Blechacz nasz eksportowy

[Gość: arwena]

Piszę ten komentarz, bo nieco poczuwam się odpowiedzialna za opinię o
Blechaczu. Może dlatego, że sama gram na fortepianie i wiem, jaką miłością
kocha się muzykę. Czasem jednak nie można odkryć jej przed innymi. Np. przez
stres. Albo brak ambicji. Właściwie to zmierzam do wielkich podziękować
Blechaczowi. Za to, że pokazał współczesnym ludziom (szczególnie Polakom) co
to znaczy muzyka. Za to, że podzielił się nią z nami. Chciałam jeszcze mocno
skrytykować pewną opinię, którą przeczytałam na którymś z forum o Blechaczu
"Dobra, wygrał. Ale co z tego? Kto go będzie słuchał?" No więc autorowi tejże
myśli odpowiem "ja kupuję i będę kupowała płyty Blechacza"! I wiele, wiele
innych ludzi. Zapewniam. Ludzi, którzy cenią dobrą muzykę. Więc Blechaczowi z
serca szczerego raz jeszcze dziękuję i zachęcam do kupowania jego płyt.
Uwielbiamy tandetę. Madnarynę. Dodę. To już nudne. Może tym razem spróbujmy
czegoś dobrego?!

A ja dodam jeszcze coś...!

[ks.krzysztof]

Z wielkim szacunkiem dla Pana Zimmermana, ale powiem wam że ten młokos Blechacz
ma taki talent, ma taki zmysł że jeśli nic go nie zakłuci to wiem że kiedyś
będzie największy, najlepszy na Świecie. Jest przewspaniały!!!
Ale nie mówcie mu narazie tego by sobie za dużo nie myślał!!!

[Gość: szwet14]

ZIMERMAN, uprzejmie prosze.

[Gość: piotr]

Czy to aby nie za wiele krytyk muzyczny sobie swawoli? Oczekiwac ze po tak
wspanialych wystepach w konkursie, artysta w tak krotkim okresie czasu podniesie
jeszcze poprzeczke - to w tej chwili niepotrzebne. A moze ktos zajmujacy sie
sluchaniem i pisaniem o muzyce, chce decydowac o samopoczuciu i losach tych
rowniez sluchaja ale i wykonuja. I to jak wykonuja . . .

[Gość: kamil]

Nie mogę czytać tych bzdur. Zastanawiam się, po co autorka tekstu poddaje w
wątpliwość niezaprzeczalne liczne sukcesy Rafała, chociażby uznanie DG w
postaci propozycji nagrania, podajac za przykład innego pianistę, zamiast
chuchać i cieszyć się, że Rafał ma tak wspaniałą szansę przed sobą. Zupelnie nie
rozumiem intencji szukania dziury w całym, chyba nie w celu udowodnienia sobie
własnej elokwencji.Nie po raz pierwszy pisze pani w jakiejś dziwnej
pretensjonalnej manierze.p.s. Ja również będę kupował wszystkie płyty Rafała,
jego pierwsza jest znakomita. Jestem szczęśliwy, że mogłem kilka razy słyszeć go
na żywo.Jest wspaniałym człowiekiem, posiadajacym tak rzadkie i rzadko chwalone
cechy charakteru i osobowości. Proponowałbym się na tym skupić wszystkim, którzy
uważają się za uprawnionych do pisania o nim. Poza tym Rafał nigdy nie gra
poloneza As na bis - jest on zawsze w programie podstawowym.

[jaruzel2]

ma przed sobą otwarte drzwi do kariery.
Jeżeli nie powiedzie się w pianistyce może otworzyć firmę rodzinną - n.p.
segregującą odpady albo transportową - wszystko w jego rękach.
Niech weźmie sprawy w swoje ręce!
Ale niech też nie zapomina, że ZUS czycha!!!!!

[Gość: bolokokta]

Juz dzisiaj ta Pani napisała tandetny artykuł, bo jej się nie spodobał koncert
Blechacza dla publiczności składającej się po części z umarlaków, którym
"wypadało" pokazać się na korytarzu w antrakcie i cała atrakcja wieczoru dla
nich skończyła się wraz z końcem przerwy.
Widziałem te pożalsięboże melomanki wstające przed bisem i gnające do szatni, to
prostactwo nie wiem skąd wzięte, te śnięte ryby, których jedyną ambicją było
zaistnienie w postaci gruźliczego nieopanowanego kaszlu na tle muzyki mistrza.
Pewnie licząc na to, że taki atak kaszlu zostanie zarejestrowany na wieki wieków
na jakiejś złotej płycie.
Na szczęście Rafał Blechacz wczoraj zagrał dla mnie tak, że chcę mu podziękować.
Bardzo, bardzo, bardzo.
I mam nadzieję, że nie będę musiał denerwować się prostactwem pewnych słuchaczy
i niezwykłą płycizną dzisiejszej stołecznej.

[Gość: kusy]

To prawda, wczoraj na koncercie publiczność była nieciekawa. Jakby na krawędzi
pomiędzy nie nazwanymi oczekiwaniami, a znudzeniem, czy może brakiem ekscytacji.
Chyba tak jest zawsze, gdy za dużo VIP-ów z tej niższej półki załatwi sobie
bilety, aby się tylko pokazać, bo może tak wypada, żeby przyjść na taki koncert,
gdy jest parę osób z góry. Płytkość drobnomieszczaństwa i brak charakteru.
Prawdziwa publiczność o zbliżonych oczekiwaniach była na konkursie i przyjdzie
jeszcze nie raz. Pan Rafał to czysta perła, a nie produkt komercyjny jak chcieliby
zawistni ludzie. Naoglądali się bzdetów, naczytali czytadeł bez wartości,
nasłuchali i nażarli manaderynek i nagle w Filharmonii otworzyli usta, nie
rozumiejąc przed kim siedli.
Pan Rafał to młody, wrażliwy człowiek i pisać o Nim tak jak się pisze o
makiawelistach życia publicznego to nie tylko nadużycie, to przede wszystkim
obelga pięknego i wyrafinowanego umysłu, umysłu o niespotykanej sile, zdolnego
do przekazywania wzniosłości boskiej.

[Gość: Zofia]

I Ty bolokokta masz sie za kulturalnego melomana? Jest szansa ze los obdarzy i
ciebie gruźlicą i może i ty bedziesz musial kasłać w filharmoni, zobaczysz
wtedy co to znaczy! Ale, może los będzie dla ciebie łaskawszy i obdarzy cie
takim schorzeniem, że powiedzmy, bedziesz na wozku inwalidzkim i nie wtarmosisz
sie na nim do filharmonii. Wtedy inni, tobie podobni, nie bedą musieli słuchac
twojego kaszlu.

[Gość: bolokokta]

tak, mam się za kulturalnego melomana i nie przyszedłbym z kaszlem. A po drugie
moja żona nie pozwoliłaby mi na kasłanie, albo skutecznie wyperswadowałaby mi
skorzystanie z biletu.
Poza tym moja droga Zosiu, coś czuję, że robisz sobie żarty z fundamentalnych
spraw życia publicznego.
Dla mnie możesz kasłać ile wlezie, byle nie za mój kołnierz, ani nie prosto w
twarz i nie w czasie koncertu.
Żeby sie przekonać o reakcji innych, wsiądź w samolot i leć do Japonii. Stań w
kolejce i zacznij naprzemian dmuchać nos w chusteczkę higieniczną i kasłać.
Życzę zdrówka przede wszystkim.

[Gość: uważny]

A zauważyliście, jak Dębowe ucho sprytnie wtrąca złoścliwości? Jaka zatroskana,
że DG może nie przedłuży kontraktu?...I PAC! Dostało się i Dangowi!Jeśli ktoś
nie znał nowej wersji o nagrodzie Rafała, to już wie - wyraz koniunkturalizmu
jurorów! Dobre sobie. Ciekawie jaki koniunkturalizm kierowal jurorami w
Hamamatsu, kiedy mu przyznali zwyciestwo wraz z wielce zasłużonum i obytym,
starszym Kobrynem? A może tej Pani za malo metrażu w domu albo fortepianow w
nim, że z taka skrupulatnością nas informuje co Rafał dostał? Oj, jak kochamy
się poobrzucać błotem!Jak nie możemy sami zrobić, to chociaż popsujmy innym,
zawsze to coś!Jak to dobrze, że chociaż za granicą doceniaja Rafała. Obyśmy go
tylko nie przegonili z naszej Polski, jak kiedyś Zimermana!

profesjonalna dziennikarka muzyczna?????

[Gość: zyś]

w artykule pełno złośliwości, tyle że niezbyt zgrabnie wtrąconych. zastanawia
myśl przewodnia artykułu- gdzie się podziała? czy to jest rzetelne
dziennikarstwo? naprawdę kariera muzyka nie składa się z otrzymywania kolejnych
dóbr materialnych, nie wiem, po co pani o tym pisze. z pewnościa nikogo, poza
panią, występ Rafała nie napawa żadnym niepokojem, to sa dziwne insynuacje na
poziomie szczęśliwie zamkniętego dziennika "nowy dzień". Mam nadzieję, że Rafal
nie przejmuje się zbytnio tak niskimi cechami ludzi, którzy niestety czasem go
otaczają. Warto by o tym pomyśleć, mając na uwadze jego wiek, i wielką szansę,
jak jest przed nim. Warto go konstruktywnie i profesjonalnie wspierać, nie
popadając w skrajności. Przecież cały czas brak nam ambasadorów polskiej kultury.

I może ja dopowiem jeszcze coś....

[Gość: Belea]

W świecie tandety i sztuczności, w jakim przyszło mi wchodzić w dorosłość,
godziny spędzone na słuchaniu Blechacza to czas, kiedy czuję, że prawdziwa
muzyka polska nie zanika... Że są ludzie, darzą ją miłością i obdarowują nas
jej pięknem.

Nieudany recital Rafalka

[Gość: krytus]

To byla totalna klapa. I czesc recitalu autorka delikatnie nie komentuje, ale
ten facet nie wiedzial co ma ze soba poczac i z biedny beethoven przewracal sie
w grobie. To byly chyba jedne z najslabszych recitaliw tym roku w FN. Mam
nadzieje, ze ktos madry zakaze grac rafalkowi , niech solidnie pocwiczy i
poprawi artykulacje, czytelne kontrasty dynamiczne, frazowanie oraz lewa reke.
II czesc byla poprawna az do znudzenia - publicznosc ziewala i w ostatnich
rzedach bylo slabo slychac. wymuszone bisy wypadly na tym tle znacznie lepiej.
Pani Debowska ocenila bardzo lagodnie ten nieudany recital !!!

[Gość: twardol]

jasne. Człowieku ziejesz negatywem udając profi.
Ale nie o tym chciałem, bo szkoda gadać.
mam tu do zacytowania następujący tekst, świadczący o profesjonalności pewnych
piszących:
26.01.2005 napisałem , że nie zgadzam się z fragmentem recenzji Pani Anny S.
Dębowskiej traktującym o mazurkowym charakterze tria Poloneza As-dur op.53 Chopina.
Wczoraj w Gazecie Wyborczej przeczytałem sprawozdanie Pani Anny S.Dębowskiej z
koncertu , na którym wykonano m.in. IV Symfonię Koncertującą K. Szymanowskiego .
Dziennikarka wymieniła nazwisko dyrygenta (S. Skrowaczewski) i nazwę orkiestry
(NOSPR) , ale nie wymieniła nazwiska solisty w utworze Szymanowskiego.
Być może rzetelność dziennikarska w dzisiejszych czasach dopuszcza takie
zachowania , ale ja się z tym nie zgadzam.
Symfonia koncertująca jest formą pośrednią pomiędzy symfonią , a koncertem
(istniała już w XVIII w. , np. w twórczości Mozarta), a utwór Szymanowskiego
jest traktowany przez muzyków dokładnie tak, jak koncert fortepianowy . Jego
partia solowa wykonywana jest przez największych solistów jako partia solowa w
koncercie fortepianowym . Pianista jest w tym utworze równy dyrygentowi i ma
ogromny wpływ na kształt i jakość wykonania . Myślę , że mnie byłoby przykro ,
gdyby nie wymienieniono mojego nazwiska w takiej sytuacji . Odebrałbym to jako:
1/przeoczenie, 2/szykanę, 3/dowód skrajnej amatorszczyzny w połączeniu z
absolutną dezynwolturą wobec wielkości Muzyki okazany przez dziennikarkę .
Czy wyżej wymieniona potrafi coś zagrać , skomponować , zadyrygować , zaśpiewać
, twórczo zanalizować (wykazując przy tym znamiona pracy kwalifikowanej)? A może
mimo braku wiedzy i sumienia , przypadkowo otrzymała władzę pisania o muzyce i
muzykach bez grożącej jej za to odpowiedzialności ?

sztuka nie dla leszczy

[Gość: drozdowiec]

Jeżeli ktoś pisze o technice grania, formie artysty i tak dalej, to jedno jest
pewne, że czekał na ten moment żeby mu przygrzać za to, że ośmielił się być
najlepszy, najbardziej twórczy i że w ogóle udało mu sie wygrać, coś wygrać dla
Polski. Zazgrość i zawiść was zżera.
Więc zwracama się do tych leszczy: granie Pana Rafała to nie jest artystyczny
message dla was. Skupcie sie na skubaniu trawki i siorpaniu dżinu, może jakiś
dżin wyskoczy z butelki, palnie was w łeb i uda mu się was zabajać, że jest
waszym natchnieniem a nie kacem, czy głodem.

Zrozumienie

[Gość: fabrykant]

Przyjdzie to zrozumienie nie raz i nie dwa, że i tak Rafał Blechacz będzie
jeszcze większy, bowiem jego siła tkwi w tym czego Pan Bóg większości poskąpił.
Tego nie wolno ani pomniejszać, ani ignorować ani kwestionować.
Wolno zaledwie zazdrościć i tylko tyle mogę takim zazdrośnikom wybaczyć.

[Gość: muzyc]

Ucieszylem sie, ze Polak zdobyl I nagrode w Konkursie Chopinowskim, ale chyba
raczej z powodow patriotycznych niz muzycznych. Nie jestem maniakiem muzyki
powaznej, ale oczywiscie kocham te tworczosc rowniez.. ale .. Ten szum medialny
troche traci myszka, poniewaz gdyby Rafal zajal np. trzecie miejsce, nikt
pewnie oprocz melomanow o nim by dzis nie mowil.. Trzeba sie oczywiscie cieszyc
sukcesem itd., ale ile w tym blichtru.. W poniedzialek w Wyborczej zalaczona
byla plyta Blechacza.. kolejki wrecz byly!! Dobrze czy zle..? To milo, ze nagle
tak wzroslo zainteresowanie muzyka Chopina.. ale gdy pytalem niektorych ludzi,
(ktorzy zakupili te plyte rowniez) o nazwisko choc jednego japonskiego
zwyciezcy owego konkursu sprzed lat.. nikt nie byl w stanie mi odpowiedziec.. a
przeciez tamci muzycy sa wcale nie gorsi od Rafala.. o gustach mozna
dyskutowac. Wniosek sam sie nasuwa.. znowu stalismy sie w jakims sensie
ofiarami mediow itd..i znowu moglismy sie czegos o sobie dowiedziec.. oby
jednak to wyszlo na dobre naszym rodakom i oby muzyka Chopina czesciej goscila
w ich domach niz ta muzyczna popowa papka, ktorej tyle dookola...

Pozdrawiam

Do muzyc-a

[Gość: cielisty]

No i właśnie, mój drogi muzycu, twój post jest przykładem mydła jaki zrobiono
przez lata poprzez mass media i mimo, że starasz się być "obiektywny" to i tak
nie jesteś obiektywny, bowiem podnosisz tylko te rzeczy, którymi media się
zajmują. Wpadłeś mój drogi w pułapkę i im prędzej to zrozumiesz tym lepiej.
Nie mam do ciebie pretensji, że nie rozumiesz fenomenu Blechacza. On nie wynika
z szumu medialnego, ale z zupełnie innych powodów. Powiem ci tak, nie obchodzą
mnie prostaki pismaki, dla mnie Pan Rafał jest wyjątkowym pianistą i zawsze
będzie wyjątkowym człowiekiem. On odkrył coś nowego dla mnie, a ja odkryłem to
cos nowego w sobie. DOTARŁ do mnie. Czego życzę każdemu artyście,bo to jest
sztuka nie lada. Wielki dar.
Jesli tyle ludzi rzuca sie na płytę, to dobrze, to bardzo dobrze. Czy wiesz ile
sprzedano płyt z 3 synfonią Góreckiego na świecie. Jak nie wiesz to sprawdź w
internecie. Nie bądź malkontentem, tylko zaufaj swojej wrażliwości. Przestaniesz
wtedy majaczyć wybiórczo. Nie wierzę, że jesteś skończonym kretynem muzycznym.

[Gość: muzyc]

Ciesze sie,ze muzyka R.Blechacza zmienia Twoje zycie.. to piekne! Nie twierdze
przeciez ze Rafal to kiepski pianista (wrecz przeciwnie... bez watpienia to
znakomity muzyk, jak wszyscy zwyciezcy tego prestizowego konkursu) i nie
twierdze tez, ze jego wielkosc nie wynika z jego talentu, a tylko z szumu
medialnego!!! Czy uwazasz, ze wpadlem w pulapke braku obiektywizmu tylko
dlatego, ze pozwolilem sobie na refleksje zwiazana z ogromnym wplywem roli
mediow i marketingu w takich przypadkach, i ciekawa, jak zwykle, reakcja
spoleczenstwa? Swoje wrazliwosci ufam i to szalenie, szczegolnie tej muzycznej,
ale nazywanie kogokolwiek kretynem muzycznym i malkontentem, tylko dlatego, ze
pozwala sobie na ocene pewnych zjawisk zwiazanych z muzyka, swiadczy o
ograniczeniu... i " im predzej to zrozumiesz tym lepiej"... Mysle, ze jeszcze
nie raz zdziwisz sie jak bardzo muzyka poszerza horyzonty!

Do krytusa

[Gość: Steinway]

A czy ty krytusie, baranie, masz tak sprawną lewą rękę jak prawą półkulę?

A ja do was wszystkich....

[Gość: Frau Matylda]

Nie znam się zbytnio na muzyce poważnej, nawet nie próbuję komentować i
analizować gry Blechacza. Po prostu go SŁUCHAM, on daje mi perspektywę
wejrzenia w ten piękny świat prawdziwej sztuki! Nie wiem, co się stało z jego
lewą ręką, czy skakał po akordach i czy Beethoven byłby niezadowolony. Kupiłam
płytę z nagraniami konkursowymi (Chopin)i słucham jej niemal nieustannie.
Każdy ma swoje lepsze i gorsze dni, prawda?
A zwycięzcy konkursu chopinowskiego chyba nie mogło nie być na obchodach
urodzin kompozytora, prawda?
Czy tym sposobem nie wywieramy na niego zbytniej presji? Graj, graj Blechacz,
bo pomyślą, że coś nie tak?
Trzymam kciuki za chłopaka, który otworzył mi oczy.
I możecie nazwać mnie "kretynką muzyczną", ale kretynką szczęśliwą, bo ma teraz
wzorce piękna.