Poglądy policjantów na gwałt

[doroteczka1]

Przekazuję co koleżanka znalazła na innej liście dyskusyjnej.
Czy ten tekst to prawda? Ktoś może to potwierdzić albo zdementować?

====================================================
Policjanci i prokuratorzy a przemoc seksualna wobec
kobiet - omówienie wyników badania ankietowego


Czy kobieta, która przyzwala mê¿czyYnie na wstêpne
pieszczoty, na przyk³ad na czu³y, zmys³owy poca³unek,
powinna mieæ prawo do przerwania kontaktu erotycznego,
gdy podniecony mê¿czyzna podejmuje próbê obcowania
p³ciowego? Czy zachowanie mê¿czyzny, który w takiej
sytuacji, wbrew woli kobiety, zmusi³ j¹ do stosunku,
nale¿y uznaæ za zgwa³cenie, czy te¿ za uprawnion¹
egzekucjê nale¿nego mu prawa?

Ju¿ samo postawienie tych pytañ zdaje siê Yle
owiadczyæ o inteligencji, wra¿liwooci moralnej i
wiedzy prawniczej ich autora, stawia bowiem pod
znakiem zapytania oczywistooæ odpowiedzi, tak jakby
nie by³o powszechnej zgody co do tego, ¿e kobietom
przys³uguj¹ elementarne prawa i wolnooci, i ¿e s¹ one
chronione przez prawo. Jak zwykle jednak okazuje siê,
¿e to co dla jednych jest oczywiste, dla innych wcale
oczywiste nie jest. W Polsce roku 2000 nie ma zgody co
do najbardziej nawet fundamentalnych praw kobiet, a w
ka¿dym razie nie jest to zgoda powszechna.
Przeprowadzone w ubieg³ym roku przez Centrum Praw
Kobiet badanie ankietowe ujawni³o, ¿e zdaniem niemal
po³owy respondentów kobieta w opisanej wy¿ej sytuacji
ma obowi¹zek odbyæ stosunek z mê¿czyzn¹, co oczywiocie
oznacza, ¿e w ¿adnym razie nie mo¿e tu byæ mowy o
gwa³cie. Wbrew nasuwaj¹cym siê przypuszczeniom,
badaniem nie objêto przestêpców seksualnych lub
cz³onków bojówek islamskich stra¿ników rewolucji.
Ankieta adresowana by³a do prokuratorów i policjantów,
funkcjonariuszy najwa¿niejszych s³u¿b pañstwowych
stoj¹cych na stra¿y istniej¹cego prawa,
odpowiedzialnych za zwalczanie przestêpstw, ociganie
sprawców ochronê ofiar. Odpowiedzi "nie" i "raczej
nie" (kobieta nie ma prawa przerwaæ kontaktu i nie
mo¿e byæ mowy o gwa³cie) udzieli³o ³¹cznie 37,8%
prokuratorów i a¿ 44,4% funkcjonariuszy policji. Co
ciekawe, prokuratorzy i policjanci p³ci ¿eñskiej
okazali siê bardziej przeciwni wolnooci seksualnej
kobiet ni¿ mê¿czyYni z obu grup zawodowych. A¿ 28,1%
badanych kobiet wybra³o odpowiedY "nie" (kolejne 5,3%
odpowiedzia³o "raczej nie", a 19,3% "trudno
powiedzieæ"). Za prawem kobiet do odmowy odbycia
stosunku w tej sytuacji opowiedzia³o siê tylko 47%
(odpowiedzi "tak" i "raczej tak" ³¹cznie) kobiet z obu
grup zawodowych.

Warto dodaæ, ¿e grup¹ najbardziej niechêtn¹ kobietom
okaza³y siê jednak nie kobiety, lecz respondenci z
najstarszej grupy wiekowej (40-50 lat), z których a¿
58,5% wybra³o odpowiedzi "nie" lub "raczej nie".

Zanim podejmiemy próbê interpretacji i oceny tych
zdumiewaj¹cych odpowiedzi, zobaczmy, jak badani
odpowiadali na inne pytania. Nie omówimy tu odpowiedzi
na wszystkie szesnaocie pytañ ankiety, czêoæ z nich
dotyczy³a bowiem pogl¹dów respondentów na temat metod
zwalczania przemocy seksualnej, w³aociwych orodków
prawnych i sposobów postêpowania, czym nie bêdziemy
siê zajmowaæ w tym artykule. Przedmiotem naszego
zainteresowania bêd¹ tylko te pytania ankiety, które
mia³y na celu ujawnienie postaw i sposobu myolenia
przedstawicieli obu grup zawodowych na temat przemocy
seksualnej wobec kobiet. Pominiête bêdzie tak¿e
pytanie cytowane na wstêpie, które w ankiecie
wystêpowa³o na miejscu czwartym.

W pytaniu pierwszym ankiety zadaniem respondentów by³o
wskazanie na przedstawionej im liocie tych wszystkich
"zachowañ osoby obcej b¹dY znajomej, nie bêd¹cej
jednak cz³onkiem rodziny i/lub nie pozostaj¹cej z
kobiet¹ w zawi¹zku intymnym, które powinny byæ
zakwalifikowane jako zgwa³cenie.

Badanym przedstawiono opisy szeociu zachowañ,
stanowi¹cych ró¿ne formy przemocy seksualnej, od
agresji stosunkowo ³agodnej (Np. pozycja pierwsza:
ca³owanie i dotykanie intymnych czêoci cia³a wbrew
woli poszkodowanej lub druga: powy¿sze czynnooci
po³¹czone z obna¿aniem intymnych czêoci cia³a osoby
poszkodowanej) a¿ do drastycznych form przemocy, które
w ca³ooci wype³niaj¹ znamiona przestêpstwa zgwa³cenia
(pozycja czwarta: doprowadzenie do obcowania p³ciowego
wbrew woli osoby poszkodowanej przy zastosowaniu
presji innej ni¿ przemoc fizyczna lub groYba jej
u¿ycia, np. wykorzystanie stanu bezbronnooci, bêd¹cej
skutkiem podania alkoholu lub orodków
farmakologicznych, lub pozycja pi¹ta: doprowadzenie do
obcowania p³ciowego wbrew woli osoby poszkodowanej
przy u¿yciu przemocy lub groYby jej u¿ycia).

Pierwsza i druga pozycja na liocie uzyska³y od
kilkunastu do 27% wskazañ. Nieco wy¿szy odsetek
badanych (orednio oko³o 40%, a w przypadku
prokuratorów nawet 64,9%) wskaza³ zachowanie opisane w
punkcie trzecim listy zachowañ (wymuszenie zachowañ,
prowadz¹cych do zaspokojenia potrzeb seksualnych
sprawcy, nie stanowi¹cych jednak pe³nego obcowania
p³ciowego w powszechnie przyjêtym zrozumieniu). Wynik
ten mo¿na uznaæ za dowód istnienia grupy
funkcjonariuszy (zw³aszcza prokuratorów), cechuj¹cych
siê wysok¹ wra¿liwooci¹ i zdolnych do wolnego od
uprzedzeñ myolenia na temat przestêpstw seksualnych.
Niestety odsetek prokuratorów i policjantów, którzy
lekcewa¿¹ zagro¿enie tym typem przestêpczooci, a
niekiedy wrêcz zaprzeczaj¹ jej istnieniu jest niemal
równie wysoki. Wskazuje na to równie¿ stosunkowo niski
odsetek wskazañ zachowañ opisanych w punktach czwartym
i pi¹tym listy, które - przypomnijmy - w pe³ni
odpowiadaj¹ zawartej w kodeksie karnym definicji
zgwa³cenia. Okazuje siê, ¿e w opinii pokaYnej grupy
badanych zachowania te nie powinny byæ uznane za
zgwa³cenie. Wymuszenia stosunku za pomoc¹ presji innej
przemoc fizyczna, np. przez doprowadzenie do stanu
bezbronnooci po podaniu orodków farmakologicznych nie
uwa¿a za zgwa³cenie a¿ 47,4% kobiet, 33,3% mê¿czyzn,
29,7% prokuratorów, 39,3% policjantów i 44,6%
respondentów z grupy najm³odszej. Z kolei
doprowadzenia do obcowania p³ciowego wbrew woli osoby
poszkodowanej przy ¿yciu przemocy lub groYby jej
u¿ycia, za zgwa³cenie nie uwa¿a: 31,6% kobiet, 29,7%
mê¿czyzn, 18,9% prokuratorów, 32,6% policjantów i
35,7% badanych z grupy najm³odszej. Wyniki te
oznaczaj¹, ¿e dla pewnej grupy funkcjonariuszy (oko³o
20% prokuratorów i blisko 40% policjantów)
przestêpstwo zgwa³cenia w ogóle nie istnieje, nie ma
bowiem zachowañ, które sk³onni byliby za zgwa³cenie
uznaæ. Nasuwaj¹ce siê w tym miejscu nieodparcie
pytanie, czy ujawniony w ankiecie stan owiadomooci i
wiedzy zawodowej funkcjonariuszy obu s³u¿b wp³ywa na
sposób ocigania tego przestêpstwa, pozostawiamy na
razie bez odpowiedzi.

[doroteczka1]

tu się nie wszystko wkleja. Przesyłam dalszy ciąg:

======================================================
W pytaniu drugim badani mieli odpowiedzieæ, "czy
nale¿y uznaæ, ¿e kobieta, która decyduje siê pójoæ do
domu nieznajomego mê¿czyzny, pozwala tym samym na
zachowania seksualne z jego strony i godzi siê na
obcowanie p³ciowe".

Po tym co powiedziano wy¿ej rozk³ad odpowiedzi na to
pytanie nie powinien stanowiæ zaskoczenia. Znacz¹cy
odsetek respondentów odpowiedzia³ w sposób oznaczaj¹cy
w praktyce odebranie kobiecie prawa do wolnooci
osobistej, do nietykalnooci i wielu innych praw.
Odpowiedzi "tak" i "raczej tak" (odwiedziny oznaczaj¹
automatycznie zgodê na stosunek) udzieli³o ³¹cznie:
36,8% kobiet, 48,6% mê¿czyzn, 43,2% prokuratorów,
48,1% policjantów i ponad 50% respondentów ze oredniej
grupy wiekowej. Przestrzegamy wszystkie czytelniczki
przed sk³adaniem wizyt nieznajomym mê¿czyznom, jeoli
nie maj¹ wobec nich jednoznacznie seksualnych
zamiarów. Jeoli zostaniecie zgwa³cone, to macie mniej
ni¿ 50% szans, ¿e policja i prokuratura uzna, ¿e
zosta³o pope³nione jakiekolwiek przestêpstwo - sprawcy
z pewnooci¹ nie musz¹ siê obawiaæ tych policjantów i
prokuratorów, którzy uwa¿aj¹ odwiedziny u nieznajomego
za równoznaczne ze zgod¹ na wspó³¿ycie, a zagro¿enie
ze strony niezdecydowanych zapewne nie jest o wiele
wiêksze. OdpowiedY "trudno powiedzieæ" wybra³o 10,8%
prokuratorów i 13,3% funkcjonariuszy policji.

W pytaniu szóstym badanym przedstawiono listê
trzynastu "zachowañ osoby pokrzywdzonej, które mo¿na
uznaæ za okolicznooæ ³agodz¹c¹ przy wymiarze kary (za
zgwa³cenie). W tym pytaniu najwy¿szy ³¹czny poziom
wskazañ osi¹gnê³y grupy prokuratorów (308,1%) i
badanych z grupy najstarszej (329,3%). Policjanci, z
jednym wyj¹tkiem, okazali siê znacznie mniej sk³onni
do doszukiwania siê okolicznooci ³agodz¹cych (263,0%).
Wspomniany wyj¹tek stanowi³ "podkreolaj¹cy
atrakcyjnooæ seksualn¹ ubiór, który za okolicznooæ
³agodz¹c¹ uznaje 10,4% funkcjonariuszy policji.

Woród prokuratorów 24,3% wskaza³o publiczne, ca³kowite
lub czêociowe, obna¿anie siê, 27% - przytulanie siê i
ca³owanie, a 37,8% - wspólne spo¿ywanie alkoholu z
nieznajomym mê¿czyzn¹, które to zachowanie, zdaniem
ponad jednej trzeciej przedstawicieli tej grupy
zawodowej okazuje siê nosiæ znamiona prowokacji
seksualnej. Inne okolicznooci ³agodz¹ce wskazane przez
prokuratorów (uwzglêdniamy te pozycje na liocie, które
wskaza³o co najmniej 20% respondentów) to: zaproszenie
nieznajomego mê¿czyzny do domu (35,1%), zgoda na
zachowania erotyczne takie jak gry i zabawy erotyczne,
wspólne ogl¹danie filmów pornograficznych lub
pozowanie nago do zdjêæ (78,4%), styl ¿ycia ofiary,
polegaj¹cy na czêstym podejmowaniu przygodnych
kontaktów seksualnych ( 27%) i zawodowe owiadczenie
przez kobietê us³ug seksualnych, które za okolicznooæ
³agodz¹c¹ odpowiedzialnooæ sprawcy gwa³tu uzna³o a¿
35,1% prokuratorów. Nie trzeba przypominaæ, ¿e wybory
te nie maj¹ nic wspólnego z obowi¹zuj¹cym prawem, maj¹
za to bardzo wiele wspólnego z wyznawanym przez czêoæ
respondentów archaicznym, patriarchalnym systemem
przekonañ i wartooci, wedle których ochronie powinny
podlegaæ tylko kobiety o nienagannej reputacji. Wed³ug
tej logiki, kobiety, które siê "Yle prowadz¹" lub
choæby za takie uchodz¹, zas³uguj¹ na z³e traktowanie,
a stosowanie wobec nich przemocy ze zgwa³ceniem
w³¹cznie jest moralnie dopuszczalne. Ten rodzaj
myolenia, uzale¿niaj¹cy odpowiedzialnooæ sprawcy od
cech osobistych ofiary trzeba uznaæ za kolejne
owiadectwo niezrozumienia sensu konstytucyjnej zasady
równooci wobec prawa i istoty chronionych
miêdzynarodowymi konwencjami praw cz³owieka, które
przys³uguj¹ w równym stopniu ka¿demu, bez wzglêdu na
wykonywany zawód, reputacjê lub styl ¿ycia.

W pytaniu ósmym badani mieli odpowiedzieæ, czy ich
zdaniem "kobiety czêsto fa³szywie oskar¿aj¹ mê¿czyzn o
gwa³t lub próbê gwa³tu".

OdpowiedY "tak, bardzo czêsto" wybra³o stosunkowo
niewielu badanych, najwiêcej mê¿czyzn (10,8%),
cz³onków grupy najstarszej (9,8%) i policjantów
(9,6%). Prokuratorzy ani razu nie wskazali tej
odpowiedzi. Znacznie gorzej jednak wygl¹da rozk³ad
wskazañ prawie równie nietrafnej odpowiedzi "tak,
czêsto". Wybra³o j¹ ju¿ 18,9% prokuratorów, odsetek -
przyznaæ trzeba - niewielki w porównaniu z
funkcjonariuszami policji, spooród których a¿ 34,8%
uwa¿a, ¿e kobiety czêsto fa³szywie oskar¿aj¹ mê¿czyzn
o gwa³t lub jego próbê. Tê sam¹ odpowiedY wybra³o
31,5% mê¿czyzn i 35,1% respondentów ze oredniej grupy
wiekowej. Nie trzeba chyba wyjaoniaæ, ¿e w
rzeczywistooci takie przypadki maj¹ charakter
wyj¹tkowy i stanowi¹ np. bardzo niewielki procent
liczby zgwa³ceñ pope³nionych i nie zg³oszonych
policji.

W kolejnym, dziewi¹tym punkcie ankiety, badani mieli
odpowiedzieæ na pytanie, "czy zdarza siê, ¿e
dopuszczaj¹cy siê zgwa³cenia mê¿czyYni dzia³aj¹ w
przekonaniu, ¿e ich zachowanie nie jest sprzeczne z
wol¹ kobiety?". Respondenci mieli wybraæ jedn¹ z
czterech odpowiedzi: "tak, czêsto", "tak, jednak
nieczêsto", "prawie nigdy" i "trudno powiedzieæ".
Prawdziwa odpowiedY "prawie nigdy" uzyska³a, jak mo¿na
siê by³o spodziewaæ, najni¿szy procent wskazañ, poza
jednym przypadkiem poni¿ej 20%. Czêociej wybierano
odpowiedzi "tak, czêsto" i "trudno powiedzieæ", a
najczêociej odpowiedY "tak, jednak nieczêsto", która
uzyska³a orednio znacznie ponad 40% wskazañ. Jedn¹ z
odpowiedzi "tak" (czêsto lub nieczêsto) wybra³o
³¹cznie 56,7% prokuratorów, 64,4% policjantów, 67,5%
mê¿czyzn i 69,7% badanych z grupy najm³odszej. Czy
badani rzeczywiocie wierz¹ w to co mówi¹, czy te¿
przemawia przez nich mniej lub bardziej
nieuowiadomione d¹¿enie do usprawiedliwienia sprawców
i uwolnienia ich od odpowiedzialnooci. Trudno przecie¿
skazaæ na wieloletnie wiêzienie cz³owieka, który
dzia³a w g³êbokim przekonaniu, i¿ jego zachowanie jest
zgodne z wol¹ gwa³conej kobiety. W takim przypadku
mo¿na co najwy¿ej mówiæ o tragicznym nieporozumieniu,
a nieporozumienie obci¹¿a obie strony, zw³aszcza ¿e
wszyscy wiedz¹, i¿ kobiety czêsto mówi¹ "nie", choæ
myol¹ "tak". Tê w³aonie szczególn¹ cechê stylu
komunikowania siê kobiet wskaza³o 57,1% prokuratorów,
w odpowiedzi na kolejne pytanie, w którym badani mieli
podaæ "g³ówne przyczyny, z powodu których gwa³ciciele
dzia³aj¹ w przekonaniu, ¿e ich zachowanie jest zgodne
z wol¹ kobiety". Tê

[doroteczka1]

Tê sam¹ odpowiedY wybra³o 35,5%
kobiet, 37,7% mê¿czyzn, 33,7% policjantów i 45%
badanych z grupy najm³odszej. Respondenci jeszcze
czêociej wybierali odpowiedY trzeci¹: "czêsto wyra¿ane
przez mê¿czyzn przekonanie, ¿e kobieta mówi "nie"
wy³¹cznie w trosce o reputacjê, nawet wtedy, gdy w
istocie pragnie stosunku". OdpowiedY ta uzyska³a 67,7%
wyborów woród kobiet, 51,9% woród mê¿czyzn, 57,1%
woród prokuratorów i 55,1% woród policjantów.

Dwa ostatnie pytania ankiety dotyczy³y molestowania
seksualnego. W pytaniu piêtnastym badani mieli
odpowiedzieæ, "czy - ich zdaniem - istnieje potrzeba
rozszerzenia zakresu penalizacji molestowania
seksualnego w miejscu pracy i w innych miejscach
publicznych"; w pytaniu szesnastym zao zadaniem
badanych by³o wybranie z przedstawionej listy tych
zachowañ, które powinny byæ uznane za molestowanie
seksualne.

Du¿ym zaskoczeniem okaza³ siê rozk³ad odpowiedzi na
pierwsze z tych pytañ: wiêkszooæ badanych z wszystkich
grup opowiedzia³a siê za rozszerzeniem zakresu
penalizacji molestowania seksualnego. OdpowiedY "tak"
wybra³o 57,9% kobiet, 57,7% mê¿czyzn, 54,1%
prokuratorów i a¿ 60,7% policjantów. Warto w tym
miejscu przypomnieæ, ¿e w obecnym stanie prawnym kary
za molestowanie obejmuj¹ tylko te przypadki, w których
sprawca wykorzystuje zale¿nooæ s³u¿bow¹ swego
pracownika.

Odpowiedzi na pytanie szesnaste wykaza³y, ¿e uznanie
potrzeby rozszerzenia penalizacji molestowania nie
oznacza wcale, ¿e ci którzy siê za takim rozszerzeniem
opowiadaj¹ naprawdê rozumiej¹, czym w³aociwie jest
molestowanie seksualne. Badanym przedstawiono listê
siedmiu zachowañ, z których mieli wybraæ wszystkie te,
które - ich zdaniem - powinny byæ uznane za
molestowanie. ¯adne z podanych do wyboru zachowañ nie
zosta³o uznane za molestowanie przez choæby 80%
respondentów. Najczêociej wybierano zachowania opisane
na pozycjach czwartej, pi¹tej i szóstej ankiety.
Uporczywe nak³anianie do stosunku wbrew wyraYnie
wyra¿onej woli poszkodowanej za molestowanie uzna³o
63,6% badanych kobiet, 75% mê¿czyzn (to nie pierwszy
przypadek, w którym mê¿czyYni okazuj¹ wiêcej
zrozumienia dla ofiar przemocy ni¿ kobiety), 70%
prokuratorów, 72% policjantów, 75,9% badanych z grupy
najm³odszej i zaledwie 64% z grupy najstarszej. Badani
podobnie ocenili "ca³owanie w usta i dotykanie
intymnych czêoci cia³a wbrew woli osoby
poszkodowanej". Za molestowanie uzna³o je 60% kobiet,
75% mê¿czyzn, 75% prokuratorów, 70,7% policjantów,
79,3% badanych z grupy najm³odszej i zaledwie 56% z
grupy najstarszej. Na ten ostatni wynik warto zwróciæ
szczególn¹ uwagê. Ponad 40% doros³ych (z grupy 40-50
lat) prokuratorów i policjantów nie uwa¿a, ¿e
wymuszone poca³unki i drastyczne naruszanie prawa do
nietykalnooci przez dotykanie intymnych czêoci cia³a
powinny byæ uwa¿ane za molestowanie seksualne. Jeszcze
wiêcej osób z tej grupy (52%) nie uznaje za
molestowanie "powy¿szych czynnooci po³¹czonych z
obna¿aniem intymnych czêoci cia³a osoby poszkodowanej
wbrew jej woli. Ujawniony w tym punkcie badania
stosunek badanych do tej formy przemocy seksualnej
trzeba interpretowaæ albo jako ca³kowite
niezrozumienie sensu pojêcia molestowania, albo - co
znacznie bardziej prawdopodobne - jako dowód g³êboko
zakorzenionej w patriarchalnej kulturze wrogooci do
kobiet, a zw³aszcza do kobiecej seksualnooci, któr¹
traktuje siê jako Yród³o wszelkiego z³a i upadku
moralnego cz³owieka.

Mniej drastyczne formy napastowania seksualnego, takie
jak ¿arty, aluzje i szyderstwa seksualne lub uporczywe
nak³anianie do ogl¹dania materia³ów o treoci
pornograficznej, które w krajach Zachodu powszechnie
uwa¿a siê za molestowanie, za molestowanie uznaje
zdecydowana mniejszooæ respondentów, orednio oko³o 37%
prokuratorów i mniej ni¿ 30% policjantów. Czy nale¿y
przez to rozumieæ, ¿e oko³o dwóch trzecich objêtych
badaniem funkcjonariuszy naprawdê nie wie, co oznacza
termin molestowanie seksualne? Czy¿by tak wysoki
odsetek respondentów, uznaj¹cych potrzebê rozszerzenia
zakresu penalizacji molestowania seksualnego nie by³
wcale przejawem wra¿liwooci i zrozumienia wysokiej
szkodliwooci tej formy przemocy seksualnej, lecz
wynikiem wynikaj¹cego z niewiedzy w³¹czenia w zakres
definicji tego pojêcia tylko najbardziej drastycznych
form przemocy, które w wielu krajach kwalifikowane s¹
raczej jako zgwa³cenie? Jeoli to rozumowanie jest
s³uszne, oznacza to, ¿e mamy do czynienia z niskim
poziomem profesjonalizmu w obu grupach zawodowych, co
jednak z drugiej strony mo¿na uznaæ za pomyolny
prognostyk na przysz³ooæ - wszak brak wiedzy ³atwo
jest uzupe³niæ w trakcie szkoleñ. Istnieje jednak
obawa, ¿e prawdziwa przyczyna tak w¹skiego rozumienia
molestowania jest w du¿ym stopniu inna, i ¿e jest ni¹
- o czym by³a ju¿ mowa - konserwatywny i
dyskryminacyjny system przekonañ na temat osobowooci,
potrzeb i ról spo³ecznych obu p³ci, przyznaj¹cy
mê¿czyznom prawo do daleko id¹cej ingerencji w
intymnooæ kobiet. W tym modelu mniej drastyczne formy
molestowania uznawane s¹ za zachowania naturalne i w
pe³ni dopuszczalne. Powszechnie uwa¿a siê, ¿e
napastowanie seksualne i erotyczne zaczepki stanowi¹
dla kobiet wa¿ne Yród³o poczucia w³asnej wartooci, i
¿e s¹ przez nie w pe³ni akceptowane. Te g³êboko
osadzone w kulturze i tradycji obyczajowej przes¹dy
bêd¹ z pewnooci¹ bardzo trudne do wykorzenienia.

Wyj¹tkowo szkodliwym skutkiem dzia³ania patriarchalnej
kultury i dyskryminacyjnej owiadomooci jest
potwierdzony w naszej ankiecie i odnotowany ju¿
wczeoniej fakt, i¿ du¿a czêoæ objêtych badaniem kobiet
okazuje przemocy seksualnej lekcewa¿enie wiêksze ni¿
badani mê¿czyYni, wiêksz¹ ni¿ mê¿czyYni wyrozumia³ooæ
wobec sprawców przemocy i jednoczeonie bardziej
krytyczn¹ i restryktywn¹ postawê wobec kobiet - ofiar
przemocy. Wykonuj¹ce tradycyjnie mêskie zawody
policjantki i prokuratorki s¹ szczególnie nara¿one na
wyzwania zwi¹zane z przekraczaniem wyznaczonych przez
kulturowy stereotyp granic. Towarzysz¹ce tej sytuacji
¿yciowej napiêcia i potrzeba redukcji dysonansu
poznawczego mog¹ byæ wa¿nym Yród³em agresji i
przyczyn¹ pogardy wobec "nie dooæ wyemancypowanych"
cz³onków w³asnej grupy. Niektóre odpowiedzi badanych
kobiet mo¿na interpretowaæ jako przejaw tej groYnej
tendencji. Kobiety wskazywa³y wiêcej okolicznooci
³agodz¹cych odpowiedzialnooæ sprawcy gwa³tu, czêociej
stwierdza³y, ¿e kobieta, która przyzwala na wstêpne
pieszczoty nie ma prawa przerwaæ kontaktu erotycznego,
gdy podniecony mê¿czyzna podejmuje próbê stosunku i
znacznie rzadziej kwalifikowa³y przedstawione na
liocie formy przemocy seksualnej jak

[doroteczka1]

Mniej drastyczne formy napastowania seksualnego, takie
jak ¿arty, aluzje i szyderstwa seksualne lub uporczywe
nak³anianie do ogl¹dania materia³ów o treoci
pornograficznej, które w krajach Zachodu powszechnie
uwa¿a siê za molestowanie, za molestowanie uznaje
zdecydowana mniejszooæ respondentów, orednio oko³o 37%
prokuratorów i mniej ni¿ 30% policjantów. Czy nale¿y
przez to rozumieæ, ¿e oko³o dwóch trzecich objêtych
badaniem funkcjonariuszy naprawdê nie wie, co oznacza
termin molestowanie seksualne? Czy¿by tak wysoki
odsetek respondentów, uznaj¹cych potrzebê rozszerzenia
zakresu penalizacji molestowania seksualnego nie by³
wcale przejawem wra¿liwooci i zrozumienia wysokiej
szkodliwooci tej formy przemocy seksualnej, lecz
wynikiem wynikaj¹cego z niewiedzy w³¹czenia w zakres
definicji tego pojêcia tylko najbardziej drastycznych
form przemocy, które w wielu krajach kwalifikowane s¹
raczej jako zgwa³cenie? Jeoli to rozumowanie jest
s³uszne, oznacza to, ¿e mamy do czynienia z niskim
poziomem profesjonalizmu w obu grupach zawodowych, co
jednak z drugiej strony mo¿na uznaæ za pomyolny
prognostyk na przysz³ooæ - wszak brak wiedzy ³atwo
jest uzupe³niæ w trakcie szkoleñ. Istnieje jednak
obawa, ¿e prawdziwa przyczyna tak w¹skiego rozumienia
molestowania jest w du¿ym stopniu inna, i ¿e jest ni¹
- o czym by³a ju¿ mowa - konserwatywny i
dyskryminacyjny system przekonañ na temat osobowooci,
potrzeb i ról spo³ecznych obu p³ci, przyznaj¹cy
mê¿czyznom prawo do daleko id¹cej ingerencji w
intymnooæ kobiet. W tym modelu mniej drastyczne formy
molestowania uznawane s¹ za zachowania naturalne i w
pe³ni dopuszczalne. Powszechnie uwa¿a siê, ¿e
napastowanie seksualne i erotyczne zaczepki stanowi¹
dla kobiet wa¿ne Yród³o poczucia w³asnej wartooci, i
¿e s¹ przez nie w pe³ni akceptowane. Te g³êboko
osadzone w kulturze i tradycji obyczajowej przes¹dy
bêd¹ z pewnooci¹ bardzo trudne do wykorzenienia.

Wyj¹tkowo szkodliwym skutkiem dzia³ania patriarchalnej
kultury i dyskryminacyjnej owiadomooci jest
potwierdzony w naszej ankiecie i odnotowany ju¿
wczeoniej fakt, i¿ du¿a czêoæ objêtych badaniem kobiet
okazuje przemocy seksualnej lekcewa¿enie wiêksze ni¿
badani mê¿czyYni, wiêksz¹ ni¿ mê¿czyYni wyrozumia³ooæ
wobec sprawców przemocy i jednoczeonie bardziej
krytyczn¹ i restryktywn¹ postawê wobec kobiet - ofiar
przemocy. Wykonuj¹ce tradycyjnie mêskie zawody
policjantki i prokuratorki s¹ szczególnie nara¿one na
wyzwania zwi¹zane z przekraczaniem wyznaczonych przez
kulturowy stereotyp granic. Towarzysz¹ce tej sytuacji
¿yciowej napiêcia i potrzeba redukcji dysonansu
poznawczego mog¹ byæ wa¿nym Yród³em agresji i
przyczyn¹ pogardy wobec "nie dooæ wyemancypowanych"
cz³onków w³asnej grupy. Niektóre odpowiedzi badanych
kobiet mo¿na interpretowaæ jako przejaw tej groYnej
tendencji. Kobiety wskazywa³y wiêcej okolicznooci
³agodz¹cych odpowiedzialnooæ sprawcy gwa³tu, czêociej
stwierdza³y, ¿e kobieta, która przyzwala na wstêpne
pieszczoty nie ma prawa przerwaæ kontaktu erotycznego,
gdy podniecony mê¿czyzna podejmuje próbê stosunku i
znacznie rzadziej kwalifikowa³y przedstawione na
liocie formy przemocy seksualnej jako zgwa³cenie lub
molestowanie. Wyniki badania potwierdzaj¹ potoczne
przekonanie, wedle którego kobiety s¹ bardziej
empatyczne w stosunku do mê¿czyzn, nawet wtedy, gdy
stosuj¹ wobec nich przemoc. A¿ 14% respondentek
uzna³o, na przyk³ad, ¿e "zabranie do samochodu
nieznajomego mê¿czyzny", który dopuszcza siê gwa³tu na
podwo¿¹cej go kobiecie, powinno byæ uznane za
okolicznooæ ³agodz¹c¹. Opiniê tê podzieli³o tylko 4,5%
badanych mê¿czyzn.

Omawiane tu zjawisko obserwuje siê czêsto w innych
dyskryminowanych grupach: w mniejszoociach narodowych,
rasowych i innych. Amerykañscy murzyni, na przyk³ad,
czêsto przejawiaj¹ pogardliwy stosunek do swoich
wspó³braci, ni¿ej ich ceni¹ i ³atwo potêpiaj¹, co
przejawia siê, m.in. w decyzjach wyborczych: czarni
rzadko g³osuj¹ na czarnych, tak jak kobiety rzadko
g³osuj¹ na kobiety. Cz³onkowie dyskryminowanych grup,
zw³aszcza ci z nich, którym siê uda³o uwolniæ z
wyznaczonej przez tradycjê roli spo³ecznej albo ci,
którzy maj¹ takie ambicje lub zaprzeczaj¹ istnieniu
jakiejkolwiek dyskryminacji, czêsto silnie
identyfikuj¹ siê z grup¹ dominuj¹c¹ i przyjmuj¹ jej
przekonania i wartooci. Zjawisko to z pewnooci¹ wymaga
dalszych badañ. Powinno te¿ zajmowaæ znacznie wiêcej
miejsca w programach nauczania, w programach szkoleñ
zawodowych dla kobiet i w debacie publicznej. Bêdziemy
jeszcze do niego wracaæ. Dzio, bowiem, policjanci i
prokuratorzy, kobiety i mê¿czyYni z obu grup
zawodowych, zbyt czêsto wystêpuj¹ w s³u¿bie mêskich
popêdów, a zbyt rzadko w s³u¿bie publicznej, w obronie
zagro¿onych przez niekontrolowane popêdy praw i
wolnooci."

[doroteczka1]

I co o tym myślicie? Czy to jest prawdziwy tekst?
Jeśli tak jest to znaczy że polski aparat sprawiedliwości nie ma żadnych
kwalifikacji ani wiedzy do zajmowania się tymi przestępstwami!

[bleble81]

Mysle, ze nalezy wziac pod uwage wyniki tych badan, zanim sie wejdzie do
mieszkania obcego mezczyzny
albo zaangazuje w namietny pocalunek z nieznajomym.

Pawel, moze uwzglednisz wyniki tych badan w czasie swoich kursow dla kobiet??

[pawel.drozdziak]

Nasze kursantki znaja te wyniki.

[melila]

Przyznam się, że ze względu na krzaki nie doczytałam tekstu do końca, ale
rozumiem jego wydżwięk.
Przytoczę za to (z pamięci) inny tekst "z drugiej strony muru" , który równiez
mnie zbulwersował.
Była to broszurka o przemocy wobec kobiet wydana chyba własnie przez Centrum
Praw Kobiet (albo inna pokrewną organizację)a problemy były przedstawione w
formie pytań i odpowiedzi. Wiele odpowiedzi mi się nie podobało, ale to było
najgorzsze:
"P: Czy mężczyna ma prawo się spodziewać, że kobieta po tym jak spędziła
wieczór w jego towarzystwie i w środku nocy wstępuje do niego do domu "na
drinka", odbędzie z nim stosunke seksualny ?
O: Nic nie usprawiedliwia gwałtu."
IMHO jakkolwiek rzeczywiście nic nie usprawiedliwia gwałtu, to mężczyna w tej
sytuacji ewidentnie ma prawo się spodziewać seksu, ma prawo czuć się
rozczarowany i zły i dlatego przywoita kobieta nie poszłaby w takiej sytuacji
do mieszkania faceta.
Propaganda i zniekształcanie rzeczywistości tego typu budzą moje głębokie
obrzydzenie.

[pawel.drozdziak]

Z duza przykroscia, ale musze potwierdzic autentycznosc tego badania.
Jest prawdziwe.

Takie badania robiono juz w kilku krajach na swiecie i wyniki sa wszedzie mniej
wiecej podobne. Tekst ktory podalas byl kiedys umieszczony na stronie
Centrum Praw Kobiet.

[thormentor]

Tekst ciekawy, ale dalem spokoj po polowie strony - co za pokopane kodowanie,
nie mozna bylo tego obrobic przed wklejeniem? :( Tych krzakow nie da sie czytac!

[limes1]

Może z nieco innej beczki, ale uwagi dotyczą gwałtu. Oglądałam kiedyś program
o działaniach policji. Policjanci jeździli nyską, z nimi dziennikarze. Dostali
informację o ofierze gwałtu. Pojechali na miejsce. Twarz kobiety i intymne
miejsce zapikselowali w programie, ale i tak było widać, że kobieta jest naga,
przerażona, spanikowana i w głębokim szoku. Nie było z nią kontaktu, stale
krzyczała i wiła się na ziemi. Ci faceci nawet się nie kwapili, żeby ją
czymkolwiek okryć (była noc, ale ludzie stali w oknach); tylko wezwali
pogotowie. Lekarz też nie miał nawet prześcieradła. Wiem, że w innych krajach
policja lub pogotowie do takich wypadków ma koc, z którego też później można
pobrać materiał - chociażby próbki nasienia. Natomiast kobieta, otulona w
takie duże ciepłe coś, czuje się mniej skrępowana i bezpieczniejsza. Taki koc
nie jest dużym wydatkiem, za to ofierze gwałtu zapewnia minimum komfortu, żeby
w karetce, izbie przyjęć, a potem podczas przesłuchania nie wciskać się w
fotel czy owijać przymałą pożyczoną kurtką. Może ktoś by o tym pomyślał?