Ja chcę mieć dziecko!

[nocnepisanie]

Czy każda kobieta ma taki okres w życiu, ze straaasznie chciałaby mieć
swojego maluszka? Co krok widzę kobiety w ciąży, albo z małymi dziećmi. To
jakaś obsesja? Tak strasznie chciałabym mieć dziecko, że mam
ochotę "zapomnieć" o pigułce. Kiedy mam łyknąć następną, aż mnie skręca...
No, ale przecież nie wkopię swojego mężczyzny w dzieciaka, skoro on go
jeszcze nie chce... Miała któraś z Was kiedyś taki problem?

P.S. Mam 22 lata...

[hehe.he]

a hehe nie chce hehe

[j_u]

O, wlasnie, ide zadac pytanie hehe.

[agnieszka.k.k]

Mając 21-23 lata bardzo chciałam mieć dziecko, ale ... Nie miałam jeszcze
ślubu, razem z moim ówczesnym nażeczonym, obecnie mężem oboje studiowaliśmy,
nie mieliśmy razem gdzie mieszkać, to właśnie wtedy bardzo chciałam mieć
dziecko. Minęły 2 lata, jestem już po ślubie mam swoje mieszkanko i właśnie
znów przychodzi ten moment kiedy bardzo oboje pragniemy dzidziusia. Ale wiem
jedno nie żałuję niczego co do tej pory się zdarzyło. Bo gdyby dziecko było
wcześniej napewno wiele rzeczy uciekłoby bez powrotnie, a teraz ... Z pełną
odpowiedzialnością staramy sie o nasze maleństwo.
Zyczę Ci powodzenia w życiu. Trzymaj się cieplutko. Ty też kiedyś będziesz
miała te swoje upragnione "9 mieięcy".

[Gość: Leta]

Sprobuj za rok, ja wiem, ze dla Ciebie te 12 miesiecy to bardzo dlugo, ale
sprobuj porozmawiac z nim za rok. Nie mozesz nie tylko "wkopyac swojego
mezczyzny w dziecko"- bo to nie o to chodzi, nie mozesz miec z nim dziecka,
jezeli on jeszcze tego nie chce, bo to i tak by sie obrocilo przeciwko Tobie i
dziecku.
Pozcekaj troche i zacznij rozmowe jeszcze raz.
Pzdr

[Gość: Ethlinn]

Kup sobie chomika albo królika miniaturkę;-)
Zastanów się czy naprawdę chcesz mieć dziecko, również takie co ma np. 14, 15
lat (moim zdaniem to najgłupszy wiek), czy tylko małego uroczego bobaska. Jak
czasem najdzie mnie myśl o tym, że chciałabym mieć dziecko, to wyobrażam sobie
takiego nastolatka, i od razu mi przechodzi;-) To pewnie znak że jeszcze nie
pora dla mnie. Aha, mam 23 lata, i uważam że to prostu za wcześnie. Jak pomyślę
że moja mama będąc w moim wieku miała już 1,5 rocznego krzyczącego brzdąca, to
cieszę się swoją beztroską podwójnie;-) Pozdrawiam gorąco

[Gość: studentka]

ja tez chce mieć dziecko!
mam również 22 lata, jestem w 3-letnim związku. Oboje studiujemy; ja wieczorowo
bo jeszcze pracuję. Dla mnie głównym problemem jest brak mieszkania. Myślę, że
gdybyśmy mieli nasze gniazdko dopiero wtedy decyzja o ślubie, dziecku byłaby
bardziej rozsądna (właściwie to bardziej moja mama tak myśli i cała rodzinka)
No tak, ale.. przecież ja bardzo tego pragnę i nie wiem czy kiedy to wszystko
osiągniemy nadal.. tak będzie.
Acha, dziwię się bo moja mama w moim wieku miała już 2-lenie dziecko, a teraz
nie rozumie moich pragnień i radzi myśleć bardziej rozsądnie.

pozdrawiam i powodzenia

[Gość: anni]

no to sobie zrob ale potem nie pisz tu ze wrobilas faceta w dziecko i on cie
zostawil i co masz teraz zrobic.

[nocnepisanie]

Masz mnie za kretynkę, albo bezwzględnego babsztyla!? Czytałaś mój pierwszy
post!? Nikogo w nic nie będę wrabiać!

Mamy mieszkanie, tyle że tylko on pracuje i studiuje zaocznie, a ja ciagnę dwa
kierunki dziennie. Jeden już kończę, więc tak strasznie mnie korci by zajść w
ciążę. Chciałam bardzo w październiku, by urodzić w czerwcu - lipcu i spędzić
pierwsze 3 miesiace z maluchem. W domu mamy kota i akwarium. Królik to już
przesada:))) Brat mojego mężczyzny ma 12 lat i jest naprawdę fajnym
chłopakiem - bez pryszczy, chamskich odzywek i głupawych tekstów:)))

[aankaa]

nocnepisanie napisała:

> Brat mojego mężczyzny ma 12 lat i jest naprawdę fajnym
> chłopakiem - bez pryszczy, chamskich odzywek i głupawych tekstów:)))

poczekaj do września (przecież w październiku chcesz zajść) i zobacz jaki
będzie ;)
no i nie martw się, nie każdy nastolatek miewa głupawki (a pryszcze 99,9%)

[Gość: Iza]

Puknij się w główkę!!! I to mocno! Chcesz mieć kolejną maskotkę, do kolekcji z
rybkami i kotkiem, a nie dziecko. Wiesz co to znaczy nie spać przez rok, bo
dziecko ryczy całe noce? A rano musisz biec do żłobka, pracy, domu, zakupy,
sprzątanie, obiad... myślisz, że możesz liczyć na swojego "mężczyznę"? jeżeli
ma tyle lat co ty, to ZAPOMNIJ!!! Zwiąż się z 40 latkiem - wtedy pogadamy.
Jesteś dzieckiem, nie rób sobie dzieci. No, chyba, że masz zaplecze finansowe
i psychiczne. Ale to tylko ty jesteś w stanie ocenić.

[Gość: Mirra]

Nie pisz tak do dorosłej kobiety, po maturze i jak wynika z treści listu
rozsądnej. Kiedyś to był całkiem przeciętny wiek narodzin pierwszego dziecka.
Rozejrzyj się wokoło, bo pewnie masz kilka przykładów, że w tym wieku można być
odpowiedzialnym rodzicem. Również dotyczy to panów. Są tez niestety tacy, co do
decyzji o posiadaniu dziecka nie dorosną nigdy - patrz wątek "Samodzielna mama"
na Edziecku. To bardzo indywidualna sprawa, kiedy chce się mieć dzieci. Ja
miałam 30 lat i też mnie krytykowali (pomimo własnego mieszkania, pracy,
przyzwoitych dochodów drugiej połowy). W znanej mi rodzinie urodziła się córka
dwojga bardzo młodych ludzi - obydwoje na II roku studiów. Zajmują się małą
solidarnie. Ponieważ są na kierunku humanistycznym, zajęć mają mało.
Paradoksalnie mają lepszą sytuację, niż absolwenci szukający pracy. Finansowo
też są niezależni, choć pewnie jeszcze korzystają z niewielkiej pomocy
rodziców. Gdy skończą studia, córka juz będzie odchowana. A czy "wyszaleć" się
można tylko w wieku dwudziestu kilku lat? Później to juz tylko ciepłe kapcie i
telewizor?

[Gość: Lilly]

To dwudziestodwuletnia kobieta jest dzieckiem? Nie wiedziałam. A panowie
dopiero w wieku czterdziestu lat nadają się na ojców? Niektórzy już są mocno
sterani życiem, niektórzy nawet nie dożywają tego wieku. Ryczy krowa lub bawół,
dziecko co najwyżej płacze. Nie wszystkie też płaczą całe noce. Brak snu przez
cały rok jest nierealny. Zakupy, obiad i sprzątanie dotyczą też osób
bezdzietnych. Chyba autorka postu nie zatrudnia służby. Ale zamiast żłobka może
wybrać nianię. I nie musi biec do pracy, bo jeszcze studiuje. Wystarczy, że
np.jej partner będzie dobrze zarabiał. A w ogóle co ty masz za doświadczenia z
dziećmi? Wpadłaś i traktowałaś to jak dopust Boży? Przeciętni ludzie radzą
sobie lepiej lub gorzej z płaczącym noworodkiem., jeżeli tylko chcą. A może
hodujesz kotki i z nimi masz kontakt emocjonalny?

[Gość: Aga]

no wlasnie ..... ostatnio rozmawialam z kolega ma 29 lat i sześciomieszięczną
córke:) Powiedzial ze jakies 5 laat temu byl bardziej gotowy na dziecko niz
tereaz... powiedzial ze facet z wiekiem staje sie wygodny ....

[Gość: Kasia_]

Iza, bardzo się mylisz. Urodziłam dziecko w wieku 21 lat. Teraz mam 27. Mój mąż
jest w moim wieku. Dał mi wszystko kiedy urodziło się nasze dziecko- miłość,
poczucie bezpieczeństwa. Nie generalizuj. Mój mąż jest młodym ojcem, ale
pomagał mi we wszystkim, wspierał. Może to dlatego, że zawsze był dojrzalszyod
rówieśników, bardzo odpowiedzialny. Dziecko było dla nas wielkim zaskoczeniem,
ale bardzo szczęśliwym,może dlatego, że mieliśmy warunki...Może więc
porównujemy dwie inne sytuacje. Ja wiem, że z reguły ludzie w tym wieku nie są
jeszcze gotowi do takich decyzji, ale wiem też że są tacy ludzie. Moje
koleżanki powychodziły za mąż na 1., 2. roku studiów. Nie chciały czekać. Są
teraz naprawdę szczęsliwe. Naprawdę nie ma co generalizować.

[Gość: rusałka]

Za wczesne macierzyństwo to kanał!!! moja przyjaciólka urodzila syma 1.5 roku
temu, mając lat 23. Patrzac na jej obecne życie i stan psychiczny zgadzam sie
z Tobą Iza w 100%.po cholere sie tak spieszyc...a z tym niespaniem to
prawda.szczerze jej współczuję...

[nocnepisanie]

Rusałko, a ona urodziła syna bo chciała, czy "tak wyszło"? Czy powiedziała Ci,
że wolałaby aby go nie bylo?

Cięzkie fizolstwo i ubezwłasnowolnienie

[Gość: rusałka]

Planowane to nie bylo, ale skoro sie go nie pozbyla, to chyba go chciala.... a
teraz pewnie chcialaby cofnąc czas, lecz nie pytam o to, nie chce sprawiac jej
bólu, nie chce zeby musiala mi odpowiadac,przyznac to przed sobą.Kazda mysli
ze "jakos to będzie" ale dziecko to hardkor, mysle ze nie do konca zdajesz
sobie z tego sprawe... smutno byloby uslyszec za 2 lata ze "wolalabys rowy
kopac niz sie nim zajmowac" (to cytat,zaznaczam ze osoba o której pisze jest w
pełni wladz umyslowych i emocjonalnie normalna, lecz po prostu bardzo, bardzo
przemeczona...)POCZEKAJ, poczekaj jesli naprawde nie chcesz nigdy tego żałowac.

[nocnepisanie]

Planowane to nie bylo

No widzisz, skoro nie było planowane, to mamy odpowiedź. Wydaje mi się, że
inaczej podchodzi się do dziecka "z wpadki", a inaczej do chcianego i
wyczekiwanego. I kto powiedział, że wolałaby rowy kopać? Ona, czy ktoś inny bo
nie zrozumiałam.

Na co mam czekać? Za pieć lat sen mi już nie będzie potrzebny i dziecko stanie
się dla mnie mniej uciążliwe? Nie rozumiem Twojego toku myślenia.

[Gość: rusałka]

Jak sie dziecka naprawde nie chce to sie go nie ma, wiec nie mow mi o
wpadkach, mogla usunąc.O kopaniu rowów tak, to owa mamusia powiedziala. Jesli
ty nie rozumiesz i nie przyjmujesz tego o czym pisze, to ja cie tego nie
wytlumacze, sorry. Czy ty naprawde nie umiesz cieszyc sie z wolnosci???

[nocnepisanie]

No wybacz, ale nie każda kobieta jest w stanie tak po prostu usunąć i żyć
sobie dalej jak gdyby nigdy nic. Nie rozumiem Cię. Nie rozumiem dlaczego mam
to "cięzkie fizolstwo i ubezwłasnowolnienie" odsuwać w czasie. Czyżby potem
było mniejszym "fizolstwem"? I widać nie umiem cieszyć się z wolności, bo
obsesyjnie myślę o tym, by zostać matką. Naprawdę tego pragnę.

I dlaczego na moje wypowiedzi reagujesz taką agresją? Czy jest coś złego w
moich marzeniach o dziecku? Wiem, ze teraz się nie spełnią, bo mój partner
jeszcze tego nie chce. A mnie ściska za kazdym razem gdy widzę kobietę z
brzuszkiem, czy sąsiadów ze swoim pociechami.

[gwiazdka19]

a ja mam dzidzie :)))) ma prawie 8 mcy :))))))) i jest taka słodka.

[ewamyk]

A mój synek w niedziele skończy 4 miesiące i jest najcudowniejszy na
świecie:))) , a ja najszczęśliwsza na świecie :)))
I nie latamy z żadnymi zakupami, w nocy śpimy (we 3:) a Maciuś nie ryczy, tylko
czasem sobie popłakuje, ale częściej słodko się uśmiecha:)))

[nocnepisanie]

Zazdroszczę Ci. Jak patrzę na kobietę w ciąży, albo z maluchem, aż mnie coś
ściska. Akurat dookoła wszyscy sąsiedzi z maluchami (od zera do 7 - 8 lat).
Zewsząd słychać albo radosne piski, albo płacze, albo śmiech... tylko nie z
naszego mieszkania.
Wcześniej wcale nie zauważałm kobiet w ciąży, a teraz wszedzie ich pełno,
złośliwie włażą mi przed oczy:))). Najśmieszniejsze, ze mojemu mężczyźnie też
się udziela... ale zaraz studzi: "jeszcze czas, poczekajmy, skończymy te
studia, za dwa - trzy lata pomyślimy... albo najlepiej za pięć - siedem".

Nigdy!

[kochanica.francuza]

Mam 29 lat i zawsze miałam jedynie problem, jak uniknąć ciąży.

[Gość: martka]

Dokładnie wiem co czujesz. Ja też teraz jestem na takim etapie, że bardzo chcę
mieć dziecko, ale nie jest tak łatwo podjąć tą trudną decyzję. Zawsze jest coś,
co podpowiada, że może jeszcze należałoby trochę poczekać. A co do Twojej
drugiej połowy, to myślę, że niedługo zmieni zdanie( już widać pierwsze
oznaki). Mój mąż jeszcze 1,5-ra roku temu nie chciał słyszeć o dziecku, a teraz
to on mnie namawia i przekonuje, że moglibyśmy już powiększyć naszą rodzinkę. I
wcale nie ma czterdziestu lat (raczej jescze dużo mu do tego wieku brakuje).

[ewamyk]

Jesteś jeszcze młoda (choć na pewno nie za młoda na mamę, jezeli czujesz, ze
chcesz już być mamą), na pewno Twój mężczyzna niedługo też poczuje "instynkt
ojcowski":)i będziecie mieli cudownego dzidziusia.
Oczywiście decyzja o dziecku powinna być przemyślana, nie może to być na
zasadzie "o jakie śliczne maleństwo, ja tez bym takie chciała, ubierałabym je
na różowo". Z drugiej strony, nie można wiecznie czekać. Teraz nie, bo studia,
teraz nie bo mieszkanie za małe, samochód nie taki - a co, jak nigdy nie będzie
idealnie?
My dosyc długo nie mogliśmy się zdecydować. To znaczy właściwie ja - mój Monsz
od zawsze bardzo chciał. Ja najpierw chciałam skończyć studia, potem był
problem z pracą - jest naprawde fajna i nie chciałam przestac pracowac, ciągle
myslałam, a, jeszcze tylko ten rok popracuję, jeszcze pół i tak by to pewnie
trwało do dzis, ale pewnego dnia poczułam, ze bardzo, ale to bardzo chciałabym,
aby nasze maleństwo było już na świecie.
Teraz jest naprawdę wspaniale. Pewnie, ze z niektórych rzeczy, przynajmniej na
razie, trzeba zrezygnować - nie możemy godzinami czytać czy ogladać filmów, od
pół roku nie bylismy na imprezie, ale prawde mówiąc wcale mi tego nie brakuje.
Nasz synek jest codziennie mądrzejszy, piękniejszy, wciąż uczy się nowych
rzeczy, czymś nas zaskakuje. Dzień Jego narodzin był najpiękniejszy w moim
życiu - byłam po propstu oniemiała i zadziwiona, jakby stał się Cud. I ten cud
powtarza się codziennie, kiedy Maciuś patrzy mi w oczy i się uśmiecha (czasem
az się zachłystuje z radości:-)
Pozdrawiam Ciebie, Twojego Mężczyznę i wszystkie obecne i przyszłe Mamy i Taty

[cheryl]

A w jakim wieku mezczyzna czuje "instynkt macierzynski"? 40? Ja juz nie moge
dluzej czekac.

[anikl]

Czasem intuicja podpowiada lepiej niz rozum. Mówi sie, ze dziecko zawsze jest
nie w pore (zawsze znajdzie sie jakis problem), a im wiecej lat, tym slabsze
zdrowie.

[Gość: kasia75]

A ja mam problem dokladnie odwrotny - moj maz b. chce juz miec dziecko, a ja
mam wrazenie, ze z roku na rok ubywa mi instynktu macierzynskiego (chociaz,
szczerze mowiac, nigdy go chyba za wiele nie mialam...) - jeszcze jakis czas
temu wydawalo mi sie, ze troche chce juz byc mama - a w chwili obecnej mojego
instynktu wlasciwie nie ma. Nawet sprzeczalismy sie niedawno na ten temat - z
jednej strony sa argumenty na temat wieku (mam 28 lat) itd., ale z drugiej
strony bezsensowne wydaje mi sie zmuszanie sie do czegos, czego nie chce
(przynajmniej na razie). Nie wiem, moze rzeczywiscie robie sie wygodna z
wiekiem. Napiszce, prosze, jak to bylo u Was, czy "to" przychodzi nagle, z dnia
na dzien?

[Gość: Maryla]

Nic nie przychodzi z dnia na dzień; albo chcesz mieć dzieci, albo nie.
Nie ma obowiązku się rozmnażać, choć jest , być może , presja społeczna.
Czasem może sie zdarzyć, że w trakcie nieplanowanej ciąży zaczniesz chcieć
tego dziecka, ale nie masz pewności i nie możesz na tym budować.

Pamiętaj, to TWOJE życie i nikt nie ma prawa zmjusić cię do macierzyństwa,
jeśli sama tego nie chcesz. Nikt.

A rada dla nocnewgopisania: przekobnaj swojego faceta, że to juz ta chwila.
Będzie ci wtedy łatwiej. I jemu też.