Problem z Mamą na Święta :((

[default]

Zawsze Wigilia była u moich rodziców, w zeszłym roku pierwszy raz u nas, w
nowym domu. Chciałam żeby teraz też była u nas bo Mama nie ma już zdrowia i
sił do przygotowywania Wigilii, więc sądziłam, że lepiej będzie żeby to oni
byli goszczeni u nas, a nie odwrotnie. No i problem - Mama (skądinąd zawsze
trudna osoba) stwierdziła, że ona na Wigilię do nas nie przyjdzie, zostanie
sama w domu. SAMA! Bo ojca wysyła. Motywuje to swoim słabym zdrowiem, a zatem
niemożnością przygotowania choćby jednej potrawy ("z pustymi rękami mam
przyjść???") oraz - co mnie najbardziej wkurza - "żeby wam kłopotu nie
robić". Przekonuję, proszę, niemal grożę - na nic. Mam wrażenie, że jako
osoba mająca skłonność do cierpiętnictwa, wymyśliła sobie taki wzruszający
obrazek - wszyscy świętują, a ona biedulka siedzi sama, biedna i chora. I
teraz się napawa. Mam zamiar zaciągnąć ją choćby siłą, ale obawiam się, że
wtedy popsuje nam nastrój zaraz na początku. Co ja mam z nią zrobić? Wszyscy
się cieszą na te święta, a ja cała w stresie i nerwach :(((

[miriammiriam]

mama jest dorosla i ma prawo zdecydowac jak spedzi swieta, wiem, wiem to banal -
ona jest dorosla, ale ma trudny charakter itede itepe.
boze narodzenie to nie jest sprawa zycia i smierci, zeby robic cokolowiek na
sile z tej okazji. na twoim miejscu zapewnilabym mame, ze bardzo chcielibyscie
aby przyszla i chodzi wam o jej OSOBE, a nie przygotowane przez nia wiktuały,
ze bedzie wam baaaaardzo przykro jesli odmowi zaproszenia i na tym koniec.
wszyscy wiemy, ze tzw. "trudni" ludzie lubia sie przekomarzac, a ich upór
rośnie wprost proporcjonalnie do wywieranej na nich presji. mozna ew. sprobowac
wyslania kartki swiatecznej z zyczeniami w formie zaproszenia, chociaz to
dziecinada, ale niektore mamy lubia laurki.
ja mam matke tak uparta, ze nie ma na nia sposobu, z czasem przestalam sie
przejmowac zachowaniem typu: pójde pieszo żeby nie zajmowac wam miejsca w
samochodzie. wykazuje tyle dobrej woli ile moge i nadeje sie zwariowac.

[Gość: wuuu]

eh, ten sam problem mam z Babcia - nie udalo nam sie jej zaciagnac na
zeszla wigilie i teraz tez pewnie sie nie da zmusic - nie wiem czy jest rada.
Moja babcia chyba nie toleruje mojej macochy - mam za zle ojcu ze po
smierci jej corki drugi raz sie ozenil i dlatego nie przychodzi, ale wtedy
wpedza wszystkich w poczucie winy. Ciotki (siostry mamy) maja pewnie
wyrzuty sumienia ze sa z nami (jak od zawsze) zamiast z babcia. Siedzimy
przy stole w Wigilie i kazdy mysli - "no tak, a babcia sama w mieszkaniu
siedzi" i nawet tlumne odwiedzenie babci po kolacji juz sytuacji nie
poprawia - zlo sie stalo, rodzina nie byla w komplecie. Jak osoba ma
twardy charakter i sie uprze to nie widze rady. Ale twoja mam jest duzo
mlodsza od mojej babci wiec pewnie jej poglady nie sa tak sztywne i ty
masz szanse. U mnie sytuacja wyglada beznajdziejnie - nie mozna
przeciez sila zabrac 85 letniej staruszki z mieszkania do nas do domu.
Zycze powodzenia i oczywiscie wesolych swiat:) pzdr

[default]

Moja Mama nie jest dużo młodsza, ma 78 lat (późno mnie urodziła ;))
Nie wyobrażam sobie jak mogłabym usiąść do Wigilii ze świadomością, że ona
siedzi u siebie sama i płacze (bo płakałaby na pewno). Z drugiej strony jak
zaciągnę ją siłą, to ryzykuję że będzie siedziała zbolała i skwaszona izepsuje
nastrój wszystkim. Najlepszy przykład zachowania mojej Mamy - pojechałam
odwiedzić rodzinę na wsi, prosiłam, błagałam żeby pojechała ze mną, uparła się
że nie ma na to zdrowia. Kiedy po powrocie opowiadałam jej jak było fajnie,
popłakała się. Mówię - to teraz płaczesz, prosiłam cię żebyś pojechała. Moja
Mama : "tak bardzo to mnie nie prosiłaś". Więc teraz jak powiem - OK zostań w
domu, to będzie na mnie, że ją olałam i skazałam na samotne święta.....

[annb]

twoja mam poczuła się zdetronizowana.jesli miała skłonności do bywania w
centrum zainteresowania pozbawiłaś ja tego.
nie umie się odnaleźć w nowej sytuacji.
ale to nie twoja wina.rodzice powinni wiedzieć że dzieci dorastają i maja prawo
do własnych wyborów a wigilia urządzana przez nich też jest jednym z takich
wyborów.
masz dwa wyjscia - albo dać sobie spokój i spróbować zabić wyrzuty sumienia
których nie powinnaś mieć albo zagrać przed matką że bardzo ale to bardzo
potrzebujesz jej porady właśnie w ten dzień. - mamo siadziesz sobei w kuchni i
poprubujesz czy mi barszcz wyszedł, powiesz mi co z tymi uszkami nei
tak....wiesz bez ciebei nie dam sobei rady...jeśli to nie poskutkuje pozostaje
wyjście numer jeden....niestety...

[tralalumpek]

annb napisała:

> twoja mam poczuła się zdetronizowana.jesli miała skłonności do bywania w
> centrum zainteresowania pozbawiłaś ja tego.
> nie umie się odnaleźć w nowej sytuacji.
> ale to nie twoja wina.rodzice powinni wiedzieć że dzieci dorastają i maja
prawo
>
> do własnych wyborów a wigilia urządzana przez nich też jest jednym z takich
> wyborów.
> masz dwa wyjscia - albo dać sobie spokój i spróbować zabić wyrzuty sumienia
> których nie powinnaś mieć albo zagrać przed matką że bardzo ale to bardzo
> potrzebujesz jej porady właśnie w ten dzień. - mamo siadziesz sobei w kuchni
i
> poprubujesz czy mi barszcz wyszedł, powiesz mi co z tymi uszkami nei
> tak....wiesz bez ciebei nie dam sobei rady...jeśli to nie poskutkuje
pozostaje
> wyjście numer jeden....niestety...



bardzo mądre spostrzeżenia
ja też myślę, że powinna jeszcze wypróbować twoja radę: pomóż mi, bo bez
ciebie nie dam rady

[Gość: edyta]

U mnie też jest wesoło. Mieszkam osobno już siedem lat. Rodzice nigdy nie
przyjechali do mnie na święta (mama nie chce do mnie przyjechać - kara za
wyprowadzenie się od niej). W tym roku powiedziałam, że Wigilię spędzam z
mężem i dziećmi w domu i zrobiło się nerwowo. Mama u mnie nie będzie, razem z
bratem jedzie (jak co roku od 5 lat) do swojej mamy. Pozostaje ojciec, z
którym nie wiem, co zrobić. Jest alkoholikiem, praktycznie nie utrzymujemy ze
sobą kontaktów. Gdy byłam u rodziców na święta, zamknął się w pokoju i oglądał
telewizję. Teraz zostaje w domu sam. Co mam zrobić? Kiedyś chciałam go
zaprosić do siebie, ale nie przyjechał (jako powód podał za mały metraż mojego
mieszkania), mama zrobiła mi awanturę, że staję po jego stronie. I co ja mam
zrobić? Przecież to ojciec.

[Gość: alicja]

nie czytałam innych postów, nie mam pojęcia co Ci radzą inni. Wydaje mi się,
ze jestes wrażliwa kobietą, ale mamunia za bardzo Tobą steruje. Wiesz co ja
bym zrobiła? W takim razie my spędzamy Wigilię u siebie, a Wy u siebie i po
kłopocie. Zaproszenia na tak wyjątkowy wieczór się nie odrzuca!!!! a jak chce
cierpieć niech cierpi jej wybór. Tak, też mam ciężki charakter. ;)

a moze...

[behaela]

natchnie Cie to jakims pomyslem
ja bym zaprosila, prosila wielokrotnie, rownie uparcie jak mama by sie
opierala, w wypadku niepowodzenia poprosilabym mojego M. czyli ziecia, zeby
przywiozl mame i juz.
1. M. potrafi byc uroczy dla najokropniejszych bab w pracy, oczarowalby tez
uparta tesciowa - jesli lubi byc proszona, mlodemu mezczyznie nie powinna
odmowic ;-)
2. Zrobilby to profesjonalnie, jak taksowkarz, jesli relacje sa malo cieple.

Twoje nastroje tez sie beda odbijac na tym szczegolnym wieczorze, wiec moze
popros kogos z rodziny o transport. Mysle, ze masz prawo uzyc pewnego podstepu,
bo ze strony mamy troche to wyglada jak kokieteria. A podczas wieczoru,
atmosfera bedzie OK, bo zapach potraw wigilijnych i swiatelka na choince to
magia, ktorej ulegaja i mali i duzi.
Szczesliwych i Rodzinnych Swiat!

[soczewica]

przypomnij jej sytuację z wyjazdem na wieś. powiedz, że sama nie wiesz jak
bardzo masz prosić, żeby ją to usatysfakcjonowało, ale wiesz że to ona będzie
tego żałowała, jeśli nie przyjdzie.

[Gość: ao]

A u mnie jest odwrotny problem:
mama nie chce spędzać z nami świąt tutaj, bo twierdzi że ona woli spędzić je ze
swoją mamą 500 km stad. Rok temu też nas olała i sobie wyjechała do jak ona to
nazywa "swojej rodziny". Jak byłam dzieckiem też odstawiała takie numery. A jak
wczoraj jej powiedziałam, żeby sobie wyobraziła jak ja za tych kilka lat będę
miała własną rodzinę i nie będę chciała z nią spędzać Świąt to się okropnie
obraziła. Hipokrytka jedna. Wyobrażacie sobie zostawić męża i dwoje dzieci na
Święta?!

[aputnam]

U mnie kilka lat temu bylo tak samo babcia uparla sie ze nigdzie nie pojedzie
mama tracac nerwy namawiala ja dlugo ,nawet dzien przed dzwonila i nic, a
pozniej babcia sie obrazila ze nikt po nia nie przyjechal - to jet dopiero
trudny charakter .Myle ze ona chce przyjsc tylko specjalnie odgrywa cala ta
scene aby zwrocic na siebie uwage.

[glonik]

A może zaproponuj Mamie: to my bierzemy, co przygotowaliśmy i przychodzimy do
was. Taki mały sznatażyk, ale w sumie do zrealizowania, gdyby się okazało, że
to wypali. Powiedz Jej, że nie wyobrażasz sobie tego dnia bez Niej. Default,
wiem jak się czujesz, pewnie myślisz, że to mogą być Wasze ostatnie święta z
Mamą.....wiek, i masz poczucie winy. Pozdrawiaam i życzę wyjścia z impasu.

[Gość: pocieszona....]

Co prawda marna to pociecha, ale jak czytam Wasze wypowiedzi, to pociesza
mnie, że nie tylko ja mam taki problem z moją mamą.... Moja (lat 65 - w
całkiem dobrej formie) od paru lat stosuje dziwne uniki. U niej jest strasznie
niewygodnie, ale byśmy to znieśli jakoś (przez krótki czas: Wigilia i pierwszy
dzień Świąt), gdyby nie to, że zazwyczaj zaczynało się utyskiwanie: że się
narobiła, a my jedziemy tak szybko, że odwiedzamy w tym czasie rodzinę mojego
męża....Wytrzymac się jednak dłużej nie da, bo charakter moja mama ma trudny,
a ja jestem jej nieodrodną córką. Przywożenie wałówki do mamy równałoby sie z
jej obrazą. Zapraszanie mojej mamy na święta, to cały ceremoniał rytuałów - w
końcu łaskawie się godzi, ale ma być tak, jak ona chce.... My wolelibyśmy
łososia, ale dla mamy musi być karp, którego - oczywiście nikt inny nie może
przyrządzić lepiej niż moja mama...Po otrząśnięciu się z uroczystego nastroju
moja mama zaczyna bacznie rozglądać się po naszym mieszkaniu i wyszukiwać
niedoróbki w sprzątaniu, krytykować złe wychowanie mojego syna i męża... Jeśli
kiedykolwiek udaje się stworzyć nieco odświętny nastrój, to już do konca
Wigilii czar zazwyczaj pryska. Nie cierpię świąt.

[zalotnica]

default napisała:

> Zawsze Wigilia była u moich rodziców, w zeszłym roku pierwszy raz u nas, w
> nowym domu. Chciałam żeby teraz też była u nas bo Mama nie ma już zdrowia i
> sił do przygotowywania Wigilii, więc sądziłam, że lepiej będzie żeby to oni
> byli goszczeni u nas, a nie odwrotnie. No i problem - Mama (skądinąd zawsze
> trudna osoba) stwierdziła, że ona na Wigilię do nas nie przyjdzie, zostanie
> sama w domu. SAMA! Bo ojca wysyła.

Jesli zawsze Wigilia byla u Twoich Rodzicow, nie zmieniaj tego, tym
bardziej ze sa juz starsi (78 lat). W zeszlym roku, Mama zrobila Ci
uprzejmosc, nowy dom i byc moze stwierdzila, ze to jednak nie byl
ten nastroj, nie byla u siebie w domu. Postaraj sie Mamie pomoc
przygotowac Wigilie u niej, a na Swieta zapros do siebie...
Starsi ludzie zawsze maja tam swoje cos, czego my teraz nie rozumiemy,
ale moze i na nas kiedys przyjdzie taki czas...oby nigdy...
Wesolych Swiat...i daj znac...

[jakasik]

Mam podobną babcie. Już nie raz robiła nam takie numery, ona nie chce, a potem
się obraża na cały świat. Na początku obchodziliśmy się z nią jak z jajkiem.
Ale w końcu daliśmy za wygraną. W końcu ile można prosić o coś dorosłą osobę?
Nie chce, to nie! Na początku było nam głupio, że ona sama a my gdzieś tam
razem. Ale teraz się tym nie przejmujemy, każdy decyduje za siebie. Tak więc,
jeśli mama nie chce przyjść na Święta to ja bym jej w kółko głowy o to nie
suszyła. Ni, to nie.

[niedzwiedziczka]

A ja mogę jechać na Wigilię do mamy ale... bez męża. W zamian mogę mieć atrakcje
typu spotkanie z bratem, który się do mnie nie odzywa (po prostu nie odpowiada
na "Dzieńdobry") i moją ulubioną bratową, która patrzy na mnie jak na ciężki
przypadek choroby psychicznej. No i z siostrą, która twierdzi, że mama "całe
życie traktowała mnie lepiej", bo ona wyszła za mąż w wieku lat 20-tu będąc w
ciąży (wcześniej miała problemy z ukończeniem szkoły średniej) a ja siedziałam w
książkach i skończyłam studia.
Wolę zostać z mężem i dzieckiem w domu, spędzić z nimi cudowny czas, bez dąsów i
"ale.." a w Święta iść z dzieckiem na sanki (jak będzie śnieg) albo na spacer.
Kocham moją mamę ale za grosz jej nie rozumiem. Jak można mieć żal do dziecka,
że jest szczęśliwe z mężem i nie chce go porzucić dla mamusi???

walczyć o swoje zdrowie psychiczne

[annb]

czy mozna mieć żal do dziecka?
jest to przypadek typowo NASZ....
bo u nas dzieci się ma na WSPOMOZENIE....szantazuje się własne dorosłe dzieci
chorobami, złym samopoczuciem oraz wypomina się im że tyle się dla nich zrobiło
a one takie niewdzięczne że z mamusią nie chcą posiedzieć tylko chcą z mężem.
"jak cię mąż zostawi to kto do ciebie rekę wyciągnie?"
i tkwi człowiek rozdarty
a przecież już w Bibli (ile nas jest katolików? 99,99%) już zapisano - opuścisz
matkę swoją i ojca swego i zamieszkasz z żoną swoją.
według mnie takiej zapępowionej mamusi powinno się odpowiedzieć - przepraszam
cię mamo, jestem Ci wdzięczna za trud wychowawczy ale nie mów mi co mam robić a
jeśli ci się mój mąż nie podoba to trzeba to było zgłosić w czasie zapowiedzi
bo teraz to wiesz....za późno...
i uciekać w podskokach z takiego domu do męża i dzieci....bo im jesteśmy winni
nasz czas i wysiłki....
no chyba że chcemy zasilać konta psychoanalityków i psychiatrów....

święta prawda ntx

[niedzwiedziczka]

[default]

Dzięki wszystkim za odpowiedzi.
Wydaje mi się, że zalotnica trafiła w sedno - moja Mama jakoś nieswojo czuje
się w naszym domu :(( Rozmawiałam z nią dzisiaj i chociaż nic wprost nie
zostało powiedziane, to domyśliłam się, że Mama ma jakąś urazę do mojego męża.
Nie wiem czemu, bo nie było po temu żadnej przyczyny, fakt, że ostatnio rzadko
się z moimi rodzicami widywał, w dodatku tak się składało, że w czasie dwóch
ostatnich wizyt rodziców u mnie nie było go w domu. I Mama sobie wymyśliła (tak
sądzę) że on ich unika, nie lubi itp. Moim zdaniem to bzdura, ale jak jej to
wytłumaczyć, tym bardziej, że ona tego wprost nie mówi....
No nic, jeszcze parę dni, może coś się ustali.
A swoją drogą, po przeczytaniu innych licznych wpisów z podobnymi problemami,
dochodzę do wniosku, że Święta są ogromnie stresujące, utrudniają życie i
generują masę rodzinno-towarzyskich konfliktów, niestety...
Wesołych Świąt - mimo wszystko!

[Gość: Linn]

Skopiujcie sobie ten watek i przeczytajcie go przed swietami za x lat. Moze
uchroni Wasze dzieci przed tym, co przezywacie teraz. A gdyby tak pomyslec, ze
za iles tam lat / oby jak najpozniej / takie Swieta bez najblizszych stana sie
koniecznoscia i NIC juz nie bedzie mozna zrobic? Moze byloby latwiej pokonac
to, co dzieli dzisiaj.