świąteczny problem z rodzicami...

[fergie18]

Sprawa wygląda tak: przyjechałam z moim chłopakiem, z którym jestem prawie 2
lata i mieszkamy razem na święta do moich rodziców.Oni zawsze byli w stosunku
do niego dziwnie uprzedzenia ale nie ważne. Problem polega na tym, że moi
rodzice rozkazują nam abyśmy poszli do spowiedzi i do kościoła "bo co to za
święta bez mszy". Ja ani mój chłopak wcale jednak nie mamy na to ochoty i nie
potrzebujemy tego, co nie znaczy że jesteśmy niewierzący, choć ja mam co do
tego wątpliwości, ale chodzi mi o to, czy oni mogą nam kazać iść do spowiedzi,
komunii, kościoła?? Przecież to chyba nasza sprawa, ja chciałam do domu
przyjechać bo tęskniłam za nimi, mieszkam 100km od nich i studiuje, czasami
długo nie ma mnie w domu i chciałam ten czas spędzić z rodzina i chłopakiem a
oni w tym momencie siedzą obrażeni że nie poszliśmy do spowiedzi jest drętwa
atmosfera...co ja mam zrobić? nie chcę iść do konfesjonału i coś tam nagadać
dla świętego spokoju bo to nie w moim stylu....pomóżcie

[ansag]

Idźcie na godzinny spacer i jak wrócicie, powiedzcie, że byliście u spowiedzi i
na mszy :P

[trypel]

a za rok znów to samo?
bez sensu.
Lepiej raz powiedziec nie i sie tego trzymac.

[fergie18]

mówię nie od dziecka i jakoś nie skutkuje

[menk.a]

Najwyżej, dla świętego spokoju, idźcie do kościoła. Ale szopki ze spowiedzią nie
urządzajcie.
Ja do kościoła właściwie nie chodzę. Nawet w Święta bardzo sporadycznie. Rodzice
poza nazwaniem mnie 'niewierną' nie suszą mi głowy.;))

[beau13]

hmm...też uważam, ze godzinny spacer jest najlepszym rozwiązaniem, zastosowanie
symulacji w tym wypadku pozwoli spędzić święta spokojnie i w miłej atmosferze:),
w końcu nie tylko dla rodziców tam przyjechałaś?

[fergie18]

no, jeszcze do psa ;-) tylko że mi się takie symulacje nie podobają, nie lubię
czegoś udawać i nienawidzę kłamać...no ale muszę, sami mnie do tego zmuszaja moi
rodzice...to jest chore

[kalina.tt]

Miałam tak samo. Ustępowałam lub się wykłócałam, niewiele to zmieniło. Niestety
ludzie wierzący i praktykujący nie potrafią zrozumieć, że ktoś może nie mieć
takiej potrzeby lub jest w ogóle niewierzący, to do nich nie dociera.
Zbuntujecie się, popsujecie atmosferę an święta i im i sobie, pójdziecie będzie
z głowy. Ja bym poszła, albo do kościoła albo na spacer.
A do spowiedzi poszłabym coś nagadać, tak zrobiłam przed ślubem i chrzcinami :)

[golfstrom]

> A do spowiedzi poszłabym coś nagadać, tak zrobiłam przed ślubem i
chrzcinami


Poraża mnie taka postawa.

[mala_mee]

Ja nie rozumiem jednego. Skoro mówisz, że nie jesteście niewierzący to dlaczego
nie pójdziecie do tej spowiedzi???
Gdzieś jakiś brak konsekwencji.

[krakoma]

bo wiara w boga nie musi miec nic wspolnego z koscielna szopka

Zaprosili cię, czy wpierniczyłaś się im bez pytani

[naprawdetrzezwy]

a?

Bo od tego zależy odpowiedź.

[fergie18]

zaprosili i to nawet bardzo nalegali żebysmy przyjechali...

[10iwonka10]

>>>Ja nie rozumiem jednego. Skoro mówisz, że nie jesteście
niewierzący to dlaczego
nie pójdziecie do tej spowiedzi???
Gdzieś jakiś brak konsekwencji.>>>

No bo pewnie musieliby powiedziec ksiedzu ze sypiaja ze soba .....

[gwenfrewi]

Jako osoba zanjąca realia - wierząca i praktykująca mogę Ci doradzić tak:
Kodeks prawa kanonicznego mówi:
"Kan. 987 - Wierny, aby otrzymać zbawczy środek sakramentu pokuty, powinien być
tak usposobiony, by odrzucając grzechy, które popełnił, i mając postanowienie
poprawy nawracał się do Boga."

Czyli krótko mówiąc jeśli nie żałujesz za grzechy i co równie ważne - nie masz
zamiaru z nich zrezygnować - spowiedź jest nieważna.

Możesz uczestniczyć we mszy nawet jak nie jesteś w stanie łaski uświęcającej,
czyli nawet wtedy jesli nie możesz iść do Komunii.
Poza tym:

"Kan. 916 - Kto ma świadomość grzechu ciężkiego, nie powinien bez sakramentalnej
spowiedzi odprawiać Mszy świętej ani przyjmować Komunii świętej, chyba że
istnieje poważna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się. W takim jednak
wypadku ma pamiętać o tym, że jest obowiązany wzbudzić akt żalu doskonałego,
który zawiera w sobie zamiar wyspowiadania się jak najszybciej."

Czyli jeśli nie jesteś wyspowiadana [a masz na sumieniu grzech ciężki, czyli
popełniony "z premedytacją"] i nie masz zamiaru zrobić tego w przyszłości to nie
możesz przyjąć Komunii (wtedy to będzie grzech świętokradztwa, co na moje
niewykwalifikowane oko jest cięższym grzechem niż nie pójście do Komunii).
No i wypadałoby się chyba zastanowić czy czujesz się katoliczką czy nie i
powiedzieć to rodzicom. Jeśli masz odstawiać jakąś szopkę tylko po to, zeby mieć
ślub w kościele [a nie w USC] albo żeby ludzie nie gadali to kompletnie nie ma
to sensu.

[rybak24]

Są święta. Czy to naprawde tak dużo dla was czy zbyt dziwne by
przejsc sie do Kościoła? Czym jest ta wyjęta z zyciorysu godzina
wśród tłumu obcych ludzi wobec wieczności?

[fergie18]

dla mnie jest oszustwem...nie mogę iść do kościoła i udawać że coś to dla mnie
znaczy, tak trudno zrozumieć że ktoś nie lubi kłamać, udawać i odstawiać szopki??

[wrr2]

Ale jeżeli ktoś nie uważa się za katolika (co NIE JEST tożsame z brakiem wiary) to po co ma iść do kościoła katolickiego?

[modliszka24]

dziwnych masz rodziców bo u mnie luz i ja wiem że mi ufają więc robie wszystko
żeby nie podpaść a jak jest coś nie tak to gadamy

[fergie18]

wiem,że są dziwni, poza tym problemem jest jeszcze inny - zgodzili się na moje
mieszkanie z chłopakiem bez ślubu ale jak przyjeżdżamy do mnie do domu to ja
śpię z nimi w ich pokoju (na osobnym łóżku) a mój chłopak sam w moim starym
pokoju - nie możemy spać razem pomimo tego, iż moi rodzice dobrze wiedzą że w
naszym mieszkaniu mamy jedno duże łóżko i śpimy razem...ja tego nie rozumiem,
może mnie ktoś oświecić skąd się coś takiego bierze??

[prom_do_szwecji]

Moja mama też mnie od świeta próbuje wychowywać. Zreszta w normalne
dni też. Efekt po 10 dorosłych latach gderania jest taki, ze nic nie
wie o moim życiu. Ja na jej miejscu chyba wolałabym miec z dzieckiem
lepszy kontakt, a nie prawić kzania. Może coś zrozumiała, bo jakoś
ostatnio wyluzowała.
A o braku spowiedzi też sie nasłuchałam. A w kosciele byłam bo
lubię. Co prawda u mnie na wsi jako jedna z nielicznych nie byłam u
komunii to napewno zaraz jakies ploty będą ;)

[golfstrom]

Ja też albo ustępowałam, albo chodziłam na spacery. Najgorsze było
to, że święta z rodzicami zwykle spędzaliśmy u cioci na wsi - nie
tylko oni mi suszyli głowę, ale i ciocia - no bo co ludzie powiedzą,
ksiądz proboszcz itd.
W końcu przestałam chodzić na spacery, do kościoła i przestałam się
tłumaczyć. Byli obrażeni.
Obawiam się, że niczego nie wskórasz - dla nich istnieje tylko jedno
wyobrażenie rodzinnej atmosfery.

Mieszkam teraz bardzo daleko od rodziców, widujemy się dwa, trzy
razy do roku. Ale nigdy nie miałam z nimi lepszego kontaktu niz
teraz, słyszymy sie kilka razy na tydzień. I o ile jeszcze parę lat
temu powtarzali mi przy różnych okazjach, że jestem porażką
wychowawczą ( z powodu kościoła, oczywiście), tak teraz często
słyszę, że mnie kochają (mimo ze w kwestii kościoła nic się nie
zmieniło, ba! nie ma żadnych widoków na to, żebym się rwała do slubu
kościelnego).

Nie mam większych złudzeń - gdybym znowu miszkała blisko nich,
pewnie zaczęłyby się stare problemy. Ale za to jak już się spotkamy
na święta, to będzie większe prawdopodobieństwo, że będzie im
zależało na ciepłej atmosferze, a nie na "rodzinnej atmosferze".

Sad, but true.

[zeta84]

chyba nie dasz rady przekonac swoich rodzicow...tak to juz jest:P
trudno wytlumaczyc komus, ze nie masz potrzeby chodzenia do Kosciola, ja juz to
olalam, nie tlumacze sie bo to jest moje zycie, raz bylam z facetem, on
pochodzil z wioski, gdzie ksiadz rzadzil w niej:)
bardzo mu przeszkadzalo to, ze nie chodze do kosciola, naqwet wymyslil sobie
postowanie- 40 dni bez seksu, na pocvzatku szanowalam jego wiare, jego
przywiazanie do religii, ale gdy on przestal szanowac moje zwyczaje i moje
podejscie do religii, podjelam decyzje o zerwaniu
u Ciebie troszge gorzej, z rodzicami nie zerwiesz:)