elegancki - w porządku, ale czy to nie przesada?

[ayela1]

Jestem z chłopakiem, 22 lata, student polonistyki. Chłopak
kulturalny, oczytany, dobrze jest nam razem. Jedno tylko mnie trochę
dziwi, może dlatego, że pierwszy raz się z tym spotykam. Jest on
zawsze ubrany bardzo elegancko, aż nie wiem, czy nie przesadnie. Na
początku podobało mi się to, nie powiem, ale potem zaczęło mnie to
dziwić. Nie nosi dżinsów, ani t-shirtów, ani bluz dresowych jak
inni, przynajmniej od czasu do czasu. Zawsze wizytowe spodnie w
kant, wyjściowe buty, koszula z mankietami na spinki, a często pełny
garnitur i krawat. Wiem też, że ubiera się tak normalnie, a nie
tylko na spotkania ze mną. Oczywiście przyjemnie iść z
takim "odpicowanym" facetem, ale zaczynam się zastanawiać, czy nie
napomknąć mu, że mógłby czasami włożyć coś sportowego. Co o tym
sądzicie? Czy zaakceptować jego styl i nie zmieniać go na siłę?
Wiem, że on dobrze się czuje w takich eleganckich ciuchach, nie
krępują go jak niektórych, inaczej zresztą nie ubierałby sie tak na
codzień.

[kontik_71]

My tez, podobnie jak Wy, lubimy sie ubierac dla siebie. Skoro dobrze
sie w tym czuje to raczej nie zmuszaj go do zmiany stylu...

[ayela1]

Czy mam przez to rozumieć, że Ty także preferujesz podobny styl?
Mógłbyś mi w takim razie wyjaśnić, co Cię skłoniło do bycia takim
elegantem? Z tego co wiem jest to raczej rzadkie. Nie mówię tu
oczywiście o sytuacjach kiedy trzeba się tak ubrać i inaczej nie
można, ale o codziennym stroju. Nie jest to często spotykane, żeby
chłopak sam z siebie nmosił na codzień krawat i marynarkę, moze
trzeba się raczej z tego cieszyć niż narzekać?

[kontik_71]

Ja mam na dzien dzisiejszy inny styl, ale w przeszlosci roznie
bywalo :) Prawde powiedziawszy to ciezko mi powiedziec co mnie
sklanialo i sklania do takiego czy innego stylu...
Przyjmij jego styl jakim jest.. z biegiem czasu bedzie on ewaluowal
i najpewniej tez pod Twoim wplywem. Wazne jest abys go nie zmuszala
do jakiegos stylu... to nie moze byc rewolucja..

[yagiennka]

Hehe skąd ja to znam :) Mój ma podobnie, z tym że jest jednak kilka ładnych lat
starszy. No i na szczęście nosi też jeansy ale wiecznie te marynarki czy spodnie
garniturowe do koszulki polo :D
Oczywiście że możesz to zmienić, to kobieta ubiera faceta ;) Jak chodzicie po
sklepach to mu powiedz co ci się podoba , jakie ciuchy i spróbuj go namówić na
coś na luzie. Zacznie od pojedynczych rzeczy i moze zacznie nosić, jest duża
szansa. I powtarzaj mu bez przerwy jak świetnie wygląda w takich ciuchach :) Ja
z moim jestem na etapie pracy, hehe.

[arszana]

jeszcze mu przejdzie, w tym wieku mezczyzni musza w jakis sposob
zamanifestowac swoja oryginalnosc ( w ich mniemaniu oczywiscie, bo
tak mlody wiek czesto szuka oryginalnosci w powierzchownosci
niestety), ponadto, pewnie dumny ze swoich zainteresowan i studiow
polonistycznych chce w ten sposob dostosowac to co ma w mozgu z tym
jak wyglada, to naturalne, w jego wieku wielu chlopcow nosi czarne
stroje z napiosem metallica badz srebrne lancuszki, spodnie na
kolanach i kapturki itp. Chlopak ze tego wyrosnie, znudzi mu sie po
prostu, mozesz mimochodem zapytac czy nie lubi luznych strojow, ale
nie bedzie to dowod ze chcesz go zmieniac, musisz sie niestety
pogodtic z tym ze natenczas sie uparl i bedzie tak wygladal, jest
mlodym chlopcem i ma do tego prawo, a Ty albo to zaakceptuj albo no
nie wiem.

[ibelin26]

Ja chyba bym nie zniosła gdyby facet próbował zmienić mój sposób
ubierania. I co z tego że powtarza, że wyglądałabym super w 10
centymetrowych szpilkach i mini rozmiarów chusteczki do nosa. Ja się
tak nie ubiorę i już (do pracy garsonka albo garnitur, po pracy
dzinsy i bluzeczka).

Facet albo z tego wyrośnie, albo tak mu zostanie. Osobiście wolę
faceta w garniturze niż w dresach na każdą okazję.

A tak na marginiesie to ty masz problem z jego strojem a nie on.
Byłabyś zachwycona gdyby on sugerwał ci żebyś ubierała się inaczej
niż tobie to odpowiada.?

[ayela1]

Ale mnie objechałaś ;)Ja nie chcę nikogo na siłę zmieniać, tylko
pytam o opinie, bo to niczęsto spotykane zjawisko, a nie uważam też,
żeby było cos złego we włożeniu od czasu do czasu np. dżinsów czy
tam sztruksów, bluzy dresowej i sportowych butów. Takie ubranie nie
świadczy chyba od razu o byciu dresiarzem.

[yagiennka]

Nie słuchaj ich :) Nie ma w tym nic złego że się facetowi podopowie trochę inne
ubranie. To nie ma nic wspólnego ze zmienianiem kogoś na siłę. Wielu facetów nie
umie się ubrac, nie ma wyczucia itp. Ubranie to tylko ubranie, opakowanie ale
ktoś dzięi niemu nam się bardziej podoba lub mniej. Normalka.

[kontik_71]

Niestety masz racje :( Do tego dochodzi pewna niechec do zmiany
stylu spowodowana niepewnoscia czy ten nowy nie jest dziwaczny,
smieszny itp.... I w takich momentach jestescie niezastapione i
tylko dzieki Wam udaje sie cos zmienic :)

[jamesonwhiskey]

Wielu facetów nie
umie się ubrac, nie ma wyczucia itp


to ciekawe dlaczego wiekszosc projektantow to faceci

Wszystko na głowie...

[rosa_de_vratislavia]

ayela1 napisała:

>nie uważam też,żeby było cos złego we włożeniu od czasu do czasu
>np. dżinsów czy tam sztruksów, bluzy dresowej i sportowych butów.

Chłopak ubiera się normalnie, dośc elegancko. Nie jest jakimś
dziwadłem. Osobiście widuję na zajęciach w LO (państwowym, nie
jakimś elitarnym) chłopaków w koszulach i eleganckich swetrach,
koszulach i pulowerach, koszulach i marynatkach. Nikt nie uważa ich
za dzwiadła. Nie są ewenementem.
Tu mamy do czynienia z dwudziestoparolatkiem, który (Bogu
dziękować) ma swój styl i sporo wyczucia w kwestiach "ubraniowych".

Nie rozumiem zupełnie, dlaczego wg Ciebie UBRANIE SPORTOWE
(adidasy,bluza) jest lepsze na ulicę od marynarki(stroju typowo
miejskiego)? Przecież to jest strój do UPRAWIANIA SPORTU!
Buty sportowe nie służą do chodzenia na wykłady i randki, podobnie
jak bluzy z kapturem. Twój chłopak, który przywiązuje wagę do
formalnego stroju, z pewnością źle by się w nich czuł na ulicy.
Nie pojedzie w góry czy na wycieczkę w spodniach z kantem i koszuli
ze spinkami, więc odpuść sobie "edukację" ukochanego, bo będzie mu
przykro a Ty dasz dowód braku obycia...

[yagiennka]

Nie rozumiem zupełnie, dlaczego wg Ciebie UBRANIE SPORTOWE
> (adidasy,bluza) jest lepsze na ulicę od marynarki(stroju typowo
> miejskiego)? Przecież to jest strój do UPRAWIANIA SPORTU!
> Buty sportowe nie służą do chodzenia na wykłady i randki, podobnie
> jak bluzy z kapturem. "

I tu się wykaząłas niestety kompletną ignorancją w sprawach mody :))) Totalnie
nie masz racji. Istnieje coś takeigo jak sportowy styl miejski i sportowa
elegancja - ta przeze mnie zresztą ulubiona. Poza tym style sa tak pomieszane,
że faktycznie nosi się wszystko. Ale trzeba to umieć zestawić. Marynarka,
koszula i krawat to nudna sztampa.

[rosa_de_vratislavia]

yagiennka napisała:

> Nie rozumiem zupełnie, dlaczego wg Ciebie UBRANIE SPORTOWE
> > (adidasy,bluza) jest lepsze na ulicę od marynarki(stroju typowo
> > miejskiego)? Przecież to jest strój do UPRAWIANIA SPORTU!
> > Buty sportowe nie służą do chodzenia na wykłady i randki,
podobnie
> > jak bluzy z kapturem. "
>
> I tu się wykaząłas niestety kompletną ignorancją w sprawach
mody :))) Totalnie
> nie masz racji. Istnieje coś takeigo jak sportowy styl miejski i
sportowa
> elegancja

Zgadza się, istnieją. Ale zestaw najczęściej spotykany na ulicach u
dwudziestolatków to:bluza sportowa(ach te napisy "adidas", "nike")+
niebieskie jeansy+ ewidentnie sportowe buty (często firmowe, po
kilkaset złotych,ale ewidentnie przeznaczone np. do gry w kosza lub
joggingu).
Ewidentnie nie ma to nic wspólnego z miejskim stylem, który
wymaga,za przeproszeniem, bo słowo brzydkie...kreatywności.
Noszenie marynarek i wełnianych spodni nie jest absolutnie
wykroczeniem modowym,natomiast latanie w stroju sportowym non
stop,niezależnie od okoliczności - owszem.

Garnitur (lub spodnie+marynarka - niekoniecznie z tego samego
materiału) nie są, jak piszesz, odpowiednikiem sukni
koktajlowej/wieczorowej. W zależności od rodzaju
materiału,fasonu,dodatków i koloru mogą być strojem
codziennym/wizytowym/galowym.
Elegancki mężczyzna może nawet na grzyby iść w samodziałowej
marynarce na sweter i sztruksowych spodniach,nałożywszy do tego
kalosze. A w letni poranek na zajęciach na pewno nie bedzie raził
jasny lniany garnitur, niekoniecznie skrajnie odprasowany, prawda?

[rosa_de_vratislavia]

rosa_de_vratislavia napisała:

> ewidentnie sportowe buty (często firmowe, po
> kilkaset złotych,ale ewidentnie przeznaczone np. do gry w kosza
lub joggingu). Ewidentnie nie ma to nic wspólnego[...]

Przepraszam,za to EWIDENTNIE, coś mi się w głowę stać musiało:)

[znowuwzyciuminiewyszlo]

O sukienkach koktajlowych/wieczorowych pisałam ja, dlatego odpowiem.

Przytoczę najpierw cytat z postu głównego:
"Zawsze wizytowe spodnie w
kant, wyjściowe buty, koszula z mankietami na spinki, a często pełny
garnitur i krawat."

To co dziewczyna opisuje to nie jest styl który Ty przytoczyłaś - marynarka na
sweter na grzyby, sztruksy, płocienna marynarka (jednym słowem różnorodność).
Uważam że spinki w mankietach na każdą okazję i spodnie w kant to nieumiejętność
dobrania stroju do okazji. I zarazem brak elegancji.

[yagiennka]

Właśnie :)

[yagiennka]

A czy ja coś pisalam o nastolatkach biegających na sportowo po ulicach? Poza tym
zapewniam cię że oni te bluzy i buty kupują w sklepach typu Reserved czy House
czy Cropp Town które nie sa w ogóle sklepami sportowymi i właśnie mają styl
miejski, na luzie. A i Adidas ma buty miejskie, do chodzenia, jest taki fason.
Dla mnie agrnitur to garnitur, strój wyjściowy. Marynarka sama to coś innego,
może być marynarka sztruksowa czy inna na luzie i do tego np jeansy czy zupełnie
inne spodnie, i z bojówkami widziałam ;) Ale z tego co pisze autorka wątku jej
facet ubiera się na biznesmana, czyli sztywniacko i nie do swojego wieku.

[ayela1]

Tak naprawdę to mnie mój elegancik bardzo się podoba w swoich
krawatach i garniturach. To go wyróżnia z tłumu. Akceptuję jego styl
i wiem, że nie czułby się dobrze gdyby nagle miał zacząć nosić tylko
dresy, i jeszcze może ostrzyc się na zapałkę i nosić trzydniowy
zarost. Taki zresztą na pewno nie podobałby mi się, choć wiem ,że
dla dla niektórych tacy brutale są pociągający. Chodziło mi tylko o
drobną sugestię w stronę lekkich zmian, a właściwie odmiany od czasu
do czasu. No i o dowiedzenie się co Wy myślicie jak młody chłopak
ubiera się w ten sposób, czy jest to zaskakujące, czy moze
zwyczajne, bo dla mnie nie kryje nowe i niespotykane.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Czy tylko mnie sie wydaje, ze noszenie garnituru na kazda okazje swiadczy
wlasnie o totalnym braku elegancji? No bo jesli garnitur jest strojem
codziennym, to w jaki sposob zaznaczyc wyjatkowosc jakiejs specjalnej okazji
(jak slub chociazby)? 'Przesadna elegancja' to tak naprawde jej brak. Co
powiedzialybyscie o kobiecie chodzacej na co dzien w sukienkach koktajlowych,
lub nie daj boże, wieczorowych?

[thomas.michael]

Wyjątkowość specjalnych uroczystości można podkreślic np. włożeniem
smokingu lub garnituru smokingowego (z jedwabnymi klapami), czarnego
garnituru i muszki, można (a nawet trzeba) do tego wszystkiego
włożyć lakierki, bo w lakierkach to chyba nikt codziennie nie
chodzi. Jak widać, jesr sporo możliwości. Ja osobiście także
najlepiej się czuję ubrany elegancko i zestaw garnitur i krawat "bez
okazji" nie jest dla mnie niczym wyjątkowym. Uważam, że to właśnie
świadczy o dojrzałości, bo jak wiadomo dzieci zawsze na takie
ubranie patrzą z najwyższą niechęcią, co najczęściej się pzrenosi na
lata późniejszei w szafie wisi zazwyczaj jeden dyżurny gajer na
wszystkie okazje. Nie zawsze oczywiście jestem w garnku i pod
krawatem, ale wtedy też właśnie ubieram spodnie garniturowe,
wizytową koszulę i kamizelkę.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

te smokingi, muchy itd to rozumiem na swoj slub, a co z cudzym? Dla mnie
elegancja to nie noszenie w kolko wizytowych ubran ale umiejetnowsc dobrania
stroju na kazda okazje. Jesli jeszcze w tej roznorodnosci ktos potrafi
wypracowac swoj styl - to jest super. Ja dobrze czuje sie zarowno w sztruksach
jak i w wizytowym ubraniu i wiem co kiedy zalozyc. Kropka.

[kalina.tt]

znowuwzyciuminiewyszlo napisała:

> Czy tylko mnie sie wydaje, ze noszenie garnituru na kazda okazje swiadczy
> wlasnie o totalnym braku elegancji?

Nie tylko Tobie :))
Wyobraziłam sobie tego chłopaka biegającego wieczorem z ukochaną po plaży :))
W moim odczuciu, ktoś, kto nosi ciągle to samo, jest po prostu nudny, bark mu
polotu, fantazji.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

uuuf :-) te spinki w mankietach na kazda okazje nie daja mi od wczoraj spac.
Ciekawe czy ma kąpielówki z mankietami i spinkami ;-)

[butterflymk]

Po prostu mu powiedz żeby sie wyloozował
i że chciałabyś go zobaczyc w stylu "jeansowym"
przeciez na kazde spotkanie w gajerku
nie dość że jst mu nie wygodnie to
nawet nie pasuje w gajerku np żeby do parku na spacer lub do kina
albo do domu żeby posiedziec na kanapie czy łózku :)

[prom_do_szwecji]

Mój mecenas (ten, z którym mi niestety zaiskrzeć nie chce), co odkąd
go pamiętam w garniturze w którym wyglada absolutnie beznadziejnie
chudo, przyjechal do mnie w piatek w fajnych dzinsach, fajnym
tiszercie, fajnej kurtce i wyglądał pieć razy lepiej niz zazwyczaj.
Nie wiem tylko jak mu powiedzieć, ze okulary tez powinien zmienić ;(

[modliszka24]

jak bedziesz go zmieniala nic Wam z tego nie wyjdzie

[lupus76]

modliszka24 napisała:

> jak bedziesz go zmieniala nic Wam z tego nie wyjdzie

Jak go zmieni na inny model - to z założenia nic nie wyjdzie ;)

[eska60]

Hej! A może tak namów go na jakiś plenerowy wypad - nad jezioro w
góry albo do lasu na spacerek - i zobaczysz jak się wylansuje ;-) i
ewentualnie wtedy możesz mu napomknąć, że fajnie wygląda w sportoym
ubraniu (no chyba, że nie będzie fajnie wyglądał :-P - ale
przynajmniej zobaczysz go w innej wersji)A jeśli na taką imprezę
wciśnie się w garniturek - hmmm to warte będzie zastanowienia! Acha -
dowiedz się czy sam sobie prasuje to eleganckie ubranko - bo jakby
Wam wyszło coś więcej i będzie oczekiwał od żonki codziennie nowego
wyprasowanego ubranka - to pół godz dziennie nie Twoje ;-)!
Pozdrawiam!

[agaduch]

A mnie się wydaje, że nie chcesz Go zmieniać a jesteś tylko zaintrygowana Jego stylem. Proponuję pociągnąć Go za język co w tym stylu jest takiego, że szczególnie Mu odpowiada, tak bez napadanie, że ma się przebrać a raczej z podziwem, to bardziej się otworzy i poopowiada. A jak chcesz Go zobaczyć na luzie to proponuję wypad na rower. Uwaga: ten styl może być pierwszą oznaką dziwactwa, które będzie się z wiekiem pogłębiało.

[qw994]

Eleganckie ubieranie się oznacza ubieranie stosownie do okazji.
Jeśli on non-stop nosi garnitury, to niestety elegancki nie jest.

A propos, co ona na siebie zakłada na grillowanie u znajomych? :)

[znowuwzyciuminiewyszlo]

uuuuf, no w końcu ktoś się ze mną zgadza!

[spragnienie]

uwielbiam eleganckich facetow, ubostwaim ich;-). Moim idealem jest Mr. Big z
Sexu w Wielkim Miescie, osobiscie nie spotkalam;-), moj maz woli styl sportowy,
dzinsy, koszula, bluza i te klimaty. Musze to przezyc, choc jak trzeba to
przywdzieje garniak i wyglada w nim bosko!!!!!!
Moze zapros swojego elegancika na rower albo spacer po lesie??? Sprawdz czy
normalny stroj takze wchodzi w gre. Luzi byc elegnacki to dobrze, ale na pewne
okazje nie przystoi byc takim;-).
Ni9e zmieniaj go na sile, ale mozesz mu napomknac, ze faceci w dzinsach sa seksi;-).

[ayela1]

Nie jest tak,że cały czas chodzi w garniturze, co to to nie. Czasami
tylko wkłada cały garnitur, przeważnie jest to wersja taka garnitur
bez marynarki, tzn. garniturowe spodnie, koszula, krawat, na to
kurtka lub sweter. Jeśli chodzi o krawat to rzeczywiście rzadko
sobie odpuszcza. Przypuszczam, że wyniósł takie przyzwyczajenia z
domu, który można nazwać trochę staroświeckim.

kindersztuba, czyli co wypada, a co nie

[thomas.michael]

Możliwe, że wyniósł to z domu. Osobiście nie uważam, żeby było to
coś złego. Ja też pochodzę z domu, w którym obowiązywały zasady jak
na dzisiejsze czasy staroświeckie, także co do ubioru. Dzisiaj
bardzo to sobie cenię, chociaż kiedys oczywiście nie bardzo mi się
to podobało. Byłem jednak stopniowo wprowadzany w zasady dorosłości
i obecnie jestem za to wdzięczny. Miałem chyba jakieś 16 lat kiedy w
pewną sobotę pojechałem z ojcem do centrum handlowego. Po
załatwieniu innych zakupów zbieraliśmy się do powrotu, gdy ojciec
wszedł do sklepu z garniturami. Pokazał mi popielaty garnitur i
spytał:
- Podoba ci się?
Wybrał odpowiedni rozmiar i powiedział:
- No to idź przymierzyć.
Gdy okazało się, że garnitur pasuje, ojciec wziął jeszcze białą
koszulę i jedwabny błękitny krawat, zapłacił i wyszliśmy. W drodze
do domu zapytałem, po co te wszystkie ubrania, czy szykuje się jakaś
uroczystość. Ojciec powiedział:
- Jesteś już młodym mężczyzną. Zaczynają cię obowiązywać inne
zasady, bardziej rygorystyczne. W twoim wieku nie wypada już, żebyś
cały czas ubierał się młodzieżowo. Dlatego chciałbym, żebyś na
niedziele zakładał garnitur i krawat.
Powiedziałem, że dobrze, chociaż wcale mi się to nie podobało. W
domu ojciec przyszedł do mnie i dał mi jeszzce jakieś pudełko,
mówiąc:
- Koszula, którą ci dzisiaj kupiłem ma mankiety zapinane na spinki.
Masz tu jedną z moich par, są już twoje.
Nazajutrz rano rzeczywiście włożyłem nowe ubranie, zapiąłem mankiety
na spinki, po czym stanąłem przed lustrem i zacżąłem mocować się z
krawatem. Ojciec podszedł do mnie i powiedział:
- Poczekaj, zaraz ci pokażę jak wiązać krawat. Powinieneś nauczyć
się wiązać krawat na kilka sposobów, kiedyś pokażę ci inne z nich.
Tego dnia po raz pierwszy usiadłem do śniadania ubrany w gajerek,
krawat i wyjściowe buty, bo oczywiście nie w kapciach. Na początku
czułem się trochę dziwnie, sytuacja była dla mnie nowa, do tamtej
pory jak większość chłopaków w moim wieku ubierałem się tak tylko na
święta lub początek czy zakończenie szkoły, ale szybko się
przyzwyczaiłem i nie krępowało mnie to. Pamiętam, że tego dnia
przyszedł do nas wujek, brat ojca i został na obiedzie. Poczułem się
wtedy naprawdę bardziej dojrzale, siedząc z nimi przy stole tak
elegancko ubrany, bo ojciec i wujek też byli w gajerach i pod
krawatem i czułem mniejszy dystans niż dawniej, kiedy czułem się tak
szczylowato. Od tamtej pory rzeczywiście co niedziela zakładałem
gajerek i śledzia, i szybko się do tego przyzwyczaiłem, że nie
wyobrażałem sobie później jak może byc inzczej, była to dla mnie
pewna oczywistość. Czasem przychodzili do mnie koledzy, niektórzy
się dziwili, zdarzały się ironiczne uśmieszki, ale to szybko mijało
i wyczuwałem nawet, że mi tego trochę zazdroszczą i sami chcieli by
tak się ubrać, tylko wstyd przed tym co powiedzą inni itp. Potem na
studiach coraz częściej sam w zwykłe dni zacząłem wkładać marynarkę
lub cały garnitur, a nawet krawat i stało się to dla mnie zupełnie
naturalne. Oczywiście, że nie chodziłem tak na plażę czy do lasu,
ale w zwykłe "miejskie" dni.
Zapamiętałem tak dobrze to wydarzenie, bo wtedy to poczułem, że
naprawdę już nie jestem szczawikiem, tylko dorastającym mężczyzną,
co wpłynęło także na moje zachowanie, uważam, ze stałem się dzieki
temu bardziej szarmancki i kulturalny i nie krępuję się tak o sobie
powiedzieć. Takie sytuacje jak gdy ojciec uczy cię wiązać krawat lub
daruje ci swoje spinki pozwalają na poczucie przejścia w świat
dojrzałych mężczyzn, gdzie nie ma już miejsca na zachowanie, które
przystoi w dzieciństwie i gdzie obowiązują inne normy.
Dzisiaj już w bardzo niewielu stosuje się taką kindersztubę, ale
uważam, że to wielka szkoda, bo potem młodzi ludzie zachowują się
tak jak się zachowują. Ja też jestem jeszcze młodym człowiekiem
przed 30-tką, ale nie podoba mi się to.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

a widzisz, sam przyznasz ze rodzice każąc nosić Ci garnitur w niedziele chcieli
w ten sposób podkreślić wyjątkowość tego dnia. Natomiast Ty nosząc garnitur na
co dzień gubisz właśnie tę symbolikę odświętności.

[thomas.michael]

Nie, chodziło o to, żeby wprowadzić młodego człowieka w świat gdzie
mężczyznę w pewnym wieku obowiązuje strój bardziej poważny i
bardziej rygorystyczne zasady niż w młodszych latach. Garnitur w
niedzielę był tylko takim preludium, żeby przyzwyczaić się do
częstszego noszenia takiego stroju, i żeby stało się nawykiem. I
udało się to. Dzisiaj garnitur i krawat nie krępuje mnie wcale, w
przeciwieństwie do wielu moich rówieśników, dla których jest to zło
konieczne. Może ułatwiał mi to fakt, że ojciec również na codzień
nosił garnitur i krawat, także w domu, i utrwalił mi się obraz, że
tak właśnie powinno być w dorosłym wieku. Nie chodziło właśnie o
odświętność, tylko o to, żeby pokazać, że jest to zupełnie naturalna
w pewnym wieku sytuacja, a nie ubiór na specjalne okazje. Kiedy
skończyłem liceum, tak już się do tego przyzwyczaiłem, że z własnej
woli zacząłem wkładać gajer i "zwis". Jak muz mówiłem, ułatwiło to
też zmniejszenie dystansu i ogólnie uważam, że wyszło to na
dobre.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

> skończyłem liceum, tak już się do tego przyzwyczaiłem, że z własnej
> woli zacząłem wkładać gajer i "zwis".


jak slysze tego typu wyrażenia w ustach elegancika w garniturku to smiac mi sie
chce.

[thomas.michael]

Wbrew pozorom, elegancik w garniturku to zwykły człowiek.

[marta.uparta]

ciekawe kto mu prasuje koszulki, he?

O matko!

[ansag]

Zostaw go w spokoju - ja zawsze jestem ubrana elegancko - spódnica, albo spodnie w kant, koszule, żakiety, płaszcze, pantofle itp. - sytuacja ode mnie tego nie wymaga, jestem zwykłą studentką.
Ale uwielbiam tak się ubierać i na pewno nie włożyłabym jeansów, adidasów albo bluzy tylko dlatego, że mój facet by sobie tego zażyczył.
Marzę o facecie, który na codzień by się ubierał tak, jak Twój - tylko pozazdrościć! Jeśli czuje się w tym dobrze/swobodnie/wygodnie, to nie czepiaj się, tylko CIESZ!

[yagiennka]

A z czego ona ma się cieszyć jak jej się to nie podoba? Może się zamiencie
facetami?;)

Ciesz sie, dziewczyno zamiast narzekac :))

[uyu]

Nie wiem dlaczego garnitur jest dla ciebie synonimem wyrafinowanej
elegancji? Przeciez to tylko garnitur. Stroj w ktorym codziennie
miliony mezczyzn na swiecie udaja sie do pracy lub na zajecia.

Przez ostatnie czternascie miesiecy czyli od czasu gdy przebywam w
kraju, udalo mi sie wypatrzec zaledwie kilku porzadnie ubranych
mezczyzn. Wiekszosc polskich supermenow myli plaze i boisko z ulica.
Laza w wypchanych portkach i rozciagnietych T-shirtach. Niedlugo
wyjda na ulice w rozdeptanych pantoflach i kalesonach. No i te
wygolone lby !!! Jednym slowem moda nastolatkow z zakazanych
przedmiesc w wykonaniu brzuchatych i podtatusialych polskich matcho.

Twoj chlopak moze w kazdej chwili pokazac sie w kazdym miejscu na
swiecie i nikt nie zakarze mu wejscia do restauracji a pracownicy
banku nie zawolaja na jego widok ochrony.

Ciesz sie, ze masz dobrze wychowanego, kulturalnego, inteligentnego
i dobrze ubranego mezczyzne za ktorego nie bedziesz nigdzie musiala
sie wstydzic.

[uyu]

erratum
jest: zakarze - ma byc: zakaze

[ansag]

> A z czego ona ma się cieszyć jak jej się to nie podoba? Może się zamiencie
> facetami?;)

Dogadamy się na priv ;)

A jeśli jej się to nie podoba, to nie znaczy, że musi go zmieniać. Powinna zaakceptować.

Uprzedzenie

[thomas.michael]

Nie wiem, skąd wziął się mit, że garnitur noszony codziennie jest
wykroczeniem przeciwko elegancji. Takim wykroczeniem jest np.
przyjście do filharmonii w szortach i t-shircie lub na wieczorowe
przyjęcie w dresie. Garnitur jest strojem, który jak najbardziej
pasuje do zwykłego dnia, a nie jest jakimś zaznaczeniem
odświętności. Ubieranie się stosownie do okazji, jak podkreślają
niektórzy, oznacza, że strój sportowy wkładamy uprawiając sport, na
plaże bierzemy kąpielówki, ale garnitur jest jak najbardziej
stosowny, żeby nosic go także w domu, w mieście po pracy itp.
Oczywiście, na różne okazje wkładamy odpowiednie warianty
kolorystyczne, tyczy się to takze koszuli i krawata, ale nie dotyczy
to garnituru jako takiego. Co to za przesądy? Pojawia się pytanie,
jeśli nosisz gajerek codziennie, to jak ubierasz się na różne
uroczystości. Otóż, to że ktoś codziennie nosi garnitur, nie
oznacza, że musi na uroczystości przebijać to jeszcze bardziej
galowym strojem. Po prostu, występuje się wtedy takze w garniturze i
już. W dzień nosi się raczej jasne odcienie, więc na wieczór zmiana
na ciemne już podkreśla większą elegancję. A uroczystość dnia można
podkreślić także np. bardziej wykwintym menu, a nie koniecznie
strojem.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

thomas.michael napisał:

> Nie wiem, skąd wziął się mit, że garnitur noszony codziennie jest
> wykroczeniem przeciwko elegancji.

To, że Ty sie z tym nie zgadzasz, nie czyni z tego twierdzenia mitu.

Takim wykroczeniem jest np.
> przyjście do filharmonii w szortach i t-shircie lub na wieczorowe
> przyjęcie w dresie.

A czy ktoś mówi że jest inaczej?

Garnitur jest strojem, który jak najbardziej
> pasuje do zwykłego dnia, a nie jest jakimś zaznaczeniem
> odświętności. Ubieranie się stosownie do okazji, jak podkreślają
> niektórzy, oznacza, że strój sportowy wkładamy uprawiając sport, na
> plaże bierzemy kąpielówki, ale garnitur jest jak najbardziej
> stosowny, żeby nosic go także w domu, w mieście po pracy itp.

Również na rynek, do supermarketu? Zdawać by się mogło, że wg Ciebie istnieja 3
kategorie ubrań męskich - dres, kąpielówki i gajerek. A to chyba nie do końca
prawda. Nikt tutaj nie twierdzi, że dres powinien być strojem codziennym. Ale
jest przecież tyle innych możliwości!

> Oczywiście, na różne okazje wkładamy odpowiednie warianty
> kolorystyczne, tyczy się to takze koszuli i krawata, ale nie dotyczy
> to garnituru jako takiego. Co to za przesądy?

To nie przesądy. Takie są prawa mody i savoir-vivre'u, czy nam się to podoba czy
nie.

Pojawia się pytanie,
> jeśli nosisz gajerek codziennie, to jak ubierasz się na różne
> uroczystości. Otóż, to że ktoś codziennie nosi garnitur, nie
> oznacza, że musi na uroczystości przebijać to jeszcze bardziej
> galowym strojem. Po prostu, występuje się wtedy takze w garniturze i
> już.

Świetnie, no i to jest właśnie brak elegancji.

W dzień nosi się raczej jasne odcienie, więc na wieczór zmiana
> na ciemne już podkreśla większą elegancję. A uroczystość dnia można
> podkreślić także np. bardziej wykwintym menu, a nie koniecznie
> strojem.

A kto powiedział, że tylko strojem należy podkreślać?

[thomas.michael]

Mam wrażenie, że przedstawiasz tylko własne zdanie, nie powołując
się na żadne inne źródła. Kto w ogóle decyduje o tym ,co jest zgodne
z zasadami elegancji, jakiś jeden człowiek? Jeśli tak, to jaki?
Chyba jednak każdy z "ekspertów" przedstawia swoją własną opinię,
opartą na subiektywnych przekonaniach, czasami są one zbieżne,
czasem nie. Więc któremu z nich wierzyć?