jak znalezc cierpliwosc do

[cantaloupe]

faceta.dziala mi na nerwy jak cholera.tesknie za nim (mamy kawalek do siebie),
ale mnie strasznie drazni jednoczesnie i nie chce go widziec. nie potrafie
odpuscic. irytuje sie na niego na kazdym kroku:| jak mam sie od tego uwolnic,
bo przeciez to jest nie do wytrzymania, no i bedzie cos miedzy nami psulo,
ciagle wylazac bez sensu i powodu. mam ochote go pocwiartowac po prostu!!!!grrr...

help,czy ja jestem jakas wstretna hetera i zlosnica, czy to tak wlasnie bywa,
ze przychodzi czas na wsciekanie sie na niego i kazdy musi przez to przejsc?

[stukotka23]

Nie, nie jesteś heterą i złośnicą. To tylko rozdrażnienie spowodowane
minusowymi temperaturami za oknem. Jeżeli jednak do wiosny nie minie to
oznacza, że albo niestety jesteś jędzą albo twój facet to kretyn na dodatek
irytujący.

[cantaloupe]

moze to i okresowe, sama nie wiem. a moj facet nie jest kretynem,to wiem na
pewno. on po prostu...jest otwarty i robi czasem rzeczy, ktorych
nieakceptuje,ktore mnie draznia. i z jednej strony nie chce, zeby traktowal mnie
jak szykanujaca "stara" i zyl "wlasnym zyciem" , wychodzac z zasady,ze czego
oczy nie widza, tego sercu nie zal. chcialabym miec udzial, przynajmniej
swiadomosciowy w tym, co on robi,ale ostatnio po prostu az mi sie na usta cisnie
krytyka i zlosc.
mimo,ze wiem,ze on mnie nigdy nie zdradzi (nigdy to moze zle slowo, nie
spodziewam sie zdrady po nim) wkurza mnie np gadanie z bylymi, takie niby nic. a
potem sie okazuje,ze calkiem "szczere" byly te rozmowy i wyczerpujace. i one
miedzy innymi nie daja mi spokoju, bo czuje, jakby ta przeszlosc do niego
wracala i wywolywala jakies sentymenty i wspomnienia,ktore chyba powinny zostac
tam,gdzie ich miejsce - za plecami, bo w koncu teraz juz nie jest z tymi bylymi.
to tylko jedna rzecz z tych,ktore mnie darznia. inne sa rownie blahe,ale ie
mniej doprowadzajace do szalu:|

[onlyju]

wkurza mnie np gadanie z bylymi, takie niby nic.
> a
> potem sie okazuje,ze calkiem "szczere" byly te rozmowy i wyczerpujace. i one
> miedzy innymi nie daja mi spokoju, bo czuje, jakby ta przeszlosc do niego
> wracala i wywolywala jakies sentymenty i wspomnienia,ktore chyba powinny
zostac
> tam,gdzie ich miejsce - za plecami, bo w koncu teraz juz nie jest z tymi
bylymi.to tylko jedna rzecz z tych,ktore mnie darznia. inne sa rownie blahe,ale
ie
> mniej doprowadzajace do szalu:|

Żadne to nic. To poważny problem, bo rodzi w Tobie podejrzenia, że facet
angażuje emocje w te spotkania i zostają mu one w myślach.
Myślę, że jedziemy na tym samym wózku: od początku jestem dla swego obecnego
faceta kumplem. Przede wszystkim przyjaźń, która pozwala nam mówić sobie o
naszych myślach, uczuciach, pasjach, nowych odkryciach (tu są inni ludzie -
kobiety i mężczyźni, rzecz jasna - tylko wizualnie, "ta mi się podoba, ten jest
pociągający", etc.). Mężczyźni bardzo to sobie cenią. Bo ich dziewczyna to
super kumpel, z ktorym przy piwie można pogadać nawet o babach, bez żadnych
nudnych narzekań, pretensji i konsekwencji. Można się spotkać z bylą,
opowiedzieć slowo w slowo, powiedzieć, jak patrzyla, jak teraz wygląda, że ma
obwisle cycki i generalnie jest beznadziejna, a ciągle tak samo zagląda w oczy
i "po co ona to robi, jak myślisz?..."
Kumpel kumplem, ale kiedy facet zaczyna przesadzać, szlag trafia, bo nie wiesz -
nie ma wyczucia, nie wie, jakie są "związkowe" normy, czy po prostu jest
glupkowaty i nie rozumie Twoich uczuc...
I ta odleglosc.

[horpyna4]

Po pierwsze nie myl megiery z heterą. Niestety, ten błąd jest bardzo powszechny.
Megiera oznacza jędzę (od imienia jednej z greckich bogiń zemsty), a hetera, to
starogrecka KURTYZANA.
A co do faceta, to nie napisałaś nic konkretnego. Nie wynika z Twojego postu,
czy się wściekasz na niego bez powodu, czy jest to spowodowane jakimiś jego
zachowaniami. Dlatego trudno powiedzieć, czy problem tkwi w Tobie.

[cantaloupe]

dzieki z uwage,nie wiedzialam,ze moge byc megiera,hetera za to w 100% nie jestem:-)

[horpyna4]

No rzeczywiście wygląda na to, że problem tkwi w Tobie. Zrozum, nie żyjecie na
bezludnej wyspie i zawsze może mu przytrafić się jakieś spotkanie niezupełnie po
Twojej myśli. Jeżeli on Ci o tym opowiada, to dobrze. Weź to "na rozum" i nie
denerwuj się. Bo go tak zmęczysz scenami, że będzie spotykał się po cichu. A to
chyba gorzej, prawda?

[cantaloupe]

hmm,latwo jest tak powiedziec,trudniej zrealizowac,kiedy nachodzi mnie myslenie
o tych bylych nie moge sie opanowac.moze jakas terapia u psychologa?a moze
tai-chi w ramach uspokojenia glowy?

[onlyju]

Nie wiem, czy taki nerw przychodzi zawsze, ale nigdy nie wróży nic dobrego.
Ja poczulam nerw, zirytowalam się, poczulam, że go zabiję za byle co i
postanowilam szybko dać mu spokój. Powiedzialam wprost, że mnie szlag trafia w
jego sprawie i nie chcę dać mu tego odczuć. Wolalam się rozstać, niż kisić
faceta w mojej histerii.

[cantaloupe]

ale to nie jest takie proste. nie chce go zostawiac. poza ta moja zloscia
ostatnio jest nam razem bardzo dobrze. jedynym minusem (takim duzym) jest to ,
ze mieszkamy daleko od siebie i mamy ograniczony czas spotkan.
w takiej konfiguracji nie moge go zostawic, nie chce, nie dam rady, poza tym to
chyba jeszcze za wczesnie na tak drastyczne rozwiazania. nie ma mniej bolesnych?

[hymen]

Wspólna wyprawa w ekstremalnych warunkach, tak myślę ;)

[cantaloupe]

myslisz,ze to dobre rozwiazanie? chyba po to,zebym go ubila i pokroila na
cienkie paseczki!!:-)

[hymen]

cantaloupe napisała:

> myslisz,ze to dobre rozwiazanie? chyba po to,zebym go ubila i pokroila na
> cienkie paseczki!!:-)

No, ale to rozwiąże problem ;))