czy robic IVF przy 2 pecherzykach?

[lusiasia]

napisalam juz na innych watkach, ale nikt mi nie odpowiada

podchodzilam do IVF, 225 menopur, synarela, krotki protokol
i wyprodukowalam 2 pecherzyki
w maju przechodzilam to samo, miala tylko 2 pecherzyki i za namowa lekarza
wtedy zrezygnowalam i zrobilam iui, ale teraz nie wiem CO MAM ZROBIC??? lekarz
znowu odradza...mowi ze szanse sa bardzo bardzo male
wlasciwie lekarz stwierdzil, ze jedyna moja szansa to adopcja (moge sprobowac
najpierw z dawczynia, a pozniej zwykla)

mam jeszcze przeciwciala (anty tpo, anty tg i ANA "na granicy") wiem ze to zle
wrozy...

pomozcie!!!
za pol godziny musze wziac zastrzyk lub zrezygnowac?

[insomnia0]

Posłuchaj 2 pecherzyki niby mało..z drugiej strony tylko 2 zarodki ci podadza
za pierwszym razem. Mozesz poczekac na kolejny cylk i wyhodowac wiecej
pecherzykow, ale z tego co piszesz juz raz zaczynałaś i tez były tylko
dwa.Powiem tak wydałaś juz pewnie kilka tys na leki.. ile kosztuje punkacja i
transfer? mozesz sobie na ten wydatek pozwolic? Jesli tak..ja bym probowala in
vitro..dopiero pozniej adopję..Nie znam co prawda Twoich wynikow badan..ale
jesli jest choc troszke nadzieji..zawsze warto... lekarz nie jest do konca
wyrocznią.. Przeanalizuj...trudno mi doradzac..porozmawiaj z mezem..

[agnieszka.krak]

ja bym nie odpuściła, tym bardziej, ze zrobiłas to pierwszym razem,
ale oczywiście decyzja nalezy do Ciebie

[kotekk75]

W lipcu miałam podobny przypadek i taki sam orzech do zgryzienia.
Bylo 2 pęcherzyki nie wiedzialam co zrobić ale zdecydowaliśmy z
mężem że zaryzykujemy leczymy się już 11 lat. Jeden pęcherzyk byl
pusty drugi się zapłodnił ale przestał się dzielić, wocilismy do
domu z niczym.Nie chce żebyś sie kierowała moją hstorią każdy
organizm jest inny i może Tobie sie uda.Życzę powodzenia

[haniunia]

Walcz kochana, nie poddawaj się. Jedyne co może stać na przeszkodzie to Twoja
sytuacja finansowa.Natomiast jeśli jest o.k to ja osobiście bym się zdecydowała.
Trzymam kciuki mocno, mocno.

Lusiasia

[julia56]

i co jaką decyzję podjęłaś? Ja bym walczyła z dwoma. Ściskam Cię
mocno.

wbilam sobie w brzuch kolejny menopur

[lusiasia]

ale przeplakalam juz pol dnia, prawie sie rozwiodlam i nadal jestesmy z mezem
pokloceni
problem w tym ze ja chce jechac leczyc sie do polski, to teraz to jest taki maly
procent ze nie licze raczej na cuda...
a moj maz wrecz przeciwnie, zgodza sie na adopcje (komorki, zarodka i dziecka)
ale do polski jechac nie chce sie leczyc i mnie tez nie chce puscic samej...a
mnie sie srednio usmiecha czekac tutaj do 7 lat na dziecko, ale z drugiej strony
strace meza
nie wiem co bedzie i jak sie skonczy ta nasza (albo moja) walka

[lusiasia]

chyba powinnam naprawde (ale tak naprawde) zaczac sie przyzwyczajac do mysli ze
nie bedziemy miec nigdy dziecka
tak byloby mi latwiej
ale nie wiem jak?

[lusiasia]

Nie rozumiem tylko dlaczego lekarz jest taki uparty, place im pieniadze, a on mi
mowi ze nie ma sensu..i ze i tak nic z tego nie bedzie, ze albo beda puste, albo
sie nie zaplodnia, albo nie podziela, albo sie nie przyjma, to nie napawa
optymizmem
az moja mam sie zdenerwowalam, czy on Bogiem jest ze jest taki pewny
a zreszta ile razy mozna tylko brac te hormony i nie probowac dalej

on wogole pozwolil mi brac dalej te hormony, z nadzieja ze urosnie 3 pecherzyk,
tak mi powiedzial "spobujmy moze cos jeszcze urosnie"
nie wiem tylko jakim cudem, a nawet jesli to tak by byly jeden mniejszy, drugi
wiekszy to przeciez i tak nie dobrze nawet jak beda 3...

najpier czlowiek mysli ze in vitro do ostatecznosc, pozniej ze najlepsze
rozwiazanie, a pozniej ze nawet tego nie moze

[lilyan]

lusiasia, tak naprawdę nie wiem co powinnam napisać, może powinnam
milczeć, ale nie potrafie tak po cichu przejść nad Twoim wątkiem...

bardzo cię podziwiam za to, że w końcu podjęłaś taką decyzję. wiem,
że to nie jest łatwe, bo po drugiej stronie jest Twoje zdrowie i
kasa. bez względu na to jak Ci teraz ciężko pamiętaj, że jesteś
niesamowitą kobietą pełną siły, która pozwli Ci jeszcze pokonać
wiele przeciwności losu, aż osiągniesz swój upragniony cel.

trzymam kciuki za pozytywny finał Twojej decyzji

[lusiasia]

dzieki wam dziewczyny

nie czuje sie jednak silna, czuje sie raczej samonta i bezsilna
kasa nie jest wazna, moje zdrowie za to tak, dlatego to tez jest takie
trudne..dlatego nie jestem w stanie ryzykowac np z szczepionkami na moje
przeciwciala, moze to tez ma wplyw na to moja produkcje (a raczej brak)
wlasne zdrowie jest jednak bardzo wazne

moja znajoma, rok temu wybrala dziecko zamiast swojego zdrowia (zachorowala na
raka i zaszla w ciaze, ktorej nie usunela i niemogla kontynuowac leczenia raka)
i dzis jej dziecko jest polsierota, o tym tez trzeba pamietac, ze dziecko
powinno miec zdrowa matke i ojca
ehh to zycie

[tekla12]

No to fajnie, że nie odpuściłaś. Czy po poprzedniej stymulacji zmieniłaś
klinikę? I skąd takie poczucie zagrożenie stanu zdrowia? Czy jesteś dziedzicznie
obciążona nowotworem estrogenozależnym?

[lusiasia]

klinike zmienilam, ale co z tego, lekarze i klinika sa tu wychwalani pod
niebiosy, ale to za malo, nie myslalam ze w prywatnej klinice tez beda robic
problemy z iloscia pecherzykow i in vitro

prowadzacy mnie lekarz, powiedzial juz wczesniej ze leki i tak moga nie
zadzialac, pytalam sie go dzis czy te moje przeciwciala maja wplyw i sumie nie
powiedzial ze moze, ale to tu nie jest jeszcze zbadane tak do konca (a oni to
wszystko czarno na bialym musza miec)

czuje sie troche jak przypadek beznadziejny

[julia56]

Lusiasia, nie poddawaj się. To tylko, ale tez i dwa jaja. Musimy
wierzyć, że obydwa się zapłodnią i ładnie podzielą.

[sylwia142]

trzymam za ciebie kciuki bądź dzielna

[coccinelle76]

Lusiasia, podjęłaś już decyzję i mam nadzieję, że to Twoja decyzja.
Skoro już ją podjęłaś to staraj się myślec pozytywnie. Ja dzisiaj
miałam transfer jednego zarodka. Jedno jajeczko było puste, jedno za
mało rozwinięte. Został tylko ten singielek, do tego wcale nie
najlepszej jakości. Wiem, że moje szanse na powodzenie tego IVF
bardzo zmalały ale zrobię wszystko, żeby je zwiększyć. Zamierzam
skupić się na sobie, dużo odpoczywać, zrelaksować się a przede
wszystkim myślec pozytywnie. Stres jest tym, co najbardziej może
zaszkodzić dlatego nie zamierzam dopuścić go do głosu. I tego też
życzę Tobie. Trzymam kciuki i odezwij się czasem. Pozdrawiam.

:)

[wiktoria33]

dopiero teraz weszlam na forum
i powiem ci ze... tez bym taka decyzje podjela bo.. na adopcje jest
zawsze czas... jakby co to przyjedziecie zlozyc papiero o polskie
dziecko mysle ze tutaj odbedzie sie to szybciej
ja przy moim 1-wszym IVF mialam tylko 3 pecherzyki i 2 komorki
jajowe z czego podano mi 1 zarodek
i powiem ci tak ze teraz przy kolejnym podejsciu (oczywiscie mam
nadzieje ze bedzie ich tym razem wiecej) tez podjelabym taka decyzje
i cieszyłabym sie gdyby choc jeden zarodeczek byl dobry do
transferu .. bo to zawsze jest SZANSA
trzymam kciuki i pozdrawiam

--------------

"Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz mu o twoich planach na
przyszłość." Woody Allen

[leila78]

to powiem Ci na pociechę, że u mnie był jeden zarodek, który teraz, po 12
miesiącach posapuje w kołysce a też chciałam nie podchodzic bo z jednym to
zerowe szanse...

[kaamea]

Lusiasia moja rada jest taka ze jak zaczelas to sprobuj dokonczyc.
Kazdy przypadek jest inny, czasami u dziewczyn z 20 pecherzykami sie
nie udaje..., u mnie bylo 5 pecherzykow, ale okazalo się że byla w
nich tylko jedna komorka, na szczescie podzielila sie i teraz jestem
w 4 miesiacu ciazy. U Ciebie z dwoch pecherzykow moga byc 2 komorki,
2 zarodki... tego nie wiesz, ale zawsze warto probowac. Trzymam
kciuki.

[kotekk75]

Jeżeli pieniądze u Ciebie nie odgrywaja najważniejszej roli to się
zdecyduj mam koleżanke która miała jeden pęcherzyk i sie udało jest
w ciąży. Trzymam kciuki

[lusiasia]

najgorsze jest to ze moj maz sie poddal i oczekuje ode mnie tego
samego, a ja nie wyobrazam sobie zyc na obczyznie bez dzieci...

brzuch mnie oczywiscie nie boli, normalnie jakbym sobie "wode"
wstrzykiwala, ehh

[dobdob0106]

Powodzenia , życze Ci z całego serca aby wszystko było
IDEALNIE.Trzymaj się.

[dobdob0106]

Mnie też już brakuje sił , ale co robić trzeba zyć dalej i mieć
nadzieję. Ja mam , no może miałam wszystko ( ostatnio moje
małżeństwo pozostawia wiele do życzenia), a w sumie mam wrażenie
jakbym nie miała nic. Nie umiem sobie jeszcze przyjąć do wiadomości
że nie będę miała dziecka, cały czas mam nadzieje na cud i to mnie
trzyma . Cierpię i żyję, zaglądam na to forum i cieszę się z
dziewczynami którym ten cud się przydarzył.

[rejka]

Jak sama napisałaś, dziecko potrzebuje obojga rodziców.....
Chcesz mieć dziecko, czy dziecko z twoim mężem?

Owszem, dla mnie dziecko jest ważne, bardzo ważne ale nie ważniejsze od Ciastka.
Bardzo źle znoszę stymulację, tracę przytomność i w czasie zastrzyków spędzam
pół dnia w klinice. Podobnie do ciebie, słabo się stymuluję, pęcherzyki rosną,
ale są puste.
Wcześniej zajmowałam się pracą naukową, podróżowałam i nie wyobrażałam sobie
siedzenia w domu. Bez żalu pożegnałam się z karierą. W czasie stymulacji (ze
względu na utratę świadomości) i po transferze ("ciążą") nie mogłabym przebywać
w laboratorium. Jednak Ciastka bym nie poświęciła.
Skoro mąż zgadza się na adopcję (jajeczka, zarodka, dziecka) to może warto
rozważyć w przyszłości taką drogę do szczęścia, zamiast walczyć z mężem...
Teraz oczywiście, trzymam kciuki, żeby się udało.

do Kotekk75

[logia25]

wydaje mi się że przeszłam to samo co Ty. Byłam stymulowana do in
vitro. Wyhodowałam 10 komórek, 8 się zapłodniło. Zdecydowałam się na
hodowle do blastocysty. W czwarty dzień po zapłodnieniu, wszystkie
komórki przestały się dzielić i zaczęły obumierać. Transferu nie
było. Co lekarz powiedział w Twoim przypadku? Czy kazał Ci zrobić
dodatkowe badania ? Ja dostałam skierowanie na kariotyp. Czy
będziesz podchodziła do kolejnej stymulacji ? Proszę Cię bardzo o
kontakt

[mytest]

Ja bym podeszła skoro to Twój drugi program.
Ja miałam 4 potencjalne komórki, 2 wyciągnęli a 2 okazały się torbielami. Z tych
dwóch komórek (w tym jedna niedojrzała)na drugi dzień nic się nie podzieliło,
ale kazali czekać do trzeciego dnia. Okazało się ze ta niedojrzała się
zapłodniła i podzieliła a ta druga komóreczka też ale słabiutko na dwa
blastomery. Ale niestety kicha.
Piszesz że jesteś w dobrej klinice, skoro teraz nie podejdziesz potem będziesz
żałować że wszystkiego co mogłaś nie zrobiłaś

do logia25

[kotekk75]

Napisałam ci wiadomość na poczte gazetową

czesc

[lusiasia]

czesc,
maz jest dla mnie wazny, ale nie kraj w ktorym mieszkamy (ja wyszlam za maz w
polsce i w polsce mieszkalismy, a pozniej maz dostal prace w swoim kraju i tak
to sie potoczylo, ze jestesmy tu) to jest moj najwiekszy dylemat, a brak dziecka
tego niestety nie ulatwia
jestesmy tu sami i oboje mamy daleko do rodzin, przyjaciol
maz powiedzmy robi kariere, a ja przez te kilka lat czegos sie dorobilam, ale
nie jest to na tyle wazne zeby zrezygnowac na jakis czas i zaczac sie leczyc w
polsce
ale maz sie chyba boi ze ja nie chce sie tylko leczyc, ale takze znalezc prace i
sie przeprowadzic
a ja mysle zawsze realnie, leczenie to nie jest tak ze sobie pojade do kliniki
na 2 tygodnie i bedzie dziecko, trzeba byc przygotowonym na dluzszy pobyt, czyli
pewnie bym musiala sie na dobre przeprowadzic, i zebym nie myslec tylko o
dziecku znalezc jakies zajecie, i niestety to prawda ze trudno by mi bylo wracac
na obczyzne
wolabym meza do polski i nad tym pracuje (ale to chyba trudniejszy plan niz
dziecko, albo taki samo trudny)

dzieki dziewczyny,
zameczam was tymi swoim przemysleniami
dajecie mi ogromnie duzo sily
dzis znowu wzielam menopur i w czwartek mam wizyte (usg) u specjalisty do
przeciwcial (zamecze go), do mojego lekarza sie nie dostalam, ale starczy mi
tego jego "optymizmu" jak na ten tydzien

[azzurrina]

Lusiasia, jeśli pozwolisz wtrącę swoje 3 grosze
Po pierwsze - jeśli lekarze nie widzą przeciwwskazań to rób transfer.
Najbardziej obciążająca jest stymulacja a tą już zrobiłaś.
Jeśli się uda nie ma problemu Gdyby jednak nie poszło dobrze to zmień swoje,
nie Męża podejście do przyjazdu do Polski.
Moim zdaniem w tej chwili źle podchodzisz do sprawy i na miejscu twojego Męża
tez bym się wściekła.
Dlaczego uważasz, że żeby leczyć się w Polsce musisz tu wrócić na stałe?? Nie
wiem gdzie mieszkacie ale jeśli w Europie lub w kraju z którym jest dobre
połączenie - to nie widzę takiej potrzeby, tym bardziej, jeśli finanse nie są
wielkim problemem.
Przecież przyjeżdżają tu pary z zagranicy a wiele dziewczyn dojeżdża do
Warszawy czy Białegostoku - nikt sie do tych miast nie wyprowadza i nie zmienia
pracy tylko po to aby przez miesiąc sie tam leczyć!
Macie z Mężem dorobek, pracę a Ty to tak łatwo przekreślasz - nic dziwnego, że
źle to przyjmuje.

Leczenie trwa maksymalnie 2 miesiące. Przyjedź na pierwszą wizytę, porozmawiaj z
lekarzami, jak widza Wasze szanse i czy ich zdaniem byłaby możliwość innego
podejścia do leczenia. Być może nie wymyślą prochu i nie dadzą Ci większych
szans niż dotychczasowi - metody leczenia niepłodności są chyba jednak dość
podobne w większości państw. Jeśli jednak dadzą Ci szansę to wrócisz do siebie,
porobisz wymagane badania a potem zaplanujesz sobie 3-4 tygodnie "wakacji" w
Polsce. Zaczniesz stymulację (tydzień-dwa) i przejdziesz transfer. Problemem
może być potem powrót ale to raczej problem psychologiczny - ewentualnie może
uda Ci sie wrócić samochodem, jeśli boisz sie latać na tym etapie ciąży? Na
wynik możesz poczekać już u siebie, razem z mężem. On też może przyjechać do
Polski na tydzień - nie musi zaraz tu wracać. Moim zdaniem to kwestia organizacji.

czesc

[lusiasia]

Ja tak samo jak ty myslalam w wakacje, pojechalam do Polski na 2 miesiace i po
licznych rozmowach z lekarzami wyszlo na to ze moje 2 miesiace w polsce nic by
nie daly, potrzebowalabym min 3-4 miesiace (ja sie tu juz lecze 2 lata)
nie moge mojemu mezowi powiedziec ze jade na kilka tygodni, bo to leczenie (lub
szukanie dawczyni) to moga byc nie tygodnie tylko miesiace (albo nawet lata)
poza tym mamy tez wieksza szanse na adopcje jakbysmy mieszkali i pracowali w Polsce
a z drugiej strony tesknie za Polska i wiem ze bylabym tam szczesliwsza nawet
bez dzieci, moj maz tez to wie

[azzurrina]

Nie wiem jakie inne leczenie masz na myśli - ja pisałam tylko o podejściu do in
vitro. Rzeczywiście jakieś długofalowe działania wymagałyby dłuższej
obecności... Bo znów czekać na dawczynię możesz u siebie - są maile,
telefony.ekarze Wam to posunięcie odradzają?) i potem dopiero się okaże czy
musicie zastanawiać się nad dalszymi planami. Powodzenia!
A to, że tęsknisz i wolałabyś wrócić to jeszcze inna sprawa.
Myślę, że teraz zdecydujecie czy podchodzić do transferu (ja bym podeszła, ale
to Wasza decyzja - nie wiem tez dlaczego l

[iwasia]

Ja miałam 3 pęcherzyki, z czego jeden się zapłodnił. A było to moja trzecia próba in-vitro. Płakałam i byłam załamana. Ale lekarz dodał mi otuchy i powiedział mi, że to nie o ilość przecież chodzi, tylko o ciążę, a do ciąży wystarczy jeden zarodek. We wcześniejszych in-vitrach miałam dużo więcej zarodków i nic. Dzisiaj mój synek ma 2 latka, a leczyłam się w Białymstoku.

iwasia

[lusiasia]

Ja wlasnie mysle o bialymstoku, u kogo sie leczylas? masz jakis kontakt

[lusiasia]

dzis sie okaze, ja pieniadze mam ale lekarze sa tak uparci ze czasami to bym
prosto z kliniki pojechala na lotnisko...
z drugiej storny nie wiem czy naprawde mam takie male szanse (jednak nie zero) i
lekarze chca zaoszczedzic moje pieniadze i zdrowie..czy mysla o wlasnych
statystykach i maja tyle chetnych ze beznadziejnymi przypadkami sie nie zajmuja...
rozne mysli mi chodza po glowie

[dobdob0106]

Jeśli chodzi o szanse, to kiedys jeden z lekarzy powiedział mi , że
jeżeli nie ma 100 % przeciwskazań np brak macicy czy temu podobne,
to żaden lekarz (prawdziwy , poważny) nie powie , że nie uda się
zajść w ciążę i urodzić zdrowego dziecka . Tak więc trzymaj się ,
dopóki masz siłę i chęci to walcz, ja narazie nie mam, i nie mam
pojęcia czy jeszcze będę miała , i czy będzie czas. Powodzenia.

To juz koniec

[lusiasia]

pecherzyk jeden nie urosl, dwa sie wchlonely
i dostalam miesiaczke
lekarz tez byl w szoku, ja w jeszcze wiekszym...

to juz koniec, mam najprawdopodobniej niedorozwoj jajnikow,
lekarz zasugerowal ze nikt sie wczesniej nie poznal, ze jak robilam monitoring
moze cos bylo widac, ale najprawdopoodbniej to nie byly pecherzyki, pytaniem
jest czy wogole kiedykolwiek mialam owulacje...
pewnie nie...bylam w takiej klinice ze twierdzili ze jestem mloda i mam czas :-0

mam macice i jedyna szansa jest dawczyni
narazie nie wiem co zrobie
chyba na dzien dzisiejszy pojdziemy do osrodka adopcyjnego i zapiszemy sie w
kolejce, na pierwsza wizyte czeka sie okolo 1,5 roku
wiec w polsce do tego czasu pewnie bede szukac dobrej kliniki gdzie bede mogla
sprobowac adoptowac komoreczke

jak tylko bedziemy z mezem razem i bedziemy zdrowi, to cos sie napewno wymysli,
ja chyba od poczatku czulam ze cos jest na prawde nie tak, tylko sie nie poznali
nawet mi jest chyba lepiej, ze juz nie bede zyc glupimy nadziejami, tylko bede
walczyc realnie o dziecko

[julia56]

Lusiasia, strasznie mi przykro.

[azzurrina]

lusiasia dzielna z ciebie dziewczyna, trzymaj tak dalej.
Bardzo mi przykro, że musiałaś przez to wszystko przechodzić. Nim zaczniesz
podchody w sprawie dawczyni każ się przebadać baardzo dokładnie.
Trzymaj się mocno!

[szyszka39]

Ja bym podeszla ale u innego gina, np u dr Janeczko z Krakowa, sama jestem z
tych co sie slabo stymuluja. Wiem ze ona ma teraz dobre rezultaty u takich
dziewzcyn, a z wlasnego doswiadczenia wiem ze zmiana gina wiele daje.
Pojechalabym chocby tylko na konsultacje co dalej robic. Co do podejscia do
punkcji to bym sobie odpuscila, jestem juz po 2 punkcjiach gdzie mialam 3
pecherzyki, wiem jaki jest bol po calych tych przejsciach gdy przychodzi @

[lusiasia]

tylko teraz ta moja miesiaczka to jest cos nienormalnego, wplyw lekow zapewne..
ja mialam @ tydzien temu w poniedzialek, a wczoraj dostalam druga
nie chce juz ryzykowac na wlasnym zdrowiu i nie wierze ze jest jakas cud metoda,
ja od poczatku mialam cos nie tak z tymi jajnikami, mysle ze wielu lekarzy
bagatelizowalo sprawe, przez moj mlody wiek

bedziemy miec dziecko, bo tego oboje chcemy, a dla mnie to jest takie wazne jak

[dobdob0106]

Lusiasia trzymaj się. Wierzę, że Twoje marzenia się spełnią, życzę
Ci tego z całej siły. Jeszcze będzie dobrze i zapomnisz o tych
przykrościach, które Cię teraz spotykają.

[lilyan]

lusiasia, bardzo mi przykro, że Twój organizm tak reaguje.
powiedz, czy to że zapisaliście się w kolejke do adopcji oznacza, że
już nie będziesz szukać dawczyni?
tak czy inaczej we wszystkim można znaleźć dobre strony. jeśli
naprawdę dotychczasowe leczenie nie dawało szans, to teraz możecie
skupić się na innej, oby skuteczniejszej drodze ja będę trzymać
za Ciebie kciuki wierzę że Ci się w końcu uda

[mytest]

A skąd wiesz że to miesiączka ? Dziwni ci lekarze u Ciebie. A jakie brałas leki ?
Być może jak ostatecznie zdecydujesz się na dawczynie że sukces jest tuż tuż,
mąż odda i zamrozi wcześniej nasienie znajdą odpowiednią dawczynię i przylecisz
tylko na transfer (kilka dni). Moze skonsultuj się telefonicznie z Novum to nic
nie kosztuje, co masz dalej robić i jak to wygląda.

[mytest]

Można jeszcze "adoptować" zarodek

[ussa77]

lusiasia bardzo mi przykro. ale ja bym na twoim miejscu zapisała sie
w kolejke do adopcji i nadal próbowała. sa klinki w Polsce np: Salve
gdzie masz mozliwośc skorzystania z komórki dawczyni w ostateczności
z adopcji zarodka- a to zawsze jest inne przezycie urodzić
dziecko... zaadoptować malucha zawsze zdążysz.
poprostu zadzwoń tam porozmawiaj napewno zajdziesz jakies
rozwiążanie.
ja jestem przed transferem i wyhodowałam bardzo duzo komórek ale
nikt mi nie zaproponował abym oddała komórki, teraz pozostają i
zarodki i jesli uda mi sie urodzić dzieci to napewno oddam je do
adopcji.

dzieki :-)

[lusiasia]

zapiszemy sie w kolejce na pierwsza wizyte do osrodka adopcyjnego tutaj, tu sie
czeka na taka pierwsza wizyte do 1,5 roku

do tego czasu w polsce odwiedze rozne klinik i bede szukac dawczyni, wiem ze to
jest w moim przypadku najlepsze rozwiazanie, nie chce juz tych hormonow ani
innych lekow i eksperymentow

ja pierwszy raz poczulam ze to jest dobra decyzja

wszyscy nam juz kibicuja (moi rodzice, tesciowie, przyjaciele) i czekaja na
nasze kruszynke, ktora gdzies na tym swiecie w koncu znajdziemy (albo urodzimy)

dla mnie to nie ma duzego znaczenia czy ja urodze dziecko czy nie
maz jest tez bardzo zadowolony, nie chce zebym brala leki, ktore nie daja
zadnego efektu, zrobimy sobie "swieto" wyrzucania lekow i strzykawek

ps. @ to jest brunatne brudzenie (ale takie pozadne, troche jak koniec @) ? za
tydzien ide do lekarz swojego rodzinnego chce zbadac piersi i zrobic ogolne
badania krwi itp to bede jeszcze drazyc temat