Ciazofobia. Slabo mi..

[dita.von.teese]

tutaj link, ja zaraz wracam
www.aspektpolski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=475&Itemid=30

[cloclo80]

Gdy jeden z moich kumpli przysłał mi to zdjęcie poprosiłem go by nie pisał
więcej. Posłuchał...

[butterflymk]

No nie wiem, ale dla mnie to piękne......

[dita.von.teese]

uff..no wlasnie.Zastanawialam sie czy to zdjecie wkleic, ale watek juz wczesniej
chcialam zalozyc. Bo mam tak, ze panicznie wrecz boje sie ciazy(od
fizjologicznej strony, ze tak to ujme)i porodu. Nie pomaga mi, kiedy pomysle ze
niemal kazda kobieta przez to przechodzi. Boje sie tak, jak niektorzy krwi,
zastrzykow itp. Kiedys ktoras forumowiczka napisala o swoim leku, wrecz
fobicznym przed pobieraniem krwi. Mam to samo, choc zmalalo z wiekiem, jakos to
przezwyciezylam,ale takie pobieranie krwi to pikus, chwila. Wlazlam na forum
ciazowe dzis i natknelam sie na to zdjecie. Nie chodzi mi o zadne podteksty
aborcyjne.
Chcialam tylko dowiedziec sie, czy ktorejs z dziewczyn w pierwszej chwili po
ujrzeniu tego zdjecia nie zrobilo sie troche slabo, to glupie, ale ulzylo by mi
troche:)
Oczywiscie jest to piekne, niesamowite wrecz, ale pierwsza moja reakcja to
odplyw krwi..

[butterflymk]

:D
spokojnie, Twoje obawy i osłabienie pochodzą zupełnie z innego powodu....
boisz się krwi, zastrzyków itp.
No coś Ty jak zajdziesz w ciążę to nie musisz oglądać swoich flaków podczas
porodu :)
Poród jest piękny oczywiście ale powiedzmy sobie szczerze
z punktu widzenia technicznego to raczej nie przypomina cudu :)
a ja patrzę na to zdjęcie tez bez podtextów aborcyjnych tylko
emocjonalnych - co widzę... i uważam że to dopiero cud wyleczyć dzidziusia w
tym etapie ciąży....

[rosa_de_vratislavia]

butterflymk napisała:

> Poród jest piękny oczywiście ale powiedzmy sobie szczerze
> z punktu widzenia technicznego to raczej nie przypomina cudu :)

E tam piękny...poród to fizjologia, żadne mistyczne przeżycie. Fajne
jest dziecko, jak się je dostanie do rąk.

> uważam że to dopiero cud wyleczyć dzidziusia w
> tym etapie ciąży....

A ja chylę czoła przed wiedzą i mistrowską ręką zespolu lekarzy
operujących. W cuda nie wierzę.

[butterflymk]

eeej :D dl amnie jest piękny i chylę czoła każdej kobiecie która urodziła :D

chirurgom i lekarzom tez chylę :D
i co wtorek oglądam "Chirurgów" :D

[zonka77]

w samym porodzie nie ma NIC pięknego - przynajmniej dla rodzącej (oczywiście
moim zdaniem, z własnego doświadczenia)
Ale - da się przeżyć.
Za to potem - bycie mamą jest cudne :) :)

[jowita771]

dla mnie odwrotnie- było coś niesamowitego w tym. nie mogę się doczekać
następnego razu:)
chociaż bezpośrednio po porodzie pomyslałam, że to niemozliwe, że taki ból da
się przeżyć.

[messina]

Oj, wcale nieprawda, nie demonizuj. Jasne, że jest to głównie przeżycie
fizjologiczne, bo to jeden z momentów, gdy nasze ciało całkowicie przejmuje nad
nami władzę i robi coś pięknego. Ja tam byłam tak zaciekawiona, jak to będzie,
że mimo porodu na żywca, tzn żadnych kroplówek i zewntrzoponowego, (nie z
odwagi, miało być, ale nie wyszło :)) choć nawet nie zadziałał cholerny zastrzyk
przy szyciu cięcia,w sumie uważam to za niesamowite doznanie. No, bolało, dobra.
Ale po co sie na tym skupiać, skoro poród ma tyle fajnych innych aspektów? Widok
dziecka. Koniec ciąży, uff. Spełniasz się jako samica. (Głupio brzmi, ale mnie
to dało mnóstwo siły potem)Jesteś pępkiem świata na te parę dni :)). Itd.

[rosa_de_vratislavia]

dita.von.teese napisała:

> Bo mam tak, ze panicznie wrecz boje sie ciazy(od
> fizjologicznej strony, ze tak to ujme)i porodu. Nie pomaga mi,
kiedy pomysle ze
> niemal kazda kobieta przez to przechodzi.

A po co to roztrząsasz? Jak będziesz chciała mieć dzieci, to
zajdzieszw ciążę i najwyżej zdecydujesz się na cesarkę.

> Boje sie tak, jak niektorzy krwi,
> zastrzykow itp.

Spokojnie, poród to nie kwawa jatka. Urodziłam dwoje dzieci i nie
było żadnych paskudnych wydzielin ani fontann krwi. Za każdym razem
wstawałm z fotela porodowego (coś jak u dentysty lub gina, tylko
wygodniejsze) w idealnie białej koszuli.

>Wlazlam na forum
> ciazowe dzis i natknelam sie na to zdjecie.

Na cholerę?
Tam się pisze o róznych przeżyciach...piszą kobiety, które uwilbiają
dzielić się historiami o wszelkich możliwych jazdach ciążowych i
dramatycznych komplikacjach.

> Chcialam tylko dowiedziec sie, czy ktorejs z dziewczyn w pierwszej
chwili po ujrzeniu tego zdjecia nie zrobilo sie troche slabo,

Ale mało kto lubi zdjęcia z operacji - czy to wyrostek czy zabieg
kardio. Cóz to ma do ciąży u licha?
Nie nie zrobiło mi się słabo,ale ja z tych twardych, co w domu
przyjmowała psie porody, a weterynarzowi pomagała w szyciu
pocharatanych podwórkowych burków.

[dita.von.teese]

:)
a no wlasnie. Na cholere tam weszlam.Wiem. Tyle, ze czasem lepiej sie do czegos
przygotowac psychicznie, wiedziec o czyms wiecej. Ale watkow tego typu bede juz
raczej unikac:)bo nawet bez tego zdjecia na sama mysl o porodzie robi mi sie
slabo, a w ciazy nie jestem:)
Ale dzieki ze to napisalas mi, bo czasem dobrze spojrzec na siebie z boku. Bede
sie martwic jak juz bede zaciazona(chociaz wtedy to martwic tez zbytnio sie nie
nalezy;
Dodam jeszcze ze to nie tak ze ja z tych "francuskich pieskow", porod mojej suki
sama tez kiedys odebralam, a mama stala obok blada jak sciana.
Na badaniach w szpitalu nawet do wenflona sie przyzwyczailam, co nie jest takie
oczywiste u osoby ktora ma odruch ucieczki na widok igly.

[rosa_de_vratislavia]

dita.von.teese napisała:

>Tyle, ze czasem lepiej sie do czegos
> przygotowac psychicznie, wiedziec o czyms wiecej.

Nie. Jako matka dwojaga dzieci mówię z całą odpowiedzialnością:
Najlepiej nic nie czytać, nie gadać z psiapsiółkami o porodach
(każda lubi krwawe szczególy)tylko jak będziesz już w ciązy -
zapisać się do zkoły rodzeni, gdzie wszystko powie osoba kompetentna.
Aha, nie oglądać filmów, gdzie spocone kobiety rodzą z ogromnym
krzykiem:)

> Dodam jeszcze ze to nie tak ze ja z tych "francuskich pieskow",
porod mojej suki
> sama tez kiedys odebralam, a mama stala obok blada jak sciana.
> Na badaniach w szpitalu nawet do wenflona sie przyzwyczailam,

Jesteś zatem całkowicie gotowa do porodu. Luz. Pies taki sam ssak
jak Ty. BTW, nie jesteś w stanie sama sobie zajrzec w krocze podczas
podou. Brzuch zasłania widok:)

[lacido]

> Spokojnie, poród to nie krwawa jatka.

zależy czyj

ja po swoim dostałam 2 jednostki krwi taka była rzeźnia :P

[dita.von.teese]

nie nie nie! prosze tu takim panikarom jak ja nie serwowac takich rewelacji, bo
ja nawet po zobaczeniu zdjecia z linka przez 10min wygladalam jak bladolica
wampirzyca...;(((

[lacido]

ja jestem zdania że lepiej wiedzieć jak najwięcej inaczej byłabym pewna zę
umieram :P
a teraz hit:
kobieta z mojej sali nie dosć zę sama przecięła pępowinę to jeszcze kazała sobie
dąć łożysko do obejrzenia :PPP

[dita.von.teese]

masochistka, czy jak?? a moze akurat ona miala w druga strone, ze lubila takie
medyczne klimaty..

[lacido]

nie mam pojecia ale z porodówki przyszła spacerkiem :)))

[feminasapiens]

dita.von.teese napisała:

> masochistka, czy jak??

Ale ani przecinanie pępowiny ani oglądanie łożyska nie boli,
zapewniam Cię.

a moze akurat ona miala w druga strone, ze lubila takie
> medyczne klimaty..

Ja też jestem z tych co lubią "medyczne klimaty". Jak leżałam na
pooperacyjnej po cięciu to byłam podłączona pod te wszystkie
monitorki, pulsoksymetry itp. - strasznie mnie to kręciło :-)

[lilith.b]

dita.von.teese napisała:

Bo mam tak, ze panicznie wrecz boje sie ciazy(od
> fizjologicznej strony, ze tak to ujme)i porodu. Nie pomaga mi, kiedy pomysle ze
> niemal kazda kobieta przez to przechodzi.


Ja mam dokładnie tak samo. Paniczny strach przed trudem ciąży i porodem. Myśl o
tym, że może nie pójść gładko, że może będę musiała się męczyć parenaście
godzin, będzie bolało jak cholera tak bardzo mnie odstrasza, że nawet o
dzieciach nie myślę. Tak bardzo boję się porodu, że chyba nie chcę nigdy przez
to przechodzić. Cesarki też sobie nie dam zrobić. To wcale nie lepsze wyjście,
mieć rozcięty brzuchol.

[dita.von.teese]

Wlasnie, czytalam kiedys,ze sa takie kobiety, ktore taka fobia paralizuje na
tyle, ze rezygnuja z macierzynstwa. Ale to przykre jest. A jest ich wiecej niz
sie wydaje. Moze jakas psychoterapia by pomogla. Fobia to fobia. Tez tak mam,ze
mysl o cesarce wcale mniej mnie nie przeraza, a swiadomosc ze nie bylabym
przytomna podczas operacji i nie patrzylabym, nie pomaga. Oprocz tego boje sie
tez tego, ze w czasie ciazy tak bym sie bala, ze silny stres moglby zaszkodzic
dziecku. To neurotyczne jakies jest. totalne zakrecenie.

[lilith.b]

dita.von.teese napisała:

> Wlasnie, czytalam kiedys,ze sa takie kobiety, ktore taka fobia paralizuje na
> tyle, ze rezygnuja z macierzynstwa. Ale to przykre jest. A jest ich wiecej niz
> sie wydaje. Moze jakas psychoterapia by pomogla. Fobia to fobia. Tez tak mam,ze
> mysl o cesarce wcale mniej mnie nie przeraza, a swiadomosc ze nie bylabym
> przytomna podczas operacji i nie patrzylabym, nie pomaga. Oprocz tego boje sie
> tez tego, ze w czasie ciazy tak bym sie bala, ze silny stres moglby zaszkodzic
> dziecku. To neurotyczne jakies jest. totalne zakrecenie.

O kurcze to nieźle masz. Mnie ten strach też paraliżuje, ale mam jedno "ale".
Czy mnie tak paraliżuje, bo jest fobią, czy też może jak mi się odezwie instynkt
macierzyński, to będę chciała dziecka i dzielnie urodzę? A może nie mam
instynktu, bo mam tę fobię?
eh to były 3 "ale" ale na temat :)

[rosa_de_vratislavia]

Samo zdjęcie jest OK.
Wiadomo, macica, krew...jak to w trakcie operacji. Dziecko w okresie
płodowym ma silny odruch zaciskania piąstki na wszystki, co włoży
mu się w dłoń.
Po urodzeniu odruch jest nadal niezwykle silny, ale to tylko odruch.
Czysta neurologia.
Artykułu nie czytałam.Wykorzystanie tego zdjęcia w celach ideolo
jest obrzydliwe.

[niunka24]

etam, poród:D tego, co będzie potem to się można bać, hahahah:-)
macierzyństwo jest piękne, ale z perspektywy czasu mogę stwierdzić, że dla mnie
poród to było nic w porównanie z pierwszymi tygodniami. kolki, nieprzespane
noce, stres, dlaczego on tak wyje..aaaaaaaa
:) ale ciąża, poród... te 9 miesięcy, no kurcze, cudo! troszczą się wszyscy,
martwią, pytają, czy wszystko ok:-))))

[golfstrom]

Taka fobia porodowa ma swoją nazwę, tylko właśnie wypadła mi z
głowy... :/ Ale tak jak napisała rosa - najwyżej zorganizujesz sobie
cesarkę i tyle. Ja z kolei panicznie boję się cesarki :D i wolę
rodzić naturalnie.

No i rosa ma rację co do jeszcze jednego - nie słuchać, nie pytać i
nie przejmować się "historiami z życia", chyba że masz do kogoś
zaufanie.

[racy_red]

to teraz pozwolcie ze ja sie podziele moimi obawami co do ciazy,
porodu, dzieci i calego tego kobiecego jarzma;)
po pierwsze jako egoistka martwie sie ze bede gruba, brzydka,
zostana mi rozstepy, biust opadnie do podlogi lub sie zmniejszy po
karmieniu. po drugie boje sie jakies jazdy poporodowej typu depresja
itp, znajac siebie sama to calkiem mozliwe. a co do porodu... no
coz. nie wiem czy przypadkiem nie zdecyduje sie na cesarke, bo wizja
rozcinania, zszywania TAM NA DOLE:) plus, hm, jakby to ladnie nazwac
zwiotczenie miesni po porostu mnie przeraza. Chce miec dzieci, chce
byc dobra matka, i mysle ze nia bede. Cel ktory mi przyswieca to to
zeby nie zwariowac na punkcie dziecka, tak zeby dziecko mialo mame a
mama dziecko i swoje zycie takze;) Narazie tak sobie gdybam, jeszcze
mi daleko do planowania dzieciakow.. ale coz. Jednym slowem wyszlo
ze najbardziej obawiam sie zmian zewnetrznych. Przyznajcie sie
kobietki, nie macie tak troche? Pomijajac cudy narodzin, piekno
karmienia, mistyczne przezycia zwiazane z kopami w pepek i noszenia
dziecka pod sercem... pomijajac to wszystko ; nie myslicie troszke
egoistycznie?
:)lepiej mi sie zrobi jesli ktoras powie ze tak;)

[dita.von.teese]

no ja powiem ze tak, chociaz trudno sie nie domyslec;) Takich rzeczy tez sie
troche boje, to chyba normalne( a ktora kobieta chcialaby miec zniszczone cialo,
ktore wczesniej bylo ladne?). Jednak skutki tego mozna zminimalizowac. Co do
rozciagniecia, to tez niefajne.

[golfstrom]

OK, ja sie wypisuję z dyskusji, bo jutro mam termin (chociaz dziecku
się jakoś specjalnie nie spieszy) i do tej pory sie nie bałam
porodu, a te obrazki i czarne wizje mi nie pomagają :)

[rosa_de_vratislavia]

racy_red napisała:

>> po pierwsze jako egoistka martwie sie ze bede gruba,

Gruba na własne życzenie...ale w ciązy powinno się przybrac na
wadze, bo waży duży biust, macica, dodatkowa krew, wody płodowe i
płód - razem koło 10kg.

> brzydka,

???
> zostana mi rozstepy, biust opadnie do podlogi lub sie zmniejszy po
> karmieniu.

Prawdopodobne ale wcale nie pewne!
W sumie drastycznych zmian nie zauważyłam.

> po drugie boje sie jakies jazdy poporodowej typu depresja

Ale to trwa chwilę, istnieje też zawód psychiatry. No i zdarza się
rzadko.

>a co do porodu... no
> coz. nie wiem czy przypadkiem nie zdecyduje sie na cesarke, bo
wizja
> rozcinania, zszywania TAM NA DOLE:) plus, hm, jakby to ladnie
nazwac
> zwiotczenie miesni po porostu mnie przeraza.cesarka mnie
przerażała - w końcu to operacja

Mam dwójkę, zwiotczenia nie widzę. Ja tam wolałam wstać po porodzie,
umyć się, zjeść śniadanie i poczytać gazetę, popatrzeć na dziecko,
poprzytulać...kobiety po cesarce jednak mają DZIURĘ W BRZUCHU;-)

> Chce miec dzieci, chce
> byc dobra matka, i mysle ze nia bede. Cel ktory mi przyswieca to
to zeby nie zwariowac na punkcie dziecka,

Ale dlaczego? Miło jest trochę wariować z miłości? nie lubisz
szalonej miłości?

slowem wyszlo
> ze najbardziej obawiam sie zmian zewnetrznych. Przyznajcie sie
> kobietki, nie macie tak troche?

Ja nie miałam, serio. W ciązy głownie myślałam, czy wszystko ok z
płodem i ze mną.

> Pomijajac cudy narodzin, piekno
> karmienia, mistyczne przezycia zwiazane z kopami w pepek

He he he....nie widze tej mistyki. Serio. A moje dzieci nie kopały.
Przekręcały się subtlenie.

>i noszenia
> dziecka pod sercem...
Aha, uświadomię...dziecko masz w macicy. W MACICY. Pod sercem są
inne organy.
Pozdrawiam i zachęcam do porodu, cesarskiego bądź zwykłego.
Gdyby dzieci oszpecały, po ulicach chodziłyby same potwory.

[racy_red]

ale wiesz rosa tak sie poetycko mowi "ah, nosilam cie pod sercem,
wyrzuc teraz smieci";):)
troszke mnie uspokoilas, dzieki rosa.
z ta miloscia i wariacja bedzie tak ze zwariuje na tyle zeby nie
zaszkodzic ani dziecku, ani mezowi, ani sobie;) bo nie ma
smutniejszego obrazka niz malzenstwo oddalajace sie od siebie i
obojetniace przez wariacje matki.
nie jestem fanatyczka religijna ani dewota, ale pamietam jeden
werset z Bibli, gdzie pisze o tym, ze "dla malzonkow na pierwszym
miejscu powinni byc oni dla siebie, potem dzieci; wtedy dzieci maja
najwieksze oparcie w rodzicach"
:)

[kreskoria]

racy_red

gruba? brzydka??? ja chyba nigdy w zyciu nie wygladalam tak pieknie, jak wlasnie w ciazy, zreszta kilka moich kolezanek, chyba przez bijacy od nich blask, wygladalo nawet sliczniej, niz bez ciazy;) a dbalosc o cialo pozwoli Ci taka pozostac....cwiczenia zapobiegaja zwiotczeniu miesni, gruba stajesz sie, jesli sie obzerasz niepotrzebnie...

A zeby Cie pocieszyc, przed ciaza mialam takie same obawy, jak Ty;)

[slotna]

Ja sie nie boje ani ciazy, ani porodu. Jestem odporna na bol, umiem sie wylaczyc, zacisnac zeby i wyluzowac.
A to zdjecie uwielbiam od lat. Jest piekne. (Uwaga, mowi to zwolenniczka aborcji na zadanie :)).

[alienxxx]

niesamowite zdjecie - zawsze mnie wzrusza...

[racy_red]

Bol tez mnie jakos nie przeraza, poboli i przestanie, poza tym sa
srodki przeciwbolowe. JA sie martwie o bardziej estetyczna strone
tej sprawy... nie mam fiola na punkcie swojego ciala, nie uwazam sie
za bostwo, jestem normalna kobieta z paroma kompleksami:) ale mimo
wszystko;przeraza mnie to poswiecenie dla dziecka, cala strona
seksualno-wygladowa tej porodowej imprezy...
a zdjecie, zgadzam sie - piekne:) aczkolwiek nad lozkiem nie
chcialabym go powiesic;):):)

[rosa_de_vratislavia]

racy_red napisała:

>przeraza mnie to poswiecenie dla dziecka,

Jezuuuu...nie wolno traktowac dziecka, jako kogoś, dla którego
musisz Jak coś dzieje się źle, to masz zorganizować się i
rozwiązywać problemy.

>cala strona
> seksualno-wygladowa tej porodowej imprezy...

Seksualna strona porodu? Czysta perwersja;-)
A serio:
mąż nie musi widzieć Twojego krocza. Nie musi być przy porodzie.
Natomiast dopiero z forów dowiedziałam się,że poród może
coś "rozluźnić" etc. Mam wrażenie,że te opowieści o
naciąganiu...naciągane są;-)


> a zdjecie, zgadzam sie - piekne:) aczkolwiek nad lozkiem nie
> chcialabym go powiesic;):):)

[mary_an]

Eeee tam ja sie boje pobierania krwi, ale uwazam, ze zdjecie jest piekne :) W
ogole lubie chirurgow i lubie sie kroic, juz mialam sporo roznych operacji i
zabiegow i nie widze problemu - ale jesli bym miala urodzic to tylko przez
cesarke, bo nie wytrzymalabym calej otoczki porodu. Zreszta 95% moich znajomych
co rodzilo najpierw sie meczylo 20h w okrutnych bolach a potem i tak ladowalo na
stole operacyjnym, wiec ja tam sobie wole skrocic droge :))

Dziecko chcialabym miec najwczesniej za jakies 5-7 lat, bardzo fajna sprawa, w
ogole pasjonuje sie serialami medycznymi, nie przegapilam ani jednego odcinka
mojego ukochanego "Dr. House", gdzie ciagle grzebia sie w bebechach i mi sie to
bardzo podoba. Czasami nawet mysle, ze szkoda, ze nie poszlam na medycyne.

Kiedys mnie to strasznie obrzydzalo i przerazalo, ale teraz uwazam, ze to rybka
w porownaniu np. z wycieciem nerki albo operacja na sercu czy mozgu, obejrzalam
sobie filmik na youtube i nie jest to wcale takie straszne. Jakbym miala
rodzic, to bardzo chetnie bym poprosila meza, albo pielegniarke, albo
kogokolwiek, zeby wszystko nakrecil, zebym potem mogla sobie w domu dokladnie
obejrzec co mi tam robili. Moze to tez jakies zboczenie? Moja ukryta pasja
chirurgiczna :))))

Schody zaczynaja sie dopiero, jak juz jestes z powrotem w domu i dziecko drze
jape 24h na dobe i masz wyjety rok z zycia na zmienianie pampersow i bycie
chodzaca dojarnia.

[mary_an]

Zobacz, co wlasnie znalazlam:

wiadomosci.o2.pl/?s=258&t=455024
Jak widzisz, nawet mozna to bardzo polubic :))))))

[dita.von.teese]

mary_an, nawet wole nie myslec co za linka tam podrzucilas, dzieki, raczej nie
sprawdze..;]
no nic, wole nie myslec o masakrycznych wizjach(choc to czasem silniejsze ode
mnie),trzeba sprobowac przeprogramowac nieco swoje wyobrazenia, i troche zmienic
swoje nastawienie. Rosa nieco mi pomoglas,przynajmniej na chwile:)
A golfstrom zycze szczesliwego rozwiazania, trzymaj sie!!

[dita.von.teese]

ale zdjecie dalej mam w glowie...:(((((

[mary_an]

Tam nie ma w tym linku zadnych zdjec, mozesz sobie przeczytac, moze ci sie humor
poprawi :) Jest to artykul o kobiecie, ktora zrobila biznes z rodzenia dzieci
innym, wiec jak chcesz mozesz ja wynajac i chetnie urodzi twoje dziecko, jak nie
lubisz byc w ciazy, bo ona bardzo lubi.

Dita, dla Ciebie na pocieszenie...

[feminasapiens]

... powiem Ci że jak miałam 15 lat to przyszły do nas do szkoły na
pogadankę dziewczyny z liceum medycznego i opowiadały nam o różnych
rzeczach związanych z tą szkołą, a na naszą prośbę opowiedziały nam
jak wygląda poród - i strasznie byłyśmy przestraszone (chociaż
mówiły nam że to nie jest takie straszne).
Wtedy wydawało mi się że nie chcę dzieci, też się bałam.

Nie wiem ile masz lat, ale w dorosłym życiu to przechodzi, poczujesz
instynkt macierzynski i nie będziesz się obawiać.
A jak tak, to zrobisz sobie cesarkę i już (chociaż w przypadku
cesarki to więcej igieł i wenflonów zobaczysz - i poczujesz - niż
jakbyś rodziła fizjologicznie :-)

Głowa do góry!

[rosa_de_vratislavia]

dita.von.teese napisała:

Rosa nieco mi pomoglas,przynajmniej na chwile:)

Spokojnie - nie boisz się wenflonów i widziałaś rodzące się psy; D
Jesteś wpełni wykwalifikowaną kandydatką do porodu.
BTW, w trakcie porodu wydzielają się hormony, które powodują,że nie
odczuwasz panicznego strachu, jesteś nakręcona i maksymalnie
zmoilizowana.

[dita.von.teese]

No na to licze, ze hormony czesciowo zneutralizuja strach. Po to miedzy innymi
chyba sa?:]
Co do porodu mojego psa, to bylo tak, ze ja te szczeniaki praktycznie musialam
wyciagac z niej,w rekawicach, poniewaz tak sie zlozylo ze tym razem wiekszosc
byla martwa:( , ona ich po prostu nie umiala urodzic, z weterynarzem tez jakies
hece byly z tego co pamietam(to juz bylo dawno temu)i trzeba bylo dzialac. Nie
bylo wyjscia, wiec mysle ze to tez mialo swoje znaczenie.
Jednak hmm..nie porownywalabym tego do porodu kobiety. Ale zabronilam samej
sobie sie nakrecac;

[rosa_de_vratislavia]

dita.von.teese napisała:

> No na to licze, ze hormony czesciowo zneutralizuja strach. Po to
miedzy innymi
> chyba sa?:]

Tak, po to...a potem zalewa Cię oksytocyna i zakochujesz się w
dziecku.
Luz.

> Co do porodu mojego psa, to bylo tak, ze ja te szczeniaki
praktycznie musialam
> wyciagac z niej, Jednak hmm..nie porownywalabym tego do porodu
kobiety.

Dita, pies i kobieta to ssaki, jakby nie było...Ty będziesz rodzić,
doskonale nakręcona i odmóżdżona,a położna (a czasem lekarz) będa
myśleć za Ciebie.
Możesz sobie zaprosić do towarzystwa zaprosić bliską osobę - męża,
mamaę, siostrę....nie muszą patrzeć w krocze, jak nie chcą. Mogą Cię
wspierać/rozśmieszać, masować plecy, zagadywać.
Naprawdę przestań czytać fora dla ciężarnych, tylko się zapisz do
szkoły rodzenia, jak będziesz w połowie ciąży. Tam opowiadają
wszystko rzeczowo, bez ekscytacji pierdołami,a jednocześnie
zyskujesz spokój i przydatne informacje.

[lilith.b]

rosa_de_vratislavia napisała:

> dita.von.teese napisała:
>
> Rosa nieco mi pomoglas,przynajmniej na chwile:)
>
> Spokojnie - nie boisz się wenflonów i widziałaś rodzące się psy; D
> Jesteś wpełni wykwalifikowaną kandydatką do porodu.
> BTW, w trakcie porodu wydzielają się hormony, które powodują,że nie
> odczuwasz panicznego strachu, jesteś nakręcona i maksymalnie
> zmoilizowana.

No dobrze, ale te hormony to tylko w trakcie porodu się wytwarzają.. a w ciążę
jeszcze trzeba zajść świadomie i świadomie podjąć decyzje o donoszeniu jej. A
jak to zrobić skoro taką panikę poród w nas sieje?

[nora25]

Ja też panicznie boję się ciąży,jesteśmy po ślubie 2 lata i co? i
nic.Boję się przeraźliwie szpitala,bo tam nikt przecież się tobą nie
przejmuje!Boję się także swojego wyglądu po ewentualnej ciąży!Jak
nie zaliczymy wpadki to chyba świadomie nigdy się nie zdecyduję.A co
do krwi-nie mam z tym problemów,mogę oddać,mogę pobrć jeśli byłaby
taka potrzeba - a pielęgniarką nie jestem!

[modliszka24]

mi rowniez

[ansag]

Ale o co chodzi? Coś w tym strasznego czy co?

Dla mnie to piękne :)

[exclusively_bebe]

Ja sie nie boje - tyle razy mnie w zyciu kroili i mam tyle blizn, ze
rozstepy czy inne skutki uboczne ciazy srednio robia na mnie
wrazenie... A sam porod - jak kazdy zabieg na zywym czlowieku.
Wspolczuje dziewczynom, ktore boja sie nawet pobierania krwi. A moze
im zazdroszcze?

[izabellaz1]

Śliczna łapka:)
Dlaczego zatytuowałaś tak wątek? Przecież nikt nie wydzierał żywcem przez krocze
kobiety tego malucha tylko wykonał operację w znieczuleniu i przez nacięcie
brzucha:)

[dita.von.teese]

noo, noo...ale nic nie poradze na to, ze naprawde zrobilo mi sie slabo po
ujrzeniu tego zdjecia. Operacja przy znieczuleniu, porod sn, czy cesarka,
whatever, ja juz biala na sama mysl, a nastolatka daawno nie jestem. Wiec wole
za duzo na ten temat nie myslec. Nie w tych kategoriach.Za duzo sie chyba przy
okazji naczytalam i nasluchalam, choc robilam to w dobrej wierze. Chcialam
np.tez wiedziec czego unikac w ciazy,by nie zaszkodzic plodowi, jakie sa jej
wczesne objawy, oprocz braku miesiaczki(jak masz nieregularny cykl, to musisz
takie rzeczy wiedziec itp, itd. i tyle.
Chcialam zobaczyc, czy u ktorejs z kobiet te tematy wywoluja podobne reakcje, bo
nie znam w moim otoczeniu zadnej laski, ktora mialaby to samo, a pewnie
wyczulabym, nawet gdyby sie nie przyznala;p

[agaoki]

dita, ja jestem ten sam gatunek co ty:) nie lubię medycznych klimatów, a ciąża
kojarzy mi się z "Obcym", noszenie w brzuchu małego człowieka nie jest dla mnie
piękne, lecz co nieco obrzydliwe.
kiedy patrzę na zadbaną kobietę w ciąży, to mi się podoba, wydaje mi się słodka,
ale jak uruchamiam wyobraźnię i pomyślę, że tam w środku jest dziecko, że się
rusza, kopie... brrr!
poród akurat w tym wszystkim najmniej mnie przeraża. bardziej sama ciąża, a już
najbardziej chwile po porodzie, wszelkie zmiany w wyglądzie, karmienie piersią i
ograniczenie sie do bycia samicą. nie matką, tylko samicą właśnie. matką o się
jest później, jak się to dziecko wychowuje, coś mu tłumaczy, pokazuje świat. a
na początku to tylko leżysz, masz młode przy sobie, tylko karmienie, ulewanie...
fuj!
strasznie mi zawsze żal tych biednych kobiet na porodówkach i przeraża mnie
myśl, że będę kiedyś jedną z nich.
proszę mi nie pisac, że takie jak ja nie powinny mieć dzieci, bo ja dzieci
bardzo lubię, mam z nimi super kontakt i chcę mieć co najmniej jedno własne.
uważam jednak, że trochę sie to wszystko za bardzo idealizuje.

[kobraluca]

agaoki napisała:



> proszę mi nie pisac, że takie jak ja nie powinny mieć
dzieci

Agaoki, takie jak ty wlasnie powinny miec dzieci,
wlasnie po to, by przekonac sie jak bardzo sie myla.
Jak bedziesz w ciazy i poczujesz ruchy dziecka nie
pomyslisz o nim "obcy", zapewniam cie, bedziesz
wniebowzieta, bo oto nareszcie poczujesz sie matka i
zdasz sobie sprawe z tego, ze ta kochana istotka to
czesc ciebie, ty dajesz jej zycie i nie bedziesz mogla
doczekac sie momentu, w ktorym nareszcie bedziesz mogla
to malenstwo przytulic i stac sie karmiaca samica:)

Moze po prostu jeszcze nie jestes gotowa na ciaze...

[izabellaz1]

kobraluca napisała:

> Jak bedziesz w ciazy i poczujesz ruchy dziecka nie
> pomyslisz o nim "obcy", zapewniam cie, bedziesz
> wniebowzieta, bo oto nareszcie poczujesz sie matka

E tam. Zależy od egzemplarza:)
Do momentu kiedy położyli mi córę na brzuchu nie docierało do mnie, że jestem
mamą. Jak córa była w brzuchu to zawsze zastanawiałam się czy to dzieje się
naprawdę???:)

[kobraluca]

masz racje, duzo zalezy od egzemplarza,ale nie wierze w to ze kobieta,
ktora jest gotowa by zostac matka i tego pragnie , bedzie czula sie
jakby obcego w sobie nosila. Wyglada na to,ze agaoki nie jest gotowa

[izabellaz1]

kobraluca napisała:

> masz racje, duzo zalezy od egzemplarza,ale nie wierze w to ze kobieta,
> ktora jest gotowa by zostac matka i tego pragnie , bedzie czula sie
> jakby obcego w sobie nosila. Wyglada na to,ze agaoki nie jest gotowa

No może porównanie do obcego faktycznie wypadło niefortunnie ale nie wiem czy
nie chodziło właśnie o takie uczucie, że nosisz w sobie jakiś odrębny organizm,,
że trudno w to uwierzyć, i że on kiedyś się wydostanie:)
Ja tak trochę czułam. Dzidzia była zaplanowana i w ogóle a ja nosząc córę w
sobie cały czas nie mogłam uwierzyć, że jest, że jest moja, że jest we mnie:)

[rosa_de_vratislavia]

izabellaz1 napisała:

> kobraluca napisała:
>
> > Jak bedziesz w ciazy i poczujesz ruchy dziecka nie
> > pomyslisz o nim "obcy", zapewniam cie, bedziesz
> > wniebowzieta, bo oto nareszcie poczujesz sie matka.

E tam...porodu się nie mogłam doczekać,żeby zobaczyć wreszcie
dzieci...ale matką zostałam PO porodzie. Co do ruchów, to zawsze się
z nich cieszyłam, bo świadczyły o tym,że wszystko OK z ciążą.
>
> E tam. Zależy od egzemplarza:)
> Do momentu kiedy położyli mi córę na brzuchu nie docierało do
mnie, że jestem
> mamą. Jak córa była w brzuchu to zawsze zastanawiałam się czy to
dzieje się
> naprawdę???:)
>
>

[rosa_de_vratislavia]

agaoki napisała:

!
> poród akurat w tym wszystkim najmniej mnie przeraża. bardziej sama
ciąża, a już
> najbardziej chwile po porodzie, wszelkie zmiany w wyglądzie,
karmienie piersią
> i ograniczenie sie do bycia samicą. nie matką, tylko samicą
właśnie.

Chyba przeintelektualizowałaś temat:)
Za dużo myślisz...dziewiętnastowieczni lekarze mówili,że kobiet nie
należy kształcić, bo od wysiłku umysłowego wysychają im macice i są
bezpłodne (serio!)
Co do samiczości...nie odczułam tak tego. Dziecko każe Ci ruszać
zwojami mózgowymi od chwili pordu i hmmm...jest od początku
interesującym zjawiskiem, nie workiem, który jedną stroną przyjmuje
a drugą wydala. Naprawdę.
Pamiętam pierwszą noc po porodzie. Poznawałyśmy się z córką - obie
niezwykle skupione na sobie wzajemnie. Obie nie spałyśmy. Pamiętam
jej uważny (tak, taki skupiony na mnie) wzrok, jej drobne i szczupłe
dłonie - obie się b. intensywnie dotykałyśmy.
W ogóle male dziecko wymaga intelektualnej gotowości, elastyczności,
otwarcia.
Kwestie karmienia i ulewania to sprawy techniczne. Od tego kobiecie
nie ubywa mózgu. Najwięcej czytałam własnie pierwsze parę tygodni po
porodzie. Nigdy nie byłam tak na bieżąco z publicystyką polityczną i
kulturalną, nowosciami wydawniczymi;D

[izabellaz1]

Nie ma się czego bać choć rozumiem Cię:)

Gdybym ja się tyle zastanawiała nad porodem przed porodem to też miałabym
schizy. Po prostu myślałam o tym jak o kroku który trzeba zrobić do przodu, żeby
pójść dalej:)

[rosa_de_vratislavia]

dita.von.teese napisała:

> noo, noo...ale nic nie poradze na to, ze naprawde zrobilo mi sie
slabo po
> ujrzeniu tego zdjecia. Operacja przy znieczuleniu, porod sn, czy
cesarka,
> whatever, ja juz biala na sama mysl,

Cesarkę robi się dośc szybko i nie pozwalają ciężarnej zaglądać w
pole operacyjne. Nie wieszają lustra nad stołem operacyjnym.
Spokojnie.

[mini_kks]

Niesamowite... Chyba na długo pozostanie w mojej pamięci.

[qurde1]

Wygląda tak, jakby maluch uspokajał chirurga:
"spokojnie, uda nam sie.."
Takie było pierwsze, drugie wra. bardzo ciepła fotka.

[dita.von.teese]

chcialabym to tak odbierac..
mnie natomiast b.pozytywnie utkwil w pamieci do dzis fragment z jednego programu
na Planete, b.ciekawego z reszta, o badaniach n.t.wplywu muzyki na plod. Na
koniec byla klasyczna scenka, kiedy matce klada na brzuch po porodzie dziecko, a
ono wpatruje sie w nia tymi swoimi granatowymi oczkami, zupelnie jak kosmita
zdziwionymi, niewinnymi,to bylo niesamowite, cos co rosa_de_vratislavia gdzies
tu opisala wczesniej.
jednak co do zdjecia tutaj, wole je wymazac z pamieci- chodzi o czysto
fizjologiczna, anatomiczna strone. Pozdrawiam wszystkie panikary

[sabriel]

Kurde, chyba jakaś mało wrażliwa jestem bo te zdjęcie nie robi na mnie wielkiego
wrażenia.Ciążo fobii nie mam, ale nie kojarzy mi się ona z czymś przyjemnym,
podobnie jak poród.Ból, nie najlepsze samopoczucie fizyczne,zmiany w wyglądzie
często trudne do zaakceptowania. Oczywiście powstaje nowe życie, bla bla,ale nie
rozpatruje tego w kategorii jakiegoś cudu.Po prostu tak to wymyśliła natura i
tak jest.
Instynkt macierzyński jest u mnie słabo wykształcony,nie pieje z zachwytu na
widok dziecka.
Nie jest to wiodący trend (baby boom w tej chwili mamy), ale mam nadzieje że
linczu z tego powodu na mojej osobie nie będzie.

[dita.von.teese]

Nie zauwazylam, by na FK byl jakis przymus gruchania i cwierkania nad dziecmi:)
i dobrze. Nie ma tez na szczescie obowiazku rozmnazania sie;) Sama mam jeszcze
mieszane uczucia w tej kwestii, narazie wiecej jest strachu, ale czuje ze kiedys
kielkujacy instynkt zwyciezy.

[rosa_de_vratislavia]

sabriel napisała:

> Kurde, chyba jakaś mało wrażliwa jestem bo te zdjęcie nie robi na
mnie wielkiego wrażenia.

Na mnie też. Zwłaszcza,że to zaciskanie to odruch bezwarunkowy u
płodów i małych dzieci.

> Instynkt macierzyński jest u mnie słabo wykształcony,nie pieje z
zachwytu na widok dziecka.

To akurat normalne. Też nigdy nie pieję i nie piałam, nie rozczulam
się i nie rozczulałam widokiem niemowląt i pyzatych dwulatków.
Rozczulają mnie WYŁĄCZNIE moje dzieci. Reszta mnie nieco drażni.
Moja mama powiedziała mi ostatnio (ma 56 lat), że zaczęły się jej po
raz pierwszy podobać małe dzieci i zagląda do wózków.

>mam nadzieje że
> linczu z tego powodu na mojej osobie nie będzie.

Akurat...masz nadzieję,że się zrobi awantura,a Ty wyjdziesz na silną
indywidualistkę, co to się trendom nie kłania.

[disa]

urocze :]

[lilith.b]

no to jeśli dobrze naliczyłam jest nas 4, które panicznie boją się ciąży...
Ja nie boję się igieł, ani krwi, nie obchodzi mnie moje ciało na tyle, bym się
przejmowała tym że utyję i mogę wyglądać jak potwór. Po prostu boję się tego
bólu,który może trwać godzinami, a słowo cesarka już teraz mnie słabi.
Instynkt niby się powoli przebija...ale za chwilę przychodzi myśl o porodzie i
jedno głośne NIE!! przechodzi mi przez myśli..
Skąd mi się to wzięło? Mama mówiła, że jak mnie rodziła to myślała, że umiera :D
rodziła chyba 20 godzin i może zakodowały mi się w głowie moje pierwsze
przeżycia związane z przyjściem na świat? :D

[kamyk-zielony]

Czy ja wiem, czy strach przed porodem to od razu fobia? Każda normalna kobieta nie będąca jeszcze mamą, która ma jakie takie pojęcie o porodzie powinna się go choć trochę obawiać. Ja się bałam więcej niż bardzo, co nie przeszkodziło mi, po znalezieniu właściwego partnera, w urodzeniu dziecka. I wiem też z autopsji, jak i z rozmów z koleżankami, które to wydarzenie mają już za sobą, że ten lęk ustępuje w ciąży, zmienia się w oczekiwanie i ciekawość.

[spragnienie]

Piekna fotka...