QUOTE OF THE DAY trafione?!

[Gość: anE]

"I am convinced that attitude is the key to success or failure in almost any
of life's endeavors. Your attitude - your perspective, your outlook, how you
feel about yourself, how you feel about other people - determines your
priorities, your actions, your values. Your attitude determines how you
interact with other people and how you interact with yourself."
- Carolyn Warner -

mysle, ze cos w tym jest, :-)
pozdr.

[sagan2]

wiesz, moze i dla wielu ludzi trafione... na pewno *cos*
w tym jest, ale nie zawsze mozna zapominac o
okolicznosciach (albo: czesto NIE da sie zapomniec)
zacytuj cos takiego bezrobotnemu albo bezdomnemu i
zobacza, jak zareaguje...
... zycie bywa bardzo smutne

[Gość: anE]

rzeczywiscie, trafione byc moze tylko dla niektorych ludzi..
ja zgadzam sie z tym, ze nasze nastawienie determinuje b.duzo w naszym zyciu
pozdr.

[sagan2]

na pewno *duzo*, ale nie nalezy dac sie zwariowac... ;)

choc z drugiej strony - ja jestem raczej "rozsadnie"
pesymistyczna, a zycie jako tako dobrze mi sie uklada...
... choc moze to dlatego, ze problemy atakuje :)

[Gość: Lena]

To nic odkrywczego. Można zastanawiać się tylko na ile nasza postawa w życiu
niesie cechy genetyczne a ile w tym pracy rodziców i własnej /ewentualnie
zdeterminowanej genetyką/.
Pozdrawiam :))))

[Gość: anE]

wydaje mi sie, ze nic z genetyki, jezeli wychowanie jest nieodpowiednie..
pozdr.

[Gość: Lena]

Myśle, że czasem życie temu przeczy, czasem z rodzin z tzw. marginesu wyrastają
bardzo bardzo wartościowi ludzie. To tak jakby zabłąkał sie gdzieś inny gen i
on zadecydował.

[olinka_z_olinkowa]

Gość portalu: Lena napisał(a):

> Myśle, że czasem życie temu przeczy, czasem z rodzin z tzw. marginesu
wyrastają
>
> bardzo bardzo wartościowi ludzie. To tak jakby zabłąkał sie gdzieś inny gen
i
> on zadecydował.
A moze to po prsotu chodzi o rozum, charakter, bagaż doświadczeń? Moze to one
determinują nasza postawę wobec życia, a nie geny?

[Gość: Lena]

olinka_z_olinkowa napisała:

> Gość portalu: Lena napisał(a):
>
> > Myśle, że czasem życie temu przeczy, czasem z rodzin z tzw. marginesu
> wyrastają
> >
> > bardzo bardzo wartościowi ludzie. To tak jakby zabłąkał sie gdzieś inny ge
> n
> i
> > on zadecydował.
> A moze to po prsotu chodzi o rozum, charakter, bagaż doświadczeń? Moze to one
> determinują nasza postawę wobec życia, a nie geny?

To najlepiej widać na pzykładzie rodzeństwa. Często warunki zewnętrzne takie
same a postawy w życiu skrajnie różne.
Taki problem wyłania się, gdy ludzie chcą adoptować dziecko i wahają się nie
wiedząc co będzie miało wpływ na jego życie, czy geny prawdziwych /nieznanych
im/ rodziców czy wychowanie. Wtedy gdy dziecko okazuje się "złe" obwiniają
geny, gdy "dobre" zachwalają swoje wychowanie. A może to też były geny tylko
lepsze?

[Gość: anE]

no tak, ja myslalam w ta druga strone, :-)

[olinka_z_olinkowa]

To ciekawe. Genetyka? Wychowanie? Kształtują naszą postawę wobec zycia i jego
problemów? A co z własną wolą, chyba można jakoś sterować swoją attitude
mimo / wbrew wychowaniu i genom? Czy raczej sprawa jest przesądzona? na
zasadzie "jak cie wychowali i jakie geny ci dali w takich kolorach życie ci
się jawić będzie po wsze czasy" ?

PS moze grzecznie byłoby przetłumaczyc myśl wstepną, zeby umożliwić wzięcie
udziału w rozmowie, tym, którzy wystudiowali się hiszpańskiego i
indonezyjskiego zamiast inglisza? ;)))

tłumacznie

[Gość: anE]

więc w jez. polskim znaczy to mniej więcej to:
„Jestem pewny, ze postawa jest kluczem do sukcesu lub do niepowodzenia w życiu
przy niemal każdej próbie zrobienia czegoś. Twoja postawa – twój punkt
widzenia, twoje poglądy, co sądzisz o sobie, co sądzisz o innych ludziach –
wyznacza twoje priorytety, twoje działania, twoje wartości. Twoja postawa
determinuje, jak współdziałasz z innymi ludźmi i jak oddziałujesz na swoją
osobę.”

co do wypowiedzi Leny:
to chyba własnie wychowanie (a nie geny) wyznaczają tę postawę wobec życia i
in. ludzi..?!

pozdr.

[Gość: astinger]

Strasznie to banalne i zalatuje pismem kobiecym bez urazy dla nikogo. Takie
odkrycie Ameryki juz dawno odkrytej. To tak jakbym powiedział: "Pociag jadacy z
maista A do B oddalonych o sto kilometrów od siebie, jadacy ze srednia
predkościa 100km/h przybedzie do miasta B za jakas godzinkę". No no, zastanówmy
sie czy cos w tym jest czy raczej nie.....

[Gość: anE]

wydaje mi sie, ze wlasnie najprostsze sprawy sa najbardziej skomplikowane...
dla Ciebie to banalne (moze osiagalne), dla in. trudne, mistyczne, odlegle i
ciekawe
pozdr.

[Gość: astinger]

Jeśli takie miełas przemyślenie rozpoczynajac watek to podzielam twe zdanie.

Pozdrawiam

[Gość: Lena]

O tym, że wypowiedź ta nic nowego nie wnosi pisałśmy chyba wszystkie. A ja
dalej drążę temat w jakim stopniu genetyka a w jakim wychowanie wpływa na nasze
postawy życiowe. W jakim stopniu potraficie walczyć z wrodzonymi cechami które
są "kulą u nogi" np. pesymizmem, nieśmiałością, brakiem ciekawości świata,
niechęcią do "nowego", brakiem cech przywódczych gdy sytuacje takowych
wymagają ? Czy wychowanie zdeterminowało nasze życie czy też nasze wrodzone
cechy "wyszły na wierzch". Jak widzicie swoje cechy w kontekście rodziny a
szczególnie rodzeństwa ?

[Gość: anE]

mi sie wydaje, ze to dwa rozne obszary, bo np. genetycznie mozemy byc
pesymistami, a rodzina/srodowisko/szkola - ksztaltuje w nas postawe, np.
szacunku wobec in. ludzi... jedno drugiego nie wyklucza.

znam osobe, ktora kiedys byla pesymista i teraz jest optymista. nie wiem, na
ile wlasnego tam bylo wkladu a na ile okolicznosci zyciowe sie do tego
przyczynily, w kazdym razie zmiana jest mozliwa.

a w jakim stopniu?! tego pewnie nikt nie jest w stanie sprawdzic, na ile cechy
w nas sa wynikiem genetycznego 'skladu' a na ile srodowisko na nas wplywa.
mysle, ze oba obszary sa wazne, ale ten srodowiskowy jest wazniejszy

ja mam siostre, jestesmy zupelnie rozne, nie tylko z wygladu, ale charakteru,
usposobnienia, nastawienia do swiata, swiatopogladu, powierzchownosci, i
postaw... wychowywalysmy sie razem..

pozdr.