Misja zamiera...?

[bushko]

Pusto tu i smutno jakoś....

[funia3]

Ja Was głównie, choć od dawna, czytam. I nawet nie śmiem pisać. I jest mi
smuuutno, bo znów zaczynam wszystko od początku, a nawet nie zaczynam, jestem
jeszcze dalej w polu (dopiero wyszłam ze szpitala po laparoskopii). I jak tu
pisać, skoro dziewczęta są szczęśliwe? Nie mam nawet żadnego dnia cyklu do
pochwalenia się. Za to chodzi za mną torebka w kolorze fuksji. Tylko po co mi
kolejna torebka???

[bushko]

Kochana pisz, nie miej oporów.... Ja miałam laparo w lutym ubiegłego roku....
czemu piszesz, że zaczynasz od początku, albo nie zaczynasz??? Jak wyniki
laparo? Co z jajowodami?

Bushko....

[funia3]

mialam laparo, bo w jajowodzie zamieszkała żywa ciąża z serduszkiem
Pozostawiono go. Powiem szczerze, że nie wiem, co dalej, ale chyba chcę w tym
roku podjąć ostateczne decyzje. Czy mam siły dalej? Druga strata w ciągu roku...
Wiesz bushko, dowiedziałyśmy się o ciąży w podobnym czasie. Trudno kwasić takim
tematem szczęście innych ludzi.

Funia

[justmaga]

Nie zgadzam sie .
Wlasnie o tym TRZEBA pisac.
te szczesliwe zaciazone maja inne foira inne watki. To forum jest
DLA STARAJACYCH SIE
Oc\zywiscie jak ktos sie postara to wspaniale ,ze sie chwali,prosi o
kciuki etc bo te nasze ciaze to wymodlone i wymeczone ..
Ale nie mzoe byc tak,ze dla tych smutnych ,zmeczonych i w dolku
zabraknie tu miejsca.
Dlatego pisz. Pisz zawsze jak cos Ci siedzi w glowie na watrobie czy
jajniku.

ps. Przykro mi z powodu Twojego maluszka .

[funia3]

Dzięki stara , staram się patrzeć na to, co zaszło w moim życiu pozytywnie, bo
jeśli wiadomo w czym problem, to może łatwiej będzie coś zaradzić. Jeśli można
coś zaradzić.

[bushko]

Och Funia, tak mi przykro I zgadzam się z Justmagą.... to jest forum dla
starających się....

[aga.zetka]

Ja już chyba zniknę stąd. Nawet jak coś napiszę to mało kto odpisze,
albo nawet nikt nie naoisze jak przy wątki miłej nidzieli.
Myslałam ze ktoraś z was da mi jakieś słowa otuchy.
Niektóre z was są zaciążone, te z którymi miałam lepszy kontakt.
Nie wiem czy jest sens zostawać tu jeszcze.
Było mi tutaj dobrze. Ale to już nie to.
Czuję się tu zbędna

[fiona68]

nie smutkuj aga.zetak, ja też tu ostatno wchodząc mam wrażenie ze
sama zostałm, wszytkie zaciażone, juz się rodzą dzieci a ja dalej
nic, mam wrazenie że taka moja karma i tak już zostanie. Nawet
uodporniłąm sie już na brzuszki wokół, co chiwla radosne nowiny
typu "jestem w ciązy", to zaawsze super wiadomosć, ale już mnie to
prawnie nie rusza ... staje się powoli jakaś taka obojętna...

[funia3]

Ale czy to nie jest tak, że jedne są w ciąży, inne nie, dochodzą nowe??? Aha, a
najostatniejsza w staraniach jestem JA! Zanim będę mogła znów spróbować minie
hohoohoho i nie wiem ile jeszcze. Póki co- za dziecko w naszym domu robi kicia.
Ma na imię Funia

[moni.qa1]

ja podobnie jak funia,
siedzę tu od czerwca/lipca zeszłego roku, nadziei zero, wiary w
sukces jeszcze mniej, niby szukam klinik, lekarzy, ale i tak nie
wierzę, że mi jakiś lekarz pomoże..


--

[ziabolka]

Ja natomiast od tygodnia żyję wsłuchując się w swój organizm i już całą masę
objawów wypatrzyłam... Jutro testuję bo muszę wiedzieć czy odstawić dupka czy
nie. To jest mój drugi cykl na clo i mimo, że już niejeden cykl za mną to mam
wrażenie, że nigdy nie zależało mi tak jak teraz i chyba nigdy nie miałam takiej
nadziei, nawet rok temu gdy udało mi się zajść w ciążę.
No nic już tylko parę godzin i wszystko będzie jasne...

[agus7]

Aga, nie uciekaj! chociaz Cie nie znam, to dzieki forum bardzo Cie
polubilam, wydajesz sie ciepla osoba, zycze Ci jak najlepiej.
Chcialabym Cie kiedys spotkac

[aramea]

Pusto troche, fakt...ja tam specjalnie nie mam o czym pisac
niestety, zdiagnozowali mi we czwartek niedoczynnosc tarczycy, lekka
wprawdzie, ale lykam preparat. Kolano do operacji. W niedziele 40
stuka, a mimo, ze teraz mam juz tez niby 40 to troche psychologiczna
granica dla mnie...Patrze na moja jedynaczke i kazdego dnia widze,
jak bardzo przydaloby jej sie rodzenstwo, a tu nic...A czas ucieka.

Ale moge Wam rano kawe serwowac, jesli chcecie

[biedronka.online]

Bushko pusto i smutno jak zazwyczaj od kilku mcy niestety...
Ja już się wypowiadałam jakieś dwa tygodnie temu,
Czuję się osamotniona, wszędzie tylko brzuchate i zaczyna się jazda
przed blokiem, pełno bachorów, wózeczków, zabawek do piskownicy,
rowerków i sąsiadów spacerujących razem z dziećmi...
Ale czy to najważniejsze? Wciąż walczę sama ze sobą i wmawiam sobie,
że bez dziecka można żyć, że to tylko dzieciak, same problemy, że
dobrze, że mam męża i jestem z grubsza zdrowa, wczoraj dowiedziałam
się, że znajoma ma raka szyjki macicy, ma 30 lat, dwoje małych
dzieci, takie sytuacje uświadamiają mi, że wolę swoje błahe
problemy...

[agus7]

ja tu jestem codziennie, ale nie zawsze wiem co napisac... popadam w
jakas paranoje wyznaczana kolejnymi dniami cyklu moje zycie to
sinusoida od nadziei ze sie udalo po pewnosc ze nic z tego, od
radosci do wkurzenia, od wyszukiwania objawow po stwierdzenie ze
zadnych nie mam. trudno mi o tym pisac, chociaz moze powinnam, a
okazaloby sie ze nie jestem w tym sama i mam w Was bratnie dusze.

[dottie001]

ja też już długo... dłużej.. najdłużej...
i też myślę, że część zaszła i jest w innym temacie - to naturalne,
część orbituje sobie bez końca (jak np. ja), kilka z nas stara się
aktywnie... i tak to jest, i tak to bywa...
życie.

[mjaronczyk]

Kobietki,
Ja też was tu podczytuje choć mało się udzielam. Czasami w ogóle nie zaglądam bo
mam już jedną małą 3-latke i staram się poświęcać jej jak najwięcej czasu. Ja
jestem z wami od początku i faktycznie czasami ma się wrażenie, że misja
zamiera. Ale ja jestem przekonana, że to najlepsze forum zarówno dla starających
jak i tych z groszkiem w brzuszku. Tyle tu życzliwych osób, dużo wsparcia,
możliwość wygadania się, gdy tymczasem na innych forach potrafią pisać jakieś
dziwne kąśliwe odpowiedzi. Nie pozwólmy by misja umarła.
Ja narazie się staram choć dopiero od miesiąca.

[bushko]

Aga.zetka proszę nie odchodź.... przykro mi, że czujesz się zbędna tutaj...
czuję się winna, bo ja też nie odpisałam na Twój post... przepraszam
Dziewczyny, jedna osoba choćby nie wiem jak się starała nie sprawi, że forum
nagle zatętni życiem.... przecież to forum miało nie ograniczać się w swej
tematyce tylko i wyłącznie do dni cyklu, śluzów, glutów, ginów etc... To Wy
tworzycie misję, Misję Groszek... i od Was zależy czy będzie to miejsce gdzie
chcecie być.... Trzymam kciuki za całą misję, za każdą z Was i jestem pewna, że
jeśli ja mogłam i to i Wy możecie doczekać się.... Przede mną długa i
niebezpieczna droga, nie wiem jak się skończy, boję się. Wiem jednak jedno...
Życie jest Cudem, życie każdej z Was jest cudem i na pewno pojawi się kolejny
Cud.... Ja naprawdę wiem jak to jest, gdy walczy się z całym światem z
upływającym czasem, z własnym ciałem aby tylko ujrzeć te upragnione 2 kreski....
Ja czekałam na to 6 lat a zdaje się, że całe życie.... Starania uczą pokory i
cierpliwości, cierpliwości bo co miesiąc albo brak owu albo inf, albo choroba,
albo wyjazd, albo coś tam jeszcze i tak w nieskończoność.... najważniejsze, to
żeby nie przestawać, nawet gdy brak już nadziei.... starać się wbrew nadziei i
mimo wszystko.... a pokory gdy wreszcie dociera do nas, że robię wszystko jak
powinnam, a jednak ciało ludzkie to CUD a nie matematyka i 2+2 wcale nie musi
być 4....

Pozdrawiam....

Bushko....

Bushko, ja to widzę tak

[moni.qa1]

sama wiesz jak jest,
jak się jest w trakcie starań, leczenia, chodzenia do gin itd itp.
to choćby człowiek nie wiem jak się starał odwracać swoją uwagę od
starań, to
i tak zazwyczaj średnio się udaje, mi na przykład w ogóle
Dlatego zawsze na forum wszystko wróci do głównego tematu - walki o
dziecko. A tych, którym się nie udało jest coraz mniej.

Ciężko mi pisać o ( sorry za wyrażenie) pierdółkach, gdy cały czas
zdaję sobie sprawę z tego, że jestem w tej mniejszości.
Gdy zaczynałyśmy pisać w zeszłym roku, było nas dużo - stąd pewnie
różnorodność tematów, ale dobrze wiesz, gdy z każdym miesiącem
pojawia się coraz więcej Groszków - to z jednej strony się, rzecz
jasna cieszysz, ale też
boleśnie przypomina Ci o własnej sytuacji


Piszesz, że "Trzymam kciuki za całą misję, za każdą z Was i jestem
pewna, że
> jeśli ja mogłam i to i Wy możecie doczekać się.... "
widzisz - bardzo Ci dziękuję za wiarę w nas, we mnie, ale z nas
dwóch to Ty wierzysz - ja już przestałam i żadna siła nie przekona
mnie w tej chwili, że będzie inaczej

jest procent ludzi, którym nigdy się nie udaje - ja jak na razie
jestem w tej grupie

to tyle
a tak w ogóle miłego dnia, piękne słonko dziś świeci

[biedronka.online]

moni.qa1 napisałaś dokładnie to co czuję, szczególnie po dzisiejszym
usg...

[bushko]

To ja będę za Was wierzyć i mieć nadzieję, a Wy tylko działajcie....

[moni.qa1]

Biedronka, jestem myślami z Tobą.. wiem, że wiesz co czuję
Bushko, dzięki.

[rewolka404]

Moniqa, ja chyba mogę Ci towarzyszyć. Teraz jakoś mi ciężej z moją
niepłodnością, czasem już niby pogodzona jestem a czasem...brak słów. Już nawet
musiałam trasę do pracy zmienić, żeby koło szpitala nie przechodzić. Widoki
tatusiów, kobiet w ciąży jakoś nie nastrajały mnie optymistycznie. A może to
tylko umówionego terminu mojej operacji w tym szpitalu? Chciałabym, żeby to była
prawda, ale tak nie jest

[moni.qa1]

Rewolka, możemy sobie podać ręce
ja poszłam na kolejne studia, żeby się jakos oderwać, i co?
na moim roku jest kilka dziewczyn w ciąży..

[rewolka404]

u mnie czasem jest naprawdę ok z tym...a czasem...zresztą chyba każda tak ma. U
mnie w pracy pełno ciąż kryzysowych, w banku pracuję... Po operacji podejmujemy
konkretne kroki i tyle. Funia ma rację, że podstawa to plan. Szkoda tylko, że
moje plany zawsze muszą ulegać zmianie z przyczyn ode mnie niezależnych

rewolko kochana :)

[funia3]

ja też pracuję w "korporze" a tam dzieci się sypią... Wiesz, ja potrzebuję planu
jak deski ratunkowej, czy tam koła inaczej zostanę pod wodą, w jakiejś
kolejnej depresji. Moje plany też zmienia życie- przecież nie planowałam straty
2 ciąż w ciągu 10 miesięcy. Poza tym nie do końca tu pasuję, do Misji, bo coraz
mocniej i częściej myślę, że chcę być mamą adopcyjną...

[rewolka404]

Funia, ja też zakładam, że mogę być mamą adopcyjną. Tylko u mnie to trochę
potrwa, bo nawet ślubu nie mam, hihi.
Plan mi także jest potrzebny, żeby się na czymś skupić. Niestety w życiu rzadko
idzie coś zaplanować, też nie myślałam o drugiej operacji w przeciągu niecałego
półrocza Na najbliższy miesiąc plan mam całkiem przyjemny, mam odpoczywać
przed zabiegiem. Chodzić na spacery, wysypiać się itd. Byłam dziś u lekarza i
mam zwolnienie na cały miesiąc a potem mam iść po przedłużenie...a poszłam po
receptę

[1.madera]

Oj Rewolka trzymam za Ciebie kciuki żeby wszystko skończyło sie
dobrze