zakochałam się w....Co robić..?:(

[jk-85]

Na początek się przywitam, bo do tej pory wyłącznie byłam biernym uczestnikiem
forum.Dzień dobry:)

A teraz już będzie standardowo, czyli o tym co mnie gryzie...:

Otóż historia stara jak świat- chyba zakochałam się w swoim przyjacielu. Co
ciekawe, zanim zostaliśmy przyjaciółmi przeszliśmy krótki etap wzajemnej
"nienawiści" (choć to zdecydowanie za mocne słowo, w każdym razie miło przez
pewien czas nie było).
Ale od jakiegoś czasu sielanka, czasem nocuję u niego w domu, możemy gadać bez
końca, świetni czujemy się w swoim towarzystwie, często razem wychodzimy.
On nie ma teraz dziewczyny, ale jest raczej mężczyzną z kategorii ujmujących,
więc co i rusz opowiada mi jakieś historie "o miłosnych podbojach".
A jak jesteśmy na imprezie- pokazuje dziewczyny które mu się podobają itd, w
razie niepowodzeń- zwierza ze wszystkich problemów (w głowie myślę: jak można
krzywdzić takiego cudownego chłopaka, ja w życiu bym tak z Tobą nie
postąpiła), a ja pocieszam.
I było super, ale od jakiegoś czasu chyba jestem zazdrosna. I chciałabym, żeby
to mnie objął inaczej niż po przyjacielsku, żeby to na mnie spojrzał "z
pożądaniem".
Jaką proponujecie strategię?
1)Zachowanie przyjaźni (=nieujawnianie uczuć)
2)Gra w otwarte karty?
Czy w sytuacji nr 2 jest szansa, że przyjaciela się nie straci..?
Z góry dziękuję za rady,
Pozdrawiam
jk

[2szarozielone]

Ja już o tym pisałam chyba ze dwa razy... Miałam baaaaardzo podobnie, łącznie z
tym zwierzaniem się z miłosnych podbojów ;) Zagrałam w otwarte karty, dostałam
kosza. Wyjaśniłam, że mi bardzo zależy na naszej przyjaźni, żeby się nie
wycofywał, żebyśmy mogli rozmawiać szczerze, jak dotąd. Zrozumiał. I był
cholernie cierpliwy i wyrozumiały, bo ja jeszcze przez jakiś czas miałam
chwilowe odpały i go atakowałam... Bo parę miesięcy mi zakochanie przejść nie
chciało. Ale przeszło - i teraz jest jak dawniej. Łatwo nie było, ale było warto.

[jk-85]

dziękuję:)!
czyli jednak możliwa opcja nr 2+1;)
A czy w ogóle w chodzi w grą taka sytuacja, że on myśli dokładnie tak samo, tzn.
co ja będę do przyjaciółki startował? (tym bardziej, że nie raz mu się dostaje
za to jak postępuje, z kobietami czasem też).
Czy raczej gdybym go "kręciła" to wiedziałby dobrze co zrobić?

[2szarozielone]

To zależy od człowieka... Chyba nie ma reguł. Ja przecież też się do uczucia nie
przyznawałam ponad pół roku. I w tym czasie gadałam z nim o jakichś innych
facetach, żartowałam, on sie zupełnie nie spodziewał uczuć z mojej strony. Więc
jest jakaś szansa, że facet ma podobne podejście.

Ja wyłożyłam karty na stół, bo stwierdziłam, że się zwyczajnie wykończę, nie
wiedząc na czym stoję.

[jk-85]

ja chyba jeszcze aż tak "nie wpadłam", ale widzę wyraźną zmianę w swoim
zachowaniu. jak mi opowiada o swoich "przygodach", albo krótkich zwykle
związkach (bo zawsze coś się nie udaje...), to dostaję szału,i nieskromnie w
myślach dodaję: chłopie, czemu tak daleko szukasz, skoro mógłbyś mieć wiele "na
miejscu";) (skrót myślowy, mam nadzieję, że jasny).

inna sprawa, że ja wcale nie wiem czy by to wyszło, ale spróbować bym chciała.

no i wkurza mnie- bo choć mówi, że jestem najwspanialszą osobą na świecie, nie
dostrzega mnie jako kobiety i czasem czuję się przy nim jak, nie przymierzając,
pasztet (skoro tak intensywnie musi oglądać się za innymi....).Ech, faceci;)

[jk-85]

a może mu list napiszę...?
Nie wyobrażam sobie, że powiem to w 4 oczy...!
2Szarozielone,jak u Ciebie przebiegała rozmowa..?

[2szarozielone]

Ciężko... umówiliśmy się w knajpie w 4 oczy i ja chyba przez godzinę i ponad 2
piwa nie potrafiłam z siebie wykrztusić o co chodzi. Jak wykrztusiłam, to prawie
spadł z krzesła - ale potem już było ok. Ja akurat wiedziałam, że on jest dobry,
wrażliwy chłopaki postara się pomóc i zrozumieć.

Ostrzegam tylko, że jeśli nie wyjdzie - to utrzymanie przyjacielskich stosunków
będzie wymagało dużego samozaparcia... z Twojej strony. Ja na przykład
wiedziałam, że jak on mi przestanie pewne rzeczy mówić, żebym nie była
zazdrosna, nie cierpiała, czy cokolwiek - to z przyjaźni wiele nie zostanie. I
nauczyłam się wyłączać zazdrość... i dalej gadaliśmy o jego sprawach sercowych.
I rozmawiamy dalej :)

[alunia78]

jak chcesz mieć przyjaciela ale nie okazuj mu uczuć bo wasza przyjaźń runie w
gruzach jest między wami ok dlatego że traktuje cię jak przyjaciółke a nie jak
dziewczynę którą kocha.

[jk-85]

alu, czyli wykluczasz sytuację, że on np.może czuć coś więcej, ale SKORO
jesteśmy przyjaciółmi, to nie będzie się wyrywał...? (analogicznie jak u mnie...?)

[2szarozielone]

Dobra - inna historia. W liceum miałam kumpla. Ciągnęło mnie do niego, był mi
bliski, dawałam mu sygnały tej narastającej sympatii. A on nic. Po dwóch latach
w końcu jakoś się zgadaliśmy i zeszliśmy - głównie za moją sprawą. Okazało się,
że przez dwa lata się we mnie kochał beznadziejnie i totalnie i... bał się
zadziałać, bo nie sądził, że mogę to odwzajemniać. Byliśmy ze sobą ponad trzy
lata potem... i to ciagle bardzo ważny Ktoś w moim życiu.

[animka25]

Chcesz powiedziec, że byliście razem 3 lata, a teraz umiecie
utrzymywac nadal przyjacielskie kontakty? I nie przeszkadza to
Waszym partnerom?
Ja mogłabym miec z nim normalny kontakt, bo ja nie kochałam, ale
kontaktując się z nim sprawiam, ze stale myśli o mnie, a on nie
łatwo się zakochuje, ja nie chce mu przeszkadzac w znalezieniu
miłości.
Mój partner wogóle nie akceptuje naszych kontaktów.

[2szarozielone]

Ja się z nim rozstałam - i przez prawie dwa lata mieliśmy przerwę w kontaktach.
Ale je wznowiliśmy - i się przyjaźnimy. To znaczy widzimy się rzadko, ale za to
wtedy możemy rozmawiać o wszystkim, godzinami, w niekytórych sprawach tylko do
siebie nawzajem możemy się zwrócić. On ma dziewczynę od dłuższego czasu, dopiero
niedawno się poznałyśmy. Była zazdrosna, ale po spotkaniu jej przeszło. Bo łączy
nas przyjaźń i spora doza sentymentu, ale nie chcemy do siebie wracać. I chyba
po nas widać, że to raczej zdrowy układ... A dziewczyna mądra i rozsądna, to
scen nie robi ;)

Myślę, że każdy mój facet stawiając mi ultimatum "on albo ja" - przegrałby. Bo
braku zaufania nie zniesę i prób niszczenia przyjaźni, która jest dla mnie ważna
- też nie.

[animka25]

Ja jestem w podobnej sytuacji, ale po tej drugiej stronie. To we
mnie zakochał się mój przyjaciel. Tak jak pisałaś, zawsze zwierzałam
mu się ze swoich problemów, także z partnerem i... stało się.
Kiedy byłam sama i dowiedziałam się o jego uczuciach spojrzałam na
niego inaczej i postanowiliśmy spróbowac. Niestety nic z tego nie
wyszło, ja nie poczułam do niego nic więcej poza przyjaźnią, mało
tego - wrociłam do byłego raniąc bardzo przyjaciela.

Teraz on przeżywa naprawde ciężkie chwile, choc minęło już trochę
czasu. Każdy nasz kontakt jest dla niego bardzo bolesny (zaczął
robic już naprawdę poważne plany związane ze mną), a ja jestem
strasznie rozdarta i cierpię z jego powodu.

Kilka razy próbowaliśmy potem zerwac kontakt, ale nigdy całkowicie
się to nie udało. To doprowadziło także do zgrzytów w moim związku,
ponieważ mój partner nie umie zaakceptowac zakochanego we mnie i
wiecznie obecnego w moim życiu przyjaciela. Prosił mnie o całkowite
zerwanie kontaktu.

Od przyjaciela dostałam deklarację, że i tak zawsze bedzie mnie
kochał, nie konttaktujemy się już ze sobą od kilku tygodni. Oboje
żałujemy, ze tak to sie potoczyło.

[jk-85]

och, no to strasznie smutna historia.
w naszym przypadku jest o tyle dobrze, że żadne z nas nie jest w związku...więc
może warto zaryzykować...?
Rany, nie wiem, choć historie 2szarozielonych:) napawają chyba optymizmem!

[jk-85]

ach, i jeszcze najgorsze jest to, że nawet nie mam o tym z kim pogadać...:(
Nie chcę po raz kolejny zawracać głowy przyjaciółkom swoimi niewłaściwie
lokowanymi uczuciami (zawsze tak jest, zawsze!), a przyjaciel- wiadomo.
Dlatego bardzo dziękuję za wszystkie posty- podnoszą mnie trochę na duchu...!

[mahadeva]

nie filozofowac - tylko dzialac! :)
relacje sa przerozne - czasem mozna staracic przyjaciela, czasem
nie...
jesli jest miedzy wami potencjal milosci to bedzie dobrze, jesli nie
ma - to nie ma i juz

[jk-85]

ha, piszesz jakbyś nie była kobietą (a jeśli dobrze kojarzę, to jesteś?:))

Moja pokrętna babska logika widzi to tak:
jeśli jest potencjał miłości (czyli i z mojej i z jego) to prędzej czy później
on by zadziałał (wiem, że to fatalne założenie, że ruch należy do faceta, ale
cóż ja poradzę, że tak mam!).

skoro nic się nie dzieje (kontynuacja błędnego założenia) to znaczy, że owego
potencjału nie ma, i nie warto się wygłupiać, i psuć to co udało nam się do tej
pory zbudować.
Strasznie by mi było żal tej znajomości!

[mahadeva]

nie wiem, ja sie zakochuje od pierwszego wejrzenia, wiec nie miewam
takich problemow jak Ty - i jelsi kocham, to jest 100 razy
wazniejsze niz przyjazn...

[cala_w_kwiatkach]

bierz go, sa fajne zwiazki zaczynajace sie od przyjazni, byle byla
intymnosc i namietnosc miedzy wami; intmynosc na pewno jest, a nad
namietnoscia mozna popracowac;)

[jk-85]

czy to nie jest tak, że jak Cię ktoś nie kręci, to cię nie kręci..?

[bruiser_from_hell]

zDjĆ mJkY,vYpĄć DpE