Taka mysl

[pawel1940]

Zastanawialem sie ostatnio, czy istnieje taka zaleznosc, choc jako generalna
tendencja uwzgledniajaca wyjatki, ze czlowiek przechodzi pewna droge
odnajdywania sie w zwiazkach, patrzenia na zwiazki, ktorej elementem na pewnym
etapie jest docieranie do znacznego splycania relacji, podsycania pierwiastka
hedonizmu, zapatrywania sie na zwiazek bardziej chwilowo niz dlugoterminowo?

Patrze bowiem wokol. I co widze? Okres nastoletni, najczesciej sprzyja
zwiazkom nieco dluzszym, gdzie zwykle pierwsze skrzypce gra uczucie, pozniej
lozko. Ale w ktoryms momencie te zwiazki sie koncza. Tak juz jest, dozgonnie
szczesliwy pierwszy zwiazek to przypadek co najmniej 1:10 000. Rozstania
bywaja tu dosc dramatyczne, ale w koncu znajduje sie ktos nowy. Najczesciej
znow jest to cos dluzszego, choc juz niekoniecznie. Po pewnym czasie znow
upadek. W koncu w ktoryms momencie czlowiek dochodzi do takiego momentu, w
ktorym juz podswiadomie chroni sie przed dluzszymi zwiazkami. Poznaje, plytko,
na chwile, juz na tym etapie zwykle lozko dla samego lozka nie jest problemem.

I teraz zastanawiam sie wlasnie, czemu do cholery kobiety jakie ostatnio sa
wokol mnie sa w tym etapie ostatnim. Gdzie latwiej jest jakas poderwac na
chwile, ale po pewnych juz doswiadczeniach z przeszlosci nie jest latwo
stworzyc trwalszy zwiazek. To moze troche tak, ze w czasach mlodosci czlowiek
jest jeszcze strasznie plastyczny i latwo sie dopasoawc do partnera. A pozniej
kazdy stanowi coraz wieksze indywiduum i dopasowac sie trudniej. Ale tez jakos
tak wszyscy juz pozniej zaczynaja przebierac w partnerach... Nei ten to
nastepny... Sam sie na tym lapie. Ale czy w ten sposob nie umknie cos cennego?
Czy przebieranie zamiast jednak pewnej elastycznosci to dobra metoda na
osiagniecie sukcesu? Statystycznie trudno, aby przebierajac dwie osoby trafily
na siebie idealnie w tym samym momencie. Jest jeszcze metoda na "wszystko
jedno", "byle byl jakis partner". I jak sie znajdzie lepszy to zmienimy. Ten
temat pomine.

No wlasnie. Widzicie jakies takie zaleznosci, ze z czasem kolejne proby sa
jakby coraz bardziej bez wyrazu? Niby sercucho bije za kazdym razem, ale juz
taki wewnetrzny dystans jest coraz wiekszy. I latwiej to wykoleic. A moze
wprost przeciwnie? Zaangazowanie nie zmniejsza sie wraz z tzw. doswiadczeniem,
a jedynie podlega ewentualnym fluktuacjom na przestrzeni czasu? I czy jest
taka zaleznosc, ze po poprzednim zwiazku jest jakas taka wieksza chwilowa chec
na cieszenie sie tym co nowe? (nie myslic z jakimis przygodami lozkowymi -
kwestia indywidualna).

A moze to tylko ja na takim etapie jestem i w okolicach 40 bedzie juz tylko
rozpaczliwe poszukiwanie czegos dlugoterminowego? ;P

No dobra, na filozowanie mnie dzis wzielo :P

[pawel1940]

PS. Zapomnialem na koncu napisac dobranoc ;-). Poczytam jutro.

[cheekymonkey]

> No dobra, na filozowanie mnie dzis wzielo :P

No, wzięło Cię. Zaplątałam się gdzieś po drodze. Nie ta godzina i nie ten stan
świadomości chyba ;)

[wesoly.penetrator]

cheekymonkey napisała:

> Zaplątałam się gdzieś po drodze. Nie ta godzina i nie ten stan
> świadomości chyba ;)

za dużo alkoholu znaczy się? :)

[cheekymonkey]

tak troszeczkę
i za dużo dziwnych myśli

[avital84]

Ja do tego wrócę. Obiecuję, ale póki co nie jestem w stanie ogarnąć tak długiego
tekstu. <wykończona>

[a.part]

oj Pawle cóż za refleksje po nocy :)
> Patrze bowiem wokol. I co widze? Okres nastoletni, najczesciej sprzyja
zwiazkom nieco dluzszym, gdzie zwykle pierwsze skrzypce gra uczucie, pozniej
lozko. Ale w ktoryms momencie te zwiazki sie koncza. Tak juz jest, dozgonnie
szczesliwy pierwszy zwiazek to przypadek co najmniej 1:10 000. Rozstania bywaja
tu dosc dramatyczne, ale w koncu znajduje sie ktos nowy. Najczesciej znow jest
to cos dluzszego, choc juz niekoniecznie. Po pewnym czasie znow upadek. W koncu
w ktoryms momencie czlowiek dochodzi do takiego momentu, w ktorym juz
podswiadomie chroni sie przed dluzszymi zwiazkami. Poznaje, plytko, na chwile,
juz na tym etapie zwykle lozko dla samego lozka nie jest problemem.

bo to jest tak, że człowiek uczy się na błędach i jak po pierwszy drugim razie
się przejedzie zainwestowawszy w związek całe swe uczucie to na przyszłość jest
ostrożniejszy co owocuje również mniejszym zaufaniem, zaangażowaniem itp

> I teraz zastanawiam sie wlasnie, czemu do cholery kobiety jakie ostatnio sa
wokol mnie sa w tym etapie ostatnim.

a tego to ja nie wiem :) ich popytaj :)

na więcej nie mam dziś siły :)))

[widokzmarsa]

w okolicach czterdziestki to się szuka młodych fajnych lasek z dobrym ciałem i
ochotą na wszystkie wariactwa. Długoterminowych to się szuka wcześniej lub
później. W okolicach 40 ki już wiesz. Tak jak ta ryba z piosenki co ją śpiewali
w Arizona Dream. Słowa są dostępne w necie.

[mahadeva]

nie wiem, mnie to po prostu osttanio nikt, w kim sie zakocham, po
porstu nie chce, wiec nie ma wyboru - to musi byc krotkie

[eluch_a]

Zaangażowanie się zmniejsza :) Z jednej strony mam coraz twardszy
tyłek i serducho i już nie tak łatwo mnie skrzywdzić - to akurat
dobrze. Z drugiej strony mam "latków", ile mam - chyba zbyt mało,
żeby mówić o wielkim doświadczeniu - a mimo to dałam sobie spokój z
facetami. Wiecie... ja się chyba do tego zwyczajnie nie nadaję i mam
dość. Ja swoją wielką miłość już miałam, przeszła mi, teraz
postanowiłam zostać cynikiem i ironistą. Chyba nie chcę się w ogóle
zakochiwać, bo jak jest super, to znaczy, że się spieprzy, "nic nie
może przecież wiecznie trwać", a ja nie czuję się na siłach
przechodzić jeszcze raz przez wszystkie ryki, fochy i nie mam ochoty
maltretować moich kochanych przyjaciół, którzy mnie już raz
wyciągali za uszy z deprechy.
Niby są jacyś faceci: przystojny sąsiad, fajny doktorant, Pirat z
Karaibów, z którym jeżdżę tramwajem czy pan, który mnie
oblał "Kubusiem" w pociągu i w rewanżu zaprasza na kawę... Ale idę
na tę kawę i włącza mi się czerwone światełko "tylko się nie
zakochaj".
Teraz jestem sama, bo chcę być sama. Nigdy więcej nie powiem nikomu,
że go kocham, dopóki nie usłyszę tego od niego. Boję się. Ciągle
jeszcze widzę moją wielką miłość w każdym tramwaju, który mnie mija -
jak w piosence Myslovitz :)

[kitek_maly]

Ja swoją wielką miłość już miałam, przeszła mi, teraz
> postanowiłam zostać cynikiem i ironistą. Chyba nie chcę się w
ogóle
> zakochiwać,

:-)
Ciekawa jestem, ile jeszcze razy będziesz takie postanowienie robić.
Ja już co najmniej kilka razy takie próby podejmowałam. :-))

[eluch_a]

Wiesz co, to nie jest postanowienie... To jest stan faktyczny. Mam
zgagę po M. i nie przyswajam kolejnego zauroczenia. Może kiedyś
przejdzie :) ale i tak będę po kilkakroć myśleć, czy to warto :)

[kitek_maly]

> Wiesz co, to nie jest postanowienie... To jest stan faktyczny. Mam
> zgagę po M. i nie przyswajam kolejnego zauroczenia.

Jak spotkasz wartościowego chłopaka, to przejdzie jak ręką odjął. ;-)

[eluch_a]

Where is he? Ten wartościowy? Nie ma! Ot co...

[eluch_a]

A jeszcze taka głupia jestem... Bo nie mam żadnych zdjęć M.,
natomiast M. jest bardzo podobny do Ville Valo (tylko Ville jest
ładniejszy, bo M. ma twarz bardziej pociągłą, taką szkieletowatą) i
se włączam teledyski HIMa i Villeczka i się nakręcam :)

[mahadeva]

przez jakis czas to ok, szczegolnie, ze sie nasycilas miloscia, ja
tez, ale potem lata mijaja i czlowiek sie po prostu nudzi, nie ma co
robic w weekendy, nie ma co robic po pracy, ciezko znalezc
kochankow, to sie zaczyna znow myslec o zwaizku, ja juz nawet
wybaczylam panu, ktory mnie obrazil, bo umeiram z nudow :)

[eluch_a]

Jemu? Wybaczyć? Never!

[kitek_maly]

Ojej, ale długa wyszła Ci ta myśl. ;-)

czy istnieje taka zaleznosc
> zapatrywania sie na zwiazek bardziej chwilowo niz dlugoterminowo?

Mogę wypowiedzieć się za siebie - takiej tendencji u siebie nie
zaobserwowałam.

Zgodzę się z tym, że im większe doświadczenie tym trudniej jest
znaleźć kogoś, kto jako kolejny będzie odpowiadał. Chyba po prostu
stawiam poprzeczkę za każdy razem nieco wyżej. Ale to też dlatego,
że nie zwykłam angażować się w związek z kimś, w kim mi coś nie gra
lub taki, do którego musiałabym się przekonywać. Albo chcę albo
nie. :-)

Ale tez jakos
> tak wszyscy juz pozniej zaczynaja przebierac w partnerach... Nei
ten to
> nastepny... Sam sie na tym lapie. Ale czy w ten sposob nie umknie
cos cennego?

Dobre pytanie... Tego nigdy się nie dowiemy. :-)
Ja z kolei mam przemyślenia chyba wpisujące się w poruszone przez
Ciebie rozważania. Otóż uważam, że zwykle trzeba mieć za sobą co
najmniej 2-3 związki, żeby wiedzieć czego tak naprawdę się oczekuje.
To nie tylko kwestia tego na jakich partnerów się trafi, ale też
etapu życia, w którym to nastąpiło. I właśnie w związku z tym tak
sobie myślę, że może ja i ex bylibyśmy o niebo bardziej zgraną parą,
gdybyśmy zakochali się w sobie teraz a nie kilka lat temu?.. Bo
generalnie był to ktoś, kto idealnie wpasowywał się w moje
oczekiwania, ale jednak coś tam nie zagrało. Może gdybyśmy się
spotkali teraz, to byłoby inaczej. :-) Po prostu czasem mam wrażenie
(a może raczej miałam, bo w zasadzie nie zaprzątam już sobie tym
głowy), że poznaliśmy się za szybko. :-)

Branoc.

[wesoly.penetrator]

kitek_maly napisała:

> Otóż uważam, że zwykle trzeba mieć za sobą co
> najmniej 2-3 związki, żeby wiedzieć czego tak naprawdę się
> oczekuje.

A jeśli z każdym rozstaniem będzie się wiązać żal i smutek? Myślisz, że każdy
będzie w stanie z tym sobie poradzić?

[bertrada]

No co ty. Podobno co cię nie zabije to cię wzmocni. ;P

[eluch_a]

Ja jeszcze trochę, a zostanę strongwoman :)

[bertrada]

Witaj w klubie.

[cheekymonkey]

a ja k... kobietą z marmuru w dup.ę jeża

[wesoly.penetrator]

cheekymonkey napisała:

> a ja k... kobietą z marmuru w dup.ę jeża

Zimną i w ciapki? :|

[cheekymonkey]

tak będę zimna jak marmur i nie do przebicia
..i plamy wątrobowe mi powychodzą ;P

[wesoly.penetrator]

cheekymonkey napisała:

> tak będę zimna jak marmur i nie do przebicia

Młot pneumatyczny, grzejniczek. Damy radę ;)

[cheekymonkey]

ech, człowiek chce czasem pozłorzeczyć na czym świat stoi, a tu mu kota ogonem
wykręcą... ;P

[wesoly.penetrator]

Ja żadnych kotom, kotkom, kiciusiom ogonków nie wykręcam. Wypraszam sobie!

[cheekymonkey]

nie kotU tylko kotA ;)

[kitek_maly]

Radzi sobie z tym (różnie, ale jednak) 99,9% ludzi. :-)
Ten ból, żal i smutek też jest potrzebny, mimo, że w początkowej
fazie potwornie wyniszczający. Pozwala później wyraźniej widzieć to
co było i to co właśnie nadchodzi. :-)

[wesoly.penetrator]

Może i racja. Hmmmmm

[kitek_maly]

Jednakże dopuszczam wyjątki - za pierwszym razem też może być strzał
w dziesiątkę. ;-)

[cheekymonkey]

albo strzał w łeb :/

[wesoly.penetrator]

cheekymonkey napisała:

> albo strzał w łeb :/

Bywa tak i tak :P

[kitek_maly]

Nie gadam z Tobą więcej, zboku. :-P

[wesoly.profanator]

Ja zbok? <maślane oczka>

[kitek_maly]

Żadne maślane oczka. :-P
Z trollami nie gadam. :-P

[wesoly.profanator]

<zamyka się w sobie>

[kitek_maly]

A kto ma kluczyk? ;-)

[wesoly.profanator]

Ty masz, ale sprawdź lepiej, czy się nie zagubił :P

[kitek_maly]

Chyba ktoś pod moją nieobecność wymienił zamek, bo nie pasuje. :-]

[wesoly.profanator]

Spróbuj jeszcze raz.

[kitek_maly]

<kurde, gdzie jest ta cholerna dziurka> ;-)

[wesoly.profanator]

Ja tam zawsze trafiam, gdzie trzeba ;)

[kitek_maly]

Ale u Ciebie działa instynkt. :-P
Dobra, mykam spać. ;-)
Branoc.

[wesoly.penetrator]

Instynkt penetratora :P

[kitek_maly]

'Instynkt w celu'. ;-)

[wesoly.penetrator]

Mówiłem, nie pij tyle, ale mnie się nigdy nie słucha.

[kitek_maly]

Ehh chyba już Ci się osoby mieszają. ;-)
Chyba Cheeky miała nie pić. :-P
Ja trzeźwiuteńka.

[wesoly.penetrator]

Jakbyś była, to by Ci się słówka nie mieszały :)

[kitek_maly]

Co najwyżej mogłam się czasem upić. ;-)
<nie ma mnie>

[kitek_maly]

*Miałam na myśli mijający czas. ;-)

[cheekymonkey]

słuszne wyjaśnienie, coby się już słówek nie czepiał ;)

[aquira]

Eeee... Z tego co tu czytam to jestem nadal na etapie pierwszym.
> Ale w ktoryms momencie te zwiazki sie koncza. Tak juz jest, dozgonnie
> szczesliwy pierwszy zwiazek to przypadek co najmniej 1:10 000.
Ojojoj, nie strasz ;) Takie duże te cyferki! Brrr ;)
A nam tak fajnie ze sobą ;P

[2szarozielone]

Ja mam wrażenie, że po prostu po iluś tam doświadczeniach ludziom rosną
wymagania. Wiedzą lepiej, czego potrzebują i czego oczekują. I miłość też
przychodzi trudniej.

Ja od chyba 14 roku życia wiecznie byłam w jakimś związku (takim raczej długim i
poważnym). Jak rok temu posypał się ostatni to tkwię w takim poczuciu, że już
się sensownie nie zakocham i pewnie będę zawsze sama. I źle mi z tą myślą :(

[panileonowa]

Tak sobie myslę, że chyba mozna by zacytowac tu za Frommem, że sedno
tkwi w tym, że obecnie powszechne panuje przekonanie, iż problem
miłości to problem obiektu, a nie problem zdolności.

[pawel1940]

Fajne. Chyba ujmuje to co chcialem wczoraj przekazac. Jesli dzis jeszcze
pamietam co chcialem przekazac ;-).