lostdog
04.11.04, 00:22
No i w końcu ukazała oczekiwana płyta A Perfect Circle... Jest to na swój
sposób concept-album, poruszający tematykę wojny i polityki Mr. Busha - bardzo
tendencyjnie zresztą, nie ma się co dziwić ;). Już sama okładka wiele mówi -
na pierwszym planie wielka, kamienna, lekko sfatygowana pacyfka, na drugim
coś, co wygląda na zarys płonącego WTC...
Co istotne, na płycie znajdują się tylko dwie kompozycje APC, reszta to
covery. Pierwszy utwór, utrzymany w konwencji typowej dla zespołu
"Annihilation" (Crucifix), przywołuje na myśl poprzednie albumy. Ot, takie
sobie intro. Następny jest "Imagine" (wiadomo czyje)... I tutaj coś mi zaczyna
już zgrzytać. Można powiedzieć, że miejscami melodia jest zachowana,
charakterystyczne motywy są, ale... Nie jestem przekonany czy komuś, kto zna
(i lubi) oryginalną wersję, ta przypadnie do gustu. Dalej "Peace, Love and
Understanding" Elvisa Costello - moim zdaniem najsłabszy kawałek; lekko
irytujący wokal Keenana, monotonny podkład, a poza tym wszędzie te smyczki
;)... "What's Going On" Marvina Gaye już nieco lepszy, chociaż dziwię się, że
zespół wybrał akurat ten utwór (dość nietypowe rozwiązania harmoniczne jak na
APC). Teraz pierwsza autorska kompozycja - "Passive" - solidne wykonanie,
właściwie niczego nie mogę tu skrytykować, chociaż kawałek niczym wyjątkowym
się nie wyróżnia. Delikatny, akustyczny wstęp, potem duży udział sekcji
rytmicznej i oczywiście gitarowy podkład+klawisze. Idźmy dalej. "Gimme Gimme
Gimme" (Black Flag), niespodzianka - agresywne wejście Keenana, po którym
następuje coś w rodzaju rozpaczliwej, schizofrenicznej intonacji... Ciekawe
wykonanie, zostaje w pamięci. Następny jest cover Depeche Mode, "People Are
People", którzy - szczerze powiedziawszy - brzmi jak kolejny remix DM. Warte
uwagi śmieszne chórki w tle ;). "Freedom Of Choice" - ten utwór najbardziej
przypadł mi do gustu, a - co ciekawe - jest dziełem Devo, do którego to
zespołu nigdy nie mogłem się przekonać... Wpada w ucho po prostu, taki
chwytliwy, popowy hicior ;). Dalej, "Let's Have a War" punkowego zespołu Fear,
w zupełnie nie-punkowym wykonaniu (raczej coś pod trip-hop podchodzącego),
takie sobie. "Counting Bodies Like Sheep to the Rhythm of War the Drums" to
drugi utwór APC, który doczekał się już nawet teledysku. Industrialny wstęp
kojarzy mi się z "Die Eier Von Satan" Tool'a ;). Dużym zaskoczeniem jest
wykorzystanie w tym utworze tesktu i melodii "Pet" (z poprzedniej płyty,
"Thirteenth Step"); budzi to we mnie ambiwaletne odczucia: z jednej strony
fajny pomysł, takie nawiązanie do własnej twórczości, ale z drugiej...
powstaje nieprzyjemne wrażenie, że zespół po prostu nie ma pomysłów i musi
sięgać do swojego archiwum... Dalej jest "When the Levee Breaks", powiem tylko
że wykonanie odbiega od przyjętych standardów. Płyta kończy się coverem
utworu Joni Mitchell (!) "Fiddle and Drum", bardzo ładnie zaśpiewanego a
capella na dwa głosy Maynarda i Keenana ;).
Podsumowując: MOIM ZDANIEM płyta nie wyróżnia się w żaden sposób, jest po
prostu przeciętna. Nie wykluczam, że komuś może się bardzo podobać, jednak
przywołując poprzednie płyty zespołu, pojawia się rozczarowanie. Tylko dwie
autorskie kompozycje, w tym jedna, która w rzeczywistości nie jest nowa. Radzę
przesłuchać w sklepie zanim ktoś zdecyduje się na zakup (bo cena - a jakże by
inaczej - nie jest niska).
