Bootlegi (nie tylko) Beatlesów

[cze67]

Wątek, którym natchnął mnie kolega maff. A więc pochwalcie się swoimi
bootlegami czwórki z Liverpoolu (i oczywoście nie tylko tego zespołu). Czy
któreś z zawartych tam nagrania brzmią lepiej niż te, które ukazały się na
oficjalnej płycie?...

[cze67]

No to ja sie pochwale. Posiadam (w wiekszosci na empetrzy) alternatywne wersje
niemal wszystkich albumow Beatlesow. Najbardziej sobie cienie oczywiscie te
pozniejsze, ktore zawieraja czesto kilka wersji utworow, wielce lub niemal wcale,
rozniace sie od tych znanych z plyt katalogowych. W wypadku Abbey Road na przyklad
wspaniala jest jedna z wersji You Never Give Me Your Money ze swietna improwizacja
w koncowce.
Mam takze obszerne fragmenty sesji do Get Back/Let It Be z wieloma nagraniami, ktore
potem ukazaly sie na solowych albumach czlonkow zespolu. Jak wynika z tej
dokumentacji, sesja byla calkowicie chaotyczna, zespol zaczynal cos grac, potem gral
cos innego, i tak w kolko, widac, ze muzycy nie sa zbyt zainteresowani wspolnym
muzykowaniem. Ale jest to rzecz dla fanatykow zespolu obowiazkowo, albowiem
cokolwiek grali, jest juz dla nich (nas/mnie) swiete:-)

[maff1]

kiedyś (może i teraz) w Hali Koszykowej w Warszawie było stoicko z płytami CD
gdzie mozna było kupić sporó bootlegów. Nazywało sie to nieoficjalne
wydawnictwa. Sam tam kiedys kupiłem koncert na prezent Tiny Turner w super
jakości (prosto z konsoli) - ale jednak bootleg.

O ile pamietam sesja Let it be liczyła 92 godz nagrania. A płyta liczy... ok 40
min. Rynek mozna zarzucić nagraniami z tej sesji.
> dokumentacji, sesja byla calkowicie chaotyczna, zespol zaczynal cos grac,
potem
> gral
> cos innego
o ile pamietam jedni grali, inni przychodzili, inni wychodzili ze studia... bo
byli obrażeni, totalny brak koordynacji
wspaniala jest jedna z wersji You Never Give Me Your Money ze swietna improwiza
> cja
> w koncowce.
aż dziwne ze wyciszono tę końcówkę...

Czy zbieranie bootlegów jest "be" czy "cacy"?

[cze67]

No właśnie. Artyści nie czerpią z nich korzyści, nie zarabiają na swojej w
końcu twórczości, zyskują za to kolesie, którzy je nagrywają lub wchodzą w
posiadanie innymi drogami. Bootlegi uważane są za nielegalne i niszczone w
wypadku ich znalezienia przez odpowiednie służby a ich dystrybutorzy skazywani
na kary wszelakie.
Z drugiej strony to, według mnie, cenne uzupełnienie wiedzy o danym artyście, o
jego koncertach czy powstawaniu i rozwoju danych płyt i utworów. Kiedyś chyba
Mark Kelly (Marillion) chwalił się, że ma wszystkie bootlegi swego zespołu
(czyli nie miał nic przeciwko).

Ja jestem za bootlegami!

A Wy?

[ihopeyouwilllikeme]

> A Wy?

A Bono też. The Edge ma podobno ponad 200 bootlegów U2. Ja jeszcze tyle nie
mam, ale nie ustaje w wysiłkach.

[pagaj_75]

Bootlegi bywają czasami pomocne... dla samych artystów. Robert Fripp nazbierał
tego trochę i dzięki temu zyskał dostęp do (marnej jakości, ale zawsze) zapisu
pierwszej sesji radiowej King Crimson z 1969, z których oryginalne taśmy dawno
temu zaginęły. Nagrania te zostały wydane w boksie "Epitaph", w którym jeszcze
parę razy posłużono się bootlegami, żeby połatać brakujące lub poniszczone taśmy
z koncertami pierwszego składu KC.

Czy muszę jeszcze dodawać, że jestem za bootlegami? ;)

Bootlegi! Tak! Tak!

[ianek70]

Bootlegi, inaczej niż piractwo, ogólnie traktuje się jako dodatki do
oficjalnych płyt, a nie jako zastępstwo. Jakość rzadko jest porównywalna.
Jak byłem młody, zbierałem kasety ulubionych zespołów - koncertowe, demówki,
nagrania sesji radiowych, różne takie perełki.
Miałem mnóstwo bootlegów The Cure, bo kapela ta po prostu zawsze brzmiała
lepiej na żywo, niż w studiu, jako fan jednak kupowałem i ich oficjalne płyty,
a za każdym razem byłem rozczarowany.
The Sisters of Mercy również byli zespołem koncertowym - grali wiele utworów,
których nie wydali na plastikowych krążkach, a i tak ich single były trudniej
do zdobycia, niż bootlegi.
Kupiłem bootlegi Joy Division, bo miałem ich wszystkie płyty, i wciąż za mało...
Inne taśmy koncertowe kupiłem jako pamiątki - byłem tak dumny, gdy usłyszałem
swój własny głos między piosenkami na "New Order 12.9.86".
Artyści na tym nie tracą zbyt wiele, bootlegi służą jako reklamy - kupuje je
głównie obsesyjna młodzież, która ich zwykłe płyty też kupuje, zawierają
niewydane dzieła, czyli te, na których i tak by nie zarabiali, a jeśli kapela
gra tak świetnie, że lud chomikuje jej nagrania koncertowe, to zarobi na
występach na żywo.
Tak, to złodziejstwo, ale na takim samym poziomie, co rozkradanie długopisów i
pustych CD z pracy.
A jeżeli, po latach, człowiek nie będąc już nastolatkiem nagrywa te stare
kasety i wypuszcza w sieć jako mp3-ki, to pomaga dawnym idolom, nowe pokolenie
się poznaje z nimi nie tylko z radiowych przebojów.

[ilhan]

ianek70 napisał:

> byłem tak dumny, gdy usłyszałem
> swój własny głos między piosenkami na "New Order 12.9.86".

Ej denerwują mnie tacy ludzie :DD

[ilhan]

ilhan napisał:

> ianek70 napisał:
>
> > byłem tak dumny, gdy usłyszałem
> > swój własny głos między piosenkami na "New Order 12.9.86".
>
> Ej denerwują mnie tacy ludzie :DD

No offence, zazdrość po prostu :)

[ianek70]

ilhan napisał:

> ianek70 napisał:
>
> > byłem tak dumny, gdy usłyszałem
> > swój własny głos między piosenkami na "New Order 12.9.86".
>
> Ej denerwują mnie tacy ludzie :DD

Mnie też :-)
Ale byłem młody.

[ktmajcher]

mam kilka płyt bootleg'owych Waterboys, ale:
przekonały mnie, że niekoniecznie muszę mieć ich więcej, bo jednak nie jestem
jakimś audiofilem ale lubię jak słyszę co grają w miarę wyraźnie, a niestety te
bootlegi z lat 80-tych są kiepskiej jakości, ale mam w tych małych zbiorach
również koncert z radia Bremen już sprzed kilku lat, zatem o niebo lepiej pod
względem jakości nagrania i jestem nim zauroczony,