" Ile zarabiasz?" - cięte riposty ;)

[tonik777]

Jeśli nie chcesz odpowiadać, to po prostu powiedz o to i na dalsze
zaczepki nie reaguj.
Sam czasami podpytuje znajomych ile zarabiają. Mi akurat głłównie
chodzi o to, żeby określić czy u mnie w firmie poziom płac jest taki
jak u innych. Ale jak ktoś powie, że nie chce rozmawiać o zarobkach,
to już więcej nie poruszam tego tematu z tą osobą.

[mamrotek77]

mnie się takie pytania bardzo rzadko zdarzają, ale gdy już je
słyszę, odpowiadam "wystarczająco, żeby wystarczyło na życie i żebym
mogła trochę odłożyć".
i prawda, i brak konkretu :)

[buszar]

Ja zawsze udaje biedaka i mowie" Ach nawet nie pytaj. Tak malo
zarabiam , ze wstydze sie nawet powiedziec"

[bogiemslawiena]

A mnie to lotto... otaczam się odpowiednimi ludźmi - są moimi
przyjaciółmi i nie widzę sensu trzymania takiej informacji w
tajemnicy. Jeśli ktoś ci wytyka twoje zarobki albo to, że jesteś
skąpa, to znaczy, że nie jest twoim przyjacielem. Ot prosta
zależność jak budowa cepa.

[acninc1]

Jak ktoś mnie pyta ile zarabiam to odsyłam go na swoją stronę internetową
s7team.pl - i głupie pytania znikają.

pozdrawiam

[szczupaker]

"bywało gorzej"
"nie narzekam"
"a co? książkę piszesz?"
"za mało"
"nadal za mało żeby przestać się z Tobą widywać" ;)
"zapytaj moją żonę, to ci powie że za mało"

[mmena]

Nie ruszaja mnie takie pytania. Jak ktos pyta to odpowiadam,
zarabiam dobrze wiec mam sie czym chwalic).
Ale rownie dobrze moglby spytac co jadlam wczoraj na obiad. Tez
odpowiem i nie bede robic z tego wielkiego halo. Nie uwazam zeby
byla to rzecz intymna, ktora nalezy zachowac tylko dla siebie.
Nie mam tez znajomych, ktorzy wyjezdzaja z tekstami "przeciez cie
stac" itp. wymienionymi w twoim poscie.

[aurelia_aux]

Właśnie nie mama riposty na takie pytania. Ostatnio zostałam zbita z tropu kiedy
znajoma się mnie zapytała ile zarabiam, odpowiedziałam zgodnie z prawdą, a ona
mi na to -dosłownie "To już więcej moja sprzątaczka zarabia która przychodzi raz
w tygodniu na 2h" nigdy się nie czułam tak głupio, na nic się nie zdało
wyjaśnienie, że pracuję kilka godzin dziennie, bo studiuję dziennie i że to i
tak dobrze jak na taką pracę...
Chyba muszę wymyslić jakaś cięta ripostę;/

[hedonia]

Polecam szeeeroki uśmiech i ani słowa.

Tylko u nas takie zdziwaczenie

[affera123]

Na Zachodzie ludzie się wręcz chwalą, ile wyciągają z etatu, a u nas
robi się z tego wielką tajemnicę. To chyba odbijają się czkawką
czasy komuny, gdzie wszyscy teoretycznie mieli mieć "po równo", a
każdy i tak kombinował na boku, żeby dorobić, bojąc się przy tym,
żeby znajomi albo sąsiedzi nie donieśli komu trzeba itd. Zawiść
zawsze była, jest i będzie. Ja nie podejmuję sama tematu, bo nie mam
się czym chwalić. To, że mi nie przeszkadza poziom moich zarobków,
dla otoczenia nie ma znaczenia, ludzie nie rozumieją, że praca ma
dla mnie wartość samą w sobie i po prostu lubię robić to, co robię,
a nie tylko liczę, ile mogłabym jeszcze z tego wyciągnąć, to takie
rzadkie podejście (podobno), wręcz pozytywistyczne ;) z domieszką
romantyzmu. Kiedyś przyznałam się szczerze, ile zarabiam,
to "zabito" mnie śmiechem. Nie jest przyjemnie słyszeć od ciecia, że
się pokończyło szkoły, a gó... zarabia, a komentarz w takim stylu
właśnie usłyszałam. Pomijając już, że szacunek należy się każdemu,
bez względu na wykształcenie i poziom zarobków. No, ale boli, jak
człowiek poświęcił wiele lat na naukę, a ktoś inny w tym czasie pił
tanie wino pod blokiem, a teraz dowala nam taki tekst i to w
towarzystwie. Odtąd więc unikam podejmowania takich tematów, a jak
już ktoś pyta, to mówię, że gó... zarabiam, ale czuję się z tym
świetnie. Choć oczywiście się tak nie czuję.

[rikol]

Dzieki takiemu ukrywaniu pracodawca moze dyskryminowac bezkarnie pracownikow, bo
zaden sobie nie porowna zarobkow i nie pojdzie do sadu. Gdzie dwoch sie bije,
tam trzeci korzysta.

[antziel]

Kiedy dawno temu poszedłem do pracy / jako zwykły robol ale w
czasach gdy obowiązywały zasady szacunku do przełożonych czy
starszych/to po przepracowanym miesiącu a może trochę mniej majster
przyniósł wypłatę dla swojej brygady i wypłacał pieniądze i nie
robił z tego tajemnicy choć kwoty były różne.Pamietam również jak w
tej zawszonej demokracji utajniano wysokość zarobków jak i
nazewnictwa stanowisk oraz zaniechano tzw.doboru stosownie do
posiadanego wykształcenia.W efekcie rozbieżność wynagrodzeń ulegała
rozwarstwieniu,najgorsze to to że potrafiono przekonać do tego ludzi
młodych.Za komuny mówiono że partia zatwierdza dyrektorów zakładów
ale dyrektor zarabiał max.2,5 raza tego co ja kierownik
bezpartyjny.A w demokracji mój kierownik po jakimś tam kursie
zarabiał wielokrotnioe więcej niz ja pracując jako
specjalista /ponosząc odpowiedzialność karną i finansową za swoje
błędy,natomiast mój kierownik nic nul tylko głupkowato się uśmiechał.

[airborell]

"Na chleb z margaryną wystarcza".

Z tym że nie widzę specjalnie problemu, naprawdę. A ukrywanie zarobków przed
bliską rodziną i przyjaciółmi uważam za cokolwiek dziwne - o ile nie dali
powodów, aby sądzić, że będą niedyskretni.

[ofelia1982]

ja żaluję, że kiedyś powiedziałam komuś ile zarabiam, bo jest to
osoba, która od tamtej pory chce pożyczac ode mnie pieniadze na
wakacje, remont samochodu etc.A że jest to dośc bliska osoba - nie
ukrywam, ze ulegam..Na szczęscie zawsze terminowo oddaje.
Ale teksty typu:"no z wszystkich znajomych tylko Ty zawsze masz kasę
na koncie, reszta jest na debecie.." - strasznie mnie denerwują. Mam
kasę na koncie, bo szukałam lepszej pracy i wydaję pieniądze
rozsądnie..chcę za kilka lat spłacic kredyt mieszkaniowy i musiałam
nauczyc się odmawiac sobie zachcianek ciuchowo-butowych i jedzenia w
knajpach..z tego co widzę to TA osoba nie trzyma takiego reżimu, a
potem pozycza na egzotyczne wakacje...
teraz juz odpowiadam na pytanie o zarobki, ze "Nie narzekam" i
serwuję kalifornijski uśmiech:)

[lukzie1883]

Takie pytania sie zdazaja, ale jako ze ja tez nie lubie sie dzielic ta informacja zawsze odpowiadam w taki sposob: "Zarabiam dokladnie tyle co ty - czyli kwote za ktora zgadzam sie pracowac a jednoczesnie ile moj pracodawca zgadza sie placic za moja prace". Zajmuje osobie chwile przemyslenie, po czym do tematu nie wraca :)

pzdrw
Lukasz

[the_ladybird]

"nie wiem, żona mi całą wypłatę zabiera" - mój mąż.
"nie wiem, to mąż trzyma kasę" - to ja.

A co ciekawe, ludzie przeważnie zaczynają nam się wówczas zwierzać z
własnych problemów małżeńskich ;)

[rrrmarek]

Ja odpowiadam z uśmiechem: A dlaczego chcesz wiedzieć? To z reguły zbija z tropu.

Jeśli pytający nadal chce drążyć temat, to mówię wprost, że nie rozmawiam na ten
temat i tyle.

[natter2]

"zarabiam czterocfrowo" - łapie się wszystko: od 1000 do 9999 :D

[oldbay]

Najlepiej takiej osobie zupełnie spokojnie odpowiedzieć wprost, że
to nie jej sprawa i nie zadaje się ludziom takich pytań o zarobki,
ile maja peiniędzy itp. I zapytać czy nigdy nie słyszeli o zasadach
dobrego wychowania czy są po prostu bezczelni lub bezdennie głupi?
-
oldbay

[akle2]

Właśnie, zależy kto i po co pyta. Jeśli to tylko wścibstwo, odpowiadam: "A Ty ile?" i jeśli to mu ust nie zamknie i poda swoją kwotę, to rzucam jakąś trochę większą/trochę mniejszą.

[kalina29]

"a co moglbys mi pozyczyc?"

Odpowiadaj z uśiechem, że zarabiasz miesięcznie

[naprawdetrzezwy]

148 549 zł i 60 groszy.
Ale to bez premii, nagród rocznych i podziału zysku.

Normalny (który się zagalopował i zapytał) zrozumie, nienormalny...
domyśli się, że się nie dowie.


Prośby o pożyczki załatwiaj prosto: masz umowę z bankiem. Oni nie
robią (tu podajesz co robisz w pracy), a ty nie zajmujesz się
pożyczkami.

Ewentualnie na:

- Pożycz mi 100 zł

odpowiadaj:

- Życzę ci 100 zł.

[dankam1]

najlepiej odpowiedzieć: zdecydowanie za mało...

[mary.nara]

a właściwie dlaczego o to nie pytać? ja "pracuję" w specyficznej
branży i ciekawa jestem ile "normalni" ludzie
biorą/dostają/zarabiają:)
Po co - mógłby ktoś zapytac:). A po to żeby się samemu zastanowić
czy aby nie za mało;), rozważyć przejście do innej "firmy",
przebranżowienie, zmianę ścieżki zawodowej, w końcu po to, zeby
zaklasyfikować się jakoś w hierarchii na rynku pracy, etc.
Dla mnie nie ma znaczenia ile zarabia konkretna Ola czy Kasia, ale
ile zarabia np. prawnik czy księgowa (w moim wieku, z takim a takim
doświadczeniem czy stażem), a że znam tylko Olę i Kasię, które
wykonują te zawody to je o to pytam. Można powiedzieć że są
obliczane przez GUs średnie, ale sami wiecie że te średnie to można
sobie w buty wsadzić, podobnie jak sondaże GW czy innego CBOSu.
Czasem mi to też jest potrzebne żeby wiedzieć za ile mam np.
podwykonawcę wynająć, żeby przysłowiowo "nie pyskował";)
Dlaczego to jest takie fee? Rozumiem pytanie o to osób nieznajomych,
obcych, to troche jak wywiad dla szajki zlodziejskiej:P,
ale "swoich"? To zdobywanie orientacji i wiedzy o rynku pracy.

[burza4]

mary.nara napisała:

> a właściwie dlaczego o to nie pytać? ja "pracuję" w specyficznej
> branży i ciekawa jestem ile "normalni" ludzie
> biorą/dostają/zarabiają:)

Dlaczego nie? to kwestia kultury osobistej, pytanie o zarobki jest
takim samym nietaktem jak pytanie o częstotliwość uprawiania seksu:)

ciekawość można zaspokoić czytając specjalistyczne raporty, a poza
tym po co ci wiedza ile zarabiają inni? twoje tłumaczenia nie
trzymają się kupy, wiedza o tym że Ola czy Kasia zarabia 8 tysięcy
żadną miarą nie przekłada się na twoją sytuację, bo ty na
identycznym stanowisku możesz dostać np. 2. A co do podwykonawców to
wystarczy porównać kilka ofert...

[charlie_x]

..nic nie mowie,ot tak po prostu udaje ze nie
slysze.Upierdliwcom ostatecznie mowie,ze .. odpowiednio i
wystarczajaco.Jednoczesnie daje do zrozumienia,ze to koniec tematu.

[o-qrde.pl]

Zależy kto pyta. Specjalnie zawyżam, jak chcę zrobić na złość
wścibskiemu pytającemu. A niech się podręczy!

[akle2]

Ale to trochę niebezpieczne, bo można trafić na takiego co żyje z pożyczek, tu pożyczy a tam odda itp. A co zrobisz, jak usłyszysz: "Pożycz"?

[puriste]

Nie mam z tym problemu. Każdemu, kto jest zainteresowany, odpowiadam na takie
pytanie. Z prostego powodu: większość ludzi sądzi, że jak ktoś pracuje na
uczleni wyższej, to klepie biedę - a tak nie jest. Jak sie dobrze wybrało
dziedzinę, to z samej nauki i dydaktyki można mieć kilka razy więcej niż wynosi
średnia krajowa, i to bez specjalnie dużych obciążeń. No i oczywiście dopiero po
doktoracie :-)

"Na papierosy starcza"

[alterego4]

a gdybym nie palił to by mi jeszcze trochę zostało.
Zarabiam między 16 a 20 tysięcy netto. Kilka lat temu miałem mniej więcej 1/3
tych dochodów, a i tak w rodzinie uchodziłem za krezusa i ze strony członków
najbliższej rodziny otrzymałem w zamian sporo bezinteresownej zawiści.
W zasadzie nie zdarza mi się, żeby ktoś mnie pytał o zarobki. Mieszkam na
typowym przedmieściu klasy średniej, wszyscy zarabiają podobnie. Mnie stan ich
konta nie interesuje, niektórych z moich sąsiadów stan mojego pewnie tak -
zwłaszcza przy okazji zakupu sofy, nowego auta itd. Mnie to wisi. Uchylam się od
odpowiedzi bo wiem, że to jest jednak znacznie powyżej średniej i niekoniecznie
poprawia stan stosunków międzyludzkich. Trudno, taki kraj.

Jak ktoś jest wnikliwy, to i tak ma ogólne pojęcie: widać po zegarku,
samochodzie, ciuchach (z tymi ciuchami to bywa różnie - ja noszę dżinsy i
t-shirt z Reserved, fatałaszki mnie nie kręcą).

[rozalka81]

Wielka mi rzecz. Ja nie robię z tego tajemnicy. Dla mnie tworzenie takiego nastroju tajemniczości wokół tematu zarobków to prawie taka sama głupota jak ukrywanie swojego wieku.

[akle2]

No, niezupełnie. Jeśli zarabiasz <1000 zł to zwyczajnie się wstydzisz swojej "niezaradności" a jeśli kwotę 5-cyfrową (pomijam miliarderów) to boisz się naciągaczy i pożyczalskich. Ja tam się zawsze zasłaniam klauzulą poufności i mam problem z głowy. Ewentualnie - tym co mi mają za złe stan "singielski", że chętnie bym założyła rodzinę, tylko najpierw muszę zmienić pracę na lepszą. Ot, co