Materializm w związku

[emae]

Witam,
Ten wątek to nie prowokacja. Może mój problem jest śmieszny i banalny, ale
ostatnio coraz mi z nim ciężej.
To ja jestem materialistką, może nie aż taką wielką, bo oszczędzam pieniądze
nie dla samego oszczędzania, ale na coś, co jest dla mnie bardzo, bardzo
ważne. W każdym razie, mam generalnie mało forsy i dużo wydatków, więc
autentycznie liczę każdy grosz i staram się wydawać jak najmniej. Jemu to
oczywiście przeszkadza, nic dziwnego.

Rzecz w tym, że ostatnio coraz częściej kwestia pieniędzy jest dla nas
przyczyną... może nie konfliktów, ale pewnych zgrzytów. Jesteśmy już dość
długo ze sobą. Na początku - kiedy, o ironio, moja sytuacja finansowa była
znacznie lepsza - starał się, zapraszał mnie, zawsze za mnie płacił. Później
stopniowo coraz częściej zaczął wymagać, żebym i ja wyciągała portfel, a
czasami nawet - żebym tylko ja wyciągała portfel. To oczywiście drobiazgi,
mało istotne. Tylko jest mi przykro, bo on dobrze wie, jak wygląda moja
sytuacja i że ja sama sobie często nie kupiłabym czegoś, co kupuję jemu. Raz,
kiedy płaciłam, zażartowałam, że to dla niego zysk czy coś w tym rodzaju. No
to spojrzał na mnie z wyrzutem i zaczął wypominać, ile to on na mnie wydaje.
Miał rację. Wydaje na mnie mnóstwo pieniędzy, a ja wtedy jakieś grosze.

Zdarzyła się taka sytuacja, że miałam załatwić i kupić coś, na czym zależało
przede wszystkim jemu. Umawialiśmy się, że on zapłaci. Załatwiłam,
powiedziałam mu ile kosztowało. Jak dla mnie dość drogo, choć podobno
możliwie najtaniej. Obraził się, że liczę mu pieniądze.Musiałam strasznie
kombinować, żeby zdobyć tę sumę, bo oczywiście nie dał mi jej.

Powiedzcie mi, czy mam choć trochę racji? Jeśli uważacie, że jestem głupią
panienką, która pasożytuje na ukochanym mężczyźnie, to piszcie bez wahania,
może właśnie takich opinii potrzebuję. Nie liczę na rady, bo żadnej rady na
to nie ma. Mogę tylko próbować zmienić swoje postępowanie. Z góry dziękuję za
każdą, nawet przykrą wypowiedź.

[dr.verte]

nie czytam takich długich tekstów

[emae]

Sorki :) Chciałam dokładniej naświetlić problem. Mówiąc w skrócie, ja mam mało
pieniędzy i oszczędzam, mój chłopak coraz częściej chce, żebym płaciła za
siebie, a czasem i za niego, mnie jest przykro, choć wiem, że nie mam racji, bo
on wydaje dużo więcej na mnie. Chciałabym, zebyście uczciwie powiedzieli mi,
czy naprawdę taka ze mnie jędza, czy też mam chcoć trochę racji.

[wizret]

moim zdaniem probleme nie sa tutaj pieniądze czy ich brak, tylko Twój stosunek
do nich i myślę , ze to mu najbardziej przeszkadza. Ciezko się żyje z kimś kto
całe życie liczy każdy grosz.

To tylko pieniądze, daj sobie trochę luzu

pozdrawiam

[emae]

Też tak myślę. Wiesz, trudno mi "prorokować" w tej chwili, ale myślę, że to nie
jest na całe życie, że to tylko tymczasowe. W przyszłym roku moja sytuacja
będzie prawdopodobnie lepsza i wtedy naprawdę chcę dać sobie trochę luzu. Dla
mnie to nie jest kwestia "mieć" tylko "wydać", na coś, co jest dla mnie bardzo
ważne.

[aiczka]

Masz trochę racji - jeśli chodzi o wypominanie i niedotrzymywanie ustaleń. Z
płaceniem za siebie - być może przesadzasz. Jeśli nie jesteście na etapie, "co
moje to Twoje", lepiej by było równoważyć wydatki.

[zoofka]

I tak przecież nie masz nic ciekawego do powiedzenia

[aiczka]

Trudno się wypowiadać na temat całości sytuacji. Takie kwestie zależą dość mocno
od etapu Waszego związku, stopnia zażyłości. Na przykład jeśli się razem mieszka
to wydaje się naturalne, że pieniądze w ogóle traktuje się jako wspólne (nawet
na oddzielnych kontach) i wydatki pokrywa ta osoba, która pieniądze akurat ma
albo ta, której kolej. Zawsze warto jest utrzymywać równowagę w wydatkach, to
pomaga uniknąć niezręcznych sytuacji, zwłaszcza w mniej zaawansowanych związkach.
Na pewno jednak nie powinno się kochanej (?) osobie kwestii pieniędzy wypominać.
Jeśli uważa się, że równowaga w wydatkach jest zachwiana, że wydało się ostatnio
za dużo, można przecież powiedzieć "czy mogłabyś tym razem zapłacić, bo ostatnio
mi strasznie szybko pieniądze wychodzą" czy coś w tym rodzaju.
No a niedotrzymanie umowy wydaje mi się niedopuszczalne.Jak się umówiliście, to
sie umówiliście i kropka.

[emae]

Hm... Etap - raczej zaawansowane "chodzenie ze sobą", nie mieszkamy razem. To,
co nas łączy, to miłość. Jestem tego pewna. Nie wiem, czemu postawiłaś znak
zapytania przy słowie "kochanej". Przecież to, że są pewne zgrzyty, że czasem
jest mi przykro, nie znaczy chyba że go nie kocham?! Ja nie wypominam mu
kwestii pieniędzy, sytuacja o której wspomniałam to był z mojej strony żart, on
to wziął na poważnie. Natomiast wtedy gdy chodziło o tę większą sumę,
powiedziałam mu o tym, bo autentycznie tyle nie miałam.

Z tą umową to musiałabyś dokładniej znać sytuację, w każdym razie wydatki były
tak jakby dwa. Musiałam najpierw coś załatwić, potem kupić. Umawialiśmy się, że
on płaci, ale chyba nie dogadaliśmy dokładnie, czy za jedno i drugie. Mimo to
on doskonale wiedział, ze ja nie mam tyle i że to dla mnie problem, więc
myślałam, że sprawa jest oczywista. Ale nie była :\

[aiczka]

> co nas łączy, to miłość. Jestem tego pewna. Nie wiem, czemu postawiłaś znak
> zapytania przy słowie "kochanej". Przecież to, że są pewne zgrzyty, że czasem
> jest mi przykro, nie znaczy chyba że go nie kocham?!
No tak. Ale on nam tu nie napisał, że Cię kocha. Napisałam znak zapytania, mając
na myśli "kochanej (no bo przecież niby Cię kocha, tak?)". Zrozumiałam, że to on
Ci wypominał, jakie ponosił wydatki, po tym jak Ty zażartowałaś.

> Z tą umową to musiałabyś dokładniej znać sytuację, w każdym razie wydatki były
> tak jakby dwa. Musiałam najpierw coś załatwić, potem kupić. Umawialiśmy się, że
> on płaci, ale chyba nie dogadaliśmy dokładnie, czy za jedno i drugie.
No, właśnie. Zawsze można wypowiedziec się tlyko na temat takiej sytuacji, jaka
została przedstawiona. Ja zrozumiałam, że ustalenia były jasne. Skoro nie, to
wniosek, że trzeba nastepnym razem zakończyć rozmowę podsumowaniem typu "to co,
ja pojadę, załatwię, kupię i ci powiem ile kosztowało a Ty mi potem przelejesz
na konto, tak?". I wtedy jest jasne, czy się porozumieliście, czy nie.

[emae]

Dzięki, to ma sens. A on mnie kocha :) Myślę, że to wypominanie było jakby
reakcją obronną na mój żart. Chyba nie załapał, że to żart, choć mówiłam to z
uśmiechem. Po prostu sytuacja jest taka, że nie mam prawa mieć do niego
pretensji, bo on ma rację. A jednak czasem mi przykro.

[lirene1]

ja mam podobna sytuacje. Staram sie to jakos wyrownywac, ale moje finanse mi na
to nie pozwalaja, w rzeczywistkosci moj chlopak wydaje wiecej niz ja na nigo.
nie byloby w tym nic dziwnego, gdyby nie te ze mi czasem to wypomina!
tak nie moze byc!

[ticoqp]

a on ma pieniadze czy ich nie ma?

[skorpionica11]

najlepsze wyjcie kazdy sam za siebie placi
i nie żerowac na innych,jak tak mozna a zwlaszcza na chlopaku

[emae]

Coś w tym jest. Tylko że ja tak próbowałam i on się nie zgadza.
Nie chcę żerować na nikim, dlatego m.in zarabiam, większość osób w moim wieku
tego nie robi. Nie chcę niczyich pieniędzy, chcę mieć tylko trochę swoich, i to
tylko po to, żeby je co do grosza wydać.
"Zwłaszcza na chłopaku"... wiesz, chyba tu właśnie leży problem, ja byłam
przyzwyczajona, że gdy się spotykam z chłopakiem, to on płaci. Zawsze do tej
pory tak było, dlatego po prostu jestem zdziwiona, gdy on mi każe płacić za
siebie. To dla mnie nowa sytuacja.
Widzisz, każe płacić za siebie, a jednocześnie nie zgadza się, żebym zawsze
płaciła za siebie :) A ja też nie lepsza, bo raz mam wyrzuty sumienia, że on
tyle wydaje, a innym razem jest mi przykro, bo ja płaciłam :)))

[kryzolia]

nie wszystko tu rozumiem , ale chyba chodzi o to,że Twój chłoopak chce CI cos
dac do zrozumienia, bo chyba rzeczywiście za bardzo jego zdaniem skupiasz sie na
pieniądzach...

[emae]

Chyba rzeczywiście tak i ja sama o tym wiem. Zresztą napisałam już, że to nic
dziwnego. Ta sytuacja się skończy już niedługo. Wiesz, może tego nie widać, ale
mnie tak bardzo na forsie nie zależy, po prostu jest mi potrzebna na konkretny
cel. A już na pewno nie zależy mi na jego forsie, ale o tym wie.

[aiczka]

> Widzisz, każe płacić za siebie, a jednocześnie nie zgadza się, żebym zawsze
> płaciła za siebie :)
To rzeczywiście dziwne zachowanie.
Przyznam, że z moim chłopakiem na początku trochę nie wiedzieliśmy, jak to ma
być z płaceniem. Ja bym się czuła skrępowana, gdyby on zawsze za mnie płacił,
kiedy mieliśmy w perspektywie spotykanie się prawie co dzień, wspólne łażenie po
mieście, obiady w przerwach zajęć etc. Co innego jedno zaproszenie, co innego
półutrzymanie. Trudno też za każdym razem dokładnie rozliczać obiad czy bilet do
kina. Szybko ustaliliśmy, że płacimy mniej więcej na zmianę i zawsze nam to
dobrze wychodziło. I nie przeszkadzało we wzajemnym "zapraszaniu się" tu czy tam
od czasu do czasu z jakiejś okazji czy bez okazji.
Myślę, że jeśli sie tworzy związek i raczej spędza czas razem niż jest się
zapraszanym na to czy tamto, to wydatki powinny się jednak jakoś rółnomiernie
rozkładać.
No, chyba że jedno jest w zdecydowanie lepszej sytuacji materialnej i uznaje za
naturalne, że w takim razie to ono płaci bo mu zależy na możliwości wspólnego
tego czy tamtego a drugie jest na tyle przekonane o szczerości pierwszego, że
się na to godzi. No, to zależy właśnie od konkretnej sytuacji i zaawansowania
relacji.

[emae]

Cześć Tico :)
Hm... Nie ma dużo, a wydaje dość lekką ręką. Oczywiście, nie znosi myśli o
oszczędzaniu. Ja często mam wyrzuty sumienia, że tak duzo wydaje na mnie, ale
on uważa, że niesłusznie. Generalnie ma więcej niż ja ;) Ale to nieważne, nie o
to tutaj chodzi.

[miang]

to w koncu on wydaje na Ciebie, czy zmusza cie zebys placila za niego bo juz nie
wiem?

[emae]

Jedno i drugie :) Wiem, skomplikowane. Z reguły on płaci, ale zdarzają sie
sytuacje, gdy mówi mi, żebym to ja płaciła, albo wręcz tak jak ostatnio: staje
przy kasie z zakupami, nic nie mówi, nie wyciąga portfela, i tylko patrzy na
mnie wyczekująco. To mnie wkurzyło. Zwłaszcza, że wcześniej mówił "kupię".

[miang]

może w takim razie powinnas wyraznie rozgraniczac wydatki, nie pozwalac mu
placic za siebie, a gdy proponuje kupno czegos na co nie masz kasy powiedziec
wyraznie 'mnie nie stac jak chcesz to sam kup', a za niego nie placic?

> przy kasie z zakupami, nic nie mówi, nie wyciąga portfela, i tylko patrzy na

to byly zakupy wspolne czy cos tylko dla Ciebie? swoja droga nie wstyd mu bylo
takich akcji w miejscu publicznym?

a robienie Ci uwag ze masz brac pieniadze od rodzicow to szczyt bezczelnosci

[emae]

Zakupy wspólne, coś dla mnie i dla niego, ja byłam przygotowana, że płacę za
siebie, ale zaskoczył mnie swoim zachowaniem. To nie była żadna akcja, bardzo
dyskretnie - stanął przy kasie i spojrzał na mnie. Ewentualnie babka się trochę
zdziwiła, że dziewczyna płaci, ale też pewnie niejedno już widziała.

Z tym szczytem bezczelności to nie tak, on to mówi z troską o mnie. Wiem,
naiwnie brzmi, ale znam go dobrze.

[dunia77]

> Ewentualnie babka się trochę
> zdziwiła, że dziewczyna płaci

A co w tym dziwnego ?

[miang]

no wiesz, jezeli zakupy wygladaja na wspolne a to dziewczyna dzwiga pakuje i
placi, a pan i wladca ewnetualnei jej jeszcze paczke fajek podrzuci to wyglada
troche....... no w kazdym razie ja sie zastanawiam co ona w nim widzi w takiej
sytuacji ;)

[ticoqp]

hej:)
to zalezy od relacji jak jest miedzy wami tzn poziomu zazyłosci wzajemnych
układów czy ustaleń na podstawie tekstu trudno jest coś powiedzieć
numer z zakupem który opisałas jest nie do zaakceptowania
a 2 to jesli on wie ża potrzebujesz na cos pieniedzy (bo je odkładasz) to
jeszcze bardziej go pogrąza
ale to tylko na podstawie tego tekstu a kij pewnie ma 2 końce?:)

[emae]

Ma, ale to temat na inny wątek, w kazdym razie chodzi o moje relacje z
rodzicami. On uważa, że powinnam brać pieniądze od rodziców, ale to niemożliwe.

[ticoqp]

to niech se uważa:)
chyba nie musisz zmieniać swojego podejścia do tematu bo ktoś tak uważa?

[emae]

:) No tak, ale to jednak trochę zmienia sytuację. Niby taka ze mnie biedna
sierotka, bez pieniędzy, i w ogóle trzeba się mną zaopiekować, a przecież
mogłabym zaangażować w dofinansowanie biednej studentki :) dwie osoby, które
mają taki obowiązek prawny. To rozwiązałoby właściwie cały problem, ale jak już
pisałam, to niemożliwe.

[ticoqp]

myślałem, ze problemem sa relacje na tle pieniędzy z Twoim facetem?
Reasumując - twoje pieniądze i robisz z nimi to co uważasz za słuszne

[emae]

No, ale te relacje są jakie są dlatego, że ja nie mam pieniędzy. Może jestem
naiwna, ale wydaje mi się, że gdybym miała pieniądze, problem przestałby
istnieć.

[ticoqp]

w wielu związkach brak pieniedzy je rozwala a jesli jestescie razem to chyba
nie jest tak xle? ciekawe tylko czyim kosztem to się odbywa?
To na pewno ale wtedy nie dowiedzielibyscie sie osobie wielu rzeczy:)

[emae]

Nie jest źle, zresztą ja się z nim wcale nie kłócę o pieniądze. Pomijając te
wspomniane spięcia, które też trudno kłótniami nazwać. Wiesz, chyba to się nie
odbywa niczyim kosztem, ja nie tracę tak dużo, żeby mówić o jakichś kosztach, a
dla niego wydatki nie są problemem :)

[scandinavijka]

emae napisała:

> No, ale te relacje są jakie są dlatego, że ja nie mam pieniędzy. Może jestem
> naiwna, ale wydaje mi się, że gdybym miała pieniądze, problem przestałby
> istnieć.

Jezeli tak uwazasz, to poszukaj sobie pracy, ktora da ci ich tyle, zebys o nich
nie myslala.

Uważam,że problem leży w Was obojgu,albo może

[sagis]

nie ma problemu, jeśli zmienisz podejście i zaakceptujesz pewne rzeczy.
Tylko, że on też powinien być uczciwy, jeśli coś ustalicie, a nie brać samemu,
jeśli uważa, że dość wcześniej dał Ci.
Z tego widać, że jak wielu mężczyzn on liczy, co sam Ci dał i jak uważa, że
bilans wychodzi na jego niekorzyść, to sam go wyrównuje.
Nie znaczy, że jest to sprawiedliwe dla drugiej osoby. Zależy od jego poczucia
uczciwości.
Przyzwyczaiłaś się, czy po prostu wymagasz od faceta, że on powinien płacić za
Ciebie?
Obecnie żyjemy w innym świecie i kobieta, która pracuje i jest samodzielna sama
za siebie powinna płacić.
Chyba, że coś innego ustali się w związku.
Jednak, jak sama widzisz problem pieniądzy zawsze wypłynie na wierzch.
Czy będziecie płacić każde za siebie, czy on za Ciebie.
Kto ma pieniądze, ten ma władzę. Przynajmniej dla mężczyzn:-))))

Trzeba rozmawiać o swoich oczekiwaniach, ale nie wymagać od drugiej osoby czegoś.
Ale, też musisz wyznaczać granice i szczerze mówić o swoich oczekiwaniach.
Powinno się z nimi spotkać w środku, jeśli coś ma dalej szczęśliwie trwać.
Jeśli on nie będzie starał się, to jedynie będzie zysk dla Ciebie.

[emae]

Nie wymagam. A że przyzwyczaiłam się, to fakt. Zawsze tak było, i w moim
wcześniejszych związkach, i przez długi czas w tym związku. I szczerze mówiąc,
myślałam, że to norma. NIGDY do żadnego faceta z wyjątkiem mojego taty nie
powiedziałam: "Kup mi".