zawodowy to jedyna forma samorealizacji na jaka sobie pozwalasz?

[maretina]

grogreg napisał:

> Czy rozwoj zawodowy to jedyna forma samorealizacji na jaka sobie pozwalasz?

nie. nie tylko.natomiast siedzac tylo w domu i tylko gaworzac cofam sie
intelektualnie.
to zaden wstyd czy hanba potrzebowac kontaktu z innymi ludzmi.
sprobuj posiedziec w domu rok i zajmowac sie tylko dzieckiem, domem, zobaczysz
o czym mowie. wtedy bedziemy mogli pogadac jak rowny z rownym. teraz mamy
sytuacje taka, ze ja wiem o czym mowie, a Tobie sie wydamje, bo cos sobie
wyobrazasz. wyobrazenia czesto odstaja od rzeczywistosci. kiedys sadzilam, ze
moglabym byc matka polka ( gromada dzieci a ja z walkami na glowie gotuje
obiad, do pracy nie chodze), teraz wiem, ze bedac matka nie traci sie tez
dawnych pragnien. w mojej pracy mialam mozliwosc spotykania ciekawych ludzi,
uczestniczenia w waznych wydarzeniach regionu, miasta,bardzo mi tego brakuje.
a poza tym... po macierzynskim nikt mi nie zagwarantuje, ze pracodawca poczeka,
na wychowawczym nie dostane ani centa, a syn rosnie. trzeba zmienic mieszkanie
na wieksze, musi miec swoj pokoj itd... sponsorow nie mamy.