Jak zakonczyć małżeństwo w takiej sytuacji?

[anula910]

Jesteśmy z mężem 1,5 roku po ślubie, mamy 9-cio miesięczną córeczkę, ale...
Absolutnie nie jesteśmy ze sobą szczęśliwi; mamy zupełnie inne oczekiwania od
siebie i życia, mąż jest typem spokojnego człowieka, który czasem musi
zabalangować aby potem 'odpoczywać'w domu z gazeta w ręku. Jest totalnym
zerem jeśli chodzi o 'umiejętne podejście do kobiet', jego starania zaczynają
sie i kończą na kwiatku i seksie. Uważam sie za 'światłą' kobietę, potrzebuje
dużo więcej- porozumienia duchowego, namiętności i czegoś co będę podziwiać w
męzu. Chcę to skończyć, seks z nim stał sie dla mnie obrzydliwy, każda
rozmowa kończy sie niczym.Marzę o szczęściu, tylko...
Jest dziecko, nie zdradza mnie, nie bije, pieniądze małe ale przynosi. W
potocznym mniemaniu nie mam na co narzekać...Nie kocham go.On mówi że kocha,
choć mam wrażenie że nie wie na czym polega prawdziwa miłość.Żal mi go, czuję
się ohydnie ale wiem że nie wytrzymam. Co zrobić aby wyjść z tego 'cało' aby
nie być 'potępionym' przez niego, rodzinę i aby czuć sie dobrze samej w sobie?
Dodam, ze mąż niechętny jest terapiom małżeńskim, mówi że musimy rozwiązać to
sami a ja nie widze szansy na dogadanie się z nim.

[maretina]

badz szczera, powiedz, ze nie kochasz. jesli rodzina tego nie zrozumie....
trudno. nie da sie isc przez zycie majac w domu to co opisalas. trudno Cie
winic za wszystko, czasami uczucia sie koncza, gasna. lepiej skonczyc
malzenstwo teraz, oboje ,macie jeszcze przed soba cale zycie.
dziecko? rozdow nie oznacza, ze dziecmo traci rodzicow.

[tygrysio_misio]

zastanow sie, pogadaj, ewentualnie rozstancie sie "na troche" zeby miec czas
przemyslec...jak sie nie da zalatwic problemu to rzeczywiscie nie ma co sie
meczyc...

ale wpierw sprobuj zalatwic to jakos inaczej

czy powodem malzensta bylo dziecko?? Bo jakos tak mi z obliczen wynika

[anula910]

Nie, przyczyna powstania tego małżeństwa nie było dziecko. Dziecko miało być
kolejną motywacją do poprawy(oczywiście nie tylko), myślałam ze sprawi ze mój
mąż sie otworzy emocjonalnie, nic z tych rzeczy.

[tygrysio_misio]

toche smutno,ze tak bolesnie musialas sie pozbyc zludzen o sile milosci i
dziecka

teraz nie daj sie sobie wmowic,ze dla szczescia dzieka powinnas zostac z mezem

[qw994]

Zadziwiające. A przed ślubem się nie znaliście? Nagle odkryłaś, za jakiego
człowieka wyszłaś?

[iberia.pl]

dokladnie...tez tego nie rozumiem, co to malzenstwo w ciemno czy jak?

[maretina]

qw994 napisał:

> Zadziwiające. A przed ślubem się nie znaliście? Nagle odkryłaś, za jakiego
> człowieka wyszłaś?
pytanie bez sensu. moze przed slubem byla idylla? a poza tym zycie po slubie z
zyciem przed slubem ma ze soba tyle wspolnego co lepper z kultura.
bledy trzeba naprawiac a nie poglebiac.

[qw994]

Mnie się wydaje, że pewne upodobania, cechy charakteru itp. są już widoczne
przed ślubem. No nikt mi nie powie, że balangowicz po ślubie nagle staje się
domatorem, bo dopiero pokazał swoje prawdziwe "ja". To samo z jakimiś dążeniami
w życiu. Chyba to się wie przed ślubem.

[maretina]

z tego co przeczytalam, w tym przypadku problem balang nie istnieje.
pewne rzeczy widac przed slubem, ale wielu innych nie. wychodza w codziennosci,
a jeszcze wiecej tych spraw wychodzi w momencie pojawienia sie dziecka na
swiecie.

[qw994]

Oczywiście. Ale ja akurat odebrałam wypowiedź autorki wątki zgoła inaczej.

[xtrin]

> pewne rzeczy widac przed slubem, ale wielu innych nie. wychodza w codziennosci,

Dlatego właśnie przed ślubem i decyzją o dziecku powinno się z sobą przez jakiś
czas pomieszkać - aby poznać swoją codzienność.

[anula910]

Sam ślub wiele nie zmienił, najwięcej się zmieniło, i w mojej głowie i w naszym
życiu wraz z zajściem w ciąże kiedy trzeba było zacząć żyć odpowiedzialnie w
szerokim tego słowa znaczeniu.

[iberia.pl]

maretina napisała:

> qw994 napisał:
>
> > Zadziwiające. A przed ślubem się nie znaliście? Nagle odkryłaś, za jakieg
> o człowieka wyszłaś?


> pytanie bez sensu. moze przed slubem byla idylla?

no juz bez przesady.

>a poza tym zycie po slubie z zyciem przed slubem ma ze soba tyle wspolnego co
lepper z kultura.

zatem wspolczuje wszystkim posiadajacym akt wlasnosci.

> bledy trzeba naprawiac a nie poglebiac.

ale zeby cokolwiek naprawiac to obie strony musza tego chciec, jedna oosba
niczego nie zwojuje.Ona go nie kocha a on nie widzi problemu w tym, ze miedzy
nimi jest jak jest-widzisz jakies inne rozwiazanie poza rozwodem?Bo ja nie.

[anula910]

Nie, faktycznie już wcześniej, praktycznie zaraz gdy minął okres pierwszej
fascynacji zaczęły pojawiać sie problemy natury emocjonalnej.dziś widzę, że
skłoniła mnie do podjęcia życia z nim dalej ślepa nadzieja, że miłość czyni
cuda, co oczywiście jest nieprawdą(musi w ogóle być, wtedy ewentualnie)
oraz 'praktyczne' nastawienie do życia.Poza tym dopóki nie zaszłam w ciąże
troszkę to inaczej wyglądało gdyż po prostu cały czas się bawiliśmy,
popijaliśmy.Wiem, że to był mój błąd gdyż ja byłam bardziej świadoma ryzyka(on
jest taki troche oporny w przemyśleniach) i chodzi mi o to co TERAZ zrobić, jak
się wytłumaczyć. Nie jestem złą kobietą do cholery, tylko byłam niemądra i za
to płacę.

[tygrysio_misio]

olac to co mysla inni

kazdy ma prawo byc szczesliwym..jak bedziesz tkwic w tym dla innych to
zmarnujesz sobie zycie

zrob to czego potrzebujeszdo szczescia i nie przejmuj sie

[xtrin]

> Poza tym dopóki nie zaszłam w ciąże troszkę to inaczej wyglądało gdyż
> po prostu cały czas się bawiliśmy, popijaliśmy.

Problem chyba w tym, że obydowje nie byliście gotowi na dziecko.
Nie wiem, czy powinnaś z miejsca przekreślać to małżeństwo. Coś Cię w tym
mężczyźnie fascynowało kiedyś, może uda się choć trochę tego odzyskać?
Zmuś go (choćby szantażem) do terapii. To może Wam bardzo pomóc. Dopiero, gdy to
się nie uda myśl o zakończeniu tego związku.

I nie przykładaj tak wiele wagi do tego, co ludzie sobie pomyślą. Cokolwiek nie
zrobisz to niektórzy pomyślą sobie źle. Jeżeli będziesz mieć czyste sumienie, że
nie poddałaś się zbyt lekko, że zrobiłaś wszystko co byłaś w stanie, by to
małżeństwo ratować - wtedy myśląca część to zauważy i doceni. A reszcie - kij w oko.

[martini.wnm]

Jeżeli tak drastycznie się zmienił po ślubie to może najpierw spróbuj mu to
uświadomić. A jeśli wcześniej też taki był, to po co było wychodzić za mąż za
nudziarza...:/

[anula910]

No wlaśnie, po co?Gdybym ja teraz to wiedziała!Ale jest jak jest i musze to
jakoś rozwiązać.Nic mi nie da walenie głową w ścianę

zwolennicy mazlenstw na tym forum...

[kulka100]

....pisali ze nic sie nie zmienia po slubie a jezeli tylko to na lepsze.
wlasnie w tych watkach dlaczego faceci nie chca sie zenic lub po co slub? wiec
jak to jest. Bo coraz wiecej tutaj watkow o rozwodach, zdradzajacych zonach,
kochankach i zonach co to na zlosc mezowi zdradza. cizas ludzie!

[serendepity]

Nie wiem skad sie bierze ta wiara, ze jak jest zle to slub to uleczy. A jak slub
nie pomaga, to moze dziecko. Na pewno bedzie lepiej jak bedzie dziecko...

Ja uwazam, ze w dobrym zwiazku slub nic nie zmienia, ale takich jak widac nie
jest zbyt wiele.

[kleo_mini]

jeżeli chcesz zakończyć małżeństwo - najprościej będzie złożyć pozew o rozwód,
nie sądzisz?
ale radziłabym namówić męża na terapię, na rozwód zawsze będzie czas.
a że mąż niechętnie podchodzi do terapii? myślisz, że miałby bardziej pozytywne
nastawienie do rozwodu?

do kleo

[iberia.pl]

jaki sens w tym przypadku ma terapia skoro Ona Go nie kocha?Czy po terapii
zacznie go kochac?

[kleo_mini]

a kto powiedział, że terapia ma na celu utrzymanie małżeństwa, na przykład za
wszelką cenę? czasem potrzebna jest po to, żeby pewne rzeczy sobie wyjaśnić i
pewne rzeczy zrozumieć. niezależnie od decyzji, jaka zostanie później podjęta.
jeżeli autorka wątku męża nie kocha, to może i nie pokocha - ale może zrozumie,
co było w tym związku problemem - a to już bardzo dużo. wyjaśni sytuację.

[iberia.pl]

poki co jej maz nie chce slyszec o terapii...jak dla mnie sprawa jest jasna.

[kleo_mini]

przecież nikt go nie zmusi, tym bardziej do terapii - która jest/może być próbą
rozwiązania problemu.
do rozwodu też nikt nikogo nie zmusi, sąd rozwód orzeka i kropka.
pytanie, kto i czego chce.

[xtrin]

Sytuacji nie zazdroszczę. Ale nie sposób opędzić się od pytania "jak się w to
wkopałaś?".
Czy było między wami porozumienie duchowe, namiętność, czy go podziwiałaś?
Półtora roku to nie jest tak wiele, jeżeli wszystko to w tym czasie nagle
zniknęło to musiał być ku temu jakiś powód. A jeżeli nigdy nie było - to po co
się w to pakowałaś?
Postaw sprawę na ostrzu noża - terapia albo rozwód. Zgodzi się czy nie, pomoże
to czy nie - będziesz mieć czyste sumienie, że spróbowałaś.

[anula910]

tak, też tak myślę,to musi dobrze wyglądać, tylko zaciągnąc go tam...

[xtrin]

Stawiasz sprawę jasno: "terapia albo występuję o rozwód". Jeżeli się nie zgodzi
to sam o rozwodzie zadecydował.

[tygrysio_misio]

jeszcze dla lepszego efektu przed rodzina mozna zwierzyc sie komus, poplakac
itpe..zeby wiedzieli,ze miedzy malzonkami nie jest najlepiej..potem dochodzi
to,ze on nie chce naprawiac nic

[xtrin]

> jeszcze dla lepszego efektu przed rodzina mozna zwierzyc sie komus, poplakac
> itpe..zeby wiedzieli,ze miedzy malzonkami nie jest najlepiej..potem dochodzi
> to,ze on nie chce naprawiac nic

Dla autorki wątku najwyraźniej bardzo ważne jest to co pomyślą inni. Nie jest to
tak ważne, ale też i jakąś tam rolę jednak zawsze odgrywa. Pozatem opinia innych
może być dla niego impulsem, by także coś zdziałać, poddać się terapii (bo aby
owa miała szanse powodzenia nie wystarczy go tam zaciągnąć, musi też coś z
siebie on dać).
Jeżeli jest w jego rodzinie osoba (najlepiej kobieta), która będzie w stanie
zrozumieć problem, a ma na niego jakiś tam wpływ (siostra, matka, kuzynka) to
najlepiej do takiej osoby zwrócić się o pomoc w nakłonieniu małżonka na terapię.
Jeżeli nawet nic to nie da, to jest świadek tego, że ona próbowała, rozbiło się
wszystko o jego sprzeciw.

[paralela1]

Wkurzają mnie takie odmóżdżone pindy (faceci też) którzy traktują małżeństwo
jak park rozrywki. Argument typu "już go nie kocham" jest wystarczający by
rujnować życie i unieszcześliwiać dziecko. Małżeństwo jest po to by zapewnić
dziecku normalne warunki rozwoju a nie po to by taka głupia d..pa jak autorka
tego wątku biadoliła że mąż ją nudzi. Po kiego sie chajtała. Egoizm tych
pawianów uważających sie za inteligentnych i nowoczesnych jest porażający.
Dalej niz czubek swoich wymalowanych pazurów nie widzi. I taki stan jest jak
spirala którą nakrecają takie popier... jednostki. Dzieci takich ludzi
dorastają w chorych warunkach i wyrasta następne pokolenie popier... Wiem coś o
tym bo sama miałam taką durną matkę ktrozwaliła całą rodzine bo wolała latać za
gościami jak kotka w marcu a dzieci miała w głębokim powarzaniu.

[xtrin]

> Wkurzają mnie takie odmóżdżone pindy (faceci też) którzy traktują małżeństwo
> jak park rozrywki. Argument typu "już go nie kocham" jest wystarczający by
> rujnować życie i unieszcześliwiać dziecko. Małżeństwo jest po to by zapewnić
> dziecku normalne warunki rozwoju a nie po to by taka głupia d..pa jak autorka
> tego wątku biadoliła że mąż ją nudzi. Po kiego sie chajtała.

Nic nie jest takie czarno-białe.
Jeżeli małżeństwo trzyma się wyłącznie dla dziecka to to nie są normalne warunki
rozwoju. Kobieta nieszczęśliwa nie może być dobrą matką, jakkolwiek by się nie
starała.
Autorka wątku nie powinna była się wiązać z tym mężczyzną, tym bardziej nie
powinna była tak szybko płodzić z nim dziecka. Ale stało się, po co płakać nad
rozlanym mlekiem? Trzeba rozwiązać zaistniałą sytuację, a nie rozważać przeszłe
błędy i za nie potępiać.

Jak pisałam wcześniej - powinna zrobić wszystko co jest w stanie, by małżeństwo
ratować. Ale jeżeli to się nie uda to lepsze dla dziecka będzie rozejście się
rodziców, niż dorastanie w domu pełnym nienawiści, wyrzutów i niechęci.

[anula910]

Dokładnie to chciałam przekazać - w odpowiedzi do okrutnego Szmajch

Powiem szczerze...

[szmajch]

...jesteś dzieckiem. Nie dorosłaś ani do związku, ani do macierzyństwa, widzisz
wszędzie tylko własne potrzeby, czubek własnego nosa, a Twoje roszczenia i
oczekiwania od życia przerastają rzeczywistość - nie wiem ile masz lat, ale to
jest charakterystyczne dla ludzi bardzo młodych,rozpieszczonych, z rozdętym ego.
Sama zdeycydowałaś się na związek z tym mężczyzną, ślub, dziecko było naturalną
konsekwencją. Po krótkim czasie mąż Ci się zwyczajnie znudził, opatrzył,
spowszedniał, więc... należy go zmienić, a że dziecko będzie miało psychikę
naznaczoną rozwodem do końca życia, to nie istotne. Mamusia ma prawo pouganiać
się jeszcze za motylami w brzuchu, póki starczy młodości i można czerpać z
życia. Jak widzisz, koleżanki z forum udzieliły Ci moralnego wsparcia, więc tym
bardziej naturalne wyrzuty sumienia możesz spuścić w sedesie.
Życzę dużo szczęścia na nowej drodze życiowej i że jakiś rycerz na białym koniu
uratuje Cię przed tym "piekłem" zwyczajnej codzienności.

[anula910]

Tak, jestem młoda, mam 25 lat.Szczeroscia nie grzeszysz. Sama pochodze z
rozbitej rodziny, matka tkwiła z ojcem 10 lat w małżeństwie ze względu na mnie
i uwazam ze zrobila najwiekszy blad, widzialam wiecznie nieszczesliwa matke,
ojca który podjudzal mnie przeciw niej w niezbyt delikatny sposób, kłótnie,
wypominania,w zasadzie trwa to do dzis. Oby dwoje mieli inne metody wychowawcze-
całkiem sprzeczne, inne postawy, byłam ofiarą ciągłej różnicy zdań, gubilam się
w tym. Jestem wściekła że nie mogłam być z dala od ojca i spokojnie chłonąć
racjonalnej nauki od matki.W wyniku tego nie jest mi łatwo, nie było, mam
zachwiane poczucie własnej wartości.
Rodzice męza natomiast są ze soba 37 lat, zostali ze sobą ze względu na
dzieci.Są sfrustrowanymi, popadającymi w 'kontrolowany'alkoholizm ludzmi,
którym nieobce były zdrady i wzajemne wielokrotne ponizanie. Mąż w wyniku
obserwacji tych nieczułych relacji jest zamknietym w sobie, niedowartosciowanym
człowiekiem, z którym naprawde ciężko cokolwiek wypracować. Jest wraz ze swoim
bratem w pewien sposób upośledzony.
Nazywaj to jak chcesz, może to dziecinnosc,egoizm, nieodpowiedzialne
poszukiwanie motyli w brzuchu. Nie mam siły dzwigać samotnie swego nieszczęścia
i być opiekunką wyciągającą z wiecznego doła męża,on potrzebuje matki, nie
partnerki.I dziecko na pewno nie byłoby szczęsliwe

[qw994]

No to rozwiedź się, tylko szybko, zanim dziecko zacznie rozumieć, co się stało.
I raz na zawsze naucz się, że dziecko nie jest metodą na poprawę relacji między
dwojgiem dorosłych ludzi!!!

[whisky27]

wiesz co koleżanko....myślę że opcja z terapia jest rozsądna, przynakmniej na
początek,ale nic na siłe nie możesz go szantazować jak ktoś wspomniał. Nic na
siłę to jest dorosły facet nie dziecko.

[paralela1]

To trzeba myśleć gąsko przed płodzeniem następnej OFIARY LOSU.

[paralela1]

Miłość trwa około 5lat. Będziesz zmieniała męża co 5 lat?

[paralela1]

Dziecko będzie szczęśliwsze na pewno z coraz nowym wujkiem (a nie nudnym ojcem).

[szmajch]

Tak sądziłem, że napiszesz mi tu, że sama jesteś z rozbitego domu. Ale to
norma, dzieci z rozbitych domów same potem uprawiają rozbijactwo, to w jakiś
sposób tłumaczy fakt, że nie dojrzałaś do relacji i do odpowiedzialności za
innych.
Być może Twój mąż jest w pewien sposób "upośledzony" (choć wątpię i nie użyłbym
takiego słowa, być może po prostu ma problemy, w których mogłabyś mu pomóc, a
nie chcesz), ale Ty jesteś upośledzona tym bardziej. On jest odpowiedzialny -
rodzina, praca, pieniądze, kwiaty... Ty uciekasz. Wydaje Ci się, że to łatwe
przekreślić wszystko i zacząć od nowa, może lepszy się trafi, a dziecku wstawi
się kit i "zrozumie" jak dorośnie... prawdopodobnie albo wejdziesz drugi raz do
tej samej rzeki i o swoim nowym facecie za jakiś czas będziesz mówić to samo i
założysz wątek "dlaczego ciągle trafiam na nieudaczników, gdzie ci mężczyźni",
albo będziesz szukać przeciwieństwa i trafisz na bydlaka, który pokaże Ci
miejsce w szeregu. Nie biorę tego z powietrza, znam takie przypadki osobiście.
Oczywiście jesteś dość bystra, żeby znaleźć sobie usprawiedliwienie moralne dla
swojej decyzji... a napisałem to, co napisałem tylko po to, żebyś miała
świadomość, że są inne spojrzenia na takie i podobne sytuacje niż tylko te,
jake reprezentują koleżanki z forum.

[malaczarna0]

sorry ze sie wtrace ale dlaczego jestes taka niesprawiedliwa?? ludzie potrafia
duzo gadac i prawic morały dopuki sami nie znajda sie w takiej sytuacji..wtedy
dopiero potrafia zrozumiec drugą osobe.Jezeli męzzyzna nie potrafi zadbac o
kobiete (nie mówie o zabezpieczeniu materialnym)nie daje kobiecie szczescia a
wkoncu jezeli kobieta go nie kocha to dlaczego uwazasz ze jest dzieckiem chcac
odejsc?? potrafiłabyc zyc u boku mezczyzny którego nie kochasz?chciałabys zeby
twoje dziecko patrzało na rodziców którzy nic do siebie nie czują??

[whisky27]

myśle ze wypowiedz malaczarna0 jest w porzadku, z biegiem czasu ci dwojga ludzi
nie spojrzy na siebie z miloscia tylko z nienawiscia a jaki to przyklad dla
dziecka?przeciez ono bierze wzor z rodzica?

[izabellaz1]

A przepraszam przed ślubem był zupełnie inny??? Jakoś nie potrafię sobie tego
wyobrazić. Tak to jest niestety jak się zawiera związek małżeński, bo się
zachodzi w ciążę. Przepraszam Cie ale tak myślę. Nie trzeba siebie okłamywać
przed ołtarzem a potem płakać.

[malaczarna0]

Czesto jestem swiadkiem wypowiedzi kobiet lub mężczyzn ze nie rozstaną sie z
powodu dziecka ,dla dora dziecka, bo dziecko, najwazniejsze jest szczescie
dziecka...to prawda ze na jego szczesciu rodzicom powinno zalezec najbardziej
ale czy to malenstwo bedzie naprawde szczesliwe w rodzinie która sie nie kocha?
czy bedzie szczesliwe wiedzac ze mama i tata zyjac pod jednym dachem maja do
siebie niechec i czasem obrzydzenie?...i czy ucieszy je wiadomosc w przyszłosci
ze rodzice zostali razem tylko ze wzgledu na nie, nic do siebie nie czując?
wątpie...

[izabellaz1]

Masz rację całkowicie tylko nie wiem czy czytałaś wszystkie wypowiedzi. Tu
chodzi o "profilaktykę w myśleniu". To kobieta, która ma 25 lat i uznała, że jak
zajdzie w ciążę to coś się w związku poprawi. Przepraszam autorkę wątku ale
jeśli chodzi o dzieci jestem kompletnie przewrażliwiona i nie rozumiem takiego
postępowania.

[tygrysio_misio]

no ale przeciez zmienilo...juz nie popijaja

[izabellaz1]

No mam nadzieję, że to wypowiedź ironiczna bo nie było emotikonka;)

[tygrysio_misio]

i tak i nie....cos bylo o popijaniu..wydaje sie,ze oboje nie byli gotowi na
slub i oboje nie wiedza jak zyc z partnerem

terapia jest konieczna....zeby zadawac i odpowiadac sobie na pytania...zeby
nauczyc sie tego czego nie przekazali im rodzice

bo przeciez przy takiej niedojrzalosci nastepny zwiazek tez bedzie katastrofa

nie wolno byc ze soba na sile..ale jesli trzeba sie rozejsc to hco powinno sie
czegos nauczyc

[xtrin]

> Tu chodzi o "profilaktykę w myśleniu". To kobieta, która ma 25 lat i uznała,
> że jak zajdzie w ciążę to coś się w związku poprawi.

Ale dziecko już jest. Co więc da kolejne powtarzanie "źle, źle, źle"? Dziewczyna
nie podzieliła się z forumowiczami swoją historią, żeby usłyszeć ocenę swoich
przeszłych działań, ale poradę co zrobić dalej. Czasu nie cofnie.

[izabellaz1]

xtrin napisała:

> Ale dziecko już jest. Co więc da kolejne powtarzanie "źle, źle, źle"? Dziewczyn
> a
> nie podzieliła się z forumowiczami swoją historią, żeby usłyszeć ocenę swoich
> przeszłych działań, ale poradę co zrobić dalej. Czasu nie cofnie.

Wiem o tym i nie oceniam. Nie wiem tylko czego w tak poważnych sprawach można
oczekiwać od zupełnie obcych bądź co bądź osób. Rady usłyszy różne a powinna
zrobić to co Jej rozum i serce dyktuje.

[anula910]

Dziękuję Ci za zrozumienie tematu, niektórym chodzi bardziej o sama dyskusję na
ten kontrowersyjny, moralnie nierozstrzygnięty temat, ale rozumiem to, jest o
czym gadać

[anula910]

Czytam wszystkie wasze wypowiedzi i dziękuję wam.Co prawda i tak sama muszę
podjąć decyzję ale wasze wsparcie bądź krytyka pomaga mi obiektywnie spojrzeć
na problem. Nie wiem jeszcze co zrobie, na pewno wszystkimi siłami zapędzę męża
na terapię ale...na pewno będę szukać szczęścia, czy to z mężem czy samotnie,
także dla dziecka

[xtrin]

Życzę powodzenia.
Postaraj się zrobić co w Twojej mocy, by to małżeństwo utrzymać. Inaczej zawsze
będzie Cię to gryzło. Ale jeżeli się to nie uda - nie oglądaj się na innych i
szukaj swojego szczęścia wyciągając wnioski z tej porażki.

[tygrysio_misio]

to ja jeszcze dodam,ze moze gdzies jest jakies forum o podobnych przypadkach i
fajnie bylo by tak z boku sobie poczytac i poobserwowac i sie czegos nauczyc
zeby nie popelniac tych samych bledow

a moze jak maz nie zdecyduje sie na terapie to samej pojsc zeby wyciagnac
jakies wnioski..moze jest taka grupa wsparcia gdzie rozmawia ze soba kilka
malzenstw... i moze porozmawiac z nimi

najwazniejsze to wyciagnac wnioski i nie dac sie wciagnac w takie cos 2 raz

[izabellaz1]

Życzę powodzenia.
Mam nadzieję, że te wydarzenia czegoś Cię nauczyły i uda Ci się jeszcze stworzyć
szczęśliwy związek albo ze swoim mężem albo może z kimś innym w przyszłości
jeśli małżeństwa nie uda się uratować.
Terapia małżeńska to dobry początek choć pamiętajcie, że poza terapeutą to Wy
musicie oboje bardzo chcieć poprawić relacje w Waszym związku.