matka a córka

[monika.t.]

Dotyczy to ciekawych a jakże !!! zdjęć na okres wigilii. Prezentujecie tutaj
coś miłego. Ale niestety często jest inaczej. Matka a córka = konflikt? a tak.
Mogę to stwierdzić na własnym przykładzie. Od trzech lat bez mała mieszkam
sama. A spowodowane jest to nie tyla róznicą zdań co faktem, że moja mama nie
umie się pogodzić z tym, ze ma dorosła córkę. Przykład - obecni znajomi
niestety ale nie wiedzą,że ma córke - po prostu ma tylko syna o którym wspomni
czasami.
Dlatego też widząc i czesto oglądajac obrazki "jak z bajki" często unikam
dlaszego ich ogladania lub tez uciekam w inny temat. Radą na ten ból jest dla
mnie pracoholizm z wyboru.

[Gość: Tulka]

Hei Moniko!
Przykro mi bylo czytac twoj list. Wigilia, swieta, Nowy Rok "robia cos z nami",
odkrywaja te strony ktore pragniemy reszte roku dobrze przykryc. Nie wiem czym
podyktowsany jest twoj konflikt z mama, ale w pewien sposob rozumiem cie. Ja
ZAWSZE bylam ta "DOBRA" corka, ZAWSZE taka jaka moja mama sobie zyczyla. MOJE
ZYCIE zylam pod przykrywka i w ukryciu popelnialam takie straszne "GRZECHY" jak
zapalenie papierosa, czy seks z chopakiem. Do dzisiaj nie potrafie sie do niej
otworzyc w sprawach intymnych i prywatnych. Jestesmy blisko ALE ja ZAWSZE
UWAZAM nato aby nie przekroczyc granicy "DOBREJ CORKI". Dlatego podziwiam cie
ktora mieszkasz sama, i w pewien sposob znalazlas sile podkreslic SIEBIE SAMA.
Mysle ze z czasem twoja relacja manma-ty "zmieknie". Moze ona zrozumie ze
krzywdzi cie swoim otraceniem. Moze twoj brat stanie po twojej stronie i
otworzy jej oczy. Moze??!! Mimo wszystko "kapelusz z glowy", jak to tutaj
mowia, przed TOBA ktora miala sile walczyc o WLASNE "JA". Ja wiem jak to
ciezko!

Buzka