Magazyn WINO grudzień

[Gość: Wojciech Bońkowski]

Grudniowy numer Magazynu został rozesłany do prenumeratorów i jest dostępny w
sklepach - udało nam się wydrukować go nieco wcześniej niż zwykle, mamy
nadzieję uczynić z tego regułę.

Tematem numeru są zauważone w innym wątku nagrody Grand Prix Magazynu dla
najlepszych win w kilku kategoriach (różowe, musujące, słodkie oraz białe i
czerwone w przedziałach cenowych), a także dla debiutu, importera i człowieka
roku. Wprowadziliśmy także specjalne naklejki z medalami, które mają ułatwić
Wam znajdowanie nagrodzonych win na sklepowych półkach.

Oprócz tego piszemy o: niemieckich rieslingach i pinot noir, sagrantino di
montefalco, musujących winach z Trentino, Krecie, Zielonej Górze, szczepie
cabernet sauvignon. W warsztatach kulinarnych spróbowaliśmy szampanów m.in. z
kawiorem i bigosem. W Przewodniku Kupującego barbera i szampany brut oraz 100
innych win, zwracamy uwagę na nowe Friuli, Chateauneuf i Portugalię. Wraca
także - by popular demand - dział "Punkty widzenia", Marek Bieńczyk i WB
rozmawiają o zawartości alkoholu w winie.

Przy tej okazji dziękujemy naszym wiernym Czytelnikom za wsparcie i krytyczne
uwagi, które bierzemy sobie do serca. W Nowym Roku będziemy dalej ulepszali
nasz magazyn, mogę zapowiedzieć m.in. nowych autorów i rozszerzony dział
kulinarny. Wśród planowanych tematów są wino a narty (temat numeru lutowego),
Tokaj, Chianti i porto.

Zachęcam do lektury i komentarzy na forum.
WB

[rurale]

Szkoda mi tylko tematu wino a narty. Znów ten timing. Ferie zaczynają się pod
koniec stycznia...

pozdrawiam

[sstar]

Gość portalu: Wojciech Bońkowski napisał(a):

> Marek Bieńczyk i WB
> rozmawiają o zawartości alkoholu w winie.

magazynu jeszcze nie czytalem ale ciekawostka nt % (ok. 45E)
perso.orange.fr/khalkhal-pamies/rase.htm
pzdr
star

ps dodam ze podstawowe Kalys winifikowane jest humanitarnie - ok. 12.5%
przyzwoite jak za ok. 4E

plotki?

[Gość: star]

nie to zebym byl ciekaw ale moze wiecie o jakiej enolozce z Toskanii
moze co nieco wiedziec FX Pichler (patrz artykul MB)?

pzdr
star

Pytania do redaktorów Magazynu

[Gość: Czytelnik]

1. Jak to możliwe, że ogólne Grand Prix zdobyły 3 wina z Włoch? Czyżby żadnych
dobrych win już nie robiono w innych krajach?

2. Po co dawać nagrody "złote" winom, których nie ma jak kupić, bo wogóle nie
można się w żaden sposób skontaktować z firmą sprzedającą/importującą a w
żadnych sklepach tych win nie ma? Prosiłem nawet w sklepie gdzi kupuje wina,
żeby zamówili u importera i też żaden kontakt nie działa. Zupełna bzdura. Takie
nagrody niczemu nie służą.

3. Dlaczego w artykule o Ferrari piszący nie degustował win dojrzałych? Z
artykułu wynika, że wino leżakuje w butelkach na osadzie niemal 10 lat a każdy
kto choć parę razy pił tak robione szampany wie, że wtedy potrzebują one
drugiego tyle w butelce bez osadu. Pite wcześniej są niewiele warte a nie ma
problemu z kupieniem starszych roczników przecież.

4. Dlaczego degustację szampanów ilustruje się zdjęciami reklamowymi firmy
Screwpull obrobionymi w komputerze albo reklamowymi materiałami
importerów/producenów? Czy nie dało się zrobić zdjęć pitych butelek? Wrażenie
jest takie, że opisy są przepisane a autorzy butelek nawet nie widzieli.

[rurale]

A propos przeglądu barów winnych w Warszawie. Byłem z kolegami z wojska (służyliśmy w łączności,
bo nie wysocy jesteśmy) w C.K. Oboźna Wine Lounge (Oboźna 9). Uczucia mam mieszane.
Wino. Autorski, oryginalny wybór. Fajnie, bo właściciel sam importując, dywersyfikuje i czyni tym
samym nasz rynek bardziej kolorowym. Piliśmy proste etykiety. Najpierw gruve z Weinviertel od Erwina
Pollera, potem rieslinga z winnicy Wimmer-Czerny z Donauland. Viktor Siegl i Rudolf Steruer autorzy
przewodnika po austriackich butelkach, który mam, mają o nich dobre zdanie. Porządne wina. Dobre
do gadania, koszarowego dowcipu i wspomnień ze strzelnicy. Tyle, że jednak drogo. Wewnętrzny
sprzeciw budzą ceny. Tam 5-8 euro, tu 50-80 złotych. Trochę za dużo jak za podstawowe wina.
Jedzenie. Zamówiliśmy ravioli z serem. Nie przepadam za estetyką minimalizmu. Wielki talerz, pięć
klusek i pył pieprzu. W ravioli zabrakło ravioli, to znaczy farszu. Kelner z rozbrajającą szczerością
przyznał, że maszynę do ravioli mają dopiero od kilku dni i właśnie prowadzą testy. Szkoda że my
posłużyliśmy za mięso armatnie :) Wolimy jednak klimat pierwszej częsci C.K. Dezerterów.
Obsługa. Bardzo sympatyczna. Kiedy tzw. menedżer lokalu dowiedział się, że brzuchy po ravioli
(podobnie jak ravioli) mamy puste przyniósł deskę serów, górę świerzego chleba i oliwę, na koszt firmy.
To zawsze działa. Miłe. Właściciel postawił też gratis po kieliszku czerwonego, czegoś bardzo
beczkowego, waniliowego, gęstego. Czego nie wiem. Kelner stwierdził, że pracuje dopiero od kilku dni,
kuje na blachę nazwy win, ale biedak nie zdążył jeszcze wszystkiego zapamiętać. Pewnie wielu takie
historie wkurzają do białości, ale mi wydają się urokliwe. Przyznać się do własnej słabości. To rzadkie.
Smutne jest w tym wszystkim to, że oprócz trzech facetów w randze starszego szeregowca i jakiejś
przypadkowej pary, w ciągu kilku godzin wieczornego, piątkowego prime time do lokalu nie przyszedł
nikt.

pozdrawiam i życzę jednak powodzenia

PS. Wbrew temu co napisali w MW najdroższe etykiety nie kosztują 90 złotych, ale 300. Zgadnijcie od
kogo?

[Gość: star]

> PS. Wbrew temu co napisali w MW najdroższe etykiety nie kosztują 90 złotych, al
> e 300. Zgadnijcie od kogo?

nie czekaj dluzej, mozesz juz napisac:-)

pzdr
star

ps. blue-wine na pewno oddam i to jeszcze w tym roku;-)

[rurale]

Zapytałem, ale nie oczekiwałem przecież odpowiedzi :) Najdroższe etykiety pochodzą oczywiście od
niejakiego Franciszka Ksawerego P. Takie tam, mało atrakcyjne, nudne wina :)

pozdrawiam

PS. Co do zwrotu pism ulotnych, trzymam za słowo.