ręce opadają...

[ewel-krak81]

Boże nie mam już siły. Próbowałam ratować związek, ale chyba nic z tego. Nie
wiem czy warto. Trafiłam na dziwnego faceta. Dość często pije, przez co
spotykaja mnie nieprzyjemności z jego strony. żadne tam rękoczyny, ale czasem
wulgaryzmy itp. Ponad to jest cholernym zazdrośnikiem, a ja wychodzac gdzieś z
koleżankami zawsze się nasłucham, a po wszystkim jestem "przepytywana" .
zawsze niby w humorystyczny sposób, ale jednak. Czasem jest dobrze, częściej
gorzej. Ale nie potrafie sie uwolnić. Jesteśmy ze sobą 6 lat. Kilka razy juz
próbowałam kończyć związek, ale on zawsze wszystko wykręci takk, że wszystko
wydaje mi się moją winą. I wracam do niego. Po kilku miesiącach znów chcę
odejść, bo on nigdy się nie zmienia. Twierdzi, że nie musi, bo taki juz jest.
Ech...Beznadzieja. Chciałabym miećw końcu siłę by to wszystko zakonczyc i
uciec w cholere.

[atat54]

jak najszybciej uciekaj i najlepiej zewrwij kontakt ponieważ sama siebie
krzywdzisz a i tak nic z tego nie będzie

[ewel-krak81]

łatwo powiedzieć, trudniej zrobić...

[nuova]

> Boże nie mam już siły

nic dziwnego, bo jesteś wspóluzależniona, dlatego m.in wierzysz w jego poprawę
choć życie pokazywało, ze poprawy ani widu ani słychu.

[nuova]

S-pieprzaj od niego, bo takie ratowanie zwiazku nie ma sensu!
On woli alkohol.
Chyba, ze chcesz potem łazić do poradni po pomoc, bo np: pobił Cie pod wpływem.
Obym nie miała racji :0

Powodzenia!

[czerwonowlosa]

on jak sie zmieni to tylko na gorsze!
bierz odwage w obie rece i zmykaj od niego jak najszybciej!!!

[iberia.pl]

marnuje swoje zycie....masz je jedno, naprawde chcesz dalej tkwic w
takim pseudozwiazku?

[modliszka24]

tak mówią że jak facet pije to partnerka też jest uzależniona i tak widzę u
Ciebie idż do poradni AA i tam pogadaj z mądrą osobą, bardzo mądrze ci doradzi
jak on nie zacznie się leczyć to ci gwarantuję że nic z tego dobrego nie będzie
masz 6 lat za sobą a gdzie dalszych 30

[figa.kw]

Zerwij z nim koniecznie, nie marnuj swojego życia. Ja byłam 10
najlepszych lat z takim typem: nieodpowiedzialnym, awanturnikiem,
pijakiem, oszukiwała mnie i miewał inne kobiety. Wiele razy
zrywałam, wiele razy wracałam. Wierzyłam, że mnie kocha, wierzyłam,
że przecież kiedyś musi dorosnąć!!! Miałam 29 lat kiedy zauważyłam
(był wóczas w pracy za granicą), że umiem żyć sama, że wreszcie
zaczęłam sypiać i lepiej wyglądać. Że przestałam się bać (wracał
nieraz po trzech dniach, a ja przez ten czas umierałam ze strachu,
że coś mu się stało!). Nagle rzucił pracę i wrócił. Powiedziałam mu,
że nie mogę i nie chce już dłużej się męczyć. Przez siedem dni byłam
więziona we własnym mieszkaniu, bita, duszona, nie jadłam, na moich
oczach ciął sobie nadgarstki i cały czas pił. Wyglądał i zachowywał
się jak zwierze. Po siedmiu dniach wyrzucił mnie za próg tak jak
stałam.
Po tylu latach gdzieś to we mnie wciąż tkwi i unikam miejsc gdzie
mogłabym go spotkać. Na moje szczęście ożenił się i niejako mam go z
głowy...ale gdzie moje stracone 10 lat???!!!!!!!!!!!!!!
Daj sobie spokój!!!!! Ockniesz się jak ja zabyt późno i pamiętaj
NIGDY NIE ODZYSKASZ SWOJEGO STRACONEGO CZASU.

[juvanalka]

Uciekaj jak najprędzej. Czy jesteś szczęśliwa z nim? Czy wyobrażasz
sobie przyszłość z nim i takimi zachowaniami? Pewnie przyszłości bez
niego też sobie nie wyobrażasz ale będzie ciężko na początku,
poszukaj zajęć które będa mogły zastąpić Ci spotkania z nim - może
masz jakąś koleżankę z którą będziesz się spotykała i razem przez to
przejdziecie. Będziesz cierpiała nie mniej niż teraz jak z nim
jesteś więc tak czy siak będzie ciężko, ale masz szansę na lepszą
przyszłość bez niego niż z nim.