Bunt nastolatki :)

[nemo1968]

Córka mi rośnie, pieknieje z dnia na dzień....:)
Ale w końcu zacznie się okres buntu. Na co mam się przygotować i
czego się spodziewać? Jak to u Was było? Trzaskające drzwi, latające
talerze, walające się po podłodze pokoju brudne ciuchy, kilka
piosenek puszczanych w kółko na max głosności....
A najlepsze to spojrzenie wkurzonych oczu na rodziców i marsowa
minka, fochy, foszki i foszęta panoszące się od rana do wieczora.
Jak mam godnie udźwignąc wyznaczoną mi rolę wpółsprawcy wszystkiego
zła na tym świecie ?
:))))

[2szarozielone]

Postaraj sie traktować córkę ze zrozumieniem. i wczuj się w to, ze to, co z
Twojego punktu widzenia jest pierdołą - dla niej może być największym problemem
na świecie. Przygotuj sie na ciągłe zmiany nastrojów - od totalnej depresji, po
euforię.
Zaufaj jej - im więcej będziesz jej nakazywał i zakazywał, tym bardziej będzie
się buntować. A jeśli zbudujesz między wami porozumienie - będzie jej zależało,
żeby zaufania nie zawieść.

Pamiętam największą awanturę w moim nastoletnim okresie - moja wczesna dość
inicjacja seksualna się wysypała (wczesna na tyle, że chłopak mógł mieć
prokuratora na karku). Rodzice się wściekli na mnie i na mojego faceta
ówczesnego. Na początku zabronili mi się z nim spotykać. Pamietam, że uciekałam
ze szkoły, żeby na randki z nim chodzić. Po paru dniach ojciec poprosił mojego
faceta na rozmowę - przesłuchał go na okoliczność odpowiedzialności,
antykoncepcji, szacunku do mnie... Rozmowa odbyła się także ze mną. I mogliśmy
się dalej spotykać - choć rodzice nigdy go nie polubili, tak czy owak. Uważam to
za przykład naprawdę mądrego działania i jestem im wdzięczna za to, co wtedy
zrobili. To właśnie taki przykład jakiegoś zrozumienia i zaufania - i
potraktowania mnie jak dorosłej osoby.

[nemo1968]

Dżizas, już mi skóra cierpnie.
Dobrze, ze ona ma dopiero 9 lat :)))).

[sundry]

Może akurat cię to ominie. Ja nie przechodziłam okresu buntu:)

[kalina.tt]

nemo1968 napisał:

> Dżizas, już mi skóra cierpnie.
> Dobrze, ze ona ma dopiero 9 lat :)))).

No to już niedługo. Mój dwunastoletni syn już zaczyna :) Na razie zabija mnie
ponurym spojrzeniem :)

[echtom]

Człowieku, ty się ciesz, że masz dziecko w najfajniejszym wieku
między pampersami a okresem dojrzewania i nie martw się na zapas:).
Może akurat przejdzie "trudny wiek" w miarę bezproblemowo - znam
osobiście grzeczne nastolatki (szkoda, że nie moje:) Chociaż
najmłodsza (13) pewnie byłaby dalej grzeczna, gdyby nie zły przykład
starszych sióstr.

[izabellaz1]

nemo1968 napisał:

> Jak mam godnie udźwignąc wyznaczoną mi rolę wpółsprawcy wszystkiego
> zła na tym świecie ?
> :))))

Być może nic nie będziesz musiał dźwigać:)
Ja jakoś oszczędziłam takich akcji rodzicom. Zawsze miałam tyle zajęć, że nie
miałam czasu się buntować:D

[kolorowaona]

moze to jest jakis sposób? duzo zajęć, zorganizowany
czas....hmm...moja 9-latka to dla mnie jeszcze małe dziecko,taki
domowy cukiereczek. jeszcze sama radość- jest przytulanie,całuski i
traktuje nas jak kochanych rodziców..to takie słodkie w porównaniu z
15-latką, która patrzy na nas wrogo,krzykiem próbuje narzucac własną
wolę,nie zgadza się z naszymi opiniami,wartosciami wg których
żyjemy. mówie ci, horror. a zawsze była mądrym dzieckiem.chodziłam
dumna i wierzyłam,że w okresie dojrzewania rozum jednak
zwycięzy....akurat :)))ma bardzo silny charakter i tym gorzej jest
mi z tym walczyć, poskramiać go

[szadoka]

Ja mam 14 latke. I juz sie zaczelo. Wszystko i wszyscy (poza jej kolezankami) sa
glupi. Tez znam teorie, ze trzeba z dzieckiem rozmawiac. Ale z nia sie nie da.
Nie chce z nami rozmawiac ( w sumie nie powinno mnie to dziwic, ja tez w jej
wieku nie chcialam rozmawiac z matka). Wszyscy mi radza zeby przeczeka i nie
przejmowac sie fochami. Ale jakos nie potrafie i strasznie to biore do siebie.
Moze faktycznie powinnam odpuscic. Na razie nic zlego sie nie dzieje ale jakos
mi zal , ze zamiast mojej slodkiej coreczki mam rozwydrzone dziewuszysko.

[asiuniap]

Już Cię informuję - 15latka:
- jak wraca ze szkoły nie wita się tylko z zaciętą miną leci do
swojego pokoju
- jak się pytam, co w szkole, słyszę syk niccccccccssssssss, jak coś
będzie to ci powiem (oczywiście nie mówi)
- wszyscy są głupi
-brat jest nienormalny,
-rodzice są fałszywi i ją obgadują (dyskutujemy czasami nt. liceum,
wy ników w nauce itp)
-nie ma w co się ubrać, choć szafa pęka w szwach
- jest dorosła i wie co ma robić
- jest za gruba, ma pryszcze i ogólnie jest brzydka (nieprawda)
- na święta nigdzie nie idzie
- na wakacje sami sobi jedźcie
- nie rozmawia tylko krzyczy,

dalej wyliczać?

[nemo1968]

:) Nieźle :)))

Pewnie prośba o pomoc to zamach na wolność i integralność
jednostki? :)

[ansag]

Jak ja sobie przypomnę, ile przykrości narobiłam moim rodzicom, to chcę się zapaść pod ziemię. Ech. Beznadziejny jest ten wiek.

[avital84]

W moim przypadku po prostu trzeba było się nie wtrącać. Samo mi w końcu
przeszło. Ale każda interwencja rodziców, każde zwrócenie mi na coś uwagi
kończyło się kłótnią, płaczem i takimi tam. W tym wieku rodzic to Twój wróg. ;)

[vandikia]

Ja się buntowałam lajtowo, jak mi na coś nie pozwalano to siedziałam
w posprzątanym pokoju przy pustym biurku i patrzyłam w
ściane..potrafiłam tak godzinami, az mama bala sie ze choroby
psychicznej dostane i ulegala :)
Plus obrażanie się, "wiedzenie lepiej", okres dojrzewania kojarzy mi
sie tez z wieksza dbałością o ciało, z wzmożonym zainteresowaniem
płcią przeciwną..
Co moge poradzic? Nie wchodzic w drogę i dyskretnie kontrolować :)

[mrsnice]

moja najukochańsza córcia w wieku 13-14 lat stała się okropna. Kilka
lat wielkich nerwów, i znowu jest ok.