W tym tygodniu słuchamy: The White Birch

[geigo]

... a płyta - "Star Is Just A Sun".

[pagaj_75]

Whoa! Są z Norwegii! (A to mój ulubiony ostatnio muzycznie kraj.)
Na AMG czytam min. hasła post rock, Hollis, Talk Talk.
Moja ocena (bez słuchania na razie): 10/10 ;)))

[maff1]

pagaj_75 napisał:
> Moja ocena (bez słuchania na razie): 10/10 ;)))

noooo, 10/10 - bez słuchania? bardzo brawurowo

[bleri]

Usłyszałam tą płytę kilka miesięcy temu - straszna nuda. Smęcący wokalista, coś
pomiędzy Mortenem a Jonsim czyli było_było_było, muzycznie też okolice kraju
gejzerów i nocy polarnej, ale do bólu kości przewidywalnie. Przesłuchałam ją
kilka razy i zapomniałam, kto wie, może jak teraz powrócę to wrażenia będą
nieco bardziej pozytywne, ale póki co jakieś 4/10.

[jack9]

bleri napisała:

> Usłyszałam tą płytę kilka miesięcy temu - straszna nuda. Smęcący wokalista,
coś
>
> pomiędzy Mortenem a Jonsim czyli było_było_było, muzycznie też okolice kraju
> gejzerów i nocy polarnej, ale do bólu kości przewidywalnie. Przesłuchałam ją
> kilka razy i zapomniałam, kto wie, może jak teraz powrócę to wrażenia będą
> nieco bardziej pozytywne, ale póki co jakieś 4/10.

Ludzie to jednak różne som bardzo...;)

jak słyszę o Jonsim, gejzerach i nocy polarnej to juz się nie mogę doczekać
słuchania tej płyty

[bleri]

JackDziewięć - ja adoruję Jonsiego niezmiennie od lat, ale jak ktoś pozoruje
gejzery, a za zacmienie slonca sluzy zaslonieta roleta to srednio niezbyt. ;)

[nemrrod]

pagaj_75 napisał:

> Whoa! Są z Norwegii! (A to mój ulubiony ostatnio muzycznie kraj.)
> Na AMG czytam min. hasła post rock, Hollis, Talk Talk.
> Moja ocena (bez słuchania na razie): 10/10 ;)))

U mnie dokładnie tak samo :)) Też się podekscytowałem jak sprawdziłem na AMG. Co
prawda te dwa utwory z ich strony trochę ostudziły mój zapał, ale nie jest źle.

[ph29]

Co Cię ostatnio z Norwegii urzekło?
A The White Birch mnie się bardzo podobali, chociaż z Talk Talk bym ich nie
kojarzył (ani tym bardziej z Sigur Ros) - to jest raczej smęcenie w stylu Red
House Painters na przykład. Bardzo urocze i ciepłe, ale bez jakiegoś
specjalnego uduchowienia czy gejzerów emocji :).

[pagaj_75]

ph29 napisał:

> Co Cię ostatnio z Norwegii urzekło?

Dwa słowa: Rune Grammofon ( www.runegrammofon.com/ )
Ale obawiam się, że The White Birch raczej z tamtymi klimatami nie mają nic
wspólnego, ale posłucham, o ile tylko uda mi się to ściągnąć, bo mało kto to ma,
a jak ma to mega-kolejki są.

[mmakowski]

pagaj_75 napisał:

> Dwa słowa: Rune Grammofon ( www.runegrammofon.com/ )
> Ale obawiam się, że The White Birch raczej z tamtymi klimatami nie mają nic
> wspólnego, ale posłucham, o ile tylko uda mi się to ściągnąć, bo mało kto to
> ma, a jak ma to mega-kolejki są.

E tam, mi sie sciagnelo szybko. Dzis wieczorem moge wrzucic gdzie trzeba.

[pagaj_75]

mmakowski napisał:

> E tam, mi sie sciagnelo szybko. Dzis wieczorem moge wrzucic gdzie trzeba.

No to najwyraźniej tylko ja mam problemy. Jeśli możesz, to wrzuć, proszę.

Zrobione.

[mmakowski]

[ph29]

pagaj_75 napisał:

> > Co Cię ostatnio z Norwegii urzekło?
>
> Dwa słowa: Rune Grammofon

O tak, norweski jazz :). Supersilent to było i jest dla mnie jedno z
największych odkryć ostatnich kilku lat. A możesz z tego zestawu polecić coś
bardziej konkretnie?
Ja się odwzajemnię trzema innymi słowami: Sidsel Endresen "Undertow".

[pagaj_75]

ph29 napisał:

> O tak, norweski jazz :). Supersilent to było i jest dla mnie jedno z
> największych odkryć ostatnich kilku lat. A możesz z tego zestawu polecić coś
> bardziej konkretnie?

Ech, dopiero się przegryzam przez katalog, ale na razie za co się nie wezmę, to
strzał w ósemkę conajmniej. Jeżeli Supersilent Ci leży, to warto sięgnąć po
płyty formacji Food, np. "Veggie", jeśli jeszcze nie znasz. Gra w niej Arve
Henriksen, klimat zbliżony do Supersilent, ale mniej tam
złowieszczo-demonicznych brzmień, za to więcej pięknych melodii. Przymierzam się
teraz do solowej płyty Henriksena.
Idąc dalej tym tropem to duet Strǿnen/Storlǿkken, czyli klawiszowiec Supersilent
i perkusista Food. Surowe, ze względu na ograniczone instrumentarium, jak dla
mnie momentami bliższe post-rocka niż jazzu, słucha się bardzo fajnie.
Oczywiście nie mogę zapomnieć o Shining (duet dwóch członków Jaga Jazzist) i
mojej (jak na razie) płycie tego roku czyli "In the Kingdom of Kitsch You Will
Be a Monster". Przedziwna, eklektyczna muzyka.
No i jeszcze In the Country - płyta "This Was the Pace of My Heartbeat". W miarę
tradycyjny, akustyczny jazz (piano trio), trochę w klimacie wytwórni ECM, ale
pełna nietypowych (jak na mój gust) rozwiązań. Idealna muzyka na deszczową jesień ;)

Ale mam już organizuję sobie następne płyty, część już przesłuchałem, ale
pobieżnie, więc będę jeszcze informował. Generalnie nastawienie mam takie w tej
chwili, że chciałbym mieć cały katalog Rune Grammofon na oryginalnych płytach, a
to już coś znaczy :)

> Ja się odwzajemnię trzema innymi słowami: Sidsel Endresen "Undertow".

Dzięki, wypróbuję.

[miecio4]

Nie chcac wyciagac wnioskow pochopnych nadmienie tylko ze post o tym zespole
pojawil sie dzisiaj na innym forum i to kilka dobrych kilka godzin wczesniej.
Tam przynajmniej ktos sie wysilil polecajac White Birch. No chyba ze tam to tez
geigo tylko z innym nickiem:)
www.sigur-ros.art.pl/forum/viewtopic.php?t=257&start=1455

[martolka]

miecio4 napisał:

> Nie chcac wyciagac wnioskow pochopnych nadmienie tylko ze post o tym zespole
> pojawil sie dzisiaj na innym forum i to kilka dobrych kilka godzin wczesniej.
> Tam przynajmniej ktos sie wysilil polecajac White Birch.

ale tu sie nie poleca, ale zapodaje i czeka na ocene ;-P
nawet nie nalezy zbytnio zachwalac, aby nie wplywac na opinie na sam przód :-))

[miecio4]

martolka napisała:

> ale tu sie nie poleca, ale zapodaje i czeka na ocene



No tak, tak.
Ile ja sie kiedys muzy musialem nasluchac zeby sie popisac:)
A teraz wystarczy poprzepisywac:)

[mmakowski]

Była kiedyś taka gierka komputerowa, nazywała się chyba Skyroads, a polegała na
skakaniu pojazdem po platformach. Akcja rozgrywała się w kosmosie, klimat był
stosownie kosmiczny i w ogóle było przyjemnie, tyle, że sama zabawa w skakanie
była taka sobie i dość szybko się nudziła. Tym niemniej, ze względu na klimat,
grę wspominam dobrze.

Płyta The White Birch w jakiś sposób kojarzy mi się ze Skyroads: też wytwarza
taką atmosferę oderwania i dryfowania gdzieś daleko i również

[pytajnick]

Bardzo dobry wybór. Pamiętam, że gdy ta płyta wychodziła, to mnie i mojego brata
dość mocno oczarowała, a byliśmy własnie na sigurowej fali (hehe, dalej
jesteśmy, miłość nigdy się nie kończy).

Jest na "Star is just a sun" kilka takich momentów, że nic tylko patrzeć w
zagwieżdżone niebo i wspominać wiosnę w Dolinie Muminków, czyli smutek i
nostalgia w najlepszym wydaniu. Drugie "Breath" to utwór, piosenka, pieśń,
kompozycja, która rozczula przy pierwszym przesłuchaniu - jakaż to prostota - i
rozczula także dziś, po trzech latach znajomości. Jest piękna, bardzo piękna, i
reszta przymiotników, tak komplementujących jak i inwektyw wszelakich, nie ma
znaczenia. Pięć minut i to w zwolnionym tempie, a przemyka jak ostatnie
westchnienie lata, niezauważalnie.

Jest tu też, oczywiście i niestety, sporo mniej przekonywującego, świadomie
użyję tego słowa, smęcenia. I dlatego słucham tego albumu tak rzadko w całości,
ograniczając się do fragmentów najpiękniejszych. Żeby nagrać cały album na
jednym pomyśle, trzeba być diabelnie, przepraszam, niebiańsko zdolnym. A oni są
tylko utalentowani. Dlatego nagrali płytę tylko bardzo dobrą, a nie wybitną, ale
czy to może być zarzut? Jasne że może, bo byli o krok od 30-minutowej perfekcji!

nie za-duszna

[neandertalski]

w zasadzie najbardziej chyba się mogę zgodzić z tym co napisał pytajnick.
Tzn moim zdaniem to płyta której niewiele zabrakło do to aby była bardzo dobra
i w związku z tym bardzo dobra być nie może :-)
Jak dla mnie fajnie sie zaczyna, wciaga, przy czwartym utworze robi sie
troszeczkę może nudna ale za to piąty utwór, król bełta (wg mnie najlepszy na
plycie) nagle przełamuje ten lekko schodzący klimat i byłoby fajnie gdyby dalej
poszli w tę strone. Kawałek ewidentnie mógłby być przebojem wręcz na
miarę "supergirl" reamon albo przynajmniej naszego Gawlińskiego z tym kawałkiem
zaczynającym sę od słów "w wielkim miescie?" czy "w ciemnym miescie?", nie
pamiętam dokładnie, nie jestem jego miłosnikiem. W każdym razie kawałek podrywa
(moze nawet trochę w duchu fiutlanda sisters of mercy?) i robi to o tyle
dobrze, ze we własnym stylu a nie jakąś kalką. Tu chyba mamy maks norweskiego
temperamentu który w nich się odezwał :-))) A propo temperamentu skandynawów
podobała mi się relacja z tego jak zabalowali swego czasu finscy skoczkowie
zdaje sie po drużynowym tytule mistrzów świata, no więc wg pikantnych relacji
po zawodach spotkali się w knajpie hotelowej gdzie w milczeniu wypili po
butelce piwa i rozeszli się do swoich pokojów :-)))
W kazdym razie gdyby norwegi rozwinęli płytę troche w stronę tak radosnego
grania jak w utworze nr 5, byłaby lepsza. Zamiast tego oni znow zawineli sie z
powrotem i sobie popitolili do końca, mnie trochę np nudza te dosyc standardowe
początki utworów sprawiające, ze kazdy brzmi w zasadzie tak samo - tyle jeśli
miałbym się czepiać ale czepiac się nie chcę bo płytę polubilem, subiektywnie.
Owszem trochę zalatują sigur ros, chyba tez trochę troche 4AD ale to żaden
zarzut. Maja, ze tak powiem "charakterystyczny" wokal ale nawet to polubiłem.
Powiem tak wyglądaja na zespół który powinien nagrać dobrą płyte, tyle, ze to
chyba jeszcze nie jest "ta" plyta. Jak dla mnie osobiście np sigur ros gdyby
nie nagrali "agoetis byrjun" nie uchodziliby dziś za taki klasyczny punkt
odniesienia, przynajmniej pozostałe ich płyty tej roli nie spełniają.
Nie będę się rozpisywal, powiem wiec krtóko, plyta mi się podobała i bardzo za
nią dziękuję, nie znałem tej grupy wczesniej i bardzo fajnie mi się wstrzeliła
w te październikowo - listopadowe przełomy.

wtret na temat temparamentu

[good_morning]

norweski temperament przedstawia sie mnie wiecej tak:
sylwester, a raczej po:
Norwegowie: ale sie wytanczylismy!
Polacy: cholera, co za nuda, przeciez prawie wcale nie tanczylismy.

[neandertalski]

a mnie to przypomina taki stary kawał, jak to stoją dwie pierdoly pod ścianą na
zabawie w remizie, stoją, stoją i jedna mówi wreszcie do drugiej:
- to co idziemy do domu?
a ta jej odpowiada:
- eee, nie jeszcze się trochę pobawimy...
;-)

[good_morning]

nie znalam, dobre :DDD

a ja zostalam ukarana za niechec do orphan: otoz zamiast tego wywalilam do
kosza folder z the white birch, ktorego jeszcze nie zdazylam przesluchac :D
zdarzylo im sie ulokowac obok siebie.

tak wiec zaczynam sluchac dopiero, ale cuuudo jest. nie zeby milosc do kraju
wikingow przeze mnie przemawiala ;), po prostu ten rodzaj smęcenia bardzo mi
odpowiada. juz nie dziwia mnie entuzjastyczne recenzje z norweskiej prasy 2002
typu 'plyta roku', nawiazania do hollisa (znowu!), co do porownan
z 'transmission' joy division , 'amnesiaca' i 'kid A' radioheadu to ...hm hm...
jeszcze nie wiem. sa tez okreslenia 'palac marzen','nieziemski klimat','muzyka
sfer'... tak ladnie napisane, jak tu sie nie zgodzic ;)

moje wrazenia beda z opoznieniem.

[jarecki32]

jutro deadline, wiec pora cos napisac.
No coz, wiekszosc co chcialem napisac zostalo juz tu napisane.
Gdyby ta plyta miala wiecej takich utworow jak Nr 5: Beauty King to bylaby to
dla mnie znakomita plyta. A tak, to bede mial w pamieci raczej monotonie,
ospalosc i melancholie.
Ale niewatpliwie bylo to dla mnie ciekawe "poszerzajace" doswiadczenie, ktore
mam nadzieje, pomoze mi doceniac muzyke wykonowana w zbilzonych klimatach.
Dziekuje.

[miecio4]

Wszyscy sie rozpisuja nad pierwsza plyta The White Birch a moze ktos cos
napisze o tej nowej "Come Up For Air"?

[jack9]

Tak to jest pisać na szarym końcu - mozna tylko powtórzyć to co już zostało
powiedziane
Zgadzam sie z pytajnickiem - płyta ma świetne momenty - utwory 2,3,5,8
ale są też kawałki które przy pierwszym drugim słuchaniu trudno od siebie
odróżnić
W sumie trudno marudzić bo jest to stylistyka jak najbardziej moja i płyta jest
fajna, wokal jest oryginalny ( nie słyszę tu wcale Jonsiego), każdy z utworów
ma w sobie melodie i klimat - jako pojedyncze piosenki sprawdzają się świetnie -
problem znurzenia pojawia się gdy słucha się 10 "pod rząd".
Gdybym miał stawiać ocenę to ok. 8/10 a pewnie mogło by byc więcej gdybym
słuchał dłużej - bo za każdym razem bardziej odróżniem utwory i wiedzę w każdym
z nich coś ciekawego.
Dziwię się troche bo nikt z szanownego towarzystwa porównując White Birch do
róznych muzykantów nie zauważył że nasłuchali się oni swoich ziomków z Bel
Canto - niektóre utwory ze "Star is just a Sun" brzmią jak Bel Canto na
zwolnionych obrotach - radzę posłuchać płyt Bel Canto - White-Out Conditions i
Birds Of Passage a potem utworu nr3 - "Silly Malone"

[kkrzysiekk]

żeby nie powtarzać (pozytywnych) opinii o płycie, zaprezentuję po prostu mój
najnowszy ranking ;-) :

1. The White Birch "Star Is Just A Sun"
2. Shelleyan Orphan "Helleborine"
3. Señor Coconut "El Baile Aleman"
4. Craig Armstrong "As If To Nothing"
5. Augie March "Strange Bird"
6. Faust "Faust"
7. Dredg "El Cielo"

[geigo]

kkrzysiekk napisał:

> żeby nie powtarzać (pozytywnych) opinii o płycie, zaprezentuję po prostu mój
> najnowszy ranking ;-) :
>

(scenicznym szeptem: powtarzajcie, powtarzajcie! :)) )

...a tak w ogóle chciałam tylko napisać, że strasznie mnie ucieszyło tyle pozytywnych opinii o White Birch - jako urodzona optymistka na wspak ;) spodziewałam się mniej lub bardziej miażdżącej krytyki (choć w zasadzie wszystko przede mną, jeszcze wielu forumowiczów nie wypowiedziało się w tym wątku ;) ) - a tu taka niespodzianka :)


miecio4 napisał:

> Wszyscy sie rozpisuja nad pierwsza plyta The White Birch a moze ktos cos
> napisze o tej nowej "Come Up For Air"?

Nie słyszałam jeszcze całości nowego albumu, tylko kilka utworów, które zrobiły na mnie mniejsze wrażenie, niż te ze "Star..." - są bardziej piosenkowe, dosłowne, nie tak minimalistyczne, odzywa się w nich więcej instrumentów. Ale przeczytałam gdzieś opinię, że "Come Up For Air" prezentuje się najkorzystniej słuchana jako całość, więc moja opinia o nowym White Birch jest bardzo tymczasowa i niezobowiązująca.

[miecio4]

geigo napisała:
> Nie słyszałam jeszcze całości nowego albumu




Odniosłem dziwne wrazenie ze geigo jest mezczyzna. Hmm. Ale skoro nie to ja
juz glupi jestem jakis.
Cofam wszystko:)

Do geigo

[good_morning]

geigo napisała:

>>
> Nie słyszałam jeszcze całości nowego albumu, tylko kilka utworów, które
zrobiły
> na mnie mniejsze wrażenie, niż te ze "Star..." - są bardziej piosenkowe,
dosło
> wne, nie tak minimalistyczne, odzywa się w nich więcej instrumentów. Ale
przecz
> ytałam gdzieś opinię, że "Come Up For Air" prezentuje się najkorzystniej
słucha
> na jako całość, więc moja opinia o nowym White Birch jest bardzo tymczasowa i
n
> iezobowiązująca.

ale moja jest mniej wiecej taka sama :) klimatem ta plyta mi przypomina
parachutes coldplay miejscami, wiec te piosenki nie takie zle sa...
generalnie mi sie tez z elbow kojarzy. sa jednak 'spiewanki' ;), ktore ratuje
tylko i wylacznie charakterystyczny wokal, np. silent love. calosc plyty brzmi
milo dla ucha,ale nie ma tego dryfowania dwiekow w pustych przestrzeniach...
(pewnie dlatego,ze tu miodu wiecej ;))
daj znac na mejla, czego Ci brakuje.

[geigo]

good_morning napisała:

> ale moja jest mniej wiecej taka sama :) klimatem ta plyta mi przypomina
> parachutes coldplay miejscami, wiec te piosenki nie takie zle sa...
> generalnie mi sie tez z elbow kojarzy. sa jednak 'spiewanki' ;), ktore ratuje
> tylko i wylacznie charakterystyczny wokal, np. silent love. calosc plyty brzmi
> milo dla ucha,ale nie ma tego dryfowania dwiekow w pustych przestrzeniach...
> (pewnie dlatego,ze tu miodu wiecej ;))

Czyli moje przeczucia się potwierdzają... Szkoooda. Widać ciągle podświadomie liczyłam na powtórkę ze "Star...", choć jak życie uczy, takie cuda właściwie się nie zdarzają ;)

> daj znac na mejla, czego Ci brakuje.

Dzięki, napiszę :)

[ilhan]

Ja przepraszam, że ostatnio zaniedbałem słuchanie. Z braku czasu. Postaram się nadrobić i wypowiedzieć tu i w Shelleyan.

[good_morning]

dzwieki zablakane wsrod pustych pol, owiniete wokol traw, nienatretne,
eteryczne... wystarczy tylko uchylic okno...

kurcze! zaczynam mowic jak Kaczkowski... ;)
nie moge sie doczekac calosci nowej plyty i wszystkich poprzednich. taka jest
prawda :)

[pytajnick]

good_morning napisała:

> dzwieki zablakane wsrod pustych pol, owiniete wokol traw, nienatretne,
> eteryczne... wystarczy tylko uchylic okno...

I miód akacjowy!!

[good_morning]

zdecydowanie bez miodu, bo sie dzwieki posklejaja...

[nemrrod]

W porządku płyta, podoba mi się. Nic rewolucyjnego, ani rewelacyjnego co prawda,
ale jestem w stanie wysłuchać ją od początku do końca bez uczucia znużenia czy
irytacji. A o tej porze roku słucha się tego jeszcze przyjemniej.
Minimalizm i chłodny klimat bardzo lubię, więc nie uważam, by ta muzyka była
nudna, a jeśli mówimy o monotonii to raczej w pozytywnym znaczeniu :)
Szkoda że, z tego co piszecie, na najnowszej płycie zespół poszedł w stronę
"piosenkowości", bo te zimne, minimlistyczne i efemeryczne piosenki wychodziły
im całkiem nieźle i życzyłbym sobie, by spróbowali nagrać coś jeszcze bardziej
rozmytego, powiedzmy jakieś ośmiominutowe, snujące się ambientowe pieśni, bo
wydaje mi się, że potencjał mają.
I dziwi mnie, że tylu osobom podoba się "Beauty King". Dla mnie to chyba
najsłabszy fragment, właśnie przez tę perkusję i dosłowność. Tzn. jako osobny
kawałek broniłby się nieźle, ale w kontekście płyty... trochę mi nie pasuje.
Mój ulubiony utwór to "Breath" jak na razie.

[good_morning]

nemrrod napisał:

I dziwi mnie, że tylu osobom podoba się "Beauty King". Dla mnie to chyba
> najsłabszy fragment, właśnie przez tę perkusję i dosłowność. Tzn. jako osobny
> kawałek broniłby się nieźle, ale w kontekście płyty... trochę mi nie pasuje.


o, to ja sie pod tym podpisze :)king wysluchany na jakiejs stronie mnie
zniechecil wrecz do calej plyty.
a ulubiony mam 'riot'

BK

[neandertalski]

w sumie i racja, odstaje.
A dlaczego mi się podobał najbardziej? Chyba dlatego, ze moim zdaniem zespoł
nie jest jednak kapelą ambientną. Subiektywne odczucia oczywiścia. Utwór
odstaje od reszty płyty kiedy porownuje się go na zasadzie właśnie tego utworu
i reszty płyty, natomiast wg mnie jeżeli potraktuje się go jako zwieńczenie
pierwszych czterech utworów jest już trochę inaczej i ja właśnie bardziej tak
go sobie przedstawiłem, pewnie dlatego reszta płyty w tej sytuacji to był dla
mnie troche zjazd ;-)
Nijak nie potrafię o nich pomyślec w kategoriach ambient, wg mnie to jednak
kapela rockowa.

[nemrrod]

neandertalski napisał:

> Nijak nie potrafię o nich pomyślec w kategoriach ambient, wg mnie to jednak
> kapela rockowa.

Jak to rockowa, skoro najbardziej rockowy kawałek jest najsłabszy na płycie? :)
W moim subiektywnym odczuciu zespół ma zadatki na kapelę może nie ambientową,
ale "ambientującą" :)

[neandertalski]

no to może zgódźmy się że kapela jest: ambiewalentna :-)

[obly]

słucham sobie, słucham i słucham...
Fajnie jest złapać od czsu do czasu taka płytke, jest jak czyścik do głowicy,
gładziutkie oleisto bawełniane dzwięki na zwolnionym tempie aby nie porysować
powierzchni. W dobrym tego słowa znaczeniu.
Co prawda facet wchodzi czasem głosem w jakąs maskotke z mapetów i za ch.. nie
mogę sobie przypomnieć.. a może to ulica Sezamkowa?
Generalnie piękne jest bardzo i very sad. Muzyka jest osobnym dziełkiem na
które narzucono firankę z wokalu, niemniej razem sie to komponuje w całosć.
No i tu jest tak jak ze składankami typu chill-out, ze względu na przyjętą
formę i jakby w tej formie bezpieczne przebywanie (harmonie, odczucia, barwy) i
brak dojścia do granicy (siedzę pod kołdrą i tak będę siedział, nie rusze się
choć jest smutno, deszcz nawala o szybę a mi jest w tym moim dole bezpiecznie i
dobrze)I na dłuższą metę ta płyta może być (jako całość) po prostu nudna w
swoim smutku (co prawda przerwana wesolutkim truchtaniem po następną porcję
herbaty w kawałku: "Beuty King"). Niemniej dużo przyjemności w okreslonych
okolicznościach przyrody jest w stanie przynieść.

Myślę sobie że są ludzie co zdają sobie sprawę w czym są dobrzy i co im fajnie
wychodzi, do czego mająpredyspozycje i właśnie to robią, a niektórzy ludzie
robią to co ich ciśnie pod czerep bez tego typu kalkulacji.
Tutaj najwyraźniej zachodzi przypadek pierwszy.

[pagaj_75]

Bardzo ładna i przyjemna płyta. Oczywiście żadne tam 10/10, jak to sobie
zażartowałem, ale i tak miło się tego słucha o tej porze roku. Takich jesiennych
smętów nigdy dość. I zgadzam się z nemrrodem, że "Beauty King" to jest
najsłabszy kawałek na płycie. Wyróżnia się, i owszem, szybszym tempem, ale
kompozycyjnie przegrywa z pozostałymi kawałkami tak, jak futbolowa reprezentacja
Polski przegrywa z Anglią - gładko, niezawodnie i (przeważnie) do zera.
Pikny jest numer 2, ale 6,7 i 8 też są niczego sobie. Pewnie będę wracał od
czasu do czasu do tej płyty.

Acha, Obły! Mi też się wokal czasem kojarzy z Kermitem de Żabą ;))) Z tym, że mi
to w ogóle nie przeszkadza.

[ayya]

Ehhh. Nie podoba mi się. Trochę nudno, trochę archaicznie, choć nie pozbawione
ciekawych momentów: takie "Breathe" jest naprawdę ujmujące, "Silly Malone"
momentami jest piękne. Problem w tym, że ta stylityka w takim dość monotonnym
wydaniu jak dla mnie strawna jest tylko przez 3-4 piosenki. W sumie za sam urok
i klimat dałabym 5/10.