plemniki śpią?

[Gość: monik]

co to jest asthenozoospermia, i jak sie to leczy? czy są szanse?

[Gość: monik]

czy ktoś wie????????

[Gość: florka]

Gość portalu: monik napisał(a):

> czy ktoś wie????????

Witaj Monik,

moj maz ma zdiagnozowana asthenoteratozoospermie. To chyba jedziemy na jednym wozku, co?
Wedlug mojego lekarza sa szanse na leczenie, ale zobaczymy... A teraz po kolei: wazne jest co stanowi przyczyne.
Czy Twoj maz ma zylaki porozka nasiennego? Czy duze? Jakie ma wyniki badan?
U mojego jeden lekarz zalecil natychmiastowa operacje usuniecia zylakow. Drugi natomiast (i temu ufam) podjal sie
leczenia farmakologicznego. W tej chwili musimy zaczekac jeszcze dwa miesiace i zrobic kolejne badania po
zakonczeniu kuracji. Wtedy sie okaze czy podawane leki skutkuja. Jesli nie, to prawdopodobnie czeka nas ICSI.
Napisz prosze koniecznie jak wyglada sytuacja u Was. Gdzie sie leczycie? Jak wygladaja badania? Jakie sa
zalecenia lekarzy?

pozdrawiam serdecznie
florka

[Gość: Asia]

Długo by pisać, zainteresowało mnie Twoje pytanie i sprawdziłam wpisując tę
nazwę w wyszukiwarkę - trochę się znalazło. Jeśli nie znasz żadnej to może być
na przykład: www.google.com.pl (A przy okazji - mamy ten sam problem i nie
liczymi na wyleczenie, polecono nam ICSI jako jedyne wyjście).

[Gość: florka]

Gość portalu: Asia napisał(a):

> Długo by pisać, zainteresowało mnie Twoje pytanie i sprawdziłam wpisując tę
> nazwę w wyszukiwarkę - trochę się znalazło. Jeśli nie znasz żadnej to może być
> na przykład: www.google.com.pl (A przy okazji - mamy ten sam problem i nie
> liczymi na wyleczenie, polecono nam ICSI jako jedyne wyjście).

Czesc Asiu,

jak wygladaja Wasze wyniki, dalczego nie mozecie leczyc sie farmakologicznie?

pozdrawiam
florka

[Gość: Asia]

Nasze wyniki sa takie, że ilość jest nawet przyzwoita - 15 mln/ml, ale mało co
się rusza, a jesli już to nieprawidłowo, no i jeszcze sporo jest nieprawidłowo
zbudowanych. A leczenia nikt nam nie zaproponował - w Białymstoku jedyną metodą
jest ICSI. Pewnie byśmy spróbowali to podleczyć, ale nawet nie ma do kogo z
tym iść, nie znaleźliśmy w pobliżu żadnego specjalisty androloga, czy chociaż
kogoś, kto się na tych sprawach zna, a do Warszawy raczej nie pojedziemy, bo
trochę daleko jak na niepewność efektów leczenia. Ciśnienie mi sie podnosi gdy
czytam o leczeniu w Warszawie czy innych dużych miastach męskich problemów, my
nie mamy tak łatwego dostępu do specjalistów w tej dziedzinie. Co ja mówię
(piszę) - łatwego - my nie mamy żadnego dostępu, a w każdym razie o takich nie
słyszeliśmy )

[Gość: florka]

Asiu,

to, ze leczymy sie w W-wie o niczym jeszcze nie swiadczy. Moja kolezanka jezdzi natomiast do
Bialegostoku (wczesniej leczyla sie w Novum) i bardzo sobie chwali ten osrodek. Wyniki mojego
meza sa podobne do opisanych przez Ciebie. Nie wiem czy kuracja farmakologiczna pomoze. Moze
odezwie sie ktos, kto juz przez to przechodzil i ma wyrobione zdanie. Byc moze w naszym przypadku
tez zaproponuja nam ICSI, ale na razie lekarz o tym nie wspomnial.

pozdrawiam
florka

[Gość: monik]

ano właśnie jeszcze nie wiem co lekarz na to , bo jeszcze nie byłam... już
raz byłam w ciąży, zaszłam od razu po clo, ale poroniłam<puste jajo>, wiec
moze są jakieś szanse? do inseminacji jeszcze psychicznie nie dojrzałam... u
nas jest nasionek 39 mln, szybkoruszajacych sie 0%, ogolnie rusza sie 40%.

[Gość: florka]

Monik,

najwazniejsze sa chyba te wlasnie szybko ruszajace sie plemniki. Nie wiem czy inseminacja w
Waszym przypadku to najlepsze rozwiazanie. Nam lekarz powiedzial (ponad 50mln plemnikow, z
czego 15% o ruchu postepowym szybkim), ze mamy 10% szans na powodzenie inseminacji, ale
wydaje mi sie, ze i tak zawyzyl poziom.

florka

[Gość: monik]

no to kanał. mam dosyć.

[Gość: florka]

Gość portalu: monik napisał(a):

> no to kanał. mam dosyć.

Monik,

dlaczego tak latwo sie poddajesz???!!! Pamietaj, ze w Twoim przypadku jest o tyle dobrze, ze wiadomo
"co Wam dolega". Moja kolezanka od trzech lat stara sie o dziecko: ona zdrowa, on zdrowy i nic z tego
wynika. Kolejne inseminacje, badania, zabiegi, pieniadze plyna strumieniami, a nadal nic nie wiadomo...
Nie poddawaj sie. Warto walczyc do konca. - powiedziala mi to przyjaciolka, ktora w lutym urodzila piekna,
zdrowa coreczke. Ja tez tak chce...

pozdrawiam
florka

[Gość: JotA]

Monik, załamywanie się nic nie pomoże, choć pewien okres podłamania
psychicznego trzeba przeżyć. Oboje z mężem żyliśmy w błogiej nieświadomości, że
to ze mną jest problem, zresztą wyniki badań nasienia zrobione w miejscowym
szpitalu (wielki błąd) wskazywały wręcz na rewelacyjną zdolność rozmnażania.
Leczyłam się więc na stan zapalny, na podwyższoną prolaktynę no i faktycznie
rok temu zaszłam w ciążę, którą niestety poroniłam, ale za to wstąpiła w nas
nadzieja, że to tylko taki "wypadek przy pracy" i szybko wzięliśmy się do
roboty Ale miesiące mijały a efektu nie było. W międzyczasie zmienił mi się
lekarz a nowy kazał jechać do Białegostoku i oddać się w ręce specjalistów. Tak
też uczyniliśmy i tu czekała na nas bardzo zaskakująca informacja - mój mąż
jest praktyczne bezpłodny, gdyż plemników ruszający się wolno są pojedyńcze
egzemplarze, szybko nie rusza się żaden, jakieś 25 % rusza się nieprawidowo a
reszta stoi i ani myśli zasuwać do przodu. Z szoku wychodziliśmy przez kilka
dni i na początku to nawet poczułam ulgę, że zdjęto mi z głowy część
opowiedzialności za zaistniałą sytuację. A potem dotarła do mnie powaga
sytuacji i to dopiero był kanał psychiczny. W międzyczasie koleżanki zachodziły
w ciąże, rodziły bobasy, co załamywało mnie jeszcze bardziej. Bywały dni, że
miałam ochotę ryczeć drąc włosy z głowy ze zgryzoty. Ale morał mojego wywodu
jest następujący: trzeba przeczekać, oswoić się z sytuacją, przemyśleć,
przetrawić i w jako takim spokoju ducha wziąć się za działanie. Jednym potrzeba
na to mało czasu, innym dużo dużo więcej, ale w końcu kanał minie, a
przynajmniej złagodnieje na tyle, że można myśleć jak ja - o ICSI bez kołatania
serca i budzenia się w środku nocy ze strachem. Zaczęłam nawet planować wyjazd
do Białego - nie bez strachu, ale w miarę pogodzona z losem.