do Anki Grupińskiej

[Gość: lea - iwona]

a ja serdecznie dziękuję p. Grupińskiej za audycję o Żydach i Polakach, też.
Polka.
Proszę mi wierzyć, że wzajemne uprzedzenia działają w dwie strony.Kiedy
ostatnio uczestniczyłam w literackim spotkaniu pisarki z Tel Avivu, czułam i
widziałam, że jestem z "zewnątrz". Ta obca.
Kiedy robiłam korektę książki na zlecenie znanego historyka sztuki - Żyda z
Łodzi, zrobił wszystko, by moje nazwisko nie figurowało w stopce. Wychodząc z
Galerii, jeden z jej właścicieli, poddał moją kurtkę rewizji osobistej. Czy
aby ta Polka czegoś nie ukradła.
Jestem osobą, która nie tylko interesuje się, ale i poznaje kulturę Żydowską
w pełnym tego słowa znaczeniu. Mieszkam w mieście, gdzie w czasie drugiej
wojny światowej istniało największe getto żydowskie. Poznałam wiele
tragicznych historii losów tych ludzi. Bo chciałam poznać. Z pełną
świadomością, przy zapalonej świecy odmówić katolicką modlitwę za tych,
którzy ginęli tylko dlatego, że byli Żydami. Przeżyłam shoah na swój sposób i
czuję ogromny ból za podłość człowieka. Ból, który mnie czasami dręczy,
bardzo mocno w nocy.
Dręczy mnie antysemityzm i zawsze próbuję z nim walczyć. Nawet z pełnym
antysemickiej nienawiści, moim ojcem. Aż pluje ze wściekłości, gdy mówi o
majątkach Żydowskich w Polsce. Zresztą nie tylko on. Jestem z wykształcenia
polonistką i dziennikarką, więc spotykam różnych ludzi. Znam historyków
uczących w szkołach polskich i szepcząch pokątnie słowo "Żyd".
Ale znam też ludzi, którzy na moje pytanie o pracę odpowiadają: Gdybyś była
Żydówką pewnie znalazłoby się tu miejsce dla Ciebie.
P.S. polecam panie internetowe wydanie periodyku literacko-kulturalnego
pt. Zwoje.
Łączę wyrazy szacunku

[Gość: Alek]

Rozumiem można lubić Żydów. Ale proszę nie pisać przymiotników wielkimi
literami, to takie trochę ignorowanie Polaków.

Wyrwane z tekstu: majątkach Żydowskich,kulturę Żydowską.

Ja tylko postulowałem o usunięcie z tytułu programu słów "i o Polakach też".
Gdyż poziom merytoryczny jest niski, właściwie polskiej Polski tutaj nie ma,
przynajmniej mało, bardzo mało, występuje za to żydowska Polska.

Jak pan Adamczewski robi program o kuchni to nie ma tam nic o śpiewaniu, tak
więc można by zrobić tak samo z programem Anki Grupińskiej, gdzie Polacy
występują tylko w tytule. POZDRAWIAM

[Gość: iwona]

tak, o tych przymiotnikach pomyślałam, ale było już za późno...
więc z pełną świadomością błędu wysłałam ten tekst i mogłam sobie jedynie
uzmysłowić, w jaki sposób będzie to odebrane

[Gość: Alek]

W żadnym wypaku nie pomyślałem nic poza tym, że nie znasz ortografii. Nie
jestem żadnym antysemitą!!! Można kochać, nienawidzieć i może być coś obojętne
i ja prezentuję tę ostatnia postawę.

[Gość: lea]

z tą ortografią to jest tak, że jeśli wyobrażę sobie przymiotnik, który
odpowiada na pytanie 'czyj?', to mam językowe prawo napisania go dużą literą ,
jeśli zaś odpowiada na pytanie 'który?', to muszę napisać małą. Więc... jestem
zrehabilitowana. A ortografii uczyła mnie w podstawówce prof. Setta,
wykształcona w dobrych przedwojennych gimnazjach żeńskich. I nie do Ciebie
należy ocena, czy ją umiem, czy też nie. To ocenili całkiem niedawno
profesorowie.

[Gość: POLO ARTY]

A przymiotniki to na jakie pytania odpowiada?

[Gość: lea]

na pytanie 'czyj?' odpowiadają przymiotniki dzierżawcze

[Gość: Alek]

A ja byłem uczony w szkole, żę przymiotniki pisze się małymi literami.
Ale to nie jest chyba najważniejsze w Twoim liście.

[Gość: lea]

tak, w szkole uczą różnego generalizowania
tak, to nie było ważne w moim liście
tak, miałam nadzieję, na nawiązanie do meritum
ale my Polacy... ten Dmowski to miał rację

[sholay]

... ale my Polacy, co? Bo Dmowskiego nie czytałem.

Nawiązując do meritum:
Mnie antysemityzm nie dręczy. Już chyba bardziej - modny ostatnio -
antyamerykanizm. Bo nie licząc izraelskich wycieczek szkolnych to Żydów poznałem
jak dotąd trzech, w tym dwoje na Słowacji.
Prawdę pisząc to nie bardzo rozumiem po kiego ten program. Znam wielu takich,
którzy nerwowo reagują na hasło "Ukrainiec". Mimo, że Ukraina to nasz sąsiad i o
Ukraińców znacznie w Polsce łatwiej niż o Żydów to znacznie więcej energii
wkładamy w "egazltację wokółżydowską".
O ile użyteczniejszy i bliższy rzeczywistości byłby program o Cyganach, Niemcach
czy nawet Wietnamczykach (no o nich to głównie z perpektywy warszawskiej)

Przy okazji - też mnie zafrapował ten przymiotnik "żydowski" wielką literą.

&

[Gość: AndrzejM]

Hmmm, nie wiem co prawda kim była prof. Setta ale od czasów Międzywojnia trochę
się ortografia zmieniła.
Prawo językowe (cokolwiek miałoby to znaczyć) masz nawet napisać "rzydofski",
szczególnie jeśli niedawno oceniali Cię profesorowie.