Śmierć Poety!

[malenczuksend]

Co się stało!? Czemu ten reflektor zgasł?
Kto wyłączył mikrofony mi?
Gdzie jesteście, kto stąd wyprowadził was?
Kto zatrzasnął między nami drzwi?!
Niech chociaż skończę! Bez pointy odchodzicie!
A ma być śmieszna, najważniejsza, w wielkim stylu!
I potrwa chwilę! Jedną w całym życiu!
Nim zniknę.. niech rozśmieszę was na chwilę...

Jacek Kaczmarski


Pogrzeb odbędzie się na Warszawskich Powązkach 24 kwietnia o godzinie 12.

bedzie...patrzył na równy tłumów marsz i ...milczał... wsłuchany w kroków
chór...

[lubie.pomponiki]

To moja droga
z piekła do piekła
w dół
na złamanie karku gnam

[seahowk]

nic się nie kończy prostym tak lub nie
i nie na darmo giną wojownicy
dlatego mówię to poczatek końca............

[maggy]

nie ogryźli kości
nie dopili wina
resztek jedzenia szuka pies pod stołem

[seahowk]

jestem w raju:)

[lubie.pomponiki]

oto i ja w skrzepłej posoce osaczony
ja wilk trójłapy pośród sfory płatnych łapsów
staję i warczę kaleki i bezbronny
szczuty jak pies od niepamiętnych czasów
uciekać dalej nie będę już i nie chcę
więc pysk w pysk staję z myśliwym i nagonką
mdławy niewoli zapach nozdrza łechce
i nagła cisza unosi się nad łąką
myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smyczę
lecz las jest nasz i łąki też są nasze
wilk wolny wyje na smyczy pies skowycze
i bać się musi i swoich braci straszyć
popatrzcie na mnie gończe psy zziajane
bite za próżną pogoń za swym bratem
stoję przed wami po stokroć zabijany
z blizną na karku z odgryzioną łapą
nie ufam wam ale i nie chcę zaufania
swoje za sobą mam i macie wy za swoje
byłem ścigany byliście oszukani
a oszukanych sfor ja się nie boję
myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smyczę
lecz las jest nasz i łąki też są nasze
wilk wolny wyje na smyczy pies skowycze
i bać się musi i swoich braci straszyć
podejdźcie do mnie wy karmione z ręki
kikut i blizna to wolności cena
sam tylko zapach jej zaciska szczęki
psa w którym skomle zapomniany szczeniak
po lasach jeszcze wciąż żyją wilki młode
porozpraszane przez bezrozumne salwy
silne i wściekłe i strasznej zemsty głodne
i ja je kocham i tak mi bardzo żal ich
myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smyczę
lecz las jest nasz i łąki też są nasze
wilk wolny wyje na smyczy pies skowycze
i bać się musi i swoich braci straszyć
niejeden z was co się na miskę łaszczy
zapominając swoje niespokojne sny
wie wszak że bije ręka która głaszcze
na pierwszy objaw jedynego zewu krwi
skomleć o łaskę niegodne psa ni wilka
dać się tresować i na rozkazy czekać
nasza ma być najkrótsza życia chwilka
i być wyborem przyjaźń do człowieka
wilk wolny wyje na smyczy pies skowycze
i bać się musi i swoich braci straszyć
myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smyczę
lecz las jest nasz i łąki też są nasze

------------
Śmierć Kaczmarskiego jest skandalem. To był mój poeta. Nie zdążył powiedzieć
wszystkiego. Umierać mając 47 lat i taki talent? Nie, nie, nie wyrażam zgody.
Miłosz dostał szansę, jak trafia się raz na sto lat (trafiło się ślepej kurze).

[lubie.pomponiki]

Dlaczego wszyscy ludzie mają zimne twarze?
Dlaczego drążą w świetle ciemne korytarze?
Dlaczego ciągle muszę biec nad samym skrajem?
Dlaczego z mego głosu mało tak zostaje?
Krzyczę, krzyczę, krzyczę, krzyczę wniebogłosy, a zatykam uszy swe,
smugi w powietrzu i mój bieg - jak lądy niewidzialnych rzek - mój własny krzyk,
mój własny krzyk ogłusza mnie, a zatykam uszy swe - mój własny krzyk, mój
własny krzyk ogłusza mnie.
Kim jest ten człowiek, który ciągle za mną idzie? Zamknięte oczy ma i wszystko
nimi widzi. Wiem, że on wie, że ja się strasznie jego boję, wiem, że coś mówi,
lecz zatkałam uszy swoje, krzyczę, krzyczę, krzyczę, krzyczę wniebogłosy, a czy
ktoś zrozumie to: nie kończy się ten straszny most i nic się nie tłumaczy
wprost, wszystko ma drugie, trzecie, czwarte, piąte dno.
A czy ktoś zrozumie to, przez które: drugie, trzecie, czwarte, piąte dno?
Mówicie o mnie, że szalona. Ja to samo krzyczę o nas i swoim krzykiem przez
powietrze drążę drogę, po której wszyscy inni iść w milczeniu mogą.
Krzyczę, krzyczę, krzyczę, krzyczę wniebogłosy, a ktoś chwyta, woła: stój!
Lecz wiem, że już nadchodzi czas, gdy będzie musiał każdy z was uznać ten
krzyk, ten krzyk, ten krzyk z mych niemych ust - za swój

Kleopatra

[lubie.pomponiki]

O Kleopatrze będzie jutro albo pojutrze.

[uszatek1]

lubie.pomponiki napisał:

> O Kleopatrze będzie jutro albo pojutrze.




pomponiki, puknij sie w czoło, a potem pisz....

zrozumiano!! ??

[senne_marzenie]

a dlaczego ty nie stosujesz tej zasady?

Kleopatra

[lubie.pomponiki]

jest dla margit

[pikus]

No i ukradli ten obraz.....ponizszy trop wskazuje na pomponiki :))


lubie.pomponiki napisał:

> Dlaczego wszyscy ludzie mają zimne twarze?
> Dlaczego drążą w świetle ciemne korytarze?
> Dlaczego ciągle muszę biec nad samym skrajem?
> Dlaczego z mego głosu mało tak zostaje?
> Krzyczę, krzyczę, krzyczę, krzyczę wniebogłosy, a zatykam uszy swe,
> smugi w powietrzu i mój bieg - jak lądy niewidzialnych rzek - mój własny krzyk,
>
> mój własny krzyk ogłusza mnie, a zatykam uszy swe - mój własny krzyk, mój
> własny krzyk ogłusza mnie.
> Kim jest ten człowiek, który ciągle za mną idzie? Zamknięte oczy ma i wszystko
> nimi widzi. Wiem, że on wie, że ja się strasznie jego boję, wiem, że coś mówi,
> lecz zatkałam uszy swoje, krzyczę, krzyczę, krzyczę, krzyczę wniebogłosy, a czy
>
> ktoś zrozumie to: nie kończy się ten straszny most i nic się nie tłumaczy
> wprost, wszystko ma drugie, trzecie, czwarte, piąte dno.
> A czy ktoś zrozumie to, przez które: drugie, trzecie, czwarte, piąte dno?
> Mówicie o mnie, że szalona. Ja to samo krzyczę o nas i swoim krzykiem przez
> powietrze drążę drogę, po której wszyscy inni iść w milczeniu mogą.
> Krzyczę, krzyczę, krzyczę, krzyczę wniebogłosy, a ktoś chwyta, woła: stój!
> Lecz wiem, że już nadchodzi czas, gdy będzie musiał każdy z was uznać ten
> krzyk, ten krzyk, ten krzyk z mych niemych ust - za swój

[lubie.pomponiki]

Kochany pikusiu!:))
To prawda - kradnę. Robię to bezwstydnie i z ochotą. Jednak dotyczy to tylko
tekstów, które ofiarowuję potem Wspaniałej Margit. Obrazy kradnie L3pp4.

[lubie.pomponiki]

nie lubię gdy mi mówią po imieniu
gdy w zdaniu jest co drugie słowo brat
nie lubię gdy mnie klepią po ramieniu z uśmiechem wykrzykując kopę lat
nie lubię gdy czytają moje listy przez ramię odczytując treść ich kart
nie lubię tych co myślą że na wszystko najlepszy jest cios w pochylony kark
nie znoszę gdy do czegoś ktoś mnie zmusza
nie znoszę gdy na litość brać mnie chce
nie znoszę gdy z butami lezą w duszę
tym bardziej gdy mi napluć w nią starają się
nie znoszę much co żywią się krwią świeżą
nie znoszę psów co szarpią mięsa strzęp
nie znoszę tych co tępo w siebie wierzą gdy nawet już ich dławi własny pęd
nie cierpię poczucia bezradności z jakim zaszczute zwierzę patrzy w lufy strzelb
nie cierpię zbiegów złych okoliczności co pojawiają się gdy ktoś osiąga cel
nie cierpię więc niewyjaśnionych przyczyn
nie cierpię niepowetowanych strat
nie cierpię liczyć niespełnionych życzeń nim mi ostatnie uprzejmy spełni kat
ja nienawidzę gdy przerwie mi rozmowę w słuchawce suchy metaliczny szczęk
ja nienawidzę strzałów w tył głowy
do salw w powietrze czuję tylko wstręt
ja nienawidzę siebie kiedy tchórzę gdy wytłumaczeń dla łajdactw szukam swych
kiedy uśmiecham się do tych którym służę choć z całej duszy nienawidzę ich

[lubie.pomponiki]

buty czarnego lśnią ogniście
czuję w powietrzu spaleniznę
kiedy mi ogolili głowę nie było śladu po siwiźnie
bardzo nas dużo bardzo dużo i wszystkie takie jednakowe
ale ten czarny jak kałuża mnie krzycząc dumny bije w głowę
a znów ten biały jak robaki powiedział że mam dobrą krew
i śmiał się więc zaczęłam płakać a płacz zamienił mi się w śmiech
więc z chleba chociaż jestem głodna zrobiłam sobie dziś wisiorki
od razu ładniej wyglądałam wśród kobiet powpychanych w worki
i zaśpiewałam sobie cicho że jestem jak księżniczka z baśni
co czeka by ktoś po nią przyszedł
a jedna z was skoczyła na mnie
czy ktoś zrozumie co to znaczy
miała czerwone w oczach łzy
krzyczała na mnie nie wiem za co że jestem karmicielką wszy
i wyjaśniała skąd są dymy i czemu część z nas dawno śpi
po naszych ciałach gdy leżymy wędrują takie białe wszy
podobno lubią słodką krew i te z nas które jej nie mają
nie mogą z nami razem żyć znikają
a ja żyć mogę dzięki wszy co ssie moją krew
za jakie grzechy
bo ciągle pragnie mojej krwi więc będę żyła póki wszy