ja wykształcona a on nie

[aniaaaaa2]

Ja studiuje nawet pożniej zamierzam zaczac drugi a on jest po zawodówce.Kocham go bardzo.Ale takie mysli zaczely mi chodzic po głowie kiedy moja mama powiedziała ze jest bezwartosciowy.Moi rodzice sa wykształceni ja też cenie sobie nauke a on nie chce nigsdy studiowac.Wiem ze nie powinnam sie nad tym zastanawiac ale to siedzi mi w glowie.Co o tym sadzicie??

[magdallena84]

mam taka sama sytuacje... tylko ze ani mi ani nikomu z mojej rodziny to nie
przeszkadza:)...
mysle ze jesli jest ci z nim dobrze, dobrze sie rozumiecie i macie wspolne
tematy to nie powinnas sie tym przejmowac ze nie ma wyksztalcenia. W milosci
akurat ono nie jest najwazniejsze... liczy sie zupelnie cos innego... sama
pewnie dobrze wiesz co:)
a wiec glowa do gory i nie zaprzataj sobie glowy blahostkami:)
pozdrawiam

[yaponka]

Mam dwie koleżanki, które były w identycznej sytuacji jak Ty - wyższe
wykształcenie, a facet po zawodówce.
Pierwsza ze skończonymi studiami jest ewenementem w skali rodziny o mentalności
raczej nieinteligenckiej, co niestety przełożyło sie na córke, która do tego
jest osobą z niezbyt wyrobionym własnym zdaniem i średnio lotną.
Druga dziewczyna jest inteligentna, aktywna, była najlepsza na roku, rodzice
wykształceni, dziewczyna samodzielna.
Chyba nie będzie dziwne, jeśli napiszę, ze pierwsza nadal jest ze swoim
facetem, druga już nie - rzuciła go.

[olusia178]

Zastanów się poważnie nad tym związkiem, może teraz macie wspólne tematy jednak
za kilka lat twój partner może zacznie (choć niekoniecznie)"wypominać" Ci twoje
wykształcenie. Niestety znam taki przypadek :/
Jednak z drugiej strony wykształcenie nie świadczy o inteligencji, znam co
najmniej kilka osób które skończyły zaledwie zawodówkę a są bardziej oczytani,
elokwentni i mają lepiej poukładane w głowie niż nie jedni po studiach :/
W każdym razie pozdrawiam i życzę powodzenia :)

[kachna864]

hmm bylam w podobnej sytuacji...wiesz na poczatku moze i jest i sie
dogadujecie ale hmm jezeli wasz zwiazek trwa dlugo to macie pewnie jakies plany
na przyszlosc...przepraszam ze tak napisze bo moze twoj facet dla cibeie jest
cudowny ale jaka przyszlosc bedziesz miala przy nim?ty bedzie pracowac zarabiac
kase utrzymywac dom a on?

[beretzantenka]

Czlowiek inteligentny nawet po podstawowce jest inteligentny i zaradny a
baran po wypoconych studiach moze zostac zyciowym niedobitkiem .
Znam takie przypadki . Raczej spojrz na niego z tej strony nie wazne jest
akurat skonczenie jakiegos kierunku tylko jak czlowiek sprawdza sie w
pewnych sytuacjach i czy potrafi rozwiazywac problemy , jak sie wyraza
i czy ma jakas glebie .
Zakres wiadomosci z konkretnej i zawezonej dziedziny nie jest potrzebny do
zycia a on moze sobie swietnie poradzic w swoim wlasnym zawodzie , otworzyc
firme potem ewentualnie zaliczyc jakies potrzebne kursy .
Jesli jest madry i ambitny a takze odpowiedzialny i polegasz na nim to
tak trzymaj .
Czy widac po nim tak na pierwszy rzuc oka i przy rozmowie , ze on jest
prostakiem ? Jesli tak to rzeczywiscie moze byc " mezalians"
bo wiele rzeczy mozna naprawic ale prostactwo trudno wykorzenic nawet przez
wyzsze studia .

[ania.downar]

Podpisuje sie pod wypowiedzia beretuzantenka w pelnej rozciaglosci :-)
Wyksztalcenie nie jest gwarancja ani wysokiej inteligencji, ani zaradnosci
zyciowej, ani tzw. poziomu, ani niczego... No, moze jedynie swiadczy o tym, ze
jak ktos cos zaczal to lubi skonczyc.... :-)

[beatrycze123]

Nigdy nie związałabym się z kimś po zawodówce.
"Nie chce studiować"- to najgorsze. Dlaczego nie chce?
Nie jest bezwartośiowy, ale nie uważam że różnica w wykształceniu to największa
przeszkoda.

[alterna]

Mam koleżankę po studiach, inteligentną, z inteligenckiej rodziny. Jest od ok 4
lat z facetem tylko po podstawówce (zaczynał rózne szkoły średnie ale niczego
nie skończył). Do tego ona jest bardzo wierząca, on ateista. Jej rodzina
szalała z obu tych powodów. teraz już im chyba przeszło i pogodzili się z losem.
Tamci nadal są razem, mieszkają razem (w jej mieszkaniu - dostała od rodziców).
Oboje pracują, on dużo więcej zarabia bo ma własny interes. Chyba im razem
dobrze. Ale tak sobie myślę, że gdyby w odpowiednim czasie jej trafił się ktoś
lepszy, odeszłaby od tamtego. Chyba bała się i boi nadal samotności. Bo przed
tym obecnym długo szukała swojej połówki i jakoś nie znalazła...
Acha - prośby o wyrównanie wykształcenia, albo choćby zrobienie matury nie
robią na ukochanym wrażenia. Nie chce i już.

ja wykształcona a on nie

[fajnaret]

Olej go bo w przyszłosci możesz żałować swojego kroku. TY jestes warta kogos
lepszego!!!!

[aretse11]

to nie ma znaczenie..wyksztalcenie nie swiadczy o inteligencji czlowieka

[ana-green]

Może zmotywuj go do dalszego kształcenia? Ja studiuję, moj chłopak ma
wykształcenie średnie, teraz uczy sie w szkole policealnej, lecz później chce
iść na studia. I to ja go przekonałam - wszystko da się zrobić.:)
Z facetem po zawodówce nie mogłabym być, to jest przepaść między kimś takim a
osobą zwyższym wykształceniem. Nie chciałabym być z kimś bez ambicji, zbyt
leniwym żeby sie kształcić, nie odczuwającym nawet takiej potrzeby.
Wiem, że są wyjątki i zdarzaja sie inteligentni ludzie po zawodówce, jak i
idioci po studiach. O ile w tym drugim przypadku kilku takich spotkałam, o tyle
ten pierwszy przypadek to - jak dla mnie - chyba tylko teoria.
Poza tym osoba ze słabym wyksztaceniem raczej nie znajdzie dobrze płatnej
pracy, a ja nie wyobrażam sobie, że wracam z pracy i opowiadam facetowi co tam
u mnie w biurze, a on mi, że z kolegami, k..., śrubki wkręcał i piwko se
trzasnął. Tak ma moja koleżanka z licencjatem, której facet pracuje w
warsztacie.

[ameely]

ja jestem z facetem ktory skonczyl liceum zawodowe, ja studiuje jestem na 2 roku, zamierzam studiowac drugi kierunek, On nie chce studiowac, z drugiej strony jesli ma skonczyc jakas beznadziejna platna szkole z ktorej wychodzi sie tylko z mgr, to wydaje mi sie bezsensu, jest to tylko wyrzucanie kasy ( znam pare osob ktore wlasnie w takich szkolach studiowaly) w glowie i tak nic nie zostaje. M. jest inteliganty, madry, mamy ze soba o czym rozmawiac, ale obawiam sie zeby kiedys nie okazalo sie, ze za bardzo sie od siebie roznimy, Inni znajomi, inne tematy do rozmow....ale tym sie bede martwic pozniej... Teraz bym sobie bez niego nie poradzila, To on mnie wspiera kiedy, boje sie kazdego egzaminu, to on mnie pociesza, kiedy pojdzie mi gorzej niz bym chciala, i to znim sie ciesze ze swoich sukcesow- wyksztalcenie to nie wszystko, facetowi potrebna jest takze "madrosc zyciowa" ktora nie tylko na studiach mozna zdobyc

[morfeuszka22]

Ja jestem z facetem, ktory jest po zawodowce, ja studiuje. I w niczym mi to nie
przeszkadza. Skonczyl zawodowke, to fakt, ale w tym co robi jest swietnym
fachowcem. Robi to co lubi i jest zadowolony. I z tego sie ciesze. Bo znam
takich, ktorzy studiuje jakies "dobre" kierunki a potem zostaja frustratami, bo
nie cierpia swojej pracy. Roznicy tak naprewdy nie widze zadnej. A i czesto
jest i tak ze poprostu on mi imponuje.

[milaosobka1]

jestem z facetem 2 lata, ja studiuje on jest po zawodowce, moi rodzice wogole
go nieszanuja dlatego ze ma tylko wyksztalcenie zawodowe, juz nie mam sil sie z
nimi klocic, niedlugo sie wyprowadze z domu i zamieszkam z moim facetem, kocham
go swietnie jest nam ze soba mam gdzies co ktos mysli o jego
wyksztalceniu,,,,,,,,,,

[beti222]

Jestem z facetem który uczy się w szkole policealnej, ja jestem na II roku
studiów. Wiem że mój ukochany po tej szkole wybiera się na studia, ale dla mnie
nie ma to większego znaczenia. Kochamy się bardzo, on jest inteligentny, mamy
dużo tematów do rozmów, moi rodzice bardzo go lubią, jest bardzo dobrze
wychowany, kulturalny i ma naprawdę sporą wiedzę z różnych dziedzin. Jest nam
ze sobą bardzo dobrze.

[opiumm]

Może to i prawda, że między dwojgiem ludzi najważniejsze jest uczucie - MIŁOŚĆ,
ale życie nie z tego się buduje. Poznałam mojego męża będąc na drugim roku
studiów. Wcześniej skończyłam jedno z lepszych liceum w mieście. A on był w
drugiej (!!!) klasie zawodówki. Zresztą nie pierwszej już. Bo w każdej
wcześniejszej "wszyscy nauczyciele się na Niego uwzięli". Skończył ją ledwo i
to głównie z moją pomocą. Oczywiście mnie to w niczym nie przeszkadzało. Miłość
była najważniejsza. Potem ślub (tak bez powodu, ciąży czy innych takich)z
miłości i nie wytrzymałam z Nim nawet dwóch lat wspólnego życia (mimo że
bylismy wczesniej prawie trzy lata). Okazało się, że szkoła to nie samo
wykształcenie - to obycie, sposób życia, ogłada i przede wszystkim podejscie do
życia. Teraz żałuję, że nie posłuchałam mojej Mamy, która starała mi
sie "otworzyć oczy". Ale mnie On się wydawał taki czarujący i kochany i
uważałam, że szkoła mu wcale nie potrzebna. Wiem, że to może być wyjątek. Ale
nie musi. Ja bym nie powtórzyła tego kroku, ale Tobie życzę szczęścia. Może
akurat Wam się uda!
K.

[convalya]

Wiesz, mozna różnie. Mam znajomą, która kończy studia licencjackie - jej facet
nie dość, że jest po zawodówce, to jeszcze 12 lat od niej starszy (ona 23, on
35). Nie wróżę im wielkiej przyszłości i to nie tylko z tych dwóch względów,
chociaż poziomem od siebie nie odbiegają i to niestety nie świadczy dobrze o
nim tylko źle o niej.

[mycha70]

Powiem Ci tyle: ja skończyłam Politechnikę, mój mąż technikum. Matury nie
próbował zdawać. Trzy dni temu minęłą nam 9 rocznica ślubu. Nie wymieniłabym go
na żadnego mojego kolegę ze studiów.

[gregus]

Mam wykształcenie zawodowe z którego jestem dumny - jestem stolarzem - znam
biegle dwa obce języki, ilorazu inteligencji nie będę podawał bo to nie jest
żadnym wyznacznikiem, chociaż za głupiego nie uchodzę. Uważam, że ktoś, kto
przedkłada świstek nad ludzką osobę i jej wartość - sam sobie wystawia świadectwo.

[ana-green]

Niestety wydaje mi się, że wyjątki tylko potwierdzają regułę. Z resztą dowodem
na te wyjątki są tylko słowa rzekomo wybitnych ludzi z wykształceniem zawodowym.

Kiedy chodziłam do liceum to żeby dojść do szkoły musiałam przejść obok
budowlanki. Napatrzyłam się wystarczająco.
Znam jednego chłopaka po zawodówce o którym mogę powiedzieć, że jest bardzo
inteligentnym człowiekiem. Tylko, że on później poszedł do liceum, a teraz
studiuje.

Jeśli któś uważa, że wykształcenie nie ma żadnego znaczenia to z takim
podejściem sam sobie wystawia świadectwo.:)

[crazyrabbit]

Dobrze się zastanów... Wyszłam za mąż za chłopaka po zawodówce, jeszcze gdy
byłam na studiach(byłam w ciąży i tylko to mnie "usprawiedliwia"). Przez parę
lat nawet się dogadywaliśmy , ale niestety coraz bardziej zaczęły mnie razić
jego braki. Mam skończone studia, kursy, studia podyplomowe, od dziecka
namiętnie czytałam książki. Mój mąż nie czyta, niczym się nie interesuje, nie
mam o czym z nim rozmawiać! Co więcej, wstydzę się go czasem, bo jest strasznym
prostakiem. Ja niestety obracam się wśród ludzi wykształconych, na poziomie, a
w domu słyszę: zara, tera (zamiast zaraz, teraz), kurna, itp. I niestety, z
upływem lat jest coraz gorzej. Nie popełniłabym po raz drugi tego błędu, ale
jak człowiek jest młody...

[deodyma]

sluchaj sie mamusi i tatusia, a sama zobaczysz. gdyby moja matka myslala tak ,
jak ty teraz ,to dzis by mnie nie bylo. moja matka byla wyksztalcona a ojciec
tylko po szkole podstawowej. rob, jak uwazasz. w koncu jestes dorosla, masz
swoj rozum, ale skoro matka doprowadzila do tego, ze juz masz watpliwosci, to
wiedz, ze wedlug niej malo kto bedzie ciebie wart. pozdrawiam:-)

[horpyna4]

Ważne jest, żeby być na podobnym poziomie. Papiery są mniej ważne, zresztą po
studiach też można być chamem i prymitywem. Jeżeli chłopak bez dyplomu wyższych
studiów jest oczytany, kulturalny i można z nim o wszystkim rozmawiać, to może
być udany związek, znam zresztą takie małżeństwo. I nie można wszystkich bez
studiów wrzucać do jednego worka, bo czasem ktoś chciał studiować, ale względy
rodzinno - finansowe uniemożliwiły mu to. Tacy ludzie zresztą pracując dbają o
pogłębianie swojej wiedzy i są bardziej cenionymi pracownikami, niż niejeden
magister. Problem jest w czymś innym. Ponieważ taka zgodność pomimo różnicy
wykształcenia zdarza się rzadko, kierujemy się zazwyczaj stereotypami i z góry
przesądzamy, że taki związek na dłuższą metę nie ma szans. Ale jeszcze gorzej,
jeżeli zakochana dziewczyna jest zaślepiona, a oczy jej się otwierają dopiero
kilka lat po ślubie. W dodatku zazwyczaj są już dzieci.
Czyli nie jest to problem różnicy wykształcenia, tylko prawidłowej oceny
przyszłego męża. Tak samo, jak w przypadkach znęcania się - zawsze są jakieś
niepokojące sygnały jeszcze przed ślubem, a dziewczyny je lekceważą. Precz z
różowymi okularami!

[tomasdyg]

aniaaaaa2 napisała:
"Ja studiuje nawet pożniej zamierzam zaczac drugi a on jest po zawodówcea....
...on nie chce nigsdy studiowac."

-Ukończone studia i ambicje dalszego rozwoju a szkoła zawodowa to jednak
spora różnica, kulturowa (skoro on, nie ma nawet podwalin -szkoły średniej, a
co gorsza nie widzi takiej potrzeby) to pewnie potem, najpóźniej po kilku
latach, kiedy będziecie już w związku stałym, "obrośniecie" codziennością,
wyjdą rozbieżności. Chociażby różnice oczekiwań, zainteresowań, kręgu znajomych
i przyjaciół, rozrywek, metod wychowania dzieci, aspiracji kulturalnych,
oczytania (o czym będziecie rozmawiać w jaki sposób -kiedy będziecie z sobą 24
godziny na dobę- spędzać czas) itd., etc., etc. Teraz w okresie "fascynacji",
kiedy co innego jest ważne, tego nie widać. A to mniej więcej taka sytuacja,
jakbyś będąc młodą, ambitną, chcącą robić karierę zawodową kobietą, wyszła za
muzułmanina fundamentalistę i wyjechała z nim do Sudanu. W obu przypadkach
księżniczka i książę z różnych bajek.
Podkreślam tu choć element szkoły średniej, bo on gwarantuje pewien poziom
erudycji, nie mylić z inteligencją, bo to zupełnie co innego. Sama inteligencja
bez erudycji to zbyt mało, bo sporo, dookoła i na co dzień widać
inteligentnych, zaradnych życiowo chamów -tzw. "inteligencja emocjonalna".
Przykład, choćby pan marszałek Andrzej Lepper, czego jak czego inteligencji i
zaradności, nie można mu odmówić, ale....
No właśnie, a w życiu to "ale" szybko wychodzi. Owszem zdarzają się ludzie bez
wykształcenia niesamowicie oczytani, mający wysokie potrzeby kulturalne, ale
dotyczy to bardzo "zeszłego" pokolenia i wynikało z obiektywnych warunków, a
nie wyboru.
Pozdrawiam

[buba011]

Tomasdyg,
spodobał mi się Twój post, jest badzo rzeczowy. Uważam jednak że; przykład
Andrzeja P. nie jest do końca właściwy. Pomijam ocenę etycznomoralną ...
wszystkich polityków. Na jego przykładzie widać, jak w każdym wieku, można nad
sobą pracować. Efekty widać z miesiąca na miesiąc. Jest akceptowany przez
otoczenie, z akademickim wykształceniem(!?). Więc albo dorównuje im
intelektualnie, lub są hipokrytami.
Ostatnio kraj obiegło zdjęcie; jeden z bliźniaków (Jarek- doktor lub Lech-
profesor) siedząc, ściska dłóń stojącego ....właśnie Andrzeja L.
Każdy przypadek jest inny, choć w pełni się zgadzam, że trudniej jest o udany
związek, gdy występują dysproporcje, w tym i wykształcenia, tego rzeczywistego,
niekoniecznie ... akademickiego.
buba

[buba011]

Andrzej L. oczywiście nie P.
przepraszam
buba

[tomasdyg]

buba011 napisał:
"Na jego przykładzie widać, jak w każdym wieku, można nad
> sobą pracować."

-No właśnie, Bubo, tu zgadzam się z Tobą w zupełności, trzeba pracować nad
sobą, widzieć tego potrzebę. Niestety, partner założycielki wątku, takiej
potrzeby nie widzi.
I jeszcze dwie sprawy.
Piszesz, że Andrzej L. jest akceptowany. Tak jest akceptowany, ale jako partner
polityczny, wykonawca. Tak, jak każdy z nas akceptuje np. szewca, jeśli jest
dobrym rzemieślnikiem. I wtedy nie wnikamy w jego poziom inetektualny (który
może być wysoki, aczkolwiek nie musi) bo nasz kontakt z nim zachodzi w bardzo
wąskim, interesującym nas odcinku specjalizacji -naprawa, wykonanie obuwia.
Po drugie, również zgadzam się, że chodzi nam o "rzeczywisty poziom
wykształcenia", a nie formalny, tym bardziej, że obecnie istnieją szkoły
rozdające (bo tylko o rozdawaniu można tu mówić) dyplomy ukończenia szkoły
średniej, po (sic!) roku nauki.
Pozdrawiam

[frezja66]

JA też radziłabym Ci się zastanoiwć nad tym związkiem,

spotkałam sie kiedyś z facetem po podstawówce albo zawodówce, nie pamiętam którą z tych szkół miał ukończoną, rozmawialismy i w pewnym momencie zapytałam o błaą rzecz, o ksiązki, jaką książkę ostatnio czytał, On, że nie czyta książek, ja na to, że czytałam "Lalkę" Prusa, a On: Prus? a kto to jest? Lalka? pierwsze słyszę....

rozumiem nie znać Pascala, ale Prusa?

[amanita_virosa]

A co cię w nim pociągnęło? Bo chyba coś zwróciło twoją uwagę? Uroda? To istotnie mało. O czymś przecież rozmawiacie...Gdyby cię coś raziło, nie pokochałabyś go. Chyba, że to tylko zakochanie, fascynacja. Czas pokaże.

[miang]

studiujesz nie mając matury z polskiego?

[buba011]

Miang,
jako ciekawostka, w Polsce nie, ale w krajach starej Europy, wyższe uczelnie,
ze względu na charakter kierunku, przyjmowały chętnych bez ... średniego
wykształcenia.
buba

[drinkit]

O wartosci człowieka przesadzaja jego cechy. Ale jezeli ktos chce spedzic z
druga osoba zycie, to musi miec na uwadze ze trzeba miec o czym rozmawiac przez
nastepne 60 lat. A do tego trzeba miec wiedze.

[afro_woman]

Miałam kiedyś chłopaka, który był po zawodówce, ja kończyłam wówczas 3 rok
studiów. Na początku było super - temat do rozmowy zawsze się znalazł, jednak
z czasem stwierdziłam że on tak naprawde nic soba nie reprezntuje. Na moje
pytania czemu nie skończył szkoły odpowiadał, że pani z matematyki się na niego
uwzięła:)zerwałam gdy zaprosił mnie do domu (wcześniej spotykaliśmy się w
knajpach i u mnie )i w jego pokoju na meblach za szybą zobaczyłam
wyeksoponowaną kolekcję markowych metek ......