jestem zrozpaczona...bo nie dostałam pracy!!!!!!!!

[martynika80]

byłam kilka dni temu na rozmowie w sprawie pracy. Wszystko ładnie,
pięknie, "przesłuchujący" mnie facet- miły, kulturalny, sprawiał wrażenie
zadowolonego z moich odpowiedzi. Miałam poczucie, że dobrze na tej rozmowie
wypadłam. Dzwonię dziś (przed godziną) by się dowiedzieć jak mi poszło, czy
zostałam zakwalifikowana do dalszego etapu, a tu...PORAŻKA!!!! Ryczę teraz
jak bóbr. Kolejna zaprzepaszczona szansa. Mam 25 lat, wkrótce 26 i nie mam
stałej pracy. Odrabiam teraz jakiś głupi półroczny staż, nikomu nie
potrzebny, bez szans zostania w firmie gdzie go odbywam. Dlaczego mnie nie
chcą przyjąć??? Bo nie mam znajomości?? Bo nie płacę odpowiednim osobom za
przyjęcie mnie do pracy??? Bo mało jest w moim miescie ofert pracy dla osób
z wyższym wykształceniem?? I po co ja się uczyłam za ekonomistkę??? Po co
wybrałam kiedyś taki głupi zawód??? Składam wszędzie podania, nawet mało
kiedy na rozmowę kwalifikacyjną mnie zapraszają, bo wiadomo, że wolne miejsca
czasem są, ale dla znajomych. Życ mi się nie chce w takim państwoie, a za
granicę wyjechać nie mogę i nie chcę. Po co ja się uczyłam, z takim trudem
opłacałam kolejne semestry?? Po to by teraz siedzieć w domu???? Dlaczego nic
mi się w życiu nie udaje?? Jak młodzi ludzie, bez pracy, bez perspektyw na
lepszą przyszłosć mają się nie załamywać???? Muszę pracę znaleźć jak
najszybciej, do końca miesiąca bo inaczej... krucho ze mną będzie!!!!! Ale
jak?? Gdzie?? Mam iść pod latarnię???

[martynika80]

a Wy nie macie takich problemów??????????

[second_time]

> Dlaczego mnie nie
> chcą przyjąć??? Bo nie mam znajomości??

yhy bo nie masz znajomosci

[izyda79]

Pociesz sie! Nie jesteś sama.Ja tez mam ten problem.Ide na każda rozmowę z
nadzieja a potem klapa.Wysylam dziesiątki dokumentów a nawet na połowe nie
dostaję odpowiedzi.Do tego jestem od Ciebie troche starsza i jestem młoda
mężatką co jeszcze bardziej mnie dyskwalifikuje.Szukanie pracy to ciężka
sprawa.I nawet znajomości niekiedy nie pomagaja........

[a7905]

Jeszcze dwa dni temu byłam w dołku z tego samego powodu.
Mam prawie 27 lat, kończę usm, ponad 6 lat doświadczenia zawodowego (też
okolice ekonomii), nie mam dziecka ani męża,z językami słabiutko (nie były mi w
pracy potrzebne).
Od trzech miesięcy szukam pracy. Ponad 100 ofert wysłałam (również do innych
miast), w sumie byłam na kilkunastu rozmowach.
Wczoraj oddzwonili do mnie, trzy dni po rozmowie, w poniedziałek zaczynam
pracę. Żeby było ciekawiej to w firmie, gdzie po rozmowie wydawało mi się że
nie najlepiej wypadłam (troszkę nieoczekiwanie część rozmowy była po
niemiecku), a w ogóle pojechałam na nią już lekko zrezygnowana (ale i z drugiej
strony bez nerwów). Bez żadnych znajomości. Zaproponowane warunki płacowe
przeciętne (na początek!), duże możliwości rozwoju, praca na pełny etat i na
stałe:)))

Nie płacz. Może jeszcze jedna taka rozmowa, może sto. Każda - to twoje
doświadczenie. Może jeszcze nie raz ci powiedzą że zadzwonią i nie zadzwonią, a
może nie. CHyba najważniejsze, to ciągle tej pracy intensywnie szukać, nie
poddawać się. A póki nie masz pracy, to się do niej przygotowywać - uczyć się,
czytać dużo bieżącej pracy fachowej itp. - a nuż się przyda żeby zabłysnąć na
rozmowie:)?

[pusaczek]

Spokojnie, masz teraz dużo czasu więc wykorzystaj go !! Ucz sie przede
wszystkim języków obcych. Wierz mi, nie wykształcenie się teraz liczy. Jeżeli
znasz choć jeden język - na pozomie bardzo dobrym oczywiście, powinno się
udać.Rozsyłaj CV wszędzie gdzie się da, nie tylko do konkretnych firm
szukających pracowników, wysyłaj także do firmy zajmujących się doradztwem
personalnym, ponieważ wiekszość z nich posiada bazy danych i jeżeli będą
realizować projekty związane z Twoimi kwalifikacjami na pewno się do Ciebie
zgłoszą.
Powodzenia !!

[martynika80]

Dziękuję za słowa otuchy. Już mi do dziś trochę przeszło. Choć nadal nie mam
dużych nadziei na znalezienie pracy. Tym bardziej, że jak już pisałam, pracę
muszę znaleźć w krótkim czasie. Wkrótce kończy mi się staż, zostanę bez
pieniędzy a mam do opłacenia jeszcze jeden semestr za magisterskie studia
uzupełniające. Już prawie kończę te studia, szkoda by je było przerwać z powodu
braku pieniędzy, a to mnie czeka jeśli nie znajdę pracy. Mam też pytanie do
moich przedrozmówców. Piszecie by wysyłać podania do wszystkich firm, nie tylko
tych, które aktualnie poszukują pracowników. Ale jak wysyłać? E- mailami? Czy
cv i podanie wysyłać w kopercie za pośrednictwem zwykłej poczty? Czy przed
wysłaniem podań należy zadzwonić najpierw do firmy, do kadr i zapytać o
nazwisko osoby która zajmuje się rekrutacją? (po to by później powołać się na
nią w podaniu). Czy jeśli już wyślę podanie do firmy to wypada po jakimś czasie
zadzwonić i zapytać co z moim podaniem?

[martynika80]

Acha, i jeszcze jedno. Ostatnio dużo myślałam o tym w jaki sposób znaleźć pracę.
I przyszło mi do głowy, że może dobrym pomysłem byłoby zaproponowanie
pracodawcy tego, że przez jakiś czas bedę pracować za darmo. Chodzi mi o to, że
idąc na rozmowę kwalifikacyjną mogłabym powiedzieć pracodawcy, że chętnie
zgodzę się na pracę za darmo, przez np. tydzień, dwa, miesiąc, by móc się
wykazać i pokazać pracodawcy, że się nadaję do tej pracy. I że jestem świadoma
tego, iż nie mam dużego doświadczenia i dlatego zgadzam się na taką darmową
pracę. Po tym darmowym okresie pracy liczyłabym oczywiście na to, że pracodawca
podpisze ze mną umowę. Jak myślicie? Może to by mi pozwoliło szybciej znaleźć
pracę?

[pusaczek]

CV do firmy doradztwa personalnego najlepiej przysyłać e-mailem. Jeżeli nie
wysyłasz maila na konkretny projekt, należy zaznaczyć, że przesyłasz swój
życiorys do bazy danych i że jetseś otwarta na różne propozycje z ich strony.
Jeżeli chodzi o pracę za darmo, nie podoba mi się osobiście ten pomysł. To może
świadczyć negatywnie o Twojej osobie, o tym że siebie nie cenisz, że nie wiesz
ile jesteś warta. A przecież jesteś duzo warta !! :)))

[selena22]

Nie martw się. Na pewno w końcu znajdziesz robotę. Tylko MUSISZ uzbroić się w
cierpliwość. Pamiętaj że każda rozmowa jest dla Ciebie doświadczeniem i na
każdej kolejnej wypadasz lepiej.
A ja mam do Ciebie pytanie:
- gdzie odbywasz staż i jak go załatwiłaś (przez PUP czy sama znalazłaś
firmę/urząd która Cię interesowała)?

[martynika80]

staż odbywam w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Po prostu kóregoś dnia
zadzwonili do mnie z Urzędu Pracy i powiedzieli, że Zus szuka stażystów i żeby
złożyć podanie. Podań była masa, ale o dziwo "załapałam się". Oczywiście cieszę
sie z tego powdu bardzo, bo to zawsze kolejne pół roku jakiegoś doświadczenia.

[martynika80]

może i jestm dużo warta, ale po tylu niepowodzeniach człowiek traci w końcu
wiarę we własne siły. A co do mojego pomysłu-to taką propozycje złożyłabym
ewentualnemu pracodawcy dopiero pod koniec rozmowy. Zaznaczając, że to ma być
po prostu z mojej strony okazja do zaprezentowania własnej osoby, wykazania się
pracowitością itp. Jeżeli przypadłabym mu "do gustu" wtedy podpisałby ze mną
umowę. No i chyba świadczyłoby to o tym, że bardzo zależy mi na tej pracy, że
bardzo chcę pracować w danej firmie, skoro zgadzam się na początku pracować za
darmo. Tak przynajmniej ja myślę.

[sumire]

W ten sposób nigdy byś stałej pracy nie znalazła - każdy by Ci po miesiącu mówił, że się nie nadajesz. Niektóre firmy specjalizują się w takich darmowych okresach próbnych i dzięki temu nikogo nie muszą zatrudniać.
Nie rób z siebie potencjalnej niewolnicy, tylko potencjalnego świetnego pracownika. Poczucie własnej wartości ma tu ogromne znaczenie.
Ja po studiach szukałam pracy w trzech miastach naszego pięknego kraju przez pół roku. Wysyłałam mejle wszędzie. I wreszcie mnie przyjęli :) to, co robię, nie ma nic wspólnego z moim wykształceniem, ale radzę sobie.

[maialina1]

sumire napisała:

> W ten sposób nigdy byś stałej pracy nie znalazła - każdy by Ci po miesiącu
mówi
> ł, że się nie nadajesz. Niektóre firmy specjalizują się w takich darmowych
okre
> sach próbnych i dzięki temu nikogo nie muszą zatrudniać.

Zatrudnianie ludzi za darmo jest NIELEGALNE. Firmy o ktorych mowisz,
nie "specjalizują sie" w tym nielegalnym procederze, tylko zatrudniają
stażowiczów - studentów którzy przysposabiają się do zawodu. Ale to są
STUDENCI!! Oni mają ubezpieczenie.
Nikt nie przyjmie osoby do pracy bez ubezpieczenia! A już na pewno nie za
darmo! To zupelnie nielogiczne.

[sumire]

Oczywiście, że nielegalne. Ale niezmiennie popularne.

[maialina1]

Ja jak dotad o tym nie slyszalam.
Wybacz, ale ądzę ze jesteś w bledzie. Nikt nie jest tak glupi zeby robic za
darmo, bo wiadomo ze po obiecanym "okresie probnym" go wyleją. Myślę że blędnie
wzięlaś za nielegalny proceder zatrudnianie stazystów.

[sumire]

www.pip.gov.pl/html/pl/html/99020505.htm#011
Vide "Raban w szmateksach" i parę innych tytułów. Głośne sprawy całkiem.
Nie nazywałabym tego głupotą. Raczej desperacją.

[maialina1]

Przeczytalam.
1. nie porównuj jakichś szmateksów (które same w sobie zazwyczaj są nielegalne,
większość nie jest nigdzie zarejestrowana i nie placi zadnego podatku)do
normalnych firm.
2. ta nieszczęsna poszkodowana osoba nie proponowala się sama ochoczo że bedzie
robić za darmo, tylko dala się po prostu zrobić w konia.

[sumire]

Co nie zmienia faktu, że proceder istnieje, nespa? Duża firma czy mała, z własnej woli czy cudzej, to jest problem. Szmateks czy nie szmateks, ludzi zatrudnia - a nie każdy może być managerem w Lexusie.
Nie każdy może wybierać i przebierać w ofertach. Ja mam dobrą pracę, moi znajomi ze studiów również, choć nie wszyscy - ale musiałabym być kompletnie ślepa, żeby uważać siebie za reprezentatywną część społeczeństwa. W mieście, z którego pochodzę - wcale nie takim małym - osoba, która w moim wieku zarabia tyle, co ja, ma umowę na czas nieokreślony, płaci rachunki na czas i nigdy nie wyjechała donikąd zbierać winogron, to naprawdę wielkie dziwactwo. Takich miast jest w Polsce bardzo dużo.
Jasne, że to, czy ktoś znajdzie porządną pracę, czy nie, zależy w dużej mierze od umiejętności sprzedania się, zareklamowania i koniec końców tego, co się potrafi. Można odpadać z powodu błędów, jakie się popełnia podczas rozmów. Ale jest jeszcze ten smutny element przeraźliwej chęci posiadania jakiejkolwiek pracy. Zdepserowane kobiety postępują desperacko - niestety :)

[conveyor]

Najbardziej popularne w sluzbie zdrowia: zawiera sie umowe cywilno-prawna z dyrekcja szpitala o swiadczenie uslug w charakterze wolontariusza i szpital ma pracownika ktorego nawet nie musi ubezpieczac. Pelno frajerow w ten sposob dyma za darmo nawet poltora roku, dzieki temu ten system jeszcze dycha.

NO WIESZ CO!

[maialina1]

martynika80 napisała:

> Acha, i jeszcze jedno. Ostatnio dużo myślałam o tym w jaki sposób znaleźć
pracę
> .
> I przyszło mi do głowy, że może dobrym pomysłem byłoby zaproponowanie
> pracodawcy tego, że przez jakiś czas bedę pracować za darmo. Chodzi mi o to,
że
>
> idąc na rozmowę kwalifikacyjną mogłabym powiedzieć pracodawcy, że chętnie
> zgodzę się na pracę za darmo, przez np. tydzień, dwa, miesiąc, by móc się
> wykazać i pokazać pracodawcy, że się nadaję do tej pracy. I że jestem
świadoma
>
> tego, iż nie mam dużego doświadczenia i dlatego zgadzam się na taką darmową
> pracę.



Naprawdę nie masz do siebie żadnego szacunku.
Z taką samooceną to ja tez bym cie nie przyjela. Jak cos takiego walniesz
pracodawcy to mozesz byc pewna ze trzasnie za tobą drzwiami!
Masz ludzi za oslów i wyzyskiwaczy??
Po pierwsze: proponujac cos takiego pracodawcy sugerujesz mu ze jest
wyzyskiwaczem,
Po drugie, proponujesz mu cos nielegalnego,
Po trzecie, weźmie cię za zrozpaczoną pozbawioną nadzieji desperatke - takich
nikt nie lubi
Po czwarte, pokazesz w ten sposob ze nie masz do siebie szacunku
Po piate, pokażesz na jakim poziomie jest twoja samoocena
Po szóste: gdyby pracodawca byl bezczelnym wyzyskiwaczem i do tego zgodzil sie
na nielegalne rozwiązanie (ryzykując przesiadkę w więzieniu), to ryzykujesz ze
uruchomisz niebezpieczny system wyzyskiwania mlodych szukajacych pracy: inni
pracodawcy mogliby pojsc w slad twojego, i za pare lat staloby sie to nagminne,
przez twoją glupote wszyscy byliby zmuszeni odbywac darmowe staze. Na szczescie
tak sie nie stanie, bo na pewno nikt nie pojdzie na taki twoj cudowny pomysl.
Bez obrazy, ale u mnie bys nie znalazla pracy.

[martynika80]

po części zgadzam się z Twoim zdaniem. Ale chyba nie do końca mnie zrozumiałaś
właściwie. Ja przecież nie złożę takiej propozycji przyszłemu pracodawcy już na
dzień dobry. A tylko wtedy jeśli w czasie rozmowy poczuję, że wypadłam dobrze,
że zrobiłam dobre wrażenie, wtedy chyba żadnym przestępstwem nie będzie jeśli
na koniec dodam, że aby ułatwić podjęcie decyzji i zwiększyć swoje szanse
gotowa jestem przez krótki czas przychodzić do pracy za darmo (lub za mniejsze
wynagrodzenie) by zaprezentować swoje umiejętności. Nie jest to żadne
przestępstwo, bo nawet w tej firmie w której ostatnio, w ubiegłym tygodniu,
byłam na rozmowie pracodawca sam powiedział, że pierwszy tydzień, okres próbny
jest bezpłatny. Poza tym wcale nie jest rzadkością, że pracuje się gdzieś za
darmo. To nie taki sporadyczny proceder. Pamiętam, że już z 5 lat temu gdy po
szkole średniej zacyznałam szukać pracy trafiłam do firmy (cieszącej się w moim
mieście dobrą sławą), gdzie w czasie rozmowy pracodawca uprzedzał, że poszukują
tylko najlepszych ludzi i dlatego przez 3 MIESIĄCE u nich pracuje sie za darmo.
Po tym okresie wybiera się najlepszych i z nimi podpisuje sie umowę. Wtedy
oczywiście wyszłam stamtąd oburzona, bo pracować gdzieś za darmo przez kwartał
nie zgodziłabym się nigdy. Podejrzewałam wówczas, że po tych 3 miesiącach
wszystkich wywalają i przyjmują kolejnych naiwnych. O dziwo po jakimś czasie
dowiedziałam sie, że 2 znajomych przeszło przez ten bezpłatny okres i potem
dostali pracę. (ale oczywiscie nie wszyscy którzy się ubiegali o tą pracę,
rzeczywiscie ci którzy osiągali tylko najlepsze wyniki sprzedaży). Dodam, że
chodziło o obrót nieruchomościami. Po tych 3 miesiącach dostali umowę na czas
określony, potem na stałe. Zarabiają po kilka tysięcy. Zresztą to nie jest
takie istotne. Chodzi mi tu o fakt zatrudniania pracowników i nie płacenia im.
Wcale, jak tu już kilka osób napisało, nie jest to rzadkie. I jakoś nikt się z
tego powodu nie oburza specjalnie. Po prostu albo się zgadza , albo nie. Poza
tym gdyby to była zła praca traktowałabym ją jako tymczasową, tylko do
ukończenia studiów, potem mogę szukać pracy nawet i rok. Ja po prostu nie
bardzo mam wyjście. Niejedna osoba napisała tu, że szukała pracy np. przez pół
roku. Ale ja nie mam tyle czasu. Raty za czesne na studiach płacić muszę.
Gdybym pracowała gdzieś za darmo np. przez 2 tygodnie, a później dostawała już
normalne wynagrodzenie, mogłabym opłacić ostatni semestr studiów. Kosztują
bardzo dużo i nie mam od kogo tyle pieniedzy pożyczyć. Rodziców nie mam by mnie
finansowali, muszę sobie radzić sama. U mnie praca jest po prostu niezbędna.
Bez pracy nie ukończę studiów, a bez studiów nigdy nie znajdę pracy. Błędne
koło.

[maialina1]

martynika80 napisała:

"gdzie w czasie rozmowy pracodawca uprzedzał, że poszukują
tylko najlepszych ludzi i dlatego przez 3 MIESIĄCE u nich pracuje sie za
darmo."

A gdzie tu logika?
Nie widzę związku między najlepszymi ludźmi a pracą za darmo.
Najlepsi przecież pracują za największe pieniądze!! Coś się temu kolesiowi
pomieszalo!

Ten pracodawca jakiś śmieszny jest! Niepoważny czlowiek! Wymysla jakąś wierutną
bzdurę i jeszcze podaje ją za dobry argument!!
Jestem w szoku!

[maialina1]

"Ja przecież nie złożę takiej propozycji przyszłemu pracodawcy już na
dzień dobry. A tylko wtedy jeśli w czasie rozmowy poczuję, że wypadłam dobrze,
że zrobiłam dobre wrażenie"
Tez nie widzę związku! Gdzie tu logika?
Przecież skoro wypadlas dobrze to znaczy ze dostaniesz tę pracę, a jeśli
wypadniesz ZLE to wtedy wlasnie mozesz startowac z takimi poniżającymi
propozycjami!
Dziewczyno, zastanow sie co ty mowisz!
Jeszcze tego by brakowalo zebym po udanej rozmowie o prace mowila ze ja jednak
chce za darmo! :))
Az oplulam ekran ze smiechu!
Przecież to co napisalas jest totalnie nielogiczne!
Jesli dobrze wypadlas to znaczy ze dostaniesz wymarzoną pracę i że TO TY
STAWIASZ WARUNKI! A nie że jeszcze musisz sie podlizywać i poniżac, mimo ze
dobrze wypadlas.
Lo matko, lo matko!!

[maialina1]

"mogłabym opłacić ostatni semestr studiów. Kosztują
bardzo dużo i nie mam od kogo tyle pieniedzy pożyczyć. Rodziców nie mam by mnie
finansowali"

Jeśli nie masz rodziców to możesz być pewna ze mozesz liczyć na zapomogi nie
tylko od polskiego ministerstwa oswiaty ale, i przede wszystkim, od roznych
europejskich instytucji.
Dlaczego sie do tej pory nie ubiegalas?
Pewnie jestes z tych co nie potrafią zadbać o wlasny interes.
Bez obrazy, ale wnioskuję to po ogóle tego co o sobie piszesz.
Widzisz? Nawet w moich - jakiejs tam forumowiczki - oczach, ocena twojej osoby
po tym co tu piszesz jest bardzo niska. I jak ty chcesz zeby jakis pracodawca
cie wysoko ocenil? Taka twoja propozycja to nie tylko ponizanie samej siebie
ale i obraza tego pracodawcy (bo sugerujesz mu ze popiera wyzysk mlodych
talentów. Uwazaj, ktoś może sie naprawdę zbulwersować.). Normalnie smiech
bierze.
Zyczę ci naprawdę jak najlepiej, ale zastanów się nad swoją osobą i nad twoim
podejściem do życia. Startujesz z pozycji STRACEŃCA. To nie wróży najlepiej.

to ja się uśmiałam z twoich wypowiedzi!!

[martynika80]

zapomogi?? na naukę??? Kobieto, gdzie Ty żyjesz??? Może w Ameryce jest tak
dobrze, jak piszesz. U nas jest nieco inaczej. Nie można nawet liczyć na jaką
taką rentę po rodzicach, która by pozwoliła dzieciom jakoś przeżyć. Wiem to z
doświadczenia, ponadto odbywam staż w Zus- ie i się w tym orientuję. Dodatek
sierocy wynosi parę groszy. Na 3 osoby (ja + dwójka małoletnich braci)
dostajemy 900 zł z groszami. Opłać z tego mieszkanie, rachunki i wyżyw się.
Nawet nie kwalifikujemy się do tego by otrzymywać jakąś zapomogę z ośrodka
pomocy społecznej, a Ty mówisz o jakiejś pomocy tylko dlatego, że nie mam z
czego opłacić studiów??? Każdy wychodzi z założenia, że skoro jesteś dorosła,
masz ileś tam lat to możesz i powinnaś na siebie (i jeszcze rodzinę) sama
zarobić, a nie żebrać od innych pomocy. Przecież to wstyd, jak tak można, a fe,
weź się do roboty człowieku- taka jest u nas zasada. I ja tej pomocy nie chcę,
dawałabym sobie radę, potrafiła zapewnić braciom jakieś minimum gdybym tylko
miała pracę. No i oczywiscie opłaciłabym studia. Wiem, że teoretycznie
oczywiście istnieją stypendia socjalne, itp. ale nie każdy się do ich
otrzymania kwalifikuje. Przeważnie masz dochody większe o 1 zł. Ale to
wystarczy by nie móc liczyć na nic. A co do mojej logiki, to jest jak
najbardziej w porządku. Po prostu ty się nie spotkałaś z takimi pracodawcami
jak ja, nie masz moich problemów. Spójrz czasem dalej niż na czubek własnego
nosa.

[metnia]

z ta praca za darmo to brzmi desperacko... lepiej nie wyskakuj z takim pomyslem, juz lepiej idz na wolontariusza przy jakims projekcie. nie wiem skad jestes ale we Wroclawiu jest b. duzo mozliwosci i w ten sposob, majac 21 lat mozna miec kilka wolontariatow, praktyki a z kazdego z tych miejsc referencje. Moze warto sie podszkolic nie w ekonomii ale np. w jezykach? obsludze kompa? najwazniejsze to probowac! polecam tez darmowe szkolenia np. rozmowy kwalifikacyjne po ang. w kazdym woj. chyba organizuja z pieniedzy unijnych.

[landrynka8]

Dlaczego mnie nie
> chcą przyjąć??? Bo nie mam znajomości??

moze dlatego że nie masz doswiadczenia zawodowego?

W sumie jak ktoś ma znajomosci, to nic nie musi umieć.

[martynika80]

trochę doświadczenia mam. W sumie ze 4 lata. W tym 3, 5 roku w jednej
instytucji. Nie pracowałam może jednak jako samodzielna ksiegowa i w tym
problem. Że to moje doświadczenie nie odpowiada wymaganiom obecnych
potencjalnych pracodawców.

[landrynka8]

> trochę doświadczenia mam. W sumie ze 4 lata

sorry, w Twoich wcześniejszych wypowiedziach nie pisałaś nic na temat swojego
doświadczenia (jedynie o stażu), dlatego pomyslałam ze w tym jest problem.

4 lata to przyzwoity wynik i niewiem dlaczego nie chcą Ciebie przyjać.
Baraaardzo wazne jest doswiadczenie właśnie i dobrze że je masz.
A znajomosć jezyków jaka? Moze jakieś błedy robisz na tych rozmowach
kwalifikacyjnych?

Jest całkiem sporo firm gdzie szefowie nie chcą nikogo "po znajomosci".
(u mnie w firmie też tak było, szef nawet nie chciał słyszec nic na ten temat).

[natka110]

Ja mam dyoplom SGH, mowie w 5 jezykach + polski ( ufff, coraz trudniej po
polsku), i pracy w Pl szukalam pare ladnych miesiecy.
We Wloszech jestem sila fachowa, zlozylam papiery do agencji posrednictwa, i
znalezli mi 6 ofert w 2 miesiace. Firma gdzie pracuje zalatwila mi pozwolenie
na pobyt, mam wszystkie papierki socjalne, itp itd.
Nie przejmuj sie , tak nestety jest. MI pare razy powiedzieli w Waw, ze chca
faceta, albo ze zaraz im pojde na macierzynski ( nie mialam nawet faceta, co tu
mowic o dziecku),albo ze mam za wysokie kwalifikacje, a oni nie moga mi
zaplacic wg siatki plac dla magistra, ale dla zawodowki ( 800 pln brutto za 8
godzin)..moze warto wyjechac???
nie wiem co ci poradzic, ja sama przeciez nic nie znalazlam w Polsce, dopiero
we Wloszech mnie rozrywali (bank, kancelaria prawnicza, pare biur handlowych, w
koncu jestem w biurze handlowym, ale niedlugo chce zmienic).
Powodzenia w poszukiwaniac, pisz na maila gazetowego jesli chceez bardziej
prywatnie.

[maialina1]

Za granice?
Moja droga, zagranica to żadne Eldorado, tak samo mają jak i u nas. To tylko z
daleka wydaje sie ze gdzie indziej jest lepiej. Moj mąż - Francuz - z wyzszym
(i ciekawym) wyksztalceniem szukal (w swoim kraju, w roznych miastach) pracy
przez 6 miesiecy, wyslal okolo 80 CV. Prawie 100% odpowiedzi bylo
tresci "bardzo dziekujemy, bedziemy miec Pana na uwadze, ale na razie nie
prowadzimy rekrutacji".
W koncu znalazl prace, wymarzoną.
Ale piszę to po to zeby powiedziec ci ze zagranica jest tak samo jak i u nas,
tylko nam sie tak wydaje ze gdzies tam jest latwiej. To nieprawda. "Latwiej czy
trudniej" zależy w dużej mierze od farta, plus oczywiście posiadane
umiejętności.
Nie zalamuj sie. Sa tacy co maja 30, 35 lat i nie maja pracy, albo mają jakąś
ale nieciekawą albo benzadziejnie platną, i co tacy mają powiedzieć?

[r3003]

Muszę cię pocieszyć - większość ofert pracy np. w gazetach, to zwykły pic aby
zamydlić oczy dyrekcji, że procedura rekrutacyjna została przeprowadzona. W
rzeczywistości stanowiska zostały już dawno przeznaczone dla znajomych. Taka
jest smutna prawda. Dotyczy to szczególnie stanowisk średniego szczebla,
szczególnie menadżerskiego.

[wiesniaczek1000]

Jesli bedziesz miala male poczucie wlasnej wartosci, to inni to poczuja. Moze
dlatego nie dostajesz pracy. Jesli naprawde mimo Twoich staran nie mozesz
znalezc pracy w Polsce, to przemysl wyjazd za granice. Zawsze mozesz wrocic.

[martynika80]

nie mam niskiego poczucia wartości. Wiem ile jestem warta. Uchodzę za dumną,
inteligentną osobę. Wcześniej odrzuciałam niejedną ofertę, która była poniżej
mojego wykształcenia czy zdolności. Nie szukam pracy jako kelnerka, kasjerka
itp. Nie mówię, że to coś złego pracować w tych zawodach, ale po prostu ja mam
inne wykształcenie. I szukam pracy związanej z moimi predyspozycjami,
umiejętnościami, kwalifikacjami.
A to, że gotowa byłabym pracować przez jakiś króki czas za darmo nie jest
niczym złym. Wiele razy juz słyszałam w różnych firmach, że okres próbny u nich
jest darmowy. Po prostu czasem okoliczności nas do tego zmuszają, teraz jestem
w takim momencie mojego życia że bardzo pilnie poszukuję pracy.

[lady284]

Niedawno w Rzeczpospolitej czy GW, już nie pamiętam, zaciekawił mnie artykuł
odnośnie zatrudnienia asystentki prezesa zarządu do nowo powstałej fabryli LG -
mam nadzieję, że słyszałaś.Dziewczyna wypowiada się w jaki sposób zdobyła tą
pracę - poprzez biuro karier uniwersytetu wrocławskiego. Uwaga - mówi ona, że
dotychczas zawodowo nie pracowała , jedynie w firmi ojca - czy coś w tym stylu -
no ale zna 3 JĘZYKI OBCE (!!!) Sprawa chyba jasna, prawda?
Druga sprawa: wyślij Cv do wielkich firm które właśnie teraz są tworzone pod
Wrocławiem, z pewnością tam znalazłabyś pracę. O ile chcesz ruszyć pupę do
innego miejsca, jeśli nie - to nie czekaj, że praca sama do Ciebie.

[lady284]

przyjdzie:)

[lady284]

sorki za te 3 odp. ale ostatnia rada: zadbaj o swój wizerunek.

[martynika80]

o wizerunek chyba dbać nie muszę. A właściwie dbam cały czas. Jestem zadbana,
elegancka, śmiało patrzę ludziom w oczy, pewnie się uśmiecham, mam ładny chód,
trzymam się prosto, siedzę wyprostowana. Nie jestem szarą myszką, która na
rozmowę wchodzi na trzęsących się nogach, siada na brzeżku krzesła, spuszcza
głowę, unika patrzenia w oczy i niepewnym głosem odpowiada na pytania
pracodawcy. Ale dzięki za radę.

[martynika80]

i jeszcze jedno. Wiem, że na poszukiwanie pracy trzeba czasu. Za Waszą namową
będę rozsyłać więcej CV, za którymś razem musi się udać. Do tej pory po prostu
chodziłam na rozmowy i składałam dokumenty do tych firm, które poszukiwały
pracowników za pośrednictwem ogłoszeń w prasie czy poprzez Urząd Pracy.

[martynika80]

wiesz, nawet bym tą pupę ruszyła z miejsca. Ale nie mogę. Jako sierota musze
sie opiekować dwójką małoletnich braci. Tu chodze na studia, tu oni chodzą do
szkoły. No i tu mam sprawdzonych przyjaciół, 2 ciocie, które w czasie mojej
nieobecności (gdy chodze do Zus- u na staż) odbierają najmłodszego brata ze
szkoły, pomagają nam gdy mamy jakieś kłopoty. Gdy się jest samemu na świecie
takie osoby są potrzebne. Nie mogę więc szukać pracy w innym mieście, zbyt
daleko oddalonym od mojego miejsca zamieszkania, no a przeprowadzka nie wchodzi
w rachubę.

[blou1]

Słuchaj nie zamartwiaj się! Ja mam 32 lata, dwoje małych dzieci, staż jako
sprzedawca i co? żadnych perspektyw na dobrą pracę. Masz 26 lat to SUPER! Ja od
4 nie pracuję bo dzieci, jestem na wychowawczy. Utknęłam z dziećmi, nie
zdobywam kwalifikacji, nie rozwijam sie zawodowo, ryczę mężowi że chcę między
ludzi bo na tramwaje zacznę szczekać niedługo. Mało tego zaczęłam studia,
przerwałam bo nie pogodziłam ich z pracą, teraz nie mam kasy na skończenie. Kto
przyjmie mamę z dwójką małych? Która nie zna języka i nie ma wyzszego? To ja
chyba pod latarnię zaraz skoczę, nop może nie zaraz bo bada. Poza tym jeżdż do
koleżanek, pokonczyły studia, pracują, awansują, wypadają na ploty, popijają
winko, stać je na nowe szmatki itp. Po takie wizycie dopiero mam depresję!

[martynika80]

dzięki za słowa wsparcia. Jakoś się już pozbierałam, juz nie mam żalu do całego
świata. Dziś złożyłam w kolejnej firmie podanie, mają sie odezwać do 2 tygodni.
Nawet jeśli nie dostanę i tym razem pracy nie mam zamiaru się poddawać. Po
prostu nadal będe chodzić i pytać o pracę. No i mam zamiar, jak tu część osób
mi radziła rozsyłać podania nie tylko do tych firm, które aktualne poszukują
pracowników, ale do wszystkich, w których praca odpowiadałabym moim
kwalifikacjom. A może nawet wszystkich, byle tylko była to praca biurowa. Ty
również się nie poddawaj, jestem pewna, że kiedyś i Ty i ja znajdziemy pracę.
Skoro jesteś w domu, to może mogłabyś wykorzystać ten czas na naukę jakiegoś
języka? Wiem, że przy dwójce dzieci pracy masz masę. W niektórych szkołach
językowych ceny nie są nawet aż tak wygórowane, czasem można już znaleźć
szkołę za 90 zł. miesięcznie. Wiem, że to nie jest mało. Ale musisz jakoś
wykorzystać ten czas, który spędzasz teraz w domu. Na pewno mogłabyś się wyrwać
z domu raz w tygodniu na 1,5 godzinki. A może jakaś koleżanka zna jakiś język
i mogłaby Cię go nauczyć? Ja właśnie umówiłam się z koleżanką, która zna dośc
dobrze jezyk angielski, że raz w tygodniu będę do niej chodziła na lekcje.
Niektórzy chwalą też kursy na płytach dvd (przeważnie w komplecie z ksiażką są
płyty lub kasety). Wybierz tylko taki kurs, który rzeczywiście odpowiada
Twojemu stopniowi znajomości języka. W ten sposób na pewno można się języka
nauczyć przynajmniej w stopniu komunikatywnym. Wiadomo, że taki kurs to nie to
samo co nauka z wykładowcą. Ale jeśli będziesz systematyczna możesz się sporo
nauczyć. Gdybyś miała jakieś pytania, wątpliwości, czegoś nie będziesz
potrafiła zrozumieć poproś o wytłumaczenie kogoś kto zna język. Wspominasz o
koleżankach, może one mogłyby Ci pomóc? Życzę znalezienia fajnej,
satysfakcjonującej Cię pracy.

[blou1]

Dzięki za dobre słowo, dobra kobieto. Z dziećmi jest faktycznie masa pracy,
kiedy głupie brzuszki robię mam je wszędzie naraz, na klatce, nogach, twarzy.
Ale masz rację, trzeba wziąść się w garść i być twrdą! Pozdrawiam i powodzenia!

[jarzebina_cz]

Ja też przekonałam sie na własnej skórze, że dzisaj na rynku pracy liczą się
przede wszystkim znajomości. Może to głupie, co mi przyszło do głowy - ale
Twoja sytuacja jest naprawdę wyjątkowa i jeżeli miałabyś nie skończyć studiów -
trzeba zrobić wszystko, żebyś pracę znalazła. Pewnie Ci się mój pomysł nie
spodoba, bo jesteś bardzo ambitna, ale w ostateczności można się uciec do
takiego sposobu... Pójść na dyżur do burmistrza/prezydenta miasta/starosty
(kogo tam macie...) i opowiedzieć o swojej sytuacji. Nie prosisz o litość, o
zapomogę, tylko o pomoc w znalezieniu pracy, a osoby na ww. stanowiskach mają
zazwyczaj spore kontakty. Jeżeli jesteś sierotą, masz na utrzymaniu nieletnich
braci, to do jasnej cholery, "ojcowie miasta" mogliby kiwnąć palcem w Twojej
sprawie... Trzymam za Ciebie kciuki i pozdrawiam.
Jarzębina

[martynika80]

dzięki. Taki pomysł mi nie przyszedł do głowy. Ale kto wie? Jeżeli przez
dłuższy czas nie bedę umiała znaleźć pracy, pewnie chwycę się wszystkiego.

[sumire]

Byle z rozsądkiem :) i wiarą w siebie.
A może by w innym mieście spróbować? Nie da rady?

[martynika80]

wytrwałości

[wzr1]

>Bo nie mam znajomości??
To prawda, często przyjęcia sa tylko po znajomości.

> Bo nie płacę odpowiednim osobom za przyjęcie mnie do pracy???
Takie przypadki nie należą do żadkości.

>Bo mało jest w moim miescie ofert pracy dla osób z wyższym wykształceniem??
Coraz częściej słychać głosy, że za dużo młodych kończy studia, poprostu żadna
gospodarka na świecie nie stworzy tyle miejsc pracy dla pracowników umysłowych.

> Po co ja się uczyłam, z takim trudem opłacałam kolejne semestry??
To pytanie należy sobie zadać przed rozpoczęciem nauki. Oczywiście u Pani jest
już po herbacie.
Gratuluję skończenia studiów ekonomicznych, wybrany przez panią Zawód na tę
zaletą że daję szansę na samodzielną dzialalność, na własny rachunek, przy
stosunkowo małych nakładach:telefon, komputer, drukarka.
Być może odłuchała się Pani jakie to piękną przyszłość zapewni skończenie
szkoły, ale tak może mówić tylko osoba nie odpowiedzialna. Prawda jest taka że
studja daja tylko jakby większy zakres możliwości jakie możemy zaoferować na
rynku (niestety często w szkole ludzie są tak ogłupiani że zatracają zdolności
wykonyawnia prostych prac, np prac kuchennych, domowych lub wymagających
wysiłku fizycznego), ale jest to tylko możliwość ale nie daje żadnej gwarancji.
Nie trać nadzieji, znajomy po paru latach poszukiwania znalazł pracę w
zakładzie który akurat zwalniał ok 500 osób.

> Jak młodzi ludzie, bez pracy, bez perspektyw na lepszą przyszłosć mają się
>nie załamywać????
Bo ich sytuacja obiektywnie nie jest zła, nie lecą im na głowy bomby, nik nie
robi im rewizji w środku mocy i nie wypędza z domu itp.

Pracy szukaj wszędzie gdzie się da ( oczywiście nie dotyczy to zajęć
niegodnych takich jak prostytucja, striptiz itp) i nie trać nadzieji.
Powodzenia