czy to jest normalne?

[agaoki]

rzecz dotyczy pracy. prywatna firma. sytuacja taka: pracownicy często pracują
po godzinach, ale nie dostają za to dodatkowych pieniędzy. szef notorycznie
"ściąga" ludzi z urlopu, bo jest coś ważnego do zrobienia. o urlop trzeba się
prosić, nie można dostać więcej niż tydzień i nie wtedy, kiedy się chce.
pracownicy chcieli wolny dzień, który należy się, kiedy święto przypada w
sobotę. szef stwierdził, że "w głowach im się poprzewracało". kiedy chce się
wziąć wolny dzień, to szef kręci nosem, daje do zrozumienia, że jest bardzo
niezadowolony. szef stosuje presję mówiąc, że jak się nie podoba, to na jego
biurku leży mnóstwo podań...
trzeba przyznać, że zarobki są tam niezłe, jak na dzisiejsze warunki w Polsce
i co ważne - pieniądze wpływają na konto regularnie i zawsze w całości. jak
dla mnie to jedyny plus, kiedy tak słucham, co się tam dzieje (nie chodzi o
moją pracę!)
jak jest u Was w pracy? czy macie podobnie, czy może inaczej? czy można coś
zrobić w takiej sytuacji? wiadomo, że mimo wszystko każdemu zależy na pracy i
nikt nie chce się postawić szefowi, żeby nie podpaść.

[paco_lopez]

koszmarne, u mnie każdy planuje urlop pod siebie a na urlopie ma
telefon jakby co, ale w wakacje i tak jest strasznie mało do roboty,
więc ci co sa na miejscu z palcem w d to zrobią. a zapomniałem
dodać, ze sami nie wiemy, które z nas jest szefem.

[dzikoozka]

wg. kodeksu pracy pracownik MUSI MIEC 14 dni nieprzerwanego urlopu
(10 dni roboczych), ma tez prawo do 4 dni urlopu na żądanie czyli
możesz nie przyjśc do pracy tylko zadzwonic ze bierzesz urlop na
ządanie. Do marca zakąłd powinien ustalic plan urlopowy i jeśli
pracownik zakupi impreze turystyczną a zakłąd pracy zmusi go do
rezygnacji to pracodawca musi zwrócić poniesione koszty. Tyle
przepisy. Jeśli nie da sie rozsądnie to zawsze można nasłać PIP.
Prawda jest taka, ze pracodawca i ta i tak jest górą - zawsze
znajdzie powód wywalenia z roboty, jak bedzie chciał. Sztuką jest
aby oboje - i pracodawca i pracownik byli wobec siebie w porządku,
nie naduzywali swoich przewag...

[justysialek]

To jest łamanie przepisów Kodeksu Pracy a czy to normalne to zależy
pod jakim kątem pytasz: jest to łamanie zasad społecznych (prawa)
ale dość powszechne w naszym kraju wśród pracodawców prywatnych.
Grożenie wyrzuceniem z pracy też jest bardzo typowe w takich
sytuacjach. Wybór należy do osób, które tam pracują: albo godzą się
na jawny wyzysk (bo to jest jawny wyzysk) i łamanie praw
pracowniczych albo się nie godzą - walczą o swoje prawa i ponoszą
tego konsekwencje: utrata pracy, walka w sądzie lub w najlepszym
wypadku koszmarna atmosfera i pogorszenie stosunków z szefem co
prędzej czy później i tak skutkuje wyrzuceniem.

[kkk]

To NIE jest normalne, naślij PIP, serio.
Działa bo sprawdziałm

[niebieski_lisek]

Łamane są tam prawa pracowników. Ja w tym roku miałam nieprzyjemną sytuację z
pracodawcą - najpierw szef obiecał mi ustnie urlop (pytałam miesiąc przed), a
jak termin wakacji nadchodził, to zaczęły się jazdy, czy coś jest skończone, i o
godzinie 18 w dzień przed planowanym urlopem nie wiedziałam czy mogę pojechać
czy nie. Było mi bardzo przykro że zostałam tak potraktowana, zaczęłam myśleć o
zmianie pracy.

[agaoki]

czy zgłoszenie sprawy PIP-owi lub do sądu pracy musi się równać z utratą pracy?
czy może istnieje jakieś prawo chroniące pracownika w takiej sytuacji?
chociaż nawet jeśli pracownik zostanie, to będzie miał "prze...ne".
co do urlopu na żądanie - po czymś takim pracownik w tej firmie na 100% zostałby
wylany na zbity pysk.
tak się łatwo mówi, że pracownicy sami się godzą na takie traktowanie, że zawsze
mogą się zwolnić. ale rzucić pracę nie jest łatwo, zwłaszcza, jeśli się dobrze
zarabia (a ma się kredyt na karku). jaka jest gwarancja, że w kolejnej pracy nie
będzie tak samo? szefowie dużo obiecują na początku, a po 2-3 miesiącach
wychodzą różne brudy.

[g.r.a.f.z.e.r.o]

agaoki napisała:

> czy zgłoszenie sprawy PIP-owi lub do sądu pracy musi się równać z utratą pracy?
> czy może istnieje jakieś prawo chroniące pracownika w takiej sytuacji?

Nie widzę możliwości aby pracownik został w pracy po tym jak wezwał PIP(przy
czym trzeba zauważyć że PIP nie mówi od kogo pochodzi skarga).

A wracając do tematu - komuna się skończyła(choć socjalizm pozostał). Ale w
prywatnych firmach układ jest nieco inny. Pracownicy godzą się na rezygnację z
części przywilejów w zamian za wyższą pensję. Uczciwa zamiana - gdyby pracodawca
literalnie przestrzegał wszystkich praw pracowników a oni z nich korzystali
bardzo możliwe że firmy nie byłoby stać na takie wynagrodzenia.

Oczywiście takie ustępstwa muszą mieć swoje granice. Ja na przykład mam
świadomość że nie mogę wziąć urlopu na żądanie(no, chyba że mimo urlopu
wykonanam tego dnia swoją pracę z domu) i wiem że nie mogę liczyć na urlop w
lipcu i sierpniu ani w tym, ani w przyszłym anie za 10 lat :) Ale taka jest
specyfika pracy. I wiem co mam w zamian.

A w sytuacji przytoczonej w tym wątku stawiałbym się szefowi tak aby wypracować
odpowiednią pozycję, ale po PIP bym nie sięgał.

[justysialek]

Zgadzam się. To sprawa danej osoby na co się godzi. Jak się wzięło
duży kredyt mając pracę nie do końca komfortową, to czyja to wina?
Duża pensja jest w zamian za coś. Ludzie na wyższych stanowiskach
dostają wyższe pensje ale mają większą odpowiedzialność i muszą być
bardziej dyspozycyjni.
Ja rzuciłam pracę, choć nie miałam widoków na inną ale u mnie oprócz
problemów z szefem dochodziła niezbyt wysoka pensja, więc wybór był
jasny.