Dlaczego cierpie?

[glisss1]

Witam wszystkich.
Chciałabym, aby ktoś w podobnej sytuacji napisał mi, co myśli i czuje.
Jestem w związku z mężczyzna,który ma dziecko z inna kobietą.
Poznaliśmy się 2 lata temu, od razu wiedziałam, że mój partner nie dawno się
rozstał ze swoja dziewczyna, która była w 5 miesiącu ciąży. Wiedziałam, więc
w co się pakuję.Po 4 miesiąca naszego związku urodziła się mu córka. Było mi
ciężko, bo parę lat temu miałam przedwczesny poród i moja córeczka
zmarła.Wspierałam swojego partnera, kiedy jeździł do swojej córeczki, chodź
było mi bardzo ciężko. Po kilku miesiącach pojawiły się problemy miedzy moim
partnerem a matka jego dziecka,zabroniła mu kontaktu z dzieckiem,spór trwał
bardzo długo,dopiero nie dawno doszli do porozumienia.Dziś mój partner
pojechał na spotkanie ze swoim dzieckiem,strasznie jest mi źle.Tyle razy
namawiałam go, aby odnowił kontakt z córeczka próbowałam być odpowiedzialna i
obiektywna,wiem, że postępowałam dobrze namawiając ojca do spotkań z
dzieckiem.Tylko, dlaczego jest mi źle,czuje żal i gorycz,jestem wściekła na
siebie i bez silna.
Proszę, jeśli ktoś może to niech mi napisze jak sobie radzi z tak bardzo
różnymi uczuciami,które się wzajemnie wykluczają

[isabelle7]

Jka wida to ona jets głupia i niedojrzała:P
poza tym jak dziecko dorasta to spotkania moga byc u was, z Toba, czy np w zoo,
itd. Na spacerku. Niekoniecznie u niej w domu. Wazne sa reacje dziecka znim. A
jak widac ona takie wyskoki i naburmuszenia bedzie miec nie raz nie dwa.
Jezdzij znim do córeczki, jesli oczywiscie on tez tego chce i malutka Cie lubi.
Potem niech przywozi ją do Was. Do Niego. Chyba że nie bedzie chciała, ale
wątpie. Znam dzieci:)

Znałam 2 facetow co jezdzili do dzieci. I sami mowili, ze wola byc sami z
dzieciatkiem.chpoidzło włąsnie o te głupie zagrywki tych kobiet. Nie chcieli
miec znimi nic wspolnego, ani aptrzec na nie a tym bardziej mowic znimi, czy
słuchac docinek, zali, biadolen. Jeden bral dziecko z przedszkola, szli gdzie
chcieli potem je tam oddawał. I malutka wracala juz normalnie po przedszkolu do
matki.

[glisss1]

To było ich pierwsze sptkanie,po tak długim czasie.Mała go nie pamieta,jej
matka związała się z kimś innym,ona do dziś tak naprawdę nic nie wiedziała o
tatusiu.Mojemu partnerowi długo zajmie odbudowywanie więzi z córka(ma niecałe 2
latka).
Matka dziecka zaczęła zabraniać mojemu partnerowi kontakty z dzieckiem w tedy,
gdy dowiedziała się o mnie.Ona na pewno nie zgodziłaby się abym ja była przy
ich spotkaniach.
Zresztą nie wiem czy ja bym dała rade wytrzymać to psychicznie.Wydaje mi się,
że przez długi czas ona będzie chciała być przy tych kontaktach, a to wyklucza
moja obecność.Długo już namawiam swojego partnera abyś my się postarali o taka
małą cudowna istotke.On nie chce.Przez cały nasz związek pokutuje za winy jego
byłej(to ona odeszła od niego jak była ciąży)teraz on boji się, że ja zrobię to
samo.

[isabelle7]

> To było ich pierwsze sptkanie,po tak długim czasie.Mała go nie pamieta,jej
> matka związała się z kimś innym,ona do dziś tak naprawdę nic nie wiedziała o
> tatusiu.Mojemu partnerowi długo zajmie odbudowywanie więzi z córka(ma niecałe
2
>
> latka).

Nic starconego, własnie w tym wieku i pozniej buduja sie relacje. Dziecko wiele
rozumie, pamieta:)

> Matka dziecka zaczęła zabraniać mojemu partnerowi kontakty z dzieckiem w
tedy,
> gdy dowiedziała się o mnie.
Jako psycholog powiem, ze to taka postawa wynikajaca z tego, ze ma ona Cos
czyli dziecko czym moze manipulowac, szantzowac. A to ze zabroniła wynikało z
tego, ze nadal miała jakies nadzieje wobec Niego. takie postepowanie swiaczy o
jej wielkiej niedojrzałosci. I takiej złosliwosci, co jest niepozytywna cecha.
Wciaganiem w sprawy dorosłych dzieci. musi dorosnac, aby byc matka i dawac
wychowanie. Dziecko z niej jeszcze.

>Ona na pewno nie zgodziłaby się abym ja była przy
> ich spotkaniach.
A to czemu? Jak ona bedzie miała kogos to dziecko tez bedzie mialo kontakt i to
głebszy niz Ty z malutka i co tez twoj maz powinien zabronic mu kontaktow z
mała. ta kobieta jets bardzo dziecinna. Moze umow sie na postaknie z nia i
porozmawiaj, moze dorosnie, dzieki twoim słowom. Krzywdzi dziecko. I jakos sama
mało rozumie.

> Zresztą nie wiem czy ja bym dała rade wytrzymać to psychicznie.

Mysle, ze to ona nie wytrzymałaby psychicznie. Woli sie łudzic dalej.
Ty byłas "nieistniejaca" i ona robiala sobie wieksza nadzieje. Sama sie
krzywdziła.

>Wydaje mi się,
> że przez długi czas ona będzie chciała być przy tych kontaktach, a to
wyklucza
> moja obecność.

Jesli tak stawia sprawe, to ona nie powinna kontaktowac ja z jej kochankami:)
Jak sprawiedliwie to sprawiedliwie:) zartem pisałam, ale cos w tym jest.
Ta kobieta jest strasznie niedojrzała i wyrachowana:) ....

Wydaje mi sie ze powinnas poznac dziewczynke, jest malutka ale pamieta,
zapewniam Cie:) Jak bedzie duza, a Cie polubi moze miec zal, ze nie poznała Cie
jak była malutka. Był juz taki zyciowy przypadek.
no ale nic na siłe:)

>Długo już namawiam swojego partnera abyś my się postarali o taka
> małą cudowna istotke.On nie chce.

Nic na siłe:)
Mysle, ze z mała dzidzia chodziłby do duzej dzidzi:) i na odwrót:)
ona wzbudza w nim poczucie winy, własnie swoja postawa, szantazem. Bardzo
toksyczna kobieta. Niedojrzała na matke. rozchwiana emocjonalnie, bo w takim
wypadku liczy sie dobro dziecka. I powinno miec dobre relacje i z toba i z Nim.
Nie pomyslała, ze jak ona umze nie daj Boze, to maluka bedzie z tata, a zatem i
z Toba?
Boze jakie niedojrzałe kobiety! Batem je:P prosba nie pomaga, to batem:P zartem
mowiac:)))
Przez cały nasz związek pokutuje za winy jego
> byłej(to ona odeszła od niego jak była ciąży)teraz on boji się, że ja zrobię
to
>
> samo.

Ja sie nie dziwie. Obawa bedzie w nim az nie poczuje, ze Ty to przystan tak
trała jak skała: Na wieki:) Musicie rozmawiacnie tylko słowem,ale i gestem.
Wiem, ze tam gdzie miłosc, dojrzałosc, zrozumienie tam szybko mija i leczy sie
to, co było, rany, poranienia własnie z preszłosci:)))))

[glisss1]

No i już wiem jak wyglądało ich pierwsze spotkanie po tak długim czasie.Mój
partner przyjechał po 11 godzinach.Był ze swoja była i dzieckiem u mojego
przyszłego teścia.
Przyjechał uśmiechnięty,szczęśliwy,jego oczy były tak radosne,a ja czułam ból
niesamowity ból,żal,złość.Nie umiem sama zrozumieć, czemu pojawiły się takie
uczucia.Kiedy on nie widywał się z córeczką,namawiałam go, aby starał się o
spotkania,tłumaczyłam, że powinien być ojcem,odpowiedzialnym ojcem.Kiedy o tym
rozmawialiśmy wszystko było takie proste,oczywiste.Wydawało mi się, że dam rade
udźwignąć ten problem,w sumie uważałam, że to nie jest problem.Ale wczoraj,
kiedy wrócił i zaczął opowiadać jak jego córeczka mówiła do niego tato coś we
mnie pękło.Zdałam sobie sprawe z tego, że to wcale nie jest dla mnie łatwe.Nie
wiem jak sobie z tym poradzić.Nie chce żeby on zrezygnował prze zemnie z
widywania się z dzieckiem,ale jeśli ja mam przeżywać, co dwa tygodnie to samo,
co wczoraj,to już teraz wiem, że nie dam rady.Nigdy w sumie nie byłam o niego
zazdrosna i chyba dalej nie jestem,ale ta świadomość, że on będzie widywał się
ze swoja byłą i będą przeżywać tak piękne rzeczy związane z córeczką,to szlak
mnie trafia.Nie umiem się cieszyć razem z nim.Jestem potworem,sama siebie nie
rozumiem…

[isabelle7]

To fajnie, że ma kontakt:)
Ja bym sie cieszyła, bo dziecko nie jets winne, pamietaj.
On do bylej nic nie czuje, ociepla kontakty z dzieckiem.
Dziecko bedzie rosnac i beda sie spotykac sami, ona i on. Mam nadzieje, ze ta
niedojrzała kobieta dojrzeje i obedzie sie bez dasów.

[liwia_85]

I powinno miec dobre relacje i z toba i z Nim.

dlaczego dziecko ma miec jakiekolwiek relacje z przyjaciolka
ojca??????????????????????????????????????????????????????????????
przeciez on moze takich przyjaciolek miec klika zanim dziecko dorosnie , po
jakiego diabla te relacje?? ojciec wiadomo , ale obca baba???to nawe nie
macocha , ani nic takiego

[ishtarr]

Dziewczyno, skad ty sie urwalas, i co z tego ze nie macocha? W kocnu machoc tez
moze byc kilka nim dziecko dorosnie.
A skoro matka dziecka ma przyjaciela, ktory pewnie ma jakis kontakt z mala, to
nie widze powodu, by przyjacoilka ojca, glisss, miala stac na straconej pozycji.

[liwia_85]

troszke nie na temat ta Twoja odpowiedz , przyjaciolka ojca musi uszanowac , ze
ma dziecko i nie ingerowac w stosunki miedzy nimi.
odpowiedz na pytanie jaki jest cel relacji dziecka z dziewczyna ojca???
a na straconej pozycji bedzie zawsze o ile facet jest na tyle madry , ze na
pierwszym miejscu bedzie stalo zawsze jego dziecka , a nie przyjacioleczka.
moj znajomy zerwal kontakty z przyjaciolka , ktora razily kontakty z jego
corka . dla niego sprawa jest jasna , najwazniejsza jest corka ania . i to w
facecie cenie , corke ma jedna , a panienki moze zmianiac.szczegolnie w
sytuacji gdy sobie uzurpuja jakies prawa do ustawiania relacji ojciec-
dziecko.to moje zdanie i go nie zmienie:))))

[harriet_makepeace]

ale to przecież autorka wątku namawiała swojego partnera do odnowienia a raczej
nawiązania kontaktów z córką. też uważasz że nie powinna się mieszać?

[liwia_85]

czytaj ze zrozumieniem , poczytaj co czuje aurka watku w momencie spotkania
faceta z coreczka- zlosc , gorycz , itd itp , to nie jest normalne i dobrze nie
rokuje na przyszlosc , zaznaczam ze to pierwsze spotkanie od dluzszego czasu ,
to co bedzie dalej?

[harriet_makepeace]

szczerze mówiąc wydaje mi się, że z nas dwóch to raczej ty powinnaś jeszcze raz
prześledzić wypowiedzi autorki i trochę odpuścić z tym moralizowaniem i
ferowaniem wyroków w rodzaju "to nie jest normalne".
moim zdaniem ta sytuacja jest trudna. i mnie osobiście wcale nie dziwi, że
autorka czuje się zagubiona i nie radzi sobie z własnymi uczuciami i
odczuciami.
i uważam, że to bardzo dobrze świadczy o autorce wątku, że próbuje tę sytuację
rozwiązać i że analizuje swoje zachowanie a nie chowa się przed problemem.

[glisss1]

Chwileczkę ja nie napisałam, że to jest jej wina, napisałam, że to ona odeszła.
Nie znasz całej sytuacji tylko szczątkowo. Ale zgadzam się z Tobą, że oboje są
winni,że tak się stało a nie inaczej. Jeśli uważasz, że wspólne mieszkanie
przez dwa lata to stosunkowo krotko, to nie wiem jak długo będziemy musieli
mieszkać ze sobą, aby to było dla Ciebie długo.
Nie zgadzam się z Tobą, że stosunki mojego partnera z córką to jego sprawa.To,
co tyczy mojego partnera,jest moja sprawą, nadym polega związek, dwojga ludzi,
że tworzą całość.
Pokutuje za winy jego byłej,ponieważ on boi się, że jeśli zdecydujemy się na
dziecko, to ja mogę zrobić to samo, co jego była, że mogę odejść, porównuje
mnie z nią, a ja jestem całkiem inna osoba.
Jeśli uważasz, że ja nie powinnam brać udziału w spotkaniach mojego partnera z
jego córką, bo nie jestem potrzebna im,to w takim bądź razie przyjaciel matki
dziecka tez nie powinien mieszkać z nią i córką mojego partnera, bo nie jest
tam potrzebny. Ja ewentualnie bym się spotkała z małą 2 razy w miesiącu a
przyjaciel matki ma czynny wkład w jej wychowanie. Co w takim razie ma zrobić
mój partner zabronić matce swego dziecka układać sobie życie i zabronić
mieszkania z jej przyjacielem?

[bellima]

hmmm...
czyli mamy zbitek dwóch lęków: jego lęki ze go porzucisz jeśli będziesz w ciąży
(robi ci swinstwo tymi porównaniami z ex) i Twoje lęki i poczucie braku po
utracie twojej córki...
nie wiem czy bez pomocy psychologa (dla Was obojga) sobie poradzicie..

[bellima]

glisss1 napisała:

> Pokutuje za winy jego byłej,ponieważ on boi się, że jeśli zdecydujemy się na
> dziecko, to ja mogę zrobić to samo, co jego była, że mogę odejść, porównuje
> mnie z nią, a ja jestem całkiem inna osoba.


ale to dalej nie do konca tak...!
taka projekcja - >jego była jest winna >że Ty teraz cierpisz z nim będac...

jego mama jest winna że ...np.nie jest dla ciebie dobry
jego ojciec jest winny, ze ....coś tam
jego zona jest winna, że ją np zdradza na prawo i lewo...
synowa jest winna, ze syn nie opiekuje się starymi rodzicami...
itd..

wiedziałaś z kim się wiążesz. i jest to dorosły człowiek i ty jesteś dorosłą
osobą świadoma skutków swoich decyzji..
jeśli nie był to do końca przemyslany związek to pora go przemyslec raz jeszcze.

[liwia_85]

Przez cały nasz związek pokutuje za winy jego
> byłej(to ona odeszła od niego jak była ciąży)

Sorki , nie jestem co prawda psychologiem , ale to jest chore .Po pierwsze
kobieta w ciazy nie odchodzi od partnera jesli wszystko jest ok , skoro sie na
to zdecydowala to powod musial byc , nie wierze jedynie w jej wine , tak sie w
zyciu nie zdarza.Po drugie jak Ona moze byc winna za to , ze Twoj partner nie
chce kolejnych dzieci . To juz przesada .Jak raz sie sparze wrzatkiem to do
konca zycia nie bede pic herbaty . Byc moze Twoj facet nie chce jeszcze dziecka
z Toba , w koncu wasz zwiazek jest stosunkowo krotki.
A co do stosunkow ojca z corka to nie powinnas sie do tego mieszac . Maja prawo
przebywac razem , we dwoje .raczej ty nie jestes potrzebna. No ja bym sobie np
nie zyczyla twojej obecnosci na spotkaniach gdybym byla matka tego dziecka.

[maialina1]

Musze zgodzic sie z Liwia. Nie ma jednostronnej winy. W relacjach mezczyzna
kobieta winne sa zawsze OBYDWIE strony. Potem mozna sie jeszcze zastanawiac kto
bardziej a kto mniej, ale winni sa zawsze oboje.

[glisss1]

Chwileczkę ja nie napisałam, że to jest jej wina, napisałam, że to ona odeszła.
Nie znasz całej sytuacji tylko szczątkowo. Ale zgadzam się z Tobą, że oboje są
winni,że tak się stało a nie inaczej. Jeśli uważasz, że wspólne mieszkanie
przez dwa lata to stosunkowo krotko, to nie wiem jak długo będziemy musieli
mieszkać ze sobą, aby to było dla Ciebie długo.
Nie zgadzam się z Tobą, że stosunki mojego partnera z córką to jego sprawa.To,
co tyczy mojego partnera,jest moja sprawą, na tym polega związek, dwojga ludzi,
że tworzą całość.
Pokutuje za winy jego byłej,ponieważ on boi się, że jeśli zdecydujemy się na
dziecko, to ja mogę zrobić to samo, co jego była, że mogę odejść, porównuje
mnie z nią, a ja jestem całkiem inna osoba.
Jeśli jego była jest wrzątkiem, to ja jestem lodem. Nie można porównywać dwóch
całkiem różnych osób. Mój partner nigdy nie powiedział, że nie chce mieć ze mną
dziecka, wręcz przeciwnie, ale boi się, że ja mogę postąpić tak samo jak ona.
Niestety on też porównuje osoby, nie umiem go przekonać do tego, że tak nie
wolno robić. Kiedy jego była wyprowadziła się od niego będąc w ciąży
stwierdziła, że "ma to, co chciała i on już nie jest jej potrzebny" Dopiero po
narodzinach córki zrozumiała, że dziecko też powinno mieć ojca i przez 3
miesiące mój partner jeździł na spotkania z córeczką. Nasz związek trwał już w
tedy 8 miesięcy. Było mi w tedy ciężko jak się spotykał z córeczka i jego
matką. Może trochę się obawiałam, że wspólne spędzanie czasu może ich zbliżyć.
Może z innych powodów, sama nie wiem do końca. Matka dziecka dowiedziała się o
moim istnieniu i w tedy. Zabroniła mu kontaktów z dzieckiem. Dopiero teraz nie
dawno udało się mojemu partnerowi dogadzać z matka dziecka i ustalić spotkanie
Jeśli uważasz, że ja nie powinnam brać udziału w spotkaniach mojego partnera z
jego córką, bo nie jestem potrzebna im, to w takim bądź razie przyjaciel matki
dziecka tez nie powinien mieszkać z nią i córką mojego partnera, bo nie jest
tam potrzebny. Ja ewentualnie bym się spotkała z małą 2 razy w miesiącu a
przyjaciel matki ma czynny wkład w jej wychowanie. Co w takim razie ma zrobić
mój partner zabronić matce swego dziecka układać sobie życie i zabronić
mieszkania z jej przyjacielem?

[bellima]

Czy ty przypadkiem nie boisz się, że on Cie nie kocha i możesz jego uczucia
stracić dla ex/dla córki/..?
Z rachunku wynika, że Wy zwiazaliście się szybko po tym jak go porzuciła była
dziewczyna. Czy boisz się, ze jesteś dla niego tylko "lekiem na porzucenie przez
tamtą" ? Czy na pewno czujesz się kochana przez niego? Czy on wie jak Ci ciężko?

[maialina1]

A co my ci tu mamy mowic?
Sama jestes sobie winna, od poczatku do konca, od A do Z ulozylas to sobie tak
jak chcialas, pracowalas na to mozolnie, to teraz sie ciesz ze tak masz.

Nie chce byc niedelikatna, ale ja po takim nieszczesciu jak twoje to nawet na
obce baby w ciazy na ulicy nie moglaym patrzyc, a ty SIE WIAZESZ z kims kto ma
dziecko w drodze, i to do tego NIE TWOJE!
Sama tego chcialas.

[glisss1]

Wiesz masz racje, że jestem sobie winna, sama sobie zgotowałam taki związek i
zdaje sobie sprawę. Moja córeczka zmarła 5 lat temu. Cierpiałam niesamowicie,
przeszłam depresje. Ojciec mojego dziecka odszedł w czasie mojej depresji.
Naprawdę dużo czasu minęło zanim dałam rade się pozbierać z tragedii. Minęło 3
lata zanim związałam się ze swoim obecnym partnerem. Kocham go i chce być z
nim. Nic nie poradzę, że on ma dziecko z inna, to nie zmniejsza mojej miłości
do niego.

[cantaloupe]

nie zmniejsza milosci,ale wprowadza cos nieprzyjemnego i nie do zniesienia w
wasz zwiazek.a co najgorsze to cos pozostanie,bo dziecko bedzie rosnac,relacje
beda ciagle zywe,a ty ciagle bedziesz nieszczesliwa z powodu zazdrosci,bo to
jest wlasnie zazdrosc i nawet nie o twojego faceta,tylko o to dziecko,ktorego
nie macie wspolnie,tylko ON ma z TAMTA kobieta. i jeszcze ta nieszczesna twoja
coreczka.alez misz masz.moim zdaniem ten tzwiazek to toksyna dla twojej
glowy,jezeli jeszcze to znosisz,dobrze,zebys sie zastanowila,czy w ogole ma sens
katowanie sie tym. wpedzisz sie w chorobe psychiczna:|

[isabelle7]

Tak relacje ojca z córką, nie z była!

[glisss1]

Czy to znaczy, że tyle kobiet,(bo ich jest pełno na świecie,)które wiążą się z
facetami, którzy maja dzieci z innymi kobietami są skazane na chorobę
psychiczna?
Przecież nie jestem jedyna,one sobie jakoś radzą.
Tylko jak?

[isabelle7]

Normalnie:)
Ojciec zawiązuje relacje z dzieckiem. Jak ono rosnie ta relacja sie zaciesnia,
nie z była. Juz nie bedzie spotkan znia, tylko on i dziecko. Nie bedzie on pod
presja tej kobiety, nie bedzie nim rozkazywała - teraz tu, teraz tak. Jakby
swego rozumu nie miał. Czasem mezczyzni sa bardziej dojrzali od kobiet, ale
zbyt taktowni aby im w ocyz prawde powiedziec. A szkoda. Niejednej mamusice
przydałoby sie. I skonczyły by sie manipulacje, wciagnie do tych relacji dzieci.
jak dziecko ma opiekunke to ona sie nim zajmuje bez matki, jak jets w
przedszkolu to samo I jakos matka nie jest poryz tym. Zatem dziwi mnie fakt, ze
z taka checia oddaje dziecko obcym, a ojcu nie nawet na taki samotny spacer.
Jak widac prawda jets, ze suzka kontaktu znim, ale jak ona kocha Ciebie, to
Ciebie. To ona z siebie idiotke robi. Juz zrozbiła.
Ciebie boli bo straciłas własn edziecko, to inna sytuacja.

[glisss1]

Wydaje mi się(staram się być obiektywna,)że rozumiem jej reakcje, że nie chce
dać samej małej ojcu na spotkanie.Mała go nie znała,on ja widywał do jej
trzeciego miesiąca życia. Teraz mała na prawie 2 latka,wiec upłynęło sporo
czasu.Nie dziwie się, że matka dziecka chce kontrolować spotkania,może za jakiś
czas będzie inaczej.

[isabelle7]

No mam nadzieję:)

I pojedziesz z nimi na spacerek:)odciążycie ja troche, chociaz pewnie i tak nic
takiego pryz nim nie robi, robia to inni:)
Nie bedzie miała powodu aby narzekac jaka to ona zaganiana, jaka sama, jak nikt
sie nie interesuje. Mozna przewidziec co powie i co zrobi:)

[maialina1]

glisss1 napisała:

> Czy to znaczy, że tyle kobiet,(bo ich jest pełno na świecie,)które wiążą się
z
> facetami, którzy maja dzieci z innymi kobietami są skazane na chorobę
> psychiczna?
> Przecież nie jestem jedyna,one sobie jakoś radzą.
> Tylko jak?

Tak, ale te inne niekoniecznie sa zazdrosne o dziecko partnera, bo na przyklad
maja juz swoje, albo, co wiecej, maja swoje z tym partnerem.
Przyznaj, sama przed soba, ze zzera cie zazdrosc za tamta ma dziecko a ty nie.
Tu nie o nia chodzi, tylko wlasnie o to dziecko.
To jest okrutne. Katujesz sama siebie.

[maialina1]

Niestety, jak wiadomo (jak wiadomo kazdej kobiecie ktora kiedys nieszczesliwie
kochala) serce nie sluga.
Nie ma co tu radzic. Pozostaje tylko wspolczuc.

[isabelle7]

Nie zgodze sie, bo ja narzie nie chce dzieci:)
Wole sie zajac czyimis, tak pociuciac:) Np jego, mojej psiapsiolki:)

Ja znim łaczy miłosc, tamtej nie kochał wcale. To piekne:)Nie dziwie sie jets
dziecinna i niedojrzala:P
A dziecko to inna istotka i nie powinno sie jej łaczyc w histroie.

[maialina1]

Zaraz, to o isabelle tu piszemy czy o gliss? bo sie pogubilam.

[isabelle7]

O glisss:)
Isabelle nie zazdrosci, cieszy sie:)Lubi ciuciac:) ma psiasiołke spod
strzelca:) Z moim znakiem to super relacja
Ale swoje zdanie o niedojrzałej kretynce ma:P

[second_time]

> Tak, ale te inne niekoniecznie sa zazdrosne o dziecko partnera, bo na
przyklad
> maja juz swoje, albo, co wiecej, maja swoje z tym partnerem.

tez mi sie tak wydaje
inaczej do tych spraw podejdzie kobieta ktora juz ma dziecko a inaczej taka co
go jeszcze nie ma
jak glisss1 tez urodzi sobie malenstwo to istnienie tamtego dziecka przestanie
byc dla niej problemem

[bellima]

Bardzo mozliwe. Znam parę (oboje porzucili dotychczasowych małżonków żeby być
razem), on ma dziecko z poprzedniego związku. Układało im się ok, ona bardzo
lubiła jego dziecko. Potem okazało się ze ma powazne problemy z zajsciem w ciązę
i posiadaniem własnego dziecka, teraz ona po prostu dostaje świra jak on
wychodzi się spotkac z tamtym dzieckiem, albo jak ex go wzywa bo dziecko ma
katar.. Ona popada w depresję i generalnie mają w domu piekiełko...Ale czy
problemy by się rozwiązała gdyby mieli wspólne dziecko? Może, lecz na pewno nie
wszystkie!

[caprissa]

problemy rozwiązuja dporsli ludzie, a nie dieci. Jak narazie problemy robi
niedojrzała matka dziecka. Takie foszki odstawia.

[glisss1]

Pytacie się czy czuje się kochana przez swojego partnera, odpowiedz brzmi TAK.
Dziś troszeczkę mi jest ciężko pisać o tym, co czuje odnośnie tej sytuacji,
wczoraj to było łatwiejsze. Wszystko przeżywałam na bieżąco. Dziś jestem pełna
zrozumienia dla uczuć mojego partnera, jego ślicznej córeczki i matki jego
dziecka. Wczoraj mój partner powiedział, że jeśli jest mi źle z całą tą
sytuacja to on dla mnie może zrezygnować z kontaktów z córeczką, bo nie
wyobraża sobie życia bez mnie i nie chce mnie świadomie ranić. Nigdy bym się na
to nie zgodziła, wolałabym odejść od niego, tylko dla tego żeby mała miała
ojca. Tak długo go namawiałam żeby dogadał się z matką swojego dziecka(prawie
rok)i nie chciałabym, aby mój wysiłek poszedł na marne. Uświadomiłam sobie, że
to jest żal o to, że on będzie teraz przeżywał wszystkie te cudowne rzeczy
odnośnie wychowania dziecka i na dodatek z inną kobietą. Ja się wiązałam ze
swoim partnerem wydawało mi się to takie oczywiste, proste, że on będzie
odwiedzał córeczkę, co tydzień, później jak ona podrośnie będzie ją zabierał do
nas do domu itd. Tylko w moim cudownym wyobrażeniu, jakie ułożyłam w swojej
głowie zapomniałam umieścić swoje uczucia, jako kobiety, partnerki, kochanki.
Chyba nawet jak bym je tam umieściła to one nie były by prawdziwe, bo kto może
przewidzieć jak się zachowa w danej sytuacji. Nie, których swoich uczuć nie
rozumiem, ani tego, czemu się pojawiają i w jakim czasie. Staram się je
zrozumieć i nauczyć nad nimi panować. Dlatego umieściłam ten wątek. Chciałam
poznać kobiety, które przeszły coś podobnego. Poczytać jakieś rady. Dziękuje
wszystkim za wypowiedzi, każda dała mi dużo do myślenia. Jeśli ktoś jeszcze
chce coś napisać to piszcie, z miłą chęcią przeczytam i odpowiem.

opamietaj sie dziewczyno!!!

[liwia_85]

Wczoraj mój partner powiedział, że jeśli jest mi źle z całą tą
> sytuacja to on dla mnie może zrezygnować z kontaktów z córeczką, bo nie
> wyobraża sobie życia bez mnie i nie chce mnie świadomie ranić.

no kochaniutka , akurat to nie jest dla Ciebie ZADNYM pocieszeniem . dla mnie
ten facet jest zerem . jezeli dzis tak latwo moglby zerwac kontakty z corka to
za kilka lat rownie latwo moze porzucic Twoje dziecko dla innej .i nie mow , ze
to niemozliwe , dzis owszem , ale za kilka lat?? sorki ogromne , ze mowie tak
wprost , ale dla mnie Twoj wspanialym facet jest kompletnym dnem . az mi sie
wierzyc nie chce , ze to wszystko jest prawda:(((((((

[glisss1]

Wszystko, co tu pisze jest prawdą, możesz w to wierzyć lub nie, Twoja sprawa.
Nie chce wystawiać sadów na temat mojego partnera, bo nie mam takiego prawa,
zresztą moim zdaniem nikt nie ma prawa osądzać drugiego człowieka. Ja napisałam
wcześniej, że nigdy bym mu na to nie pozwoliła i nie pozwolę. Widząc Twoje
komentarze domyślam się, że się ucieszysz z tego, co teraz napiszę.Rozstałam
się z moim partnerem. Cała ta sytuacja niestety(lub stety)nas przerosła.
Myliłam się myśląc, że miłość przezwycięż wszystko.

[caprissa]

> Myliłam się myśląc, że miłość przezwycięż wszystko
oczywiscie, ze tak, nawet fochy i niedojrzałosc matki dziecka.

Liczysz sie Ty, coreczka, On, ewentulanie wasze dzieci.
odchodiz sie od partnera nigdy od dzieci.
Ale dzieci nie sa rzecza do załatwiania spraw pomiedzy ludzmi jak to czyni
matka dziecka, zabraniajac mu wizyt.

[natka110]

Sledze ten watek, i widze ze rozstalas sie z partnerem po 2 latach w ciagu 3
dni???????!!!!!!!!!!!!!
Chyba za szybko, albo ten zwiazek taki slaby...

[glisss1]

To nie do końca tak, w środę, czyli dzień po spotkaniu mojego partnera ze swoja
córeczką i jej matką, mój partner usiadł do komputera i zaczął rozmawiać ze
swoja była. Wcześniej ustaliśmy, że na początek będzie się widywał z córką raz
na 2 tygodnie, abyśmy mieli oboje czas na oswojenie się ze sytuacją, ale mój
partner w tym dniu zaczął się umawiać na tą niedziele. Mój partner(teraz już
były)pracuje przeważnie po 11 godzin dziennie, wiec mało czasu spędzamy razem,
a na spotkanie z córeczką wziął specjalnie dzień wolny(dodam, że ja zaocznie
studiuje i nawet soboty i niedziele spędzamy osobno,)Więc kiedy zobaczyłam jak
ze sobą rozmawiają, do niedawna ta kobieta była dla niego wrogiem a podczas tej
rozmowy zachowywał się i zwracał do niej jak do najlepszej przyjaciółki,
zorientowałam się, że od tego momentu już zawsze będzie tak, a ja sobie z tym
nie poradzę, aż na tyle nie jestem w stanie być silna, poprosiłam mojego
partnera, aby się wyprowadził. On w tedy zaproponował mi abyśmy zrobili sobie
dziecko. ZROBILI SOBIE DZIECKO. Poczułam się jak by ktoś zaproponował mi
czekoladę w sklepie, a ja bym była małą dziewczynką, która wpadła w szał, bo mi
jej nie chciał wcześniej dać, a teraz dla świętego spokoju oferuje mi tak
nieznaczący przedmiot, ale poprosiłam go o kilka dni na przemyślenie tego
wszystkiego. Następnego dnia wróciłam do domu wieczorem i zorientowałam się, że
mój partner się wyprowadził. Dziś nie odezwał się do mnie, no zapomniałam, że
napisał mi sms-a, że to ja kazałam mu się wynosić.Możesz Natko110uważać, że to
szybko lub, że ja jestem słaba. Ja teraz cierpię,niesamowicie cierpię, ale
chyba nie jestem w stanie zrobić nic od nośnie tego, co czuje

[caprissa]

to, ze wział wolne dla niuni to super, ale jak ta była dla niego wrogiem to i
za jakis czas znowu wyskozy z czyms nowym. Zatem nie powinien dawac soba
pomiatac. Ma sie zajac corunia:))), nie ta oną. Po co robic sztuczne relacje.
fałszywa kobieta zawsze bedzie taka i zawsze z jakas gra znowu wyskoczy,
powinien byc lakoniczny wobec niej.
jej fochy to zabranianie wizyt jemu, on ma swoje lata, ona nie jest jego matka
aby mu cokolwiek zabraniac. Powinien złoic jej skore, bo zachowała sie jak
5letnia dziewoja:P a nie kobieta.

[glisss1]

Dzięki, szkoda tylko, że on tego nie przeczyta i nie stara się mnie zrozumieć.
Mówiłam mu, że wrzuciłam taki watek na forum, on tylko stwierdził, że go nie
obchodzi babskie spojrzenie na tą sytuacje-nie zauważył, że ja też jestem
kobietą i tak ja większość z was podobnie czuje. On chyba liczy się tylko ze
swoimi uczuciami, a w stosunku do mnie jest zmienny jak chorągiewka na wietrze.
Pozdrawiam
glisss1

[caprissa]

To więcej rozmów prowadzicie, wiecej czasu ze sobą.
nie z dali a bardzo blisko:)
to wtedy wizja jest taka juz ze wszytskich stron i z tej dali i z bliska i z
całosci:)

Człowiek wrazliwy czuje wiecej, rozumie wiecej, wrazliwosc czyli empatia,
porozumienie, takie duchowe, czasem ktos powie irracjonane.

[angoisse]

mam wrazenie, że cierpisz dlatego, bo pod skóra czujesz, że ten facet nie jest
w porządku- ani wobec Ciebie, ani wobec swojego dziecka z byłą,... co foatalnie
rokuje na porzyszłośc.
kochasz go, i chciałabys z nim być, ale intuicja Ci mówi, że coś jest nie tak i
chciałabyś, żeby cył innym człowiekiem i inaczej postępował.
a to bardzo dziwne jak dla mnie rozstanie potwierdza, że wasz związek ma dość
kruche podsatawy...