Krytyka brutalistów

[Gość: Inny]

"Bo najdziwniejsze w urządzeniu świata jest to, że co wesołe,
momentalnie stanie się smutne, jeśli tylko zbyt długo
zatrzymywać się przy nim". "I wzajemnie" - jakby dokończył Pan
Kleks.
No, jestem. By dorzucić do Pańskiego wyliczenia OJCOZĘ. Na
którą cierpię od jakiego miesiąca czy dwóch (na stronie: Czego,
Świerszczu?... Potem). Co chcę rzec... Nie ma ona, oczywiście,
wpływu na ważność Pana potrójnego certyfikatu. I można ją,
zdajEsie, umieścić w kręgu pierwszem.

Inny (ur.1948) - narkoman. Bierze m.in. "Skibą w
Mur", "Przebudzenia", "Danka, idziesz! Danka,
musisz!", "Dziennik z Krainy Pazłoka". Obecnie na odwyku.

[Gość: Umodi]

Pomoc - tak, przemoc - nie!
Czy to tak trudno zrozumieć, że pomagać powinno się tylko tym,
którzy CHCĄ tej pomocy? W przeciwnym razie pomoc = przemoc. Na
przykład jeśli ktoś pragnie popełnić samobójstwo, nikt nie
powinien mieć prawa stosować przemocy, żeby mu w tym
przeszkodzić. Prawo do decydowania o tym czy chce się żyć czy
umrzeć powinno być PODSTAWOWYM prawem KAŻDEGO człowieka, zarówno
zdrowego, jak i chorego. Pan Czapliński jako Normalny cóż może
wiedzieć o odczuciach i pragnieniach Innych? Ja jako Inna
doskonale rozumiem Sarę Kain. Ja również zostałam
przemocą "odratowana" po próbie samobójstwa, o co mam wielką
PRETENSJĘ do lekarzy, których zadaniem powinno być pomaganie
ludziom, którzy sobie tego ŻYCZĄ. Teraz choć bardzo pragnę
umrzeć, boję się ponownej próby, bo nie chcę narazić się na
ponowną interwencję tych barbarzyńców, dla których uczucia i
pragnienia człowieka nic nie znaczą.

[Gość: Inny ze Świerszczem]

(CO TY NA TO? Bo mnie się zdaje, że tu akurat Inna ma podobny
pogląd do Pana Czaplińskiego. Który także uważa pewien rodzaj
POMOCY za PRZEMOC... A nie zdaje Ci się, że Ona coś podejrzanie
wiele wie o Autorze. Właśnie! Skąd ma pewność, co do tej Jego
NORMALNOŚCI? Masz rację, wycofajmy się, póki na nas nie wpadną)

[Gość: jorgus]

Z wielkš ulgš przeczytałem ten artykuł. Pan Czapliński wykonał ciężkš pracę .
Miałem wcze�niej przeczucie, że tak jest, jak on napisał, ale nawet nie chciało
mi się my�leć na temat tych sztuk.

[Gość: Błękitna Wróżka]

Kwękanie na głos, czego Ci/mu się nie chce, to już przesada.
Obiecałeś nie występować w jego imieniu pod cudzym nickiem.
Nawet jeśli byłeś przekonany, że hipokryzji dowodzi każdy
spektakl, w którym dochodzi do głosu tak autentyczny czynnik
samodestrukcji. I pamiętaj. O młotku tapicerskim.

[Gość: widz pilny]

Czapliński w samej rseczy wielka prace wykonał. Tylko jest ona: solidna,
umotywowana, tylko zupełnie niepotrzeba. Napisał wielki tekst o tym, że
bohaterowie tych sztuk nie umieją si ze soba porozumiewać. Ale tu nie chodzi o
zadne socjozy czy inne przypadłości trapiące opisywane w nich społeczenstwa.
Powód jest inny - te sztuki to wielki chała i grafomania. ich autorzy niem
umieja pisać ani postaci ani dialogów. Ci nieszczęśni "brutaliści" (zmiłuj sie
Boże) sa popularni tylko u nas. W Londynie to jest kompletny margines!!! To
tylko Romuś Pawłowski, krytyk przybyły do stolycy z prowincji uznał je za
objawienie - bo mało co w swoim życiu obejrzał, a głupi jest jak but z lewej
nogi, to i dał sie nabrać. A teraz nabiera innych. Paru głupich już mu
uwierzyło. Cóż, potęga prasy....