Rozczarowałam się...

[hugolinka]

Do tej pory myślałam, że mam naprawde cudownego faceta, że dba o mnie i o
nasza przyszłość. Mieszkamy razem i postanowiliśmy postarać sie o dzidziusia.
Ja usilnie szukałam pracy a on miał zacząć chodzić w soboty do pracy...
Mieliśmy odkładać. Ja prace znalazłam. Pracuje fizycznie i nie jest mi lekko.
Moj ukochany poszedł w dwie soboty i na tym koniec. Już sama nie wiem. Boli
mnie to, ze ja sie staram a on to olał. Kolejna nie dotrzymana obietnica:(

[mama_dominika]

To, że nie dotrzymał słowa to rzeczywiście świństwo, ale czy to znaczy, że gdyby
nie chęć posiadania dziecka, ty nie musiałabyś szukać pracy? Pozostawałabyś na
jego utrzymaniu? Jak długo byś tak wytrzymała?

[hyacinth.bucket]

Na utrzymaniu lesera to chyba nie ?
Zrozumialam , ze on pracuje tylko w soboty ale jesli sie myle to
serdecznie przepraszam bo jesli to tylko taki dodatek
to wybacz mu . Jezeli pracuje caly tydzien to nalezy mu sie wypoczynek .

[hyacinth.bucket]

Przecztalam jeszcze raz twoj post i wynika z niego ,ze ty pracujesz
w tygodniu a on tylko w sobote albo i nie .
Jesli tak to zostaw takiego lesera bo przyszlosci nie bedzie .
Dziecko mozesz miec z innym i odpowiedzialnym czlowiekiem
a takich nie brakuje .

[hugolinka]

on "pracuje" cały tydzien. Chodzi głównie o to, że on cvały czas ma pretensje
że mało zarabia i jest wściekły na kierownika bo odmawia mu podwyżki. Ale wiem
na sto procent (sam sie chwali a słyszałam też od jego brata który z nim
pracuje), że on cały czas sie tam obija i cały dzien nie robi praktycvznie nic.
Powiedział, że zacznie pracować, jak dostanie podwyżke bo za marne grosdze nie
bedzie tyrał. Tłumaczyłam mu, że najpierw to on musi sie wykazać za darmo nikt
nic jeszcze nie dostał.
A ja pracuje 6 dni w tygodniu i naprawde mam ciezką prace.

[diegosia]

Grrrrrrrrrrr... wlosy deba staja...
Watpie, zeby on dostal te podwyzke. Bo niby za co? za obijanie sie w pracy?
Z Twojego postu wynika, ze powaznie myslisz o tym mezczyznie, ale ja bym sie mocno zastanowila,
czy dobrym pomyslem jest wiazac sie z nim na zawsze i tworzyc rodzine.
Moze sie myle (oby!), ale juz sobie wyobrazam Wasze zycie za pare lat: Ty z dzieckiem, zapracowana od
pon do soboty, on w domu, nic nie robi (bo przeciez za malo mu placa, to po co), cala
odpowiedzialnosc na Twojej glowie i jeszcze jego zle humory (bo taki niedowartosciowany i zle
potraktowany przez los).

[hugolinka]

mam wrażenie że naprawdę zrozumiałaś to co napisałam. Ja dostaje białej
gorączki jak słyszę jego słowa "zacznę zarabiać więcej to zaczne pracować i sie
starać" Ja robie odwrotnie i naprawde sie staram, dlatego jego słowa powoduja u
mnie wściekłość a później czuje sie oszukana i bezradna. Siadam i zastanawiam
sie czy taki facet bedzie umiał sie mna zaopiekować w przyszłości (nie chodzi
tylko o sprawy związane z finansami)

[diegosia]

No wlasnie.
mysle, ze jego podejscie do pracy powinno byc dla Ciebie wskazowka.
zamiast pokazac szefowi, ze jest dobry, najlepszy, przylozyc sie do pracy i przez to osiagnac cel, czyli
np. podwyzke, siedzi, dlubie w nosie i uwaza, ze mu sie nalezy.
Obawiam sie, ze takze w innych sferach zycia bedzie podobnie.
Wiem, ze takie rozwazanie jest dosc suche, bo przeciez nie mowimy o przedmiocie, tylko o
mezczyznie, z ktorym wiazesz uczucia i mysli o wspolnej przyszlosci, ale przyjzyj mu sie uwaznie
zanim podejmiesz ostateczna decyzje.
Warto, w sumie chodzi o Twoje zycie!

[hugolinka]

Tak wiem, ze chodzi o moje życie. Ale kocham go tak naprawde i najmocniej na
świecie. I najgorsze (moze jednak najlepsze??) jest to, ze prtzy tym uczuciu
wszystko inne blednie

[diegosia]

Sama widzisz, ze to nie jest proste :-)
My doradzamy i patrzymy na Twoja sytuacje z dystansu. Latwo wiec powiedziec: rzuc faceta, nic z
niego nie bedzie, ale wiadomo, ze nie jest to takie proste...

Wg mnie czlowiek, nie tylko mezczyzna, musi wziac swoje zycie we wlasnie rece i sam jest za nie
odpowiedzialny. Z tego co piszesz, Ty tak wlasnie postepujesz: podejmujesz decyzje i ponosisz
konsekwencje, a on idzie, jak mawial moj tata, po najmniejszej lini oporu, nie widze w nim zadnego
zawziecia, inicjatywy, checi dzialania....
To nie bylby mezczyzna dla mnie.... czy jest dla Ciebie? coz, to juz Ty musisz wiedziec.

[hugolinka]

też nie tak do końca. W domu zrobi wszystko. Potrafi posprzatać ugotować itp.
Ja koncze prace przychodzi po mnie na stole kolacja jakieś winko itp ale w
pracy... totalny leń.

[diegosia]

Hmmm...
To moze powinnas z nim porozmawiac na temat tej pracy. Moze nie czuje sie w niej dobrze i czuje sie
tam niespelniony? moze musi sposzukac innej i wyrwac sie z tego letargu.

[qw994]

Obawiam się, że z takim podejściem on nigdy nie znajdzie pracy, która by go
satysfakcjonowała. Ogólnie ta cała sytuacja z tobą bardzo źle o nim świadczy,
moim zdaniem. Obawiam się, że w przyszłości może się okazać, że będziesz zdana
tylko na siebie.

[hugolinka]

eh.. czyli waszym zdaniem nie mam co liczyc na oparcie w nim..

[qw994]

Poza tym napisałaś "KOLEJNA niedotrzymana obietnica".

[hugolinka]

tak kolejna... obiecywał juz nie raz ze weźmie sie do pracy na poważnie

[qw994]

Zastanów się poważnie nad tym dzieckiem. Wy nie jesteście małżeństwem, prawda?
Gdzie mieszkacie?

[hugolinka]

Nie małżeństwem nie mieszkamy. Wynajmowaliśmy mieszkanie ale jego rodzice
namówili nas abyśmy przeprowadzili sie i zamieszkali z nimi

[qw994]

I jak ci się z nimi mieszka?
Może to zabrzmi strasznie cynicznie, ale zdajesz sobie sprawę, że w każdej
chwili możesz mieć walizki wystawione za drzwi? Razem z ewentualnym dzieckiem?

[hugolinka]

hm... czy ja wiem. nie potrafie sobie tego wyobrazić. Myslę że to nierealne.
Tym bardziej gdyby było dziecko. Nawet gdyby przestał mnie kochać, nie
zostawiłby dziecka

[qw994]

> hm... czy ja wiem. nie potrafie sobie tego wyobrazić. Myslę że to nierealne.

Różne sytuacje się w życiu zdarzają :)




> Tym bardziej gdyby było dziecko. Nawet gdyby przestał mnie kochać, nie
> zostawiłby dziecka

Ale ty musiałabyś się wyprowadzić. Więc prawdopodobnie wzięłabyś dziecko. Gdzie
byś wtedy zamieszkała? Wróciłabyś do rodziców?

Ile masz lat?

[hugolinka]

lat mam 20. dziecko napewno bym wzieła. do rodziców bym nie wróciła.
Zamieszkałabym z babcią napewno bym pracowała

[qw994]

A nie uważasz, że jesteś jeszcze trochę za młoda na dziecko? Z całym
szacunkiem, oczywiście.

[hugolinka]

Pewnie i jestem za młoda. Ja nie planuje tego dziecka na juz ale za jakiś
roczek chciałabym zajść w ciążę. Kocham strasznie dzieci i chciałabym miec
swoje maleństwo

[qw994]

Posłuchaj - ja mam 29 lat. Właściwie prawie 30. Jak miałam 20, to wydawało mi
się, że jestem absolutnie dojrzała. Teraz jak patrzę na to z perspektywy czasu,
to widzę, że między moim obecnym wiekiem, a 20 lat, jest po prostu przepaść.
Ciesz się młodością i nie sprawiaj sobie jeszcze dziecka. Zwłaszcza z tym
facetem. Mówię poważnie.

[qw994]

Gdzie ci się spieszy? Masz dopiero 20 lat. Spokojnie możesz jeszcze parę lat z
tym poczekać. Za jakiś czas może się okazać, że facet, z którym teraz jesteś,
to nie jest facet twojego życia i co wtedy? Trudniej ci będzie znaleźć kogoś
innego, jeśli już będzie dziecko. Poza tym dziecko NA ZAWSZE wiąże cię z jego
ojcem. Nawet jak nie będziesz chciała go widzieć na oczy, będziesz musiała go
widywać.
A on? Ile ma lat?

[hugolinka]

on ma 22 lata. I to jest praktycznie mój pierwszy facet. I pierwszy który jest
tylko dwa lata starszy. zawsze miałam minimum 6 lat starczych chłopaków

[qw994]

22-letni facet jest ABSOLUTNIE niedojrzały do ojcostwa. Zapomnij o tym. Bo jemu
i sobie skomplikujesz życie.

[iberia30]

to moze lepiej na ojca swojego dziecka wybierz kogos innego...