Trudny wybor

[roksii]

Witam! Dziewczyny mam problem.Nie wiem co zrobic.Przenioslam sie do
wiekszego miasta.Powodem bylo i praca partnera i chec rozpoczecia
zycia od nowa po nieudanym zwiazku.Z poprzedniego zwiazku mam
nastolatka.Teraz mi nie daje spokoju.Przez rok nie
zaklimatyzowal sie.Poza szkola nie ma tu znajomych, caly czas siedzi
przy komputerze.Awanturuje sie, krzyczy, zlosci, ze chce wracac do
swojego miasta.Nie wiem ,jak mam z nim rozmawiac.Doszedl kolejny
problem z gimnazjum- idzie tam gdzie nikogo nie zna.Ostanio
powiedzial, ze nie lubi juz mojego partnera, bo przez niego
musielismy sie wyprowadzic.Jednym slowem nie jest tu szczesliwy,
dokucza na kazdym kroku.Rozmawialam z nim tysiac razy i nic.Czeka az
ulegne.Mam dwa wyjscia- wrocic i patrzec, jak on bryka zadowolony
wsrod znajomych, a moj parter bedzie przyjezdzal do nas tylko albo
na noc, albo w weekendy(mamy poza tym malutkie dziecko).Chociaz
koszty dojazdu beda olbrzymie.Czy zostac, probowac ukladac tu zycie
i dalej znosic jego nerwy.Mi tez jest tu ciezko, nie mam wielu
znajomych, zaczynam od zera, moze to sie zmieni jak znajde
prace...ale nie wiem ,czy chce wrocic tam, gdzie wszystko bedzie mi
przypominalo tamte malzenstwo.Czemu wszystko musi byc takie trudne:
(Wreszcie jestem szczesliwa, mam kochanego faceta, a wciaz jakies
przeszkody na drodze.Atmosfera w domu zaczyna byc napieta.Stoje
miedzy dzieckiem a partnerem i nie wiem, co zrobic....Musialam sie
wyzalic.

[alpepe]

ojciec dziecka nie wchodzi w grę jako stały opiekun? Nie lepiej płacić mu
alimenty i niech nastolatek wraca na stare śmiecie?

[aurelia_aux]

Tłumaczyłaś mu jakie to dla Ciebie ważne, żeby tu mieszkać? Ze on jest młody i
pozna wielu ludzi,że Tobie też jest ciężko.. taka zwykła rozmowa o uczuciach, o
tym co Ciebie boli, co jego boli, to na pewno pomoże choć troszkę.
Jeśli nie, zasięgnij porady psychologa, jak postępować z synem (ja nie jestem
specjalistą, on na pewno coś wymyśli:) )
Na pewno nie ulegaj dziecku, to ty jesteś dorosła i to ty rządzisz, on nie
będzie kierował waszym życiem.
Ty jesteś matką! nie on!
Może zapisz go na jakieś zajęcia dodatkowe, żeby mógł poznać kolegów, teraz moze
jakieś wakacje, kolonia z kolegami ze starego miasta?

Alpepe, tak bardzo mądrze, naj lepiej pozbyć się starego "śmiecia" kiedy ma się
nowe życie, wyrzucić go i żyć szczęśliwie.
gratulacje.

[roksii]

Tak, tlumaczylam, tlumacze.Mam dobry kontakt z dzieckiem, ale on
jest strasznie uparty.Zadaje mi pytanie, kto jest dla mnie
wazniejszy on, czy moj parter?Przebywa teraz w swoim miescie u
dziadkow, ale juz zapowiada, ze nie ma ochoty wracac.

[posh_emka]

No to niezły terrorysta z niego.
A jak wyglądają jego stosunki z ojcem?
Ja bym go zapytała czy chciałby aby jego rodzeństwo też miało tak na wpół
rozbitą rodzinę jak on teraz ma- w końcu młodsze dziecię ojca by miało tylko w
weekendy.
W każdym razie nie ulegaj mu- odgonić od kompa, zapisać na jakieś zajęcia
dodatkowe-niech poznaje nowych ludzi. Jak na razie to Ty jesteś rodzicem i to Ty
decydujesz o kwestiach takich jak gdzie mieszkacie.

[skarpetka_szara]

wiesz, zmiana miejsca w takim wieku moze byc trudna. i moze zajac
wiecej niz rok. Ale miej oczy szeroko otwarte. Mowie to dlatego ze
wiem, jak zmiana moze zmienic czlowieka. Nie masz znajomych z
dziecmi w podobnym wieku? Bardzo trudna sytuacjia.

Chlopacy maja to do siebie ze nie lubia widziec obcych facetow.
Widza w nich wrogow. Nie zdaja sobie sprawy jak bardzo ciebie
krzywdza. Cos w rodzaju gdy lwy zagryzaja swoje potomstwo bo boja
sie wspolzawodnictwa w przyszlosci - tylko w odwrotna strone.

Musi po prostu sie pogodzic ze to jest twoja decyzjia i tak juz
zostanie. Przy okazji - dawaj mu duzo milosci.

Chłopacy?

[posh_emka]

...a co to znaczy?

do aurelia coś tam

[alpepe]

nie dość, że nigdy nie trzymasz się drzewka, to jeszcze idiotko wkładasz mi w
usta rzeczy, których nie powiedziałam. Jeśli nie znasz pewnych związków
frazeologicznych, to dopytaj, albo doczytaj, ale nie przekręcaj.

[princessofbabylon]

Ja z Ciebie czasem nie mogę ;)

[roksii]

Ojciec kontaktuje sie z dzieckiem tylko przez gg.Nie placi
alimentow.Nie znamy jego adresu pobytu.Nawet nie zaplanowal
spotkania z dzieckiem przez wakacje.

[alpepe]

no to kanał, na pewno nie powinnaś ulec dziecku. Młodemu hormony już walą na
mózg, do tego przeprowadzka, przyrodnie rodzeństwo, "wujek". A żadna babcia nie
wchodzi w rachubę, rodzina, z dawnego miasteczka? To wcale nie jest takie
niedorzeczne. Wnioskuję, że wcześniej młody był najważniejszą osobą w Twoim
życiu, spadł z piedestału i wciąż rozciera tyłek z niedowierzanim i stąd te
problemy. Nie wiem, jak powinnaś mu okazać, że nadal bardzo go kochasz, ale
kochasz też siebie i nie możesz siebie poświęcić dla jego kaprysu.

[mahadeva]

to proste
najpierw Ty zdecyduj, gdzie masz lepsze perspektywy - cos marudzisz,
ze nie masz znajomych w nowym meiscie (?), jak kwestia pracy?
gdzie syn ma lepsze perspektywy?
nie rozumie o co chodzi z tymi znajomymi? to oczywiste, ze w nowej
szkole sa nowi ludzie i ze ma sie znajomych glownie ze szkoly
jak pojedzie na studia do MIT to tez bedzie plakal?
ludzie litosci

[alpepe]

maha, policz sobie najpierw na paluszkach, ile lat może mieć dzieciak
gimnazjalny, a potem zastanów się, o jakim wieku tu mowa.

[mahadeva]

syn Misia jest w gimnazjum, to wiem, jak to wyglada
Misiek go wysyla do liceum zagranice
ja zawsze mialam najlepszych znajomych ze szkoly wlasnie

[alpepe]

czyli wiesz, że to pryszczaty dzieć jeszcze.

[jack20]

myslisz serio, ze ona liczyc potrafi?

[alpepe]

myślę nawet, że skończyła te studia, którymi się chwaliła.

[mahadeva]

na pewno lepiej do Ciebie
nie wiem, skad sie biora takie typy, ktore biegaja za mna i sie
czepiaja, nie wyobrazam sobie takiej praktyki

[jack20]

Wez porozmawiaj "po mesku" z tym kilkunastoletnim dziecieciem.
Powiedz ze musisz go jak doroslego trqaktowac.
Spytaj czy chce ci pomoc czy moze wybiera towarzystwo przy boku ojca.
Jesli chce ci pomoc podyktuj swoje warunki.

[alpepe]

tak to jest, jak się nie czyta wszystkiego. Ojciec królewicza się ulotnił
skutecznie.

[jack20]

"Ojciec kontaktuje sie z dzieckiem tylko przez gg"
Co za problem typa odszukac i zmusic do placenia alimentow czy
opieki nad dzieckiem.
Tylko w tym kraju wszystko co logiczne i bez problemu przebiega w
innych krajach tu jest NIEMOZLIWE.

[green_basik]

jack20 napisał:

> "Ojciec kontaktuje sie z dzieckiem tylko przez gg"
> Co za problem typa odszukac i zmusic do placenia alimentow czy
> opieki nad dzieckiem.
> Tylko w tym kraju wszystko co logiczne i bez problemu przebiega w
> innych krajach tu jest NIEMOZLIWE.


Doświadczona rozwódka. I tak trzymaj, wy doświadczone życiowo powinnyście
trzymać się razem.

[mandarynka2299]

Pieprzona egoistka.

Gardze takimi kobietami, jak Ty.
Nie zaslugujesz na miano matki.

[zuzann-a]

mandarynka2299 napisała:

> Pieprzona egoistka.
>
> Gardze takimi kobietami, jak Ty.
> Nie zaslugujesz na miano matki.

Jasne, powinna całe swoje życie poświęcić rozwydrzonemu synusiowi,
przecież jej się już nic od życia nie należy.

[vickydt]

niunia, sio od komputera. Idz sie przewietrz z kolezankami

[alpepe]

Otrzyj monitor z jadu. To nie pieprzona egoistka, ale matka, która też chce być
szczęśliwa.

[roksii]

Nie jestem egoistka, nie szukalabym rozwiazan problemu.Jestem tez za
mloda,zeby byc sama i poswiecic sie tylko dziecku.Chce wreszcie
normalnie zyc jak kazdy czlowiek.Wystarczy ze do tej pory dla
dziecka meczylam sue z tym...ujem.

[jack20]

Gowniaro do ksiazek a nie pyskowac.

[white-lizette]

Moze twoj obecny maz powinien sie jakos bardziej zaangazowac w relacje z twoim
synem? W koncu stanowicie teraz rodzine. Nastolatki w standardowej rodzienie sie
buntuja, a co dopiero w takiej sytuacji jak twoja, gdzie jest nowy ojczym i nowe
dziecko i do tego doszedl jeszcze problem adaptacji do nowego srodowiska.
Uwazam, ze wysylanie syna do dziadkow za nienajlepszy pomysl, jak widac jeszcze
bardziej sie buntuje i pewnie bedzie chcial tam zostac co uwazam za najwieksza
glupote do jakiej mozesz dopuscic. Wogole to lepiej byloby go wyslac na jakies
kolonie, czy oboz w szkole nic nie organizowali? Teraz po wakacjach dojda
jeszcze nowe poroblemy, bo znowu nowa szkola. Musisz mu wytlumaczyc, ze wlasnie
tak wyglada dorosle zycie, studia, praca, idziesz tam gdzie nikogo nie znasz.
Moze postaraj sie go bardziej zainteresowac nauka, jakies zajecia pozalekcyjne
np. sportowe, nauka jezyka, rozwijanie pasji. No bo faktycznie siedzenie w domu
z mama i placzacym niemowlakiem to nie jest zajecie dla nastolatka.

[kadfael]

Oj trudny. Ale pamiętaj i mu to tez powiedz. Za chwilę pójdzie do
liceum więc i tak zmieni szkołe. Potem na studia, pewnie do innego
miasta, będzie miał swoje życie, odejdzie z Twojego domu. Bardzo
niedługo. A jeśli Ty mu teraz ulegniesz, to zostaniesz sama z małym
dzieckiem bez mężczyzny. Niech on to sobie uświadomi. Uważam, że
dzieci nie mają prawa decydować z kim chce być ich rodzic. No poza
ewidentnymi przypadkami jakiejś przemocy, alkoholizmu itp.
Powiedz mu żeby nie myślał o sobie tylko o losie, jaki chce zgotowac
Tobie i młodszemu rodzeństwu. Potraktuj go jak na tyle dojrzałego,
że to jest w stanie zrozumieć.

[czarn_e_oczka]

To zupełnie normalne, że nastoletni syn buntuje się i jest niechętny do
mieszkania w nowym mieście jak w poprzednim zdążył już nawiązać przyjaźnie.
Dlatego tym bardziej teraz potrzebuje zrozumienia i wsparcia. Owszem, szczęście
jego matki również jest ważne i jej nowej rodziny, ale to on jest przede
wszystkim poszkodowany. Jeśli tak trudno mu znieść tę przeprowadzkę, to ja na
miejscu rostii dążyłabym do umożliwienia mu częstych pobytów w mieście, z
którego się wyprowadzili bądź spróbowałabym poszukać wśród rodziny
(ojca,dziadków, dobrej cioci), czy ktoś nie byłby w stanie się nim zaopiekować.
Chyba że w końcu on zmięknie, a Ty rostii w międzyczasie znajdziesz mu ciekawe
zajęcie w nowym mieście, a on sam znajdzie nowych znajomych. Ciężko jest
tłumaczyć 13-14-latkowi, żeby już myślał o tych, ile go w życiu czeka
przeprowadzek. Dla niego jest tu i teraz i może być mu ciężko aż tak wybiegać w
przyszłość. Co więcej, może nie zrozumieć dlaczego to on musi się poświęcać dla
nowej rodziny matki, a nie ona dla niego. Dlatego radziłabym więcej empatii tym,
którzy piszą, że musi się dostosować, bo jest dzieckiem. Żadna matka nie chce,
żeby jej dziecko po kilku czy kilkunastu latach wypominało jej, że to przez nią
i nową rodzinę nie ułożyło mu się w życiu.

[white-lizette]

czarn_e_oczka napisała:

Jeśli tak trudno mu znieść tę przeprowadzkę, to ja na
> miejscu rostii dążyłabym do umożliwienia mu częstych pobytów w mieście, z
> którego się wyprowadzili bądź spróbowałabym poszukać wśród rodziny
> (ojca,dziadków, dobrej cioci), czy ktoś nie byłby w stanie się nim zaopiekować.

To chyba najglupszy pomsysl jaki slyszalam, przerzucanie obowiazkow na innych
jak sie problemy zaczynaja.. Oddanie do "dobrej cioci" ktora na pewno sie lepiej
zajmie synem niz matka, no rece opadaja.

[kag73]

Wcale nie uwazam, ze to taki glupi pomysl.
Skoro chlopak wybitnie nie chce sprobowac zaaklimatyzowac sie w
nowym miescie, nie daje sobie szansy...
Jezeli dziadkowie zgodziliby sie, zeby u nich zamieszkal, dlczego
nie, usamodzielni sie a o to chodzi, przeciez dzieciaki w tym wieku
bardzo chca byc dorosli i zawsze prawie wszystko na nie.
Moze odwiedzac mame badz ona jego co tydzien czy w weekendy.
trzeba mu wytlumaczyc, ze takie jest zycie, czasem nawet za praca
trzeba wyjechac nie wiadomo dokad. Mama nie chce sie go pozbyc, ale
skoro on w zadnym wypadku nie probuje...Jak stwierdzi, ze jednak
woli do mamy, ma drzwi otwarte, albo jak bedzie i tak zmiana szkoly.
Mozna sprobowac obiecac wytlumaczyc, ze bedzie mial kontakty z
najlepszym kumplem, ten moze go odwiedzac co jakis czas, nocowac
nawet itd. Warto pokazac zrozumienie, powiedziec, ze jasne na
poczatku bedzie ciezko w nowym miescie, ale z czasem na pewno pozna
nowych przyjaciol itp.Ale jezeli nadal nie...
Moj maz jako chyba 10-cio latek mieszkal 6 m-cy u babci, 600
kilometrow od domu. Nie umarl, nie robi nikomu wyrzutow, ma mile
wspomnienia.

[white-lizette]

Wiesz co, zajmowanie sie 10-cio latkiem a nastolatkiem to szlona roznica,
dziadkowie nie poradza sobie ze zbuntowanym dorastajacym chlopakiem, ktory sobie
miejsca nie moze znalezc. Oddawanie dziecka pod opieke innych uwazam za skrajny
egoizm i cale szczescie autorka postu z tego co zrozumialam tego nie rozwaza.

[kag73]

Tak nie uwazam. Czesto jest tak, ze nastolatkowie podsakuja Tylko u
mamy. Gdzie indziej sa calkiem calkiem, zupelnie mili i nie
stwarzaja zadnych problemow.
U mamy probuja roznych rzeczy, zwlaszcza tutaj w tym przypadku kiedy
mlody ma w reku karte "To Twoja wina, przez Ciebie tutaj jestem,
teraz bede sie tak wlasnie zachowywal a Ty sobie z tym radz".
Moze w Polsce nie jest to popularne, ale np. na Zchodzie rodzice
nastolatkow czesto wysylaja dzieci na rok za granice, wymiana
uczniow, do jakiejs rodziny, w celu uczenia sie jezyka. Jednoczesnie
nastolatki sie usamodzielniaja i uwierz mi u innych nagle nie
podskakuja. Bo problem w tym, ze te dzieciaki nagle chca sie oderwac
od rodzicow, dlatego wszystko jest na "nie".

[stedo]

A ja uważam że rozpoczęcie nauki w gimnazjum stwarza jednak pewną
szansę na aklimatyzację. W podstawówce wszedł w zintegrowane
środowisko, dobrze się znające, gdzie były już potworzone paczki
kolegów. Taki "nowy" w tej sytuacji ma trudniej.A w nowej szkole, o
ile nie zachodzi sytuacja że przenoszą się do niej całe klasy z
podstawówki,taka integracja dopiero musi nastąpić i syn będzie w
takiej samej sytuacji jak pozostali.Zorientuj się czym interesuje
się syn poza komputerem.Może jakiś sport a może coś innego. Może
zapisać go do jakiegoś klubu albo Domu Kultury. W większym mieście o
to łatwiej.Zaproś może na weekend od czasu do czasu kogoś z jego
starych kolegów, postaw im bilety na jakiś super film nie do
obejrzenia w małym miasteczku. Niech zaszpanuje przed tamtymi
kolegami.Może to go będzie kręcić.To trudny wiek dla chłopca.Wtedy
bardzo liczą się koledzy.Może Twój partner mógłby go zabrać na jakiś
ciekawy mecz czy inną męską rozrywkę łatwiej przecież dostępną w
większym mieście.I może możnaby zaproponować wspólne wyjście z kimś
z jego nowego środowiska.Trzymaj się.

[twojabogini]

roksii napisała:

> Z poprzedniego zwiazku mam nastolatka.Teraz mi nie daje >spokoju.Przez rok nie
zaklimatyzowal sie.

Jak pomóc nastolatkowi się zaaklimatyzować? Stworzyć z domu przyjazne młodym
nastolatkom miejsce, gdzie będzie mógł przyjść z kolegami i koleżankami zarówno
ze szkoły, jak i z podwórka, może urządzić małe przyjęcie na początek? Zapisać
go na jakieś zajęcia, które go zainteresują. Poświęcić mu czas, partner niech
zostanie raz na jakiś czas z młodszym dzieckiem, a ty tylko ze swoim
nastolatkiem możesz iść na spacer do kina czy gdziekolwiek. To samo czasem
powinien z twoim synem zrobić twój partner.

>Poza szkola nie ma tu znajomych, caly czas siedzi przy komputerze.

To mu załóż hasło na komputer i daj na kino, albo najlepiej - ty idź z nim do kina.

>Awanturuje sie, krzyczy, zlosci, ze chce wracac do
> swojego miasta.

Postaw się w jego sytuacji, moze jednak ma swoje powody i teraz czuje się
nieszczęśliwy?

>Nie wiem ,jak mam z nim rozmawiac. Doszedl kolejny
> problem z gimnazjum- idzie tam gdzie nikogo nie zna.

A nie może iśc tam, gdzie juz kogoś zna?

>Ostanio powiedzial, ze nie lubi juz mojego partnera, bo przez niego
> musielismy sie wyprowadzic.

Są gorsze rzeczy, które mówią nastolatki. Nastolatek to nie osoba dorosła,
zwłaszcza taki co to dopiero do gimnazjum sie wybiera. Dzieciak. Daj mu jasno do
zrozumienia, że zostajecie i musicie swoje życie zbudować tu na miejscu. Bez
odwołania. I umówcie się na wspólne rytuały, takie tylko wasze. I nie oddawaj go
nigdzie, zadnym dziadkom, ani nikomu. On poczuje się tylko jeszcze bardziej
nieszczęśliwy i odrzucony.

>Mam dwa wyjscia- wrocic i patrzec, jak on bryka zadowolony
> wsrod znajomych, a moj parter bedzie przyjezdzal do nas tylko albo
> na noc, albo w weekendy(mamy poza tym malutkie dziecko).Chociaz
> koszty dojazdu beda olbrzymie.Czy zostac, probowac ukladac tu zycie
> i dalej znosic jego nerwy.

Masz jeszcze trzecie wyjście. Zaangażować się troszkę więcej w swojego syna
nastolatka, to nie gó...arz który złosliwie postanowił ci uprzykrzyc zycie,
tylko smutny dzieciak, który juz sporo wycierpiał.

>Mi tez jest tu ciezko, nie mam wielu
> znajomych, zaczynam od zera, moze to sie zmieni jak znajde
> prace...ale nie wiem ,czy chce wrocic tam, gdzie wszystko bedzie mi
> przypominalo tamte malzenstwo.

Jeśli ty się po roku nadal nie czujesz pewnie, i nie wiesz czy nie chcesz
wrócić...to nie dziw się, ze i twój syn nie ma poczucia bezpieczeństwa i nie
traktuje nowego miejsca jak domu. Czy to twój partner zaproponował rozwiązanie,
ze możecie wrócić a on będzie przyjeżdżał do was?

Czemu wszystko musi byc takie trudne:
> (Wreszcie jestem szczesliwa, mam kochanego faceta, a wciaz jakies
> przeszkody na drodze.

Twój syn to nie przeszkoda, tylko twoje dziecko, któremu musisz pomóc stac się
częścią owej rodziny.

>Atmosfera w domu zaczyna byc napieta.Stoje
> miedzy dzieckiem a partnerem i nie wiem, co zrobic

Nigdy nie stój między dzieckiem a partnerem. Dorosły mężczyzna chyba jest w
stanie zrozumieć problemy małego chłopca? Porozmawiać z nim osobiście, bez
twojego pośrednictwa? Wybacz, ale jeśli twój nastolatek miałby 17 lat, to
zgodziłabym się z ostrymi ocenami zachowania, typu, ze spadł z piedestału itp.
Ale do gimnazjum to idą dzieciaczki.

[roksii]

1.Zawsze zachecam go, zeby zaprosil kolegów do siebie.Zawsze w
naszym domu bylo duzo dzieci.Wyciagam go na spacery, na zakupy tylko
we dwoje.
2.Dezycje o przeprowadzce podjelismy oboje- ja i syn.Ja go nie
zmuszałam do przeprowadzki, to byl nasz wybor.On tez chcial zmian,
ale myslal, ze tu bedzie mial zawsze do kogo wrocic - do ojca, a
stalo sie inaczej.Dziadkowie ze strony taty, tez nie interesuja sie
wnukiem.
3.Nie mamy meldunku w tym miescie, dlatego dziecka nie przyjeli do
gimnazjum obwodowego, mimo, ze tam skladalismy dokumenty, odeslali
nas do drugiego, bo tu nie bylo juz miejsc.Na nic zdaly sie
tlumaczenia, ze przeciez wazny jest adres zamieszkania, a nie
meldunku.
4.Oddanie dziecka nie wchodzi w rachube, nawet ojcu bym nie
oddala.Jedynie moglby odwiedzac go od czasu do czasu, ale jak czas
pokazal ojciec nie jest tym zainteresowany.
5.Nie napisalam, ze dziecko jest przeszkoda.Przeszkoda to raczej
problem z zaklimatyzowaniem sie.
6.Moj partner daje mi wolna reke- jesli chce, mozemy sie
przeprowadzic, ale on bedzie nas tylko odwiedzal,ewentualnie
przyjezdzal na weekend, ze wzgledu na prace.Dojazd w dwie strony do
pracy w ogole sie nie kalkuluje.Tam by takiej nie znalazl, tam by w
ogole nie znalazl, bo ciagle padaja zaklady pracy.
Napisalam ten post, bo nie wiedzialam jak i co zrobic, aby wszyscy
bylo zadowoleni.W sumie nie ma dobrego rozwiazania.Kocham swoje
dziecko, chcialabym, zeby byl szczesliwy.Czas pokaze, jak potoczy
sie nasze zycie.Dziekuje za wszystkie opinie.

[jack20]

Masz chyba bardzo ok partnera.
Uwazaj z tymi ustepstwami na rzecz syna kosztem stosunku z partnerem.