Z grubej rury

[pajdeczka]

Z czego (albo może z kogo) czerpiecie siłę , kiedy musicie walczyć z życiem?
Co jest Waszym paliwem, motorem czy jak to kto zwie? A może Wasze własne
cechy charakteru wystarczają, by się zmierzyć z problemem? Wymyśliłam ten
wątek, bo sama się nad tym zastanawiam, co sprawia, że w życiu spadam na
cztery łapy, nie będąc do niego przygotowana teoretycznie. I tak sobie
wymyśliłam, że moją siłą jest prawda. Mówienie jej, postępowanie zgodnie z
sumieniem itp. Oczywiście biorę pod uwagę szyderstwa i kpiny, ale te akurat
mam w nosie.

[tutu3000]

...ja sil nabieram dzieki mojej rodzinie,noo i chyba mam jakis instynkt
samazochowawczy czy cos takiego.Przepraszam,ze tak zwiezle,ale obowiazki
wzywaja.pozdr. 8)

[lastka]

A ja tą siłę czerpię od mojego męża, on zawsze tak mnie potrafi ugadać, że
nawet największy problem wydaje się taki tyciusieńki. Potarfi mnie wesprzeć w
trudnych chwilach i pocieszyć.

[vortex]

Jeżeli mam jakiś problem to wystarczy że moje kochanie powie mi że wszystko sie
ułoży i żebym sie nie martwił bo ona mnie kocha to już wszystkie kłopoty
znikają. :) Zaraz po tej myśli wyobraziłem sobie sytuacje że żyję w surowym
komuniźmie itp, wtedy ten tekst by nie przeszedł chyba, wtedy walczyłbym za
wolność i prawde. Tak więc można powiedzieć że dobra wola ukochanej osoby to
już połowa sukcesu, dochodzi jeszcze do tego wolność i prawda. Wtedy jest już
wszystko super (oczywiście mogę o czymś zapomnieć co mam na codzień i nie widze
tego bo nigdy mi nie braknie)

pozdrawiam
vortex

[kaktusowa]

Moi przyjaciele powidają tak.....kaktusowi możesz klody pod nogi rzucać do
woli, ona i tak przejdzie i tylko wióry zostaną. Coś w tym chyba jest. Ja
wyznaję zasadę - dam radę jak nie ja to kto? A skąd czerpię tę siłę? z woli
zycia chyba....

[malen_a]

Ja chyba nie jestem jakas odkrywcza, ale ja swoja sile tez "czerpie" ze sowjego
chlopaka, tzn wiem, ze zawsze mi pomoze, doradzi a nawet jak nie moze nic pomoc
to sama jego obecnosc, pocieszenie bardzo duzo mi daja i motywuja do dalszego
dzialania :-)

[mamaestery]

tak powaznie to zawsze czerpalam sile z wiary,pozawala mi przetrwac i odkladac
noz kiedy chcialam juz skaczyc ze wszystkim nie widzac wyjscia z sytuacji..
tak bylo
a teraz sie pogubilam .. czerpie sile z mojego dziecka..jej przyszlosc jej
zycie i dobro jest dla mnie najwazniejsze,to mnie napedza
pozdrawiam:)

Racja:)

[Gość: jendza]

Prawda to droga i zycie zarazem.
ZNaczy Chrystus.
Znaczy Milosc=Dobro=Piekno=Swiatlo...

To dla mnie Zrodlo energii - w sensie jak najbardziej fizycznym tez...

Pozdrawiam cieplutko
jendza

[remo29]

Dzieciaki to dla mnie elektrownia atomowa. A małżonka szanowna to chłodziwo -
co bym się nie przegrzał :)

[mamalgosia]

z wiary

[fitit]

Ja z życiem nie walczę, to nonsens. Z życia się czerpie, czerpie to,co kto lubi
najbardziej.

[pajdeczka]

fitit napisał:

> Ja z życiem nie walczę, to nonsens. Z życia się czerpie, czerpie to,co kto
lubi
>
> najbardziej.


Nie chodzi o szamotanie się z życiem. "Życie" to jest skrot myślowy, pod którym
kryje się pokonywanie przeciwności, tak należy rozumieć moje pytanie.
To gratuluję postawy roszczeniowej.

[fitit]

pajdeczka napisała:

> fitit napisał:
>
> > Ja z życiem nie walczę, to nonsens. Z życia się czerpie, czerpie to,co kto
>
> lubi
> >
> > najbardziej.
>
>
> Nie chodzi o szamotanie się z życiem. "Życie" to jest skrot myślowy, pod
którym
>
> kryje się pokonywanie przeciwności, tak należy rozumieć moje pytanie.
> To gratuluję postawy roszczeniowej.



> To nie jest postawa roszczeniowa. To umiejętność znajdowania.

[kurczak1976]

Mnie tam jeszcze zycie nie poturbowalo wiec nie wiem skad wezme te sily.
Chwilowo obawiam sie ze bedzie ze mna krucho bo nie nabylam odpornosci. A moze
zycie mi nigdy nie przywali z grubej rury (oby!) a tylko z cienkich rurek ale
czesciej ;o) co by bylo sprawiedliwie.

[aguszak]

Moja siłą jest mąż, rodzina, przyjaciele, ale przede wszystkim jedna zasada:
czyń tak, jakbyś chciała, żeby inni wobec ciebie czynili. W związku z tym
odpada opcja: po trupach...

[matrek]

Dlatego Cie lubie Agus ;-)

[Gość: dora]

ja zawsze mysle : nie dam sie. pokaze chamskim padalcom ze jestem najlepsza i
ze mam ich gdzies. wiec chyba przewrotnie czerpie sile ze zlosci.

[pajdeczka]

Gość portalu: dora napisał(a):

> ja zawsze mysle : nie dam sie. pokaze chamskim padalcom ze jestem najlepsza
i
> ze mam ich gdzies. wiec chyba przewrotnie czerpie sile ze zlosci.


Ciekawe co na to Padalcowa?

[Gość: nowy]

W kupie siła!

Samogwałt daje poczucie siły!!!!

[Gość: Kocisz]

tak, tak Panie i Panowie tylko to może wyratować z głębokiej depresji,
pajdeczka isę zastosowąła i prosze, jakie mamy wynik!!! :)))))

[Gość: nowy]

Zależy kto się w co gwałci ;)))

[pajdeczka]

Gość portalu: nowy napisał(a):

> W kupie siła!


Zależy od konsystencji:)

[piere_dolinsky_paris]

po pierwsze: w nosie to ty masz jedynie gile i farfocle, po drugie: wreszcie
klikamy z domciu, na rachunek mężusia, który lada moment kopnie cię w cztery
litery, wyjąca 40. bez pracy, po trzecie: sentencja, twój życiowy aforyzm "u
mnie co w myżlach to na języku" jest szczytem prostactwa, braku ogłady i
kindersztuby - słyszała ona o czymś takim jak uroki tajemniczości i
nieprzewidywalności kobiecej? o dyplomacji, sztuce prowadzenia dyskusji i
sporów na wysokim poziomie, czego nieodłącznym elementem jest posmak
nieodgadnienia? No, ale skad ktoś taki, jak ty może o tym wiedzieć, co innego
Ktoś taki jak Ja, prawda.

ukłony dla forumek i -wiczów,
p

[habitus]

piere_dolinsky_paris napisał:

> po pierwsze: w nosie to ty masz jedynie gile i farfocle, po drugie: wreszcie
> klikamy z domciu, na rachunek mężusia, który lada moment kopnie cię w cztery
> litery, wyjąca 40. bez pracy, po trzecie: sentencja, twój życiowy aforyzm "u
> mnie co w myżlach to na języku" jest szczytem prostactwa, braku ogłady i
> kindersztuby - słyszała ona o czymś takim jak uroki tajemniczości i
> nieprzewidywalności kobiecej? o dyplomacji, sztuce prowadzenia dyskusji i
> sporów na wysokim poziomie, czego nieodłącznym elementem jest posmak
> nieodgadnienia? No, ale skad ktoś taki, jak ty może o tym wiedzieć, co innego
> Ktoś taki jak Ja, prawda.
>
> ukłony dla forumek i -wiczów,
> p

Za ukłony dziękujemy, nie są potrzebne. Jeśli chodzi o sztukę dyplomacji i
prowadzenia dyskusji to pytanko: czy ty już zapoznałeś się z propedeutyką
reklamowanej przez siebie wiedzy? Wygląda na to, że nie miałeś czasu. Wróć, jak
poczytasz. Podyskutujemy. Wycieczki osobiste, szczególnie na temat wieku
świadczą o kompletnym braku ogłady i logiki. Osoba szydząca z wieku
interlokutora strzela sobie pięknego gola samobójczego. Jeżeli nie planujesz
eutanazji albo samobójstwa to badź pewien, że i ciebie 40tka nie minie :)).
Mężczyźnie w tym wieku mózg obsuwa się w okolice pasa. U ciebie to chyba będą
kolaaaaaana... Gratuluję też wyrozumiałego szefa. Tropienie postów Pajdeczki
zajmuje ci większość czasu przeznaczonego na pracę. Zresztą już sobie z nim o
tym rozmawialiśmy...

Habitus

[pajdeczka]

Niezłą masz sygnaturkę. Ja bym zmieniła na użytek Pierdolińskiego na taką:
"Nie czyń się pawiem, jeśliś skur...." (chodzi mi o tego pawia po przepiciu
oczywiście)

habitus napisała:

> piere_dolinsky_paris napisał:
>
> > po pierwsze: w nosie to ty masz jedynie gile i farfocle, po drugie: wreszc
> ie
> > klikamy z domciu, na rachunek mężusia, który lada moment kopnie cię w czte
> ry
> > litery, wyjąca 40. bez pracy, po trzecie: sentencja, twój życiowy aforyzm
> "u
> > mnie co w myżlach to na języku" jest szczytem prostactwa, braku ogłady i
> > kindersztuby - słyszała ona o czymś takim jak uroki tajemniczości i
> > nieprzewidywalności kobiecej? o dyplomacji, sztuce prowadzenia dyskusji i
> > sporów na wysokim poziomie, czego nieodłącznym elementem jest posmak
> > nieodgadnienia? No, ale skad ktoś taki, jak ty może o tym wiedzieć, co inn
> ego
> > Ktoś taki jak Ja, prawda.
> >
> > ukłony dla forumek i -wiczów,
> > p
>
> Za ukłony dziękujemy, nie są potrzebne. Jeśli chodzi o sztukę dyplomacji i
> prowadzenia dyskusji to pytanko: czy ty już zapoznałeś się z propedeutyką
> reklamowanej przez siebie wiedzy? Wygląda na to, że nie miałeś czasu. Wróć,
jak
>
> poczytasz. Podyskutujemy. Wycieczki osobiste, szczególnie na temat wieku
> świadczą o kompletnym braku ogłady i logiki. Osoba szydząca z wieku
> interlokutora strzela sobie pięknego gola samobójczego. Jeżeli nie planujesz
> eutanazji albo samobójstwa to badź pewien, że i ciebie 40tka nie minie :)).
> Mężczyźnie w tym wieku mózg obsuwa się w okolice pasa. U ciebie to chyba będą
> kolaaaaaana... Gratuluję też wyrozumiałego szefa. Tropienie postów Pajdeczki
> zajmuje ci większość czasu przeznaczonego na pracę. Zresztą już sobie z nim o
> tym rozmawialiśmy...

Poczytajcie wypociny Pier....

[pajdeczka]

dolińskiego. Ale ma facet narąbane pod sufitem! Gdzie się tacy rodzą? Chyba na
Kamczatce.

[Gość: camina]

Jestem raczej typem pechowca, albo po prostu wyolbrzymiam problemy, bo ciągle
muszę się z czymś zmagać, o coś walczyć itd. Im wiecej takich sytuacji tym mam
więcej wiary i cierpliwości, ze się w końcu ułozy, minie. Siłę zdobyłam chyba
dzięki tym doświadczeniom, a mogę nawet powiedzieć- cierpieniu. To uodparnia.

[Gość: piasia]

Jest powiedzenie - co cię nie zabije, to cię wzmocni. I to prawda - przeszłam
już swoje mniejsze i większe tragedie w życiu, i teraz siłę czerpię z
doświadczenia - dałam sobie radę wtedy, a nie dam teraz??? Niemożliwe. Poza tym
są jeszcze pomniejsze "ostoje" - najukochańsza od 20-u lat przyjaciółka,
cudowny psiak, i przyroda wokół, ze sczególnym uwzględnieniem ogrodu, bez
którego żyć bym nie mogła.

Dawno temu byłam w Jugosławii - poznani tam ludzie mówili: gdy jest ci źle i
smutno, gdy masz kłopoty, popatrz na gwiazdy, pomyśl, że są niezmienne od lat,
i zawsze nad tobą. Pomyśl, że kiedyś znajdziesz się wśród nich.

I jeszcze jedno zdanie, cytat z kolegi buddysty - cokolwiek w życiu cię
spotyka, jest potzrebne, to lekcja dla ciebie. Może dopiero za wiele lat
zrozumiesz dlaczego stało się tak a nie inaczej, ale każdy drobiazg jest ważny
w życiu.

pozdrawiam

[atlantis75]

pajdeczka napisała:

> Z czego (albo może z kogo) czerpiecie siłę , kiedy musicie walczyć z życiem?
> Co jest Waszym paliwem, motorem czy jak to kto zwie? A może Wasze własne
> cechy charakteru wystarczają, by się zmierzyć z problemem?


Dobre pytanie. Myślę, że moją siłą w przezwyciężaniu problemów jest wiara, że
będzie dobrze. Nie jest to naiwny optymizm, ale wewnętrzne poczucie, że wszystko
się ułoży. Oczywiście nie samo :) Jestem osobą, która nie boi się konfrontacji i
zawsze się do nich precyzyjnie przygotowuje. Choćby dzisiaj - niezmiernie wkur...
sytuacja w pracy, z której wyszłam obronną ręką, bo potrafiłam pójść do szefa z
pismem (wychodzę z założenia, że zawsze warto mieć wszystko na piśmie) i bronić
swoich racji. Jestem osobą bardzo emocjonalną, która najpierw krzyczy, a potem
zaczyna kalkulować. Moją bronią na problemy jest także kamuflaż. Potrafię z
twarzą pokerzysty rozegrać pewne sytuacje i nie dać po sobie poznać, jak mi
zależy. Nie zawsze udaje mi się być osobą szczerą, czasami wolę pewne sprawy
przemilczeć - przyznaję się, że jest w tym pewna taktyka. Staram się niegdy nie
kłamać, gdy nie chcę powiedzieć prawdy - milczę.

Pozdrawiam :)))

[Gość: Lena]

Jestem typem osoby samodzielnej, samotnie zmagającej się z problemami i
metodycznie dążącej do celu. Zwykle miła, roześmiana otoczona znajomymi,
lubiąca innych i lubiana nie wyglądam na takiego samotnika jakim w
rzeczywistości jestem. A ja o problemach mówię, gdy już muszę, zwykle po
rozwiązaniu problemu i to wtedy gdy on coś zmienił o czym poinformować należy.
Mam wewnętrzne poczucie Opatrzności, która pomaga mi i daje siłę. Nawet gdy coś
dzieje się nie po mojej myśli to mam takie poczucie, że to w efekcie musi być
lepsze i od razu znajduję te dobre strony.
Powodzenia Pajdeczko.

[defanddumb]

ze znajdowania jak największej pięknych detali w otaczającym mnie swiecie

[defanddumb]

jak największej ilości, miało być

[yuna]

pajdeczka napisała:

> Z czego (albo może z kogo) czerpiecie siłę , kiedy musicie walczyć z życiem?

chyba w siebie, przede wszystkim z siebie.
działają wtedy na zmianę dwie metody: racjonalizacji i wypierania.
w przypadkach krańcowych: długie rozmowy z przyjaciółmi. problem muszę wygadać
i przegadać.

> Co jest Waszym paliwem, motorem czy jak to kto zwie? A może Wasze własne
> cechy charakteru wystarczają, by się zmierzyć z problemem?

jest różnie z różnymi problemami. czasem sam charakter nie wystarcza. potrzebni
są inni. czasem problem zostawiam w sobie zakładając samodzielne uporanie się z
nim. ale kiedy nie wychodzi, nie udaje się, kiedy nie mam siły, znowu
przyjaciele.
są jak lustro: w ich obecności nazywanie problemów staje się prostsze.
a przyjaciół jest tylko dwóch. wystarczy.

pozdrawiam ciepło.
nie daj się życiu, pajdeczko.

[anahella]

A moja sila jest niewiadomego pochodzenia. Wiele razy zadawalam sobie to
pytanie i nijak nie moge znalezc odpowiedzi.

[rose2]

to zalezy od sytuacji w zasadzie to nie mam gotowej odpowiedzi...
mysle, ze sila optymizmu bardzo mi pomaga, do tego czerpie energie ze
slonca :o))