zwątpienie

[Gość: nika]

Witajcie, dziś mam dzień depresji totalnej, niedługo kończe 31 lat, nigdy
jeszcze nie dane mi było zobaczyć 2 kresek, od 5 lat mężatka, moje komórki
się sprzysięgły przeciwko mnie i nie pękają, nie mam kasy na leczenie, w
państwowej przychodni już nie ma zapisów nawet na czerwiec, pierwszy dzień @,
temperatura 37,1, czuję się podle i ryczę nad klawiaturą. Cały czas myślę też
ze z miesiąca na miesiąc wzrasta ryzyko wad genetycznych potencjalnego
dzidziusia a ja nic nie mogę zrobić. Też tak macie?

[Gość: kobietka]

Niko! Nie wiem jak Cię pocieszyć. Musisz odbić od dna smutku a odbić można
tylko w górę!!! Pomyśl, że jak jest @ to zaraz będzie znów można się starać.
Gdyby jej nie było to dopiero problem.
Nie martw się chorobami genetycznymi, jeszcze czas. A poza tym już tyle
doświadczasz, że nie może być cały czas źle. Musi być lepiej.
Wiesz co? Mnie pomaga dobra komedia na deprechę. Ty masz pewnie jakiś swój
sposób. I mam nadzieję, że możesz też mężowi na ramieniu popłakać, co?

Kurczę niech się już prawdziwie majowo zrobi to i chęci do działania i
pozytywne myślenie łatwiejsze.

Popatrz w lustro i powiedz, co to za wiek 31 lat? Przecież to nie lata
świetlne. Starsze dziewczyny zachodziły w ciążę. Tobie też się uda, ale
wszystko po kolei, i nie wszystkie naraz!
Zaraz Cię tu dziewczyny pocieszą, może pomogą.

[Gość: evi]

Też tak mam jak przychodzi @. Przed robie 100 testów-oczywiście wszystkie
wychodzą negatywnie, ale łudzę się, że może tak cholerna @ nie przyjdzie.

A teraz mam wogóle apogeum bezczynności-czekam na laparo-nawet nie wiem kiedy
mi ja zrobią, bo musze mieć najpierw dobre wyniki posiewu (. Zrosty
uniemożliwiają mi zaciążenie i tyle mam z tych starań.

Ale poprawiłam dzis sobie humor tym ,że wysłałam smska na akcję "odnawiamy
nadzieję", może pomogę chciaż tym grosikiem małym bezradnym dzidzulkom. Tak
jakoś lżej mi się zrobiło!

[ewa.analityk1]

według mnie warto trochę odłożyć kasy i pójść do dobrego gina, można znaleźć
już takiego za 40 zł za wizytę. Tułanie się latami po różnych nie ma sensu.
Szkoda lat, ja tłumaczyłam sobie, że dziecko też kosztuje i tą 100 miesięcznie
przeznaczałam na leczenie. Ale miałam szczęście i szybką diagnozę. A może masz
jakieś wyniki, może ktos coś zobaczy co kto inny przeoczył.

[Gość: koret]

nie płacz, nie trzeba, ja mam 35 lat i też czekam i mam nadzieję, oczywiście co
miesiąc przeżywam dołek, ale zawsze tu wracam na forum do dziewczyn, razem
rażniej
pozdrawiam

[Gość: trops7]

nikuś
jutro też jest dzień i też zaświeci słońće ,może właśnie dla Ciebie.Trzymaj się
cieplutko i główka do góry .Wierz i miej nadzieję,
pozdrowionka

[Gość: Agnieszka]

Podzielam zdanie dziewcząt....choc jestem w troszke innej sytuacji(nie w
ciazy). Staraj sie o tym duzo nie myslec. I czesto do nas zaglądaj. Pozdrawiam.

[balbina11]

Też niedługo kończę 31 lat i czasem się zastanawiam czy nie za długo czekałam.
Ale przecież nie jestem sama, mam kogoś kto na tę upragnioną kreseczkę czeka
tak samo mocno jak ja... Trzymam za Ciebie, może i nam się w końcu uda.

[Gość: maksia]

Hej! ja mam 32 latka i w lipcu bede mieć 10 rocznice ślubu. I nigdy zadnej
kreseczki nie widziałam na tescie. Nawet cienia kreseczki.
ZYcie zaczyna sie po 30-tce! Wiosna za oknem. Nie zaszywaj sie w swoim
problemie. Poszukaj swojego sposobu na luzik. Może jakies stare hobby o który
zapomniałaś? Nie martw sie takich jak Ty jest tu więcej i nie jestes sama.
A o ryzyku nie myśl. Z tym bywa różnie. Moja siostra urodziła pierwszą córkę w
wieku 35 lat, moja brataowa gdy miała 31, ich znajoma po wielu latach prób z
leczeniem i 13 latach małżeństwa w wieku 37 lat. Wszystkie te dziewuszki sa bez
wad genetycznych.Więc jeszcze nie jestesmy takie ostatnie. Uszy do góry!Trzeba
tylko spokojnie poczekać. Zadbaj o spokój i pomysl czym by zająć głowe, ze nie
myslec o tym cały czas. Wiem, ze to trudne, ale spróbuj i napisz jaki znalazłas
sposób na luzik.
Pozdrawiam goraco!!!