Ksiazki o artystach

[cze67]

Wlasnie wychodzi kolejna ksiazka o Purplach:
www.cgm.pl/aktualnosci/wyswietl.php?O_NEWS=5260779
ktore to wydarzenie bedzie dla nas wyjatkowa okazja do pogadania o najlepszych i
najgorszych ksiazek o naszych ulubiencach.
The Beatles
- naj
Antologia - rzecz niezwykla, grube to i wielkie. I niezwykle. To historia grupy
opowiadana slowami samych muzykow (plus kilku osob z ich otoczenia). Dla wielbicieli
zespolu - lektura obowiazkowa.

- be
"Za kulisami slawy" chyba to sie nazywa, autora nie pomne, nasz, polski autor.
Ksiazka jak ksiazka, powtarza to co juz mi wiadomo i o czym juz pisano setki razy
wczesniej, nic ciekawego. Ale ilez tam jest bledow redaktorskich! Niezamkniete
cudzyslowy, przecinki gdzie popadnie, nie pomne czy nie znalazlem tam bledow
ortograficznych, itp., itd. Z tego tez powodu - do kosza!

[jack9]

Spore wrażenie zrobiła na mnie swego czasu książka "Przejmujący z oddali" o
Ianie Curtisie i Joy Division - jest w niej sporo drobnych historyjek
pokazujących zespół jakby z innej strony, żona Iana pisze nie tylko o muzyce
ale też o Anglii końca lat 70-tych, co pozwala lepiej zrozumieć co miało wpłyt
na Iana i JD.

Nielubie Encyklopedii Weissa - poza suchymi faktami: kiedy kto sie urodził i
kiedy wydał jaką płytę nie ma w niej nic interesującego, a próby opisywania
przez autora gatunków, stylów muzycznych osmieszają go: Talk Talk - pierwsza
płyta zawiera "muzyke taneczną o mdłym syntezatorowym brzmieniu". Sisters of
Mercy - grali z rockową dynamiką, często dyskotekowym rytmem i bogatym
syntezatorowym brzmieniem. Birthday Party niepokoiło słuchaczyskrajnie
dysonansową fakturą, zdeformowanym brzmieniem i nerwowym pulsem...itd... itd...

[ihopeyouwilllikeme]

Dobrze:
Niall Stokes " U2: Into The Heart - The Stories Behind Every U2 Song " - bardzo
dobra książka, choć sprawia wrażenie raczej jakiejś komercyjnej publikacji
wydanej przez Bravo Corp. :))) Ale to tylko pozory. Multum informacji,
ciekawych i przydatnych, choć raczej dla fanów.

Źle:
Andrzej Buda " Alanis Morissette. Psychologia Kariery " - coś okropnego, to w
ogóle nie jest książka, tylko jakieś szkice, notatnik, czy coś, ponadto
napisane okropnym językiem. Może się przydać, ale tylko, jeśli nie ma się
jeszcze jakiejś innej publikacji o artystce.

[cze67]

Jako, że wątek nie cieszył się jakąś szczególną popularnością, poszerzam go o
nowy aspekt (nie rezygnując z dotychczasowefo). Od tej chwili można w nim pisać
o wydawanych właśnie książkach muzycznych (takich, którym nie chcemy poświecać
osobnego wątku).
Ja w księgarni widziałem olbrzymią cegłę pt. "Heavy Loud" rzecz o zespole Free.
Niezwykłe wydawnictwo, wielkie, grube, z wieloma zdjęciami, dla fanatyków tego
zespołu (ja nim nie jestem - choć zespół wiele cenię) myślę, że to rzecz
zupełnie wyjątkowa. Byłem bardzo zdziwiony, że jakieś wydawnistwo zdecydowało
się wydać dzieło o, bądź co bądź, niezbyt znanym u nas zespole. Już pewnie
liczą straty...

[t.o.m.e.k]

Z nieco innej beczki - książka o artyście "Marillion" (tegoż zresztą
wydawnictwa, które opublikowało tomiszcze o zespole Free). Pod względem
tłumaczenia - absolutny koszmarek. Włos się jeży na głowie... Czy bywały kiedyś
GORZEJ przetłumaczone książki? Wątpię - nawet Rock Serwis zachowywał
przynajmniej poziom merytorycznego. Tutaj leży dosłownie wszystko...

Jako ciekawostkę podam, że dowiedziałem się z książki, iż perkusista Ian Mosley
grał w Marillionie (bo tłumaczka konsekwentnie odmienia nazwę zespołu) na
CYMBAŁACH (cymbales - talerze), natomiast jeden ze współpracowników zespołu
pojechał w trasę z TOYAHEM (Toyah Wilcox - wokalistka brytyjska, znana również
jako żona ROberta Frippa). Podobnych kwiatków jest masa...

[cze67]

Przegladalem te pozycje w Empiku. Wydawala mi sie ciekawa, ale jako ze wieksza czesc
to okres w historii zespolu ktory mnie nie interesuje (czyli z Hoghartem) nie kupilem jej.
Z Twego postu wnioskuje, zem dobrze zrobil...

[bagnos]

jack9 napisał:

> Spore wrażenie zrobiła na mnie swego czasu książka "Przejmujący z oddali" o
> Ianie Curtisie i Joy Division - jest w niej sporo drobnych historyjek
> pokazujących zespół jakby z innej strony, żona Iana pisze nie tylko o muzyce
> ale też o Anglii końca lat 70-tych, co pozwala lepiej zrozumieć co miało wpłyt
> na Iana i JD.

Naprawdę podobała Ci się ta książka?? Przeczytałem ja 2 razy i jedyne co mogę powiedzieć - Deborah Curtis niepowinna zajmować się pisaniem. Brzmi to jak pamiętnik 12 letniej dziewczynki. Owszem - pokazuje ona środowisko sceny manchesterskiej, ale wydaje mi się, że uważam to za ciekawe, bo niemam żadnego innego źródła wiedzy o nim. Pozatym jak można było napisać, że Stroszek Herzoga jest filmem o mężczyźnie, którego opóściła żona i dlatego popełnia samobójstwo...żenada

[ilhan]

Mi się podobała, wydaje mi się że to była szczera rzecz z jej strony, a to przede wszystkim o to, a nie o drobne szczególiki czy zdolności literackie chodzi w tym przypadku.

[jack9]

Podobała mi się bo pokazuje JD i Iana z zupełnie innej strony ( fajne jest gdy
Hook mówi o nim że to skur... albo legendarne już "Ian był miękki jak kawałek
gówna" )
Jest w niej masa niznanych, wydawałoby się nieistotnych szcegółów o zespole.
Fakt że Doborah wypada głupio (wiadomo - żony dowiadują się ostatnie z kim
zdradza je mąż)

a może znacie lepszą książkę o JD ???