Rock brytyjski a amerykański - różnice

[cze67]

Więc właśnie - co je odróżnia? Czy można znaleźć jakieś cechy rocka
brytyjskiego, które nie występują w zespołach amerykańskich i na odwrót? Co
jest ich cechą indywidualną? Czy średnio wprawny słuchacz potrafi powiedzieć,
słysząc po raz pierwszy jakiś zespół - ten jest z Wielkiej Brytanii? Czy są
wreszcie jakieś brytyjskie zespoły grające po amerykańsku i na abarot?

[braineater]

Piskliwe wokale vs rozklekotane brzmienie gitar
Born in U.S.A vs Guns of Brixton
Flaga na maszt, Irak jest nasz vs Common People

P:)

[mr.glam]

umiłowanie i drążenie kompleksów zdegradowanej rasy imperialnych panów vs.
pompowanie krocza w takt harkotliwego skowytu ujeżdżaczy mustangów i harlejów

[cze67]

mr.glam napisał:

> umiłowanie i drążenie kompleksów zdegradowanej rasy imperialnych panów vs.
> pompowanie krocza w takt harkotliwego skowytu ujeżdżaczy mustangów i harlejów

ŁAŁ!

[maff1]

mr.glam napisał:

> umiłowanie i drążenie kompleksów zdegradowanej rasy imperialnych panów vs.
> pompowanie krocza w takt harkotliwego skowytu ujeżdżaczy mustangów i harlejów

czy mógłbys rozwinąć swą błyskotliwą (czytaj bełkotliwą) wypowiedż?

[ilhan]

Myślę że to był żart i to właściwie nawet udany.

[k123456]

W przypadku najlepszych zespołów nie było szczególnych różnic. Być może,
zespoły amerykańskie częściej umieszczały refren (lub coś do niego zbliżonego)
w swoich utworach. Mountain i Cream, wczesny Grand Funk Railroad i Black
Sabbath, itp. to prawie bliźniacze pary.

Zasadniczą różnicą było natomiast zjawisko tzw. brytyjskiej inwazji rocka w USA
na początku lat 70-tych. Nie było procesu odwrotnego, pominąwszy może Jimiego
Hendrixa. Fakt ten można jednak równie dobrze zinterpretować tak, że w USA był
i jest największy rynek muzyczny i dopiero sukcesy odnesione za oceanem
nobilitują.

[cze67]

k123456 napisał:

> Zasadniczą różnicą było natomiast zjawisko tzw. brytyjskiej inwazji rocka w
USA na początku lat 70-tych.

A nie 60-tych?

[k123456]

Powiedzmy, przełomu lat 60-tych i 70-tych. Od 1969 do 1977 (ostania trasa Led
Zeppelin po USA).

[kubasa]

k123456 napisał:

> Powiedzmy, przełomu lat 60-tych i 70-tych. Od 1969 do 1977 (ostania trasa Led
> Zeppelin po USA).

Zapewne Cze chodziło o zjawisko British Invasion, której początek datuje się na
pierwszą połową lat 60. Nazwa British Invasion ma dość wyrazisty desygnat i
tyczy się Beatles, Zombies, The Who.

[cze67]

kubasa napisał:
> Zapewne Cze chodziło o zjawisko British Invasion, której początek datuje się
na
> pierwszą połową lat 60. Nazwa British Invasion ma dość wyrazisty desygnat i
> tyczy się Beatles, Zombies, The Who.

Cze właśnie o to chodziło.

[tomash8]

Wg mnie amerykański rock zawsze cechował się, jakby to ująć - efekciarstwem. To
co napisałem niekoniecznie musi mieć negatywne zabarwienie, ale ja to jakoś tak
odbieram. I słychać to nawet gdy porównamy wymienione wyżej pary typu Mountain -
Cream, czy Grand Funk - Sabbath. Poza tym w Europie nigdy specjalnie nie przyjął
się melodyjny hard rock w stylu powiedzmy Boston, Cheap Trick czy nawet Blue
Oyster Cult(a w Ameryce z kolei nie przyjął się "cięższy" prog rock). Nie uważam
się za przesadnie "wprawnego" słuchacza, ale w większości przypadków potrafie
rozpoznać kraj pochodzenia wykonawcy. A jest taki jeden amerykański zespół
grający(przynajmniej kiedyś) "po brytyjsku" - nazywa się Metallica:)

[k123456]

Europa z kolei nigdy nie "dorobiła się" zespołów w stylu Chicago,
Blood, Sweat & Tears, a ponadto nie miała takiego artysty, jak Frank Zappa.

Improwizacje Leslie Westa, Felixa Pappalardiego czy Joe Walsha (oczywiście,
kiedy jeszcze grywał w James Gang) są równie wspaniałe jak Jimmy`ego Page`a
czy Tony`ego Iommi. Gdybyśmy mieli tutaj jakąkolwiek mozliwość zaprezentowania
muzyki, a nie jedynie pisania o niej, przytoczyłbym dziesiątki przykładów.

Dziwne, że nikt nie zauważył braku amerykańskich odpowiedników Jethro Tull czy
Emerson, Lake And Palmer.

[pszemcio1]

a mnie sie zawsze wydawało że amerykanski jest bardziej dosadny a brytyjski
bardziej psychodelliczny, ale to może nie byc prawda:)

[jarecki32]

chcialbym dodac dwa aspekty w tej sprawie

Pierwszy to rola gitary i gitarzystow w zespolach amerykanskich i angielskich.
W Stanach wibitni gitarzysci byli i sa otaczani wielkim kultem do tego stopnia,
ze buduje im sie pomniki ( SRV w Austin, TX, Jimi Hendrix w Seattle).
Organizowane sa sa cale ogromne festiwale ktore gromadza indiwidualnosci z
pogranicza jazzu, rocka, bluesa, bluegrass, country, etc. Na Wyspach tez nie
brakowalo wybitnych gitarzystow, ale odnosze wrazenie, ze ich status nie byl az
tak kultowy (np keyboardzisci skutecznie konkurowali o role liderow w zespolach)

I druga sprawa to roznorodnosc gatunkow rocka. Poniewaz Stany sa tak rozlegle i
liczebne przez lata mialo miejesce przenikanie roznych etnicznych inspiracji. I
tak na przyklad w Kaliforni, a takze w Teksasie bardzo silne pozycje mialy
zespoly grajace rocka latynoskiego lub z latynoskimi akcentami (Los Lobos na
przyklad). W rocku brytyjskim bylo tych nalecialosci chyba mniej.