Michalkiewicz kontra Kłoczowski

[robisc]

Zdaje się, ze mamy kolejną aferę "teczkową". Tym razem padło na osobę
powszechnie uważaną za autorytet, profesora, żołnierza AK, powstańca
warszawskiego. Ciężka sprawa. Z drugiej strony Michalkiewicz chyba jeszcze
nie postradał zmysłów, wysuwająć tak poważne oskarżenia. Odbiło się one juz
głowśnym echem i dzisiaj na łamach Rzepy został zamieszczony protest
inelektualistów. Michalkiewicz gotowy iśc do sądu.


(...)W tym duchu sformułowany został apel o przebaczenie byłym tajnym
współpracownikom UB i SB, oczywiście z okazji 20 rocznicy śmierci ks.
Popiełuszki, bo ksiądz Popiełuszko "zło dobrem zwyciężał". To przebaczenie ma
być bezwarunkowe i bezosobowe, bo nie ma, rzecz prosta, mowy o tym, by dawni
tajni współpracownicy się pokajali, ani nawet - by się przyznali. Nie. Mamy
wyjść naprzeciw ich pragnieniu, by ich nikczemną przeszłość na zawsze okrył
mrok tajemnicy.
Nawet i na to można by ostatecznie się zgodzić, chociaż niewątpliwie cierpi z
tego powodu i "porządek prawny" i przyzwoitość, której resztki skłoniły
Judasza do założenia sobie na szyję powroza. Można by się zgodzić, gdyby
dawni konfidenci SB nie rozpierali się na najgodniejszych miejscach, nie
wpychali się do wszystkich możliwych komitetów honorowych, ani nie próbowali
nikomu mentorować w charakterze autorytetów moralnych. Tymczasem jest akurat
odwrotnie; podejrzewany o dłuuugoletnią współpracę z SB w charakterze tajnego
współpracownika o pseudonimie "Historyk" prof. Jerzy Kłoczowski z niezwykłą
skwapliwością przyjmuje rolę autorytetu moralnego i w takim charakterze
występuje m.in. w Bibliotece Polskiej w Paryżu podczas sesji o wielonarodowym
dziedzictwie Rzeczpospolitej Obojga Narodów i jego znaczeniu dla dzisiejszej
Europy. Jakże mu tu przebaczyć, skoro najwyraźniej nie poczuwa się do żadnej
winy? Nie można przebaczyć już nawet nie dlatego, żeby ktoś nie chciał, tylko
po prostu dlatego, że ani nie ma komu, ani nie ma czego. Jak się okazuje,
można tumanić nie tylko propagandą nienawiści. Również propagandą
pobłażliwości.

Na początku stworzenia świata światło zostało oddzielone od ciemności. Czy
teraz musi być odwrotnie?

perso.club-internet.fr/vkat/gk_fichiers/polemiki.htm
Stanisław Michalkiewicz

Apel inelektualistów

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_041113/publicystyka/publicystyka_a_13.html

[klip-klap]

Kilka miesiecy temu to samo sugerowal w NCz!Ale dopiero po tym felietonie
odezwaly sie 'autorytety',informacja byla tez w GW. Mnie najb. interesuja glosy
samych zainteresowanych czyli Kloczowskiego i Michalkiewicza.

[przycinek.usa]

pod linkiem ktory podales jest to:

Stanisław Michalkiewicz
W BŁYSKU
W bajce Jana Christiana Andersena „Nowe szaty cesarza” krawcy-oszuści ubierają
cesarza w fikcyjne szaty, a ponieważ przemawiają tak sugestywnie, że sam cesarz
im ulega, sugestii oszustów poddaje się również cały dwór, bo gdzieżby tam mógł
mieć zdanie odmienne od poglądu cesarza. Goły cesarz wychodzi na miasto, ale
tam prostoduszne dziecko wykrzykuje, że „król jest nagi” i czar pryska. Nawet
zatwardziały snobizm dworaków nie wytrzymuje konfrontacji z oczywistą prawdą.

Kilka tygodni temu prof. Rocco Buttiglione podczas przesłuchania w charakterze
kandydata na eurokomisarza powiedział, że „homoseksualizm jest grzechem”, zaś
rodzina służy do tego, by kobieta mogła mieć dzieci i oparcie w mężu. Pierwsza
opinia, oczywista dla każdego katolika i opinia druga, oczywista dla każdego
normalnego człowieka wywołały jednak w Parlamencie Europejskim burzę wśród
zwolenników politycznej poprawności, forsowanej tam na dominującą ideologię
Unii Europejskiej. Okazało się, że nie ma zgody na Rocco Buttiglione, a
ponieważ nie chciał on ani rewokować, ani też wycofać się z kandydowania,
desygnowany na przewodniczącego Komisji Europejskiej Portugalczyk Jose Barroso,
27 października wycofał całą komisję w przekonaniu, że zostanie ona przez
Parlament odrzucona.

Cóż to jest, ta polityczna poprawność, forsowana przez siły Postępu na
dominującą, a może nawet obowiązującą ideologię w Unii Europejskiej? Musimy
cofnąć się do lat 20 ub. wieku i przypomnieć włoskiego komunistę Antoniego
Gramsciego, który pragnął przeprowadzić rewolucję komunistyczną, ale przyszło
mu działać w sytuacji, gdy zachodnia socjaldemokracja „zdradziła sprawę
rewolucji”, tzn. po klęsce w Niemczech odstąpiła od bolszewickiej metody
zdobywania władzy.

Rozmyślając nad sposobami przeprowadzenia rewolucji mimo to, Gramsci doszedł do
wniosku, że formuła Marksa, jakoby „byt określał świadomość” nie jest
uniwersalna, a prawdopodobnie w ogóle jest fałszywa. Czynnikiem bowiem, który
utrzymuje człowieka w niewoli nie jest bynajmniej przemoc zewnętrzna, tylko
kultura burżuazyjna. Kultura ta, którą Gramsci traktował szeroko; nie tylko
jako twórczość, ale również religię, obyczaj, prawo i instytucje społeczne,
trzyma człowieka w niewoli, bo dostarcza mu pojęć i kategorii, przy pomocy
których on myśli, ocenia, wartościuje, a nawet buntuje się. Ale jeśli buntuje
się przy pomocy kategorii dostarczanych przez kulturę „burżuazyjną”, to nie
jest w stanie zbuntować się przeciwko niej skutecznie. Jego bunt przypomina
bieg wiewiórki w kole; niby biegnie, ale przecież stoi w miejscu. Dlatego
Gramsci uznał, że warunkiem przeprowadzenia rewolucji jest wprowadzenie do
kultury burżuazyjnej „ducha rozłamu”, dzięki czemu dotychczasowym kategoriom
burżuazyjnej kultury zostanie nadana zupełnie odmienna treść, którą „masy”
powinny sobie niepostrzeżenie przyswoić. „A kiedy zwolna, po troszeczku w tej
dialektyce się wyćwiczą, to moją staną się zdobyczą” - mówiła Caryca Leonida do
Marszałka Greczki.

No dobrze, ale jak wprowadzić tego „ducha rozłamu”? Wybitny filozof i
ekonomista Fryderyk von Hayek zauważył, że świat rządzony jest przy pomocy
dwóch porządków: spontanicznych i zadekretowanych. Porządek spontaniczny, jest
właśnie spontaniczny; nikt go nie zaprojektował, nikt nim nie administruje, a
on mimo to działa i spełnia swoje zadania. Przykładem porządku spontanicznego
jest język mówiony, a także - wolny rynek, rodzina i naród. Przykładem porządku
zadekretowanego - ustrój socjalistyczny, państwo opiekuńcze. Duch rozłamu
polega na zastępowaniu porządków spontanicznych przez porządki zadekretowane.
Przykładem skutków takiego działania jest politycznie poprawne
określenie „kochający inaczej”. Niesie ono ze sobą potężny ładunek
informacyjny: jedni kochają tak, inni inaczej, ale każdy sposób jest jednakowo
dobry, jednakowo normalny. Zatem normą jest wszystko, normą jest cokolwiek. A
skoro normą jest cokolwiek, to znaczy, że normy już nie ma. Jest to pogląd co
się zowie rewolucyjny, bo wywraca do góry nogami dotychczasowy fundament
łacińskiej cywilizacji, polegający na przekonaniu o obiektywnym istnieniu
prawdy, która nie towarzyszy każdorazowej większości, ani nie „leży pośrodku”
tylko leży tam, gdzie leży. Zakwestionowanie obiektywnego istnienia prawdy jest
zupełnie inną propozycją cywilizacyjną. I z taką właśnie inną propozycją
cywilizacyjną mamy do czynienia w Parlamencie Europejskim, co widać po reakcji
na stwierdzenia prof. Rocco Buttiglione.

Bo też w Parlamencie Europejskim, podobnie jak w innych instytucjach
europejskich i państwowych, zagnieździli się inspirowani marksizmem kulturowym,
czyli polityczną poprawnością kombatanci 1968 roku, wyznawcy „kontrkultury”,
którzy już wtedy zapowiadali „długi marsz przez instytucje”. Ten marsz
zakończył się całkowitym sukcesem do tego stopnia, że militanci „kontrkultury”
nie tylko nadają dziś ton instytucjom świeckim, ale wciskają się nawet do
Kościoła katolickiego, próbując zarazić go polityczną poprawnością i w ten
sposób podporządkować kulturowemu marksizmowi, który ma być przyjęty
powszechnie i bez zastrzeżeń.

Wyrazem tej tendencji jest pospieszne odkurzanie i ustawianie na piedestale
postaci Karola Wielkiego, króla Franków i wreszcie rzymskiego cesarza. Nie mówi
się o tym głośno („nie płoszmy ptaszka, niech mu się zdaje, że naszej partii
siły nie staje”, ale jest to jedyny władca w historii, przed którym papież
uklęknął składając hołd. 25 grudnia 800 roku papież Leon III koronował w Rzymie
Karola na cesarza rzymskiego, a następnie uklęknął przed nim. Może to tylko
symbol, ale symbole też się liczą. W każdym razie dzięki nim lepiej możemy
zrozumieć przyczyny tak stanowczego oporu przed oczywistymi wzmiankami o roli
chrześcijaństwa w historii Europy w preambule konstytucji UE, podobnie jak
zgrzytanie zębów na oczywiste skądinąd stwierdzenia prof. Rocco Buttiglione. W
bajce Andersena mistyfikację krawców-oszustów obalił okrzyk naiwnego dziecka.
Ale Duch Święty podobno tchnie, kędy chce. Skoro przemawia przez usta dziecka,
to może też przemówić przez usta prof. Rocco Buttliglione. Kto wie, czy właśnie
nie przemówił, skoro dzięki temu spod demokratycznej maski Parlamentu
Europejskiego wyjrzała znajoma, bolszewicka, totalitarna morda.

Stanisław Michalkiewicz

wlasciwy link do poczetu Tumanistow

[klip-klap]

www.wirtualnapolonia.com/gorny/teksty.asp?TekstID=8049

[robisc]

Hmm...nie mam pojęcia, co sie stało. Wczoraj pod podanym przeze mnie linkiem
był właściwy artykuł.

opinia z Wirtualnej Polonii

[robisc]

Jeszcze raz o habilitacji Kłoczowskiego (powrót)

Trzeba stwierdzić jasno trzy rzeczy: 1. Pan Kłoczowski nie zrobił habilitacji -
jeżeli twierdzi się przeciwnie, proszę podać tytuł rozprawy habilitacyjnej i
rok jej obrony. Mimo to dostał tytuł profesora nadzwyczajnego, chociaż w
naukach humanistycznych jest to wymóg konieczny. 2. Otrzymał go w roku 1967, w
okresie nadzwyczaj ponurym nawet jak na PRL - wzbierającej fali antysemityzmu,
trwających ataków na Kościół oraz pojawiających już się drwin z inteligencji
oraz totalitarnej i prymitywnej retoryki władz komunistycznych. Profesurę wtedy
przyznawała Rada Państwa, po konsultacji z KC PZPR (nie uczelnie! to dopiero od
1991 r.). Powstaje zatem pytanie z jakich przyczyn nagrodzono tym tytułem
kombatanta AK i wykładowcę KUL-u. Artykuł S. Michalkiewicza podaje powód.
3. Używanie tytułu "prof. dr hab." stanowi naduzycie i świadczy albo o bardzo
dużym i długo trwającym roztargnieniu zainteresowanego, który nie poprawia
takiej tytulatury, albo o jego braku uczciwości. Sprawa braku habilitacji,
wobec znaczącej pozycji naukowej Kloczowskiego (tego nikt nie kwestionuje)
byłaby drobiazgiem i nie zasługiwalaby na jej publiczne roztrząsanie, ale w tej
sytuacji może być (może wręcz jest?) istotnym przyczynkiem do
tematu "inteligencja polska w PRL-u i SB". Należy zacząć o tym mówić, a apele
znanych osób niczego do tej sprawy nie wnoszą, poza histerią.

[klip-klap]

Dobry przeglad medialnych reakcji (chociaz brakuje info,ze Michalkiewicz o wiele
wczesniej pisal o tym w NCZ! -linki nizej)


mazowsze.k-raj.com.pl/110037135172243.shtml
www.nczas.com/?a=show_article&id=2058

I jeszcze takie cos znalazlem:

"Wielka mi nowina. Harmider pewnie polskojęzycznym jest na rękę, bo:

'Nasza Polska'(14.10.2003), a z niej 'Głos'(25.10.2003) cytuje fragmenty notatki
służbowej oficera operacyjnego wydziału III KWMO w Lublinie z odbytej rozmowy z
profesorem KUL Jerzym Kłoczowskim(odtajnioną przez lubelski oddział IPN).
Rozmowa miała miejsce 26.04.1960 r.

(...) Z tego, co powiedział Kłoczowski uważa on, że obecny model KUL-u jest za
przestarzały, a dyskusję na ten temat uznał za wręcz pasjonującą. Obawia się
jednak, że kierownicze siły KUL-u do niej nie dopuszczą z uwagi na interesy
konserwatywne kościoła(...)
(...) Kandydat stwierdził, że kler polski prowadzi politykę Wyszyńskiego i
cokolwiek dotyczyłoby KUL-u i jego współpracy z rządem musiałoby tro być
zaakceptowane przez Wyszyńskiego, a to jest niewiadome?(...)
(...) Jeżeli chodzi o stanowisko prof.Kłoczowskiego do kleru polskiego i
polityki jego wobec państwa, stwierdził, że jest trochę anormalne, on jest
zwolennikiem całkowitego rozdzielenia kleru od państwa i jego polityki, tak jak
we Francji, gdzie jest duża laicyzacja życia(...)
(...) Z przeprowadzonej rozmowy wynika, że kandydat należy do postępowej
inteligencji katolickiej, na co miał wpływ dłuższy pobyt wymienionego we Francji
i obserwacja życia katolickiego oraz utrzymywanie osobistych kontaktów z
działaczami KIK-u z Warszawy(...)
(...) Stosunek wymienionego do naszych organów jest pozytywny, co dało się
odczuć w chętnym składaniu wyjaśnień w sprawach nas interesujących. Uważamy, że
na następnym spotkaniu z ww., które zostało umówione na dzień 6.V.60 r. można
będzie wyjść z propozycją korzystania z jego pomocy przez organy Sł.Bezp.
Spotkanie odbędzie się na L(okalu) K(onspiracyjnym). Charakterystyczne jest to,
że wymieniony zobowiązał się zachować konspirację z rozmowy z nim
przeprowadzonej i robił wszystko, aby ta konspiracja była zachowana w czasie
rozmowy z nim prowadzonej(...)"

forum.fronda.pl/forum.php?akcja=pokaz&id=81217

Michnikówniarskie autorytety - niezly fragment:

[przycinek.usa]

W tekście red. Michalkiewicza znalazł się następujący passus:
"... podejrzewany o dłuuugoletnią współpracę z SB w charakterze tajnego
współpracownika o pseudonimie "Historyk" prof. Jerzy Kłoczowski z niezwykłą
skwapliwością przyjmuje rolę autorytetu moralnego..."

Zwróćmy uwagę na to, iż prof. Kłoczowski nie został napiętnowany jako tajny
współpracownik, a jedynie jest o takową działalność podejrzewany (i to
bynajmniej nie tylko przez osamotnionego red. Michalkiewicza).

Mimo tak ostrożnego sformułowania w polskich mediach aż się zatrzęsło, niczym,
za przeproszeniem, w wozie szambiarskim na wybojach.

Arcybiskup Kościoła Św. Judasza, do spółki z rektorem KUL-u, prof. Wilkiem,
wystosowali do Polskiej Misji Katolickiej i redakcji "Głosu" w Paryżu ostry
protest, który z ukontentowaniem zamieściła znana z wysokich standardów
etycznych "Gazeta Wyborcza", wraz z rutynowym już atakiem na red.
Michalkiewicza.

Oczywiście to nie wystarczyło. Starym zwyczajem skrzyknięto zatem "wybitnych
polskich intelektualistów", wśród których widzimy m.in. "profesora" W.
Bartoszewskiego, kierowcę W. Frasyniuka, niejakiego B. Borusewicza, kilku PZPR-
owskich profesorów, sporo osób z tzw. korzeniami, oraz - jakże by inaczej? -
arcybiskupa Józefa Życińskiego. Intelektualiści, ma się rozumieć, "wyrazili
oburzenie i protest" wobec "aktu barbarzyństwa", którego dopuścił się red.
Michalkiewicz, co udokumentowała, jak zwykle usłużna, "Katolicka Agencja
Informacyjna".

Ale... ale... czyż to nie "Gazeta Wyborcza" (razem z resztą tzw. "niezależnej
polskiej" prasy) uznała za całkowicie dopuszczalne publikowanie rozlicznych
insynuacji na temat rzekomej pedofilii ks. prałata Henryka Jankowskiego - mimo,
iż podejrzenia te były, delikatnie rzecz ujmując, oparte na dużo słabszych
podstawach, niż w przypadku prof. Kłoczowskiego?

"Gazeta Wyborcza" znana jest - tak twierdzi przecież red. Adam Michnik - ze
swej rzetelności, prawdomówności i wysokich standardów etycznych. Stanowi ona
zatem naturalny i oczywisty wzór do naśladowania dla wszystkich innych mediów -
jest jakby latarnią morską, drogowskazem, kompasem i kodeksem honorowym na raz.

W takim razie należy uznać nie tylko za dopuszczalne, ale wręcz za godne
najwyższej pochwały, że również red. Michalkiewicz usiłuje wzorować się na
najwybitniejszym Redaktorze i jego niewzruszonych zasadach moralnych - choć
dość marnie mu to na ogół idzie, bo niestety, do michnikówniarstwa trzeba mieć
szczególny talent.

Czy można zatem red. Michalkiewiczowi zarzucić, iż dopuścił się mało
eleganckiej insynuacji wobec człowieka, za honor którego ręcżą takie
autorytety, jak Władysław Frasyniuk? Otóż nie można, gdyż oznaczało by to
odrzucenie nauk z zakresu etyki dziennikarskiej, jakich od wielu lat udziela
nam, słowem i czynem, Redaktor Michnik - a to już zakrawałoby nie tylko na
bezczelność, ale może dałoby się nawet podciągnąć pod jakiś rozciągalny, jak
guma od majtek, paragraf o nienawiści względem np. jakiejś mniejszości.


www.wirtualnapolonia.com/gorny/teksty.asp?TekstID=8064

od Michalkiewicza

[robisc]

mazowsze.kraj.com.pl/110054620820999.shtml

Korwin-Mikke

[klip-klap]

"Proszę zauważyć subtelność: p. red. Gauden nie podpisuje się pod tym apelem, a
tylko solidaryzuje się - niejako z obowiązku, bo p. prof. Kłoczowski był
laureatem Nagrody „Rzeczpospolitej”. Tak nawiasem: czterech P.T. Sygnatariuszy
jest mi znanych jako tajni współpracownicy SB lub WSI. Jeden - jako agent CIA. A
pozwalam sobie podejrzewać, że agentami była większość P.T. Sygnatariuszy.
Sprawność, z jaką w ciągu kilku dni (!!! - tekst ukazał się 7 listopada w Paryżu
- a odpowiedź już 12-ego była w druku w Warszawie) „autorytety” zebrały te
podpisy, budzi mój podziw - ale i zastanawia...

Teraz ocena: gdyby bycie agentem SB było czynem kryminalnym, kol. Michalkiewicz
musiałby wskazać, kto pomawia p. Kłoczowskiego. Jednak - jak wielokrotnie
pisałem - pomówienie, że ktoś był TW, to jak pomówienie, że ten ktoś kiedyś w
towarzystwie narobił w portki. Nasuwa się więc porównanie"

Calosc
www.nczas.com/?a=show_article&id=2207

[przycinek.usa]

Ja uwazam, ze jezeli takie "listy" intelektualistow sie pojawiaja, to powinno
sie teraz dokladnie wziasc pod lupe te nazwiska i sprawdzic, czy to jest
prawda, co pisze Mikke.

Jak sie jeden z drugim agent podpisal, to ujawnic i publicznie napietnowac.
Opublikowac w prasie.

Niech sie na drugi raz "yntelektualisci" zastanowia co pisza.

najwazniejszego nie bylo

[klip-klap]

Dla Gazety - prof. Jerzy Kłoczowski


To dla mnie niezwykle przykra sprawa. Jestem ogromnie wdzięczny wszystkim za
wyrazy życzliwości i wsparcia. W tej całej sytuacji najważniejsze jest to, by
ocenić i pokazać cały kontekst. A więc, jak bardzo środowisko KUL było
inwigilowane przez służby bezpieczeństwa. Przecież był to jedyny w świecie
komunistycznym ośrodek, na którym panowała wolność poglądów. Polityka utrzymania
kontaktów europejskich polskiego środowiska naukowego przez profesorów tej
uczelni była walką o utrzymanie niezależności poglądów i postępowania.

rzepa

[klip-klap]

Rzepe wzielo,wolalbym zeby zamiescili wypowiedz Michalkiewicza w formie
listu(jesliby taki napisal) a nie drugi raz to samo daja.

rzeczpospolita.pl/dodatki/listy_041117/listy_a_2.html

[yossarian18]

Wybiórcza moralność

"Rzeczpospolita" z 13-14.11 zamieściła list protestacyjny
przeciwko "insynuacji" pana S. Michalkiewicza w wydawanym w Paryżu "Głosie
Katolickim" o związkach prof. J. Kłoczowskiego z SB.

Żaden z sygnatariuszy listu nie zaprotestował jednak wcześniej, gdy wydawana w
Warszawie "Wyborcza" zamieściła paszkwil p. Lizuta insynuujący, że J.
Kobylański, więzień hitlerowskich KL i zasłużony działacz polonijny, prezes
USOPAŁ, był rzekomo w KL kapo lub jeszcze kimś gorszym, skoro po wojnie musiał
się rzekomo razem ze zbrodniarzami hitlerowskimi schronić w Ameryce Płd. Jest
to oskarżenie nieporównywalnie cięższe od zarzutu współpracy z SB, a brak
protestu przeciwko paszkwilowi Lizuta odbiera moralną rangę ich obecnemu
protestowi. Pan Frasyniuk zdążył już wcześniej, co znakomicie obrazuje jego
zasady moralne, wystosować list otwarty w obronie pana Huellego, który w
drastyczny sposób znieważył na łamach właśnie "Rzeczpospolitej" ks.
Jankowskiego. Zupełnym kuriozum jest jednoczesny protest w tej sprawie
redaktorów "Wyborczej", która zamieściła paszkwil Lizuta, a przypadek Maleszki
dodatkowo powinien ich skłaniać do powściągliwości.

Adam Hojda

dokumenty z IPN

[klip-klap]

Ceniony historyk agentem SB?
PAP 16:35

Publicysta Stanisław Michalkiewicz nadal utrzymuje, że prof. Jerzy Kłoczowski
był długoletnim tajnym współpracownikiem SB o pseudonimie "Historyk". Profesor
określił zarzut pod swoim adresem "skandalicznym fałszerstwem".

Michalkiewicz poinformował, że zwrócił się do Instytutu Pamięci Narodowej o
udostępnienie dokumentów, które mogą potwierdzić jego zarzuty. Prof. Kłoczowski,
który jest dyrektorem Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej Katolickiego
Uniwersytetu Lubelskiego, powiedział, że słowa Michalkiewicza to od początku do
końca "skandaliczne fałszerstwo".
tiny.pl/j4k

spor trwa-relacja

[klip-klap]

Zycinski ze dwa razy skrytykowal Michalkiewicza w Rzepie(raz na pewno w
plus-minus, szkoda tylko,ze Rzepa nie opublikuje odpowiedzi Michalkiewicza i
woli formule minus-minus).

Michalkiewicz odpowiedzial tu(fragment):

"Na początek - o faktach, co do których nie mogę pozbyć się wrażenia, iż
Ekscelencja troszeczkę koloryzuje. Na przykład cytuje w cudzysłowie odpowiedź,
jakiej miałem udzielić „dziennikarzom”, którzy pytali mnie, na jakiej podstawie
oskarżyłem o współpracę z SB „cenionego intelektualistę, który stracił rękę,
walcząc w powstaniu warszawskim”. Nie bardzo wiem, o jakich to „dziennikarzy”
Ekscelencji chodzi, bo jako żywo, żaden dziennikarz w tej sprawie się do mnie
nie zwracał, jeśli nie liczyć pani redaktor z Radia Lublin, która telefonicznie
zapytała mnie, skąd o tej współpracy wiem - oraz redaktora z KAI, który w
rozmowie telefonicznej zapytał mnie, czy jestem świadom, iż prof. Kłoczowski
wytoczy mi proces. Pani redaktor odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że „z
wiarygodnych źródeł”, których nie ujawnię, zaś dziennikarzowi KAI - że owszem,
mam tego świadomość, jak również tego, że dowodem w takim procesie będą stosowne
akta lubelskiego oddziału IPN. Kiedy na konferencjach prasowych ujawniłem
sygnatury akt, zawierających dokumentację TW „Historyka” oraz przykładowo
zacytowałem jeden z takich dokumentów, lakoniczna notatka ukazała się tylko na
łamach „Kuriera Lubelskiego”, zaś żaden dziennikarz Katolickiej Agencji
Informacyjnej, która z wielką gorliwością kolportowała piętnujące mnie
oświadczenia, na konferencji się nie pojawił, mimo zaproszenia. Ale po
„pokazusze” zademonstrowanej wobec „Głosu Katolickiego” rozumiem, że koledzy
dziennkarze z KAI mogli za Gałczyńskim przypomnieć sobie, że „posadę przecież
mam w tej firmie kłamstwa, żelaza i papieru."
www.nczas.com/?a=show_article&id=2251
Zycinski spuscil z tonu:

"Paweł Wroński: 13 grudnia Ksiądz Biskup zaproponował, aby stworzyć dawnym
współpracownikom tajnych służb możliwość wyznania win przed specjalną komisją.
Dzięki temu mogliby "oczyścić się z dramatu zdrady". Jak to uczynić na gruncie
prawa?

Abp Józef Życiński: Mówię o moralnym oczyszczeniu. Oczyszczeniu dla tych osób,
które oceniły swoje postępowanie, uznały je za draństwo i przyznały się,
uprzedzając ewentualne oskarżenia i procesy. Jeśli trzymalibyśmy się w podobnych
sprawach wyłącznie przepisów prawa, zabrnęlibyśmy w ślepy zaułek. Moim zdaniem
sytuacja skruszonego człowieka, który staje twarzą w twarz z przeszłością, jest
inna niż takiego, który już został oskarżony przez swoje ofiary [chodzi
wyłącznie o osoby, które nie podlegają ustawie lustracyjnej, czyli nie składają
oświadczeń - przyp. PW]."
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34314,2446454.html

Michalkiewicz po wizycie w IPN

[robisc]

mazowsze.kraj.com.pl/110486883212712.shtml

[klip-klap]

Mocne,ciekawe co teraz zrobia autorytety i media. KAI przemilczy, GW bedzie
uzalac sie nad konfidentem badac jego postawy, udreki, nie wiem co zrobi
Rzepa,bo przeciez naczelny tez sie przylaczyl do apelu intelektualistow tumanistow.
Wrzuce to na forum Lublin.

Kłoczowski to byl poczatek

[klip-klap]

Wokol lubelskiego KIK niezly cyrk,ja to interpretuje jako sprawe teczkowa.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=19081439&a=19081439

[klip-klap]

Fajny artykul,tylko autor nie czyta NCz!(albo DZPolskiego), bo w ktorejs z tych
gazet Michalkiwewicz powtorzyl oskarzenie.

"Dwie postawy etyczne. Dobra i zła wola. Bo jak na przykład nazwać rzucenie
podejrzenia o współpracę z SB na człowieka cenionego, znanego historyka,
powstańca warszawskiego - jeśli oparte jest na plotkach, na pomówieniach, na
opinii kogoś, kto tylko mówił, że "wie na pewno"? Na dodatek "oskarżyciel"
wystąpił za granicą, w nieznanym pisemku. A miejże odwagę, człowieku, chciałoby
się powiedzieć, ogłosić to w Polsce lub zapytać wprost, przy świadkach -
spojrzeć w twarz drugiemu człowiekowi."
KAZIMIERZ ORŁOŚ
rzeczpospolita.pl/dodatki/plus_minus_050115/plus_minus_a_4.html

Ta sprawa jest tylko odpryskiem szerszej

[maaax]

Zycinski vs. Bender, a wlasciwie jeszcze szerszej- agenci i ich okraglostolowi
obroncy vs. zwolennicy dekomunuzacji
poniewaz mainstreamowe media przekazywaly jedynie glos Zycinskiego, ponizej
druga strona:
www.ryszardbender.pl/dzpubliczna.html

Michalkiewicz kontra ks. prof. dr hab. Stanisław K

[przycinek.usa]

Fragment:

"Ostatnio red. Mikołaj Lizut, który już kiedyś zapisywał dla potomności rozmowę,
jaką zaszczycił Ekscelencję sam pan red. Adam Michnik, opublikował artykuł "Gdy
Bender grozi teczką", w której pisze m.in., że arcybiskup Życiński "krytykował
kilkakrotnie prelekcje osób znanych z antysemickich wypowiedzi, np. publicysty
»Najwyższego CZASU!« Stanisława Michalkiewicza". Tak się złożyło, że
rzeczywiście byłem trzy, a może nawet cztery razy w Klubie Inteligencji
Katolickiej w Lublinie z prelekcjami, ale ani razu nie zauważyłem wśród
publiczności Jego Ekscelencji. Nie wiem zatem, skąd mógłby on znać treść moich
prelekcji przynajmniej na tyle, żeby je "krytykować" i to w dodatku
"kilkakrotnie". Domyślam się najwyżej, że mógł korzystać z raportów jakichś
tajnych współpracowników, ot, np. przewielebnego ks. prof. dra hab. Stanisława
Kowalczyka, dawnego Tajnego Współpracownika Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie
"Witold". Jeśli moje domysły w tej sprawie są trafne, to dobrze by to świadczyło
o spostrzegawczości Francuza, autora przysłowia, że "kto raz był królem, ten
zawsze zachowa majestat",


mazowsze.k-raj.com.pl/110599364122344.shtml