wasze anilki na USG

[kimono24]

wiem, ze temat moze wzbudzic kontrowersje bo wlasciwie nie powinno sie chyba
tego wspominac

ale czy widzialyscie przed zbiegiem Wasze Fasolki ?
co ten widok w Was wzbudzal
czy to bya rozpacz, czy wzruszenie, czy ..... zlosc

ja widzialam swoja fasolke w 5 tygodniu (kropeczka)
i kolo 8 tygodnia - juz wlasciwie czlowieczek malutki .. widzialam raczki i
nozki
nie chcialam patrzec dlugo, odwrocilam wzrok, wtedy juz bylam zdecydowana
ale ten widok na kilka dni opoznil moja decyzje
rozkleilam sie ...
myslalam ze jest znak - ze powinnam urodzic
tak sie nie stalo

szczerze mowiac, nie moge sie doczekac kiedy znowu zobacze ludzika na ekranie
od USG jesli bog pozwoli byc mi jeszcze mama

[kizdam47]

Kimono, Ty chyba jestes ze stali... Widziałam na USG (5 tydzień chyba). Taki
zarodek z akcją serca, nic wiecej nie widać było, lekarka powiedziała,
że "zaraz będzie widać". Usunęłam tydzien po tym. Jakie odczucia? Płakałam
cicho. Na wspomnienie tego maleńkiego, bijącego serduszka... Tak, to chyba
bezradna rozpacz, że chocbym nie wiem co robiła to tego nie naprawię. Nie moge
się doczekac, az znowu będę w ciąży, ale nie wierze, ze ono wróci do mnie.
Czasami martwię się, że jest samo, że mu ciemno i zimno...Wczoraj dostałam od
kolegi ślicznego maila, w treści którego jest dużo dzieci. On zawsze wysyła mi
różne fajne rzeczy, ale tym wczorajszym nieświadpmie doprowadził mnie do łez.
Nie wiem, czy gdybym zobaczyła rączki i nóżki to bym usunęła - nie dowiem się
tego nigdy, pamiętam, że byłam przerażona i samotnie próbowałam bronic tego
dziecka. Nie udało się...

[kimono24]

nie jestem ze stali
ale mnie chyba bardziej dotknelo by bicie serca
to taka oznaka ze juz na prawde jest tam czlowiek ...

ja nie bylam sama, ale bylam przerazona
okres probny w swietnej agencji - aplikowalam przez rok na rozne stanowiska,
praca tutaj byla moim marzeniem
niedlugo wyjazd integracyjny, szkolenia, i plany ..
jak ja im o wszystkim powiem
co zrobimy ?
czy mam zrezygnowac z tak wielkiej szansy
czy zostac mama ?
i podjelam decyzje, moim zdaniem sluszna
to wszystko co widzialam to jest jak jakis film
ale zawsze bede go miala w glowie
ostatnio znalezlismy zdjecie z tego USG w porftelu mojego faceta
byl ze mna wtedy .. lekarz zapytal czy chcemy zdjecie z USG
nie bylismy zdecydowani wiec on je zabral ...

pozniej o tym zapomnielismy a teraz taka akcja
spalilismy je .. plakalismy i upilismy sie winem
jestemy razem od 5 lat, i troche sie oboje przetraszylismy ze po tak dlugim
czasie nie moglismy podjac takiej decyzji

ale postawilam na siebie
a tym momencie byloby trudno
chce byc spokojna mama
i chce sama sie zrealizowac ...

kurcze to okropne kiedy mysle o tym dluzej
ale nie zaluje, po prostu ciezar tego wszystkiego czasami jest nie do zniesienia

[bateryjka]

Kimono, nie moge cie pojac. Nie moge pojac takiej motywacji, jaka tu
przedstawilas. Ja rozumiem, ze ktos usunal ciaze, bo bal sie, ze nie bedzie
mial za co wychowac dziecka, co do garnka wlozyc, ze rodzice go wywala na bruk,
ze maz zmusil psychicznie, bo juz jest dwoje dzieci w domu, ale nie pojmuje,
jak mozna pozbywac sie wlasnego dziecka, ktore sie widzialo na usg, a ten widok
cie jakos tam wzruszyl, mialo raczki i nozki, serduszko bilo, ale usuwasz,
tylko dlatego, ze to przeszkadzaloby ci w jakiejs tam karierze w agencji. Po
prostu taka motywacja jest poza moim pojmowaniem. Naprawde uwazam, ze kobiety,
ktore dla kariery zabijaja swoje dzieci, sa kompletnym zerem (w sensie _matka_,
bo z pewnoscia jako profesjonalistka mozesz byc znakomita, w swoim fachu). Tym
bardziej, ze to wcale nie jest tak, ze dziecko uniemozliwia zrobienie kariery,
moze troche utrudnia,a le na pewno jest mozliwe realizowac sie zawodowo i
urodzic dziecko, to co piszesz to jest po prostu bzdura, wygodnictwo do entej
potegi. Jeszcze piszesz, ze nie zalujesz, ze to byla sluszna decyzja. Jaka ty
masz kobieto hierarchie wartosci w zyciu... i nie wiem dlaczego wlasnie ty
mialabys kiedykolwiek cieszyc sie macierzynswem - bo teraz ci sie odwidzialo?
Jakim niby prawem mialabys jeszcze miec dzieci? Mialas dziecko i je
zmarnowalas, bo jakas tam agencja byla dla ciebie wazniejsza. Zalosne, doprawdy
zalosne. Zwlaszcza jak czytam o tym, ze nie zalujesz, ze to byla wg ciebie
sluszna decyzja, ale juz nie mozesz sie doczekac kiedy znowu bedziesz w ciazy.
Kobieto, dzieci to nie zabawki, wyrzucasz, a potem znowu sobie kupisz, bo to
jednak byla fajna zabawka.

Pewnie moj post wyleci stad na zbity pysk - trudno. Powstrzymuje sie
wielokrotnie przed napisaniem czegos, co mialabym nieraz ochote tu napisac. Nie
chce nikogo nieslusznie ranic, ale tym razem nie sadze, by moje slowa cie
zranily, bo sadze, ze jedyne co mogloby cie zranic, to jakas osobista porazka,
a nie slowa jakiejs nawiedzonej baby, za jaka z pewnoscia mnie uwazasz.

[kimono24]

nigdy nie oczekiwalam od nikogo tego ze pojmie, zrozumie moja decyzje ...
widok na usg podejrzewam widziala polowa kobiet ktore mialy miec aborcje, ale
moze po prostu o tym nie mowia ... nie pisza

zle mnie rozumiesz, jesli myslisz ze tylko praca byla taka motywacja
byc moze zle sie wyrazilam, pisalam o tym niejednokrotnie
zbyt wiele rzeczy tutaj wyszlo...

nie skomentuje dalszej czesci wypowiedzi, bo rzeczywiscie zrobilo mi sie
przykro
nie fajnie jest wiedziec ze ktos zyczy Ci zle
(nie wiem z reszta dlaczego mowisz: zmarnowalas dziecko ... ja powiedzialabym
ze je zabilam ....)

a dziecko chce miec bardzo, wlasnie dlatego ze teraz wiem ze kiedy dojrzeje, i
zdobede wszystko co bede chciala bede spokojna i dobra mama, a nie taka ktora
byc moze swojej dziecince wyrzuci ze przez nia nie ma teraz normalnego zycia

nie uwazam Cie za nawiedzona babe .. uwazam Cie za kogos kto wydaje opinie a
sam nie znalazl sie w takiej sytuacji

tygrysia mowila wiele razy - forum dla kobiet, ktore mialy stycznosc z aborcja,
a nie dla kobiet ktore wchodza tutaj tylko po to zeby wyrazac w taki sposob
swoje mysli

m

[bateryjka]

Co wiesz na temat mojej stycznosci z aborcja?

Usunelam ciaze, wiem dokladnie jak to jest. Moje motywy byly zupelnie inne niz
te, z ktorymi tu sie spotkalam na tym forum. Jesli chcesz, moge napisac ci
dlaczego to zrobilam.

Jednak ja mam zupelnie inne zdanie na temat tego co jest potem. Uwazam, ze nie
mamy prawa miec wiecej dzieci - zwlaszcza my, kobiety, ktore zrobily to z
wlasnego wyboru, nie zmuszone przez nikogo, ani przez sytuacje, tak jak wlasnie
ty czy ja, te, ktore przekalkulowaly sprawe praktycznie na zimno. Bo mimo, ze
te powody, o ktorych ty piszesz sa mi zupelnie obce, ja nigdy nie postawilabym
kariery ponad dziecko, to obie zroblysmy to z wlasnego wyboru, nikt nas nie
zmuszal. I ok, ale ja ciebie naprawde nie rozumiem. Raz piszesz, ze w obliczu
tego co zrobilas to kariera, praca, to wszystko nie ma zadnej wartosci, a innym
razem piszesz, ze dobrze zrobilas, ze to byla sluszna decyzja, bo najpierw sie
zrealizujesz zawodowo, a potem bedziesz miala dzieci, a jeszcze innym razem, ze
juz nie mozesz doczekac sie kiedy bedziesz w ciazy, bo masz takie poklady uczuc
w sobie - czyzby twoja kariera przebiegala tak szybko, ze teraz juz jestes
gotowa, a pare miesiecy temu nie bylas? Ja nie potrafie zrozumiec Ciebie, twoje
wypowiedzi sa dla mnie sprzeczne ,ale oczywiscie nie musze tego rozumiec.

Jednak napisze Ci co sadze o takich kobietach jak my. Zrobilysmy to. I uwazam,
ze jestesmy calkowicie winne, nie zaslugujemy na zadna pomoc, na uzalanie sie
nad soba, na to by miec jeszcze kiedykolwiek dziecko, na nic. Nie mam zamiaru
robic z siebie meczennicy i odkupywac swoich win piatka nastepnych dzieci, nie
mam zamiaru rozpisywac sie o swoim bolu i oczekiwac wsparcia i zrozumienia. Nie
zasluguje na nic takiego, uwazam, ze musze i powinnam z tym radzic sobie sama i
nie robic z siebie nagle pokornej owieczki, ktora zbladzila. Wszystko robilam
swiadomie, nie bylo zadnego afektu, czysta kalkulacja - na jaka litosc czy
zrozumienie zasluguje ktos taki. Moim zdaniem na zadna. Nie ma co nad soba sie
rozczulac ani tym bardziej przewidywac, ze bedziesz dobra mama kiedys. Zadne
dziecko nie chce miec matki, ktora zabija jego rodzenstwo, a my juz to
zrobilysmy. Matka, ktora zabija swoje dzieci, nie jest dobra matka, nawet jesli
zabija tylko niektore swoje dzieci, a inne nie. I nie mamy zadnego prawa miec
wiecej dzieci - tak uwazam. A zwlaszcza, jesli nie zalujemy, tylko uwazamy, ze
to bylo sluszne, bo najpierw sie trzeba zrealizowac, czy inne tam powody. To sa
bzdury, to cale realizowanie sie. Milosc jest bezwarunkowa, a nie pod
warunkiem, ze bede najpierw zrealizowana zawodowo, to cie pokocham. Co to w
ogole za hierarchia...

Przepraszam, jesli pisze nieskladnie, ale trudno mi o tym wszystkim pisac
spokojnie i bez emocji.

[kizdam47]

Ależ Bateryjka, dlaczego uważasz, że Ty czy Kimono nie zasługujecie na to by
mieć dzieci?! Dlaczego twierdzisz, ze nie macie prawa do przebaczenia? Czy
uważasz, że jak ja mam dwoje dzieci i usunęłam trzecią ciążę pod presją męża i
rodziny to miałam do tego prawo, mam wytłumaczenie i jestem lepsza? Sama
pisałaś, że matka która zabija własne dzieci, nawet tylko niektóre nie jest
dobrą matką. No ale kiedy już je ma...Moja miłość też powinna być bezwarunkowa,
a stchórzyłam w gruncie rzeczy z błachych powodów. I nie ma dła mnie znaczenia
jak piszesz, czy było to "kalkulowane na zimno" czy opłacone fontanną łez,
wyrzutami sumienie i przeświadczeniem, że zrobiło sie żle. Ja zrobiłam źle, Ty
zrobiłaś źle, kropka. Ale na pomoc i zrozumienie zasługuje każda z nas.

Pozdrowienia

[bateryjka]

To mile co piszesz, sympatyczne, ale nie zgadzam sie z Toba. Uwazam, ze nie
zasluguje na zadne przebaczenie (zwlaszcza, ze gdybym napisala Ci jak to
wsyzskto bylo, to okazaloby sie, ze mam jeszcze wiecej na sumieniu niz tylko
aborcje) i nie mam prawa nad soba sie rozczulac. Twoja sytuaja jest zupelnie
inna, sytuacja nastolatki, ktora ktos wykorzystal i nie widziala zadnego innego
wyjscia, tez jest inna, sytuacja kobiety, ktora nia ma na chleb tez jest inna,
ale nie ma gorszej rzeczy niz zabijac wlasne dziecko bo mi nie pasuje do
kariery, wygody, psuje tlo obrazka. I nie zalowac, uwazac ze sie slusznie
postapilo. A tak uwazam ja, tak uwaza Kimono. Nie wiem jak Ci to wyjasnic - bo
ja w pewnym sensie nie zaluje, gdybym drugi raz znalazla sie w takiej syt jak
wtedy, zrobilabym to samo, chyba... Czyli tak jakby nie zaluje. Ale z drugiej
strony uwazam, ze jest to najgorsza rzecz, jaka w zyciu zrobilam, postapilam
jak ostatnia szmata, nienawidze siebie za to. mam do siebie taka pogarde i
obrzydzenie, nie wiem jak Ci to powiedziec, gdybym mogla oplulabym sama siebie.
Ale o tym nikt nie wie, nikt nie wie ze usunelam ciaze, nikomu o tym nigdy nie
powiem, nie zasluguje na zadne wsparcie, nie che go, nie wiem, dlaczego
mialabym otrzymywac jakies wsparcie, dlaczego ma mi byc dobrze na swiecie -
jakim prawem? to jest jak jakas taka zimna skorupa, jestem bez uczuc. Na
zewnatrz tego nie widac wcale, ale tak wlasnie jest we mnie w srodku. Uwazam
sie za najgorszy gatunek czlowieka, no moze poza Hitlerem, Stalinem, Osama itp.
Matka, ktora znajduje powod, zeby zabic swoje dziecko. Co to za kobieta, co to
za czlowiek... Wolalabym naprawde uwazac, ze to byl jakis tam zlepek, fasolka,
zaczatek, czy bog wie co. Ale ja doskonale wiem, ze to bylo moje wlasne
dziecko, ktore moglo sobie zyc, gdyby je zasiali w innym lonie... Zle trafilo,
na taka s... jak ja. Szkoda.


Nie wiem dlaczego o tym wszystkim pisze, nie mialam zamiaru nigdy tu pisac o
sobie, ale chyba dlatego, ze Kimono sugerowala, ze nie mam nic wspolnego z
aborcja. Czy naprawde zeby wyrazic swoje zdanie trzeba powiedziec halo halo
sluchajcie ja tez jestem po skrobance, wiec mam prawo tu pisac? We wstepie tego
forum jest napisane dla kogo ono jest. Zatem chyba oczywiste jest, ze gdybym
nie miala nic wspolnego z tematem to bym nie pisala. Szanuje wole wlasciciela
forum. Szkoda, ze musialam az tyle napisac, zeby uzasadnic swoja obecnosc
tutaj. Przepraszam, ze moje posty sa takie dlugie. I tak skrocilam je do
minimum, moglabym pisac i pisac pol dnia, to jest temat - studnia bez dna, te
mysli nigdy sie nie koncza.

do smutnej i bateryjki

[kimono24]

w tym momencie nie wiem co mam powiedziec

czy w takim razie moj czyn bylby bardziej usprawiedliwiony i wtedy byl
zaslugiwala na dziecko gdybym zrobila to z przymusu ??
kurcze o co chodzi .... dla mnie to taki sam grzech, taka sama wina, taka sama
kara
nie rozgraniczam - ta ktorej facet kazal ... jak facet moze kazac cokolwiek
jak kobiet zdecydowana na bycie mama moze posluchac sie za przeproszeniem
jakiegos fiuta i usunac dziecko

nie ma takiego tlumaczenia

a z reszta nie chce mi sie pisac
jest tutaj tyle spraw ze nie sposob o nich pisac
bo nie umiem wyrazic emocji

ale powiem to glosno jeszcze raz

NIE ZALUJE ZE USUNELAM, I PATRZAC TERAZ NA CALA SYTUACJE UTWIERDZAM SIE ZE
POSTAPILAM SLUSZNIE
CZUJE WIELKI BOL I CIERPIE ZE MUSIALAM PODJAC TAKA DECYZJE, A MOZE DLATEGO ZE W
KTORYMS MOMENCIE ZYCIA MUSIALAM ZNALEZC SIE W TAKIEJ SYTUACJI
CZY TO ZE NIE ZALUJE MUSI SIE ODBIJAC TAKZE NA TYM ZE NIE MOGE PLAKAC, NIE MOGE
CIERPIEC Z TEGO POWODU ... CZY MAM BYC NA TYLE SILNA ZEBY NIE URONIC LZY PO TYM
JAK ZOBACZYLAM NA USG SWOJE DZIECKO, KTORE KONIEC KONCOW ZABILAM

nie wiem czego oczekujesz ty od zycia
ale ja chce miec dziecko bardzo i nie obchodzi mnie to ze mowisz ze nie
zasluguje
tym bardziej zasluguje
kazdy ma druga szanse ..
m

[bateryjka]

Jest wielka roznica miedzy usunieciem ciazy w sytuacji beznadziejnej,
materialnie tragicznej, pod psychicznym przymusem (jesli tego nie rozumiesz, to
znaczy ze po prostu nigdy nie doswiadczylas), z rozpaczy, przerazenia,
beznadziei, a usunieciem dlatego, ze mi dziecko koliduje z praca zawodowa. Co
to za praca, ratujesz choc jedno zycie w tej pracy, ze warto wg ciebie robic
takie wymiany? czy jest to praca warta tego by dla niej zabijac? Moje powody,
jak juz mowilam, byly zupelnie inne, ale rownie egoistyczne i tchorzliwe.
Dlatego ja siebie potepiam, jesli mozna tak paetycznie powiedziec. Kim jestes,
ze sama siebie rozgrzeszasz? Zebysmy mogly przynajmniej uslyszec to
przebaczenie od tych dzieci ktore usunelysmy, moze wtedy spojrzalabym na siebie
inaczej. Poki co uwazam, ze zadne dziecko nie zrobilo nic tak zlego, by miec
mnie za matke.
Dobra, koncze, bo i tak sie nie zrozumiemy. Ja siebie nienawidze, po prostu
nienawidze. Ale nie okazuje tego, na ogol nikt nie wie co dzieje sie w moich
myslach. Pierwszy raz w zyciu o tym mowie, raczej pisze. Nie che miec dzieci.
Patrzylabym na nie i ciagle myslala o tym, ktorego pozbylam sie, bo mi nie
pasowalo.


Pytanie na koniec: Byla sobie kobieta, miala trojke dzieci. Pewnego dnia wpadla
na pomysl, ze pojdzie do pracy, ale co zrobic z tym najmlodszym, ktorego nie
przyjeli do zlobka. podeszla wiec do niego z siekiera i odrabala mu glowe.
Potem bardzo tego zalowala,ale w sumie uwazala, ze dobrze zrobila (jakkolwiek
absurdalnie to brzmi). uwazasz, ze powinna nadal wychowywac swoje pozostale
przy zyciu dzieci?

Roznica miedzy nami a ta kobieta jest tylko taka, ze u nas tego nie widac, ten
syf jest wmieciony pod dywan.

Przepraszam wszystkich ktorych urazilam tym porownaniem. Kieruje je wylacznie
do Kimono. I do siebie. I w ogole to przepraszam, ze nie mam tyle poblazliwosci
dla Was i dla siebie ile macie Wy. Postaram sie wiecej nie odzywac, dzis dalam
sie sprowokowac do rozmowy, chyba niepotrzebnie. Czuje sie teraz jeszcze
gorzej, po prostu czuje jedna wielka pogarde do siebie, mam ochote cos sobie
zrobic gdy o tym wszystkim mysle.

[kizdam47]

Nie uświadamiaj mnie tak realnie. Uważam, że Twoja postawa prowadzi do
samouniestwienia...Nie bede dzisiaj pisac...Jutro egzamin

[omama]

Wiesz, Bateryjko, co mi przychodzi do głowy czytając twoje posty? Oto urodzona
Purytanka. Taka z siedemnastego wieku. Surowa, zwłaszcza dla siebie, do
okrucieństwa włącznie, żelazna konsekwencja etc.
Może dopuściłabyś do siebie odrobinę katolicyzmu? Z doktryną wybaczenia,
miłosierdzia i wszechogarniającej miłości?

[bateryjka]

P.S. Nie zycze Ci zle, nie wiem gdzie to wyczytalas. Jesli masz na mysli to, ze
uwazam, ze nie zaslugujesz na dziecko (tak samo zreszta jak ja) to nie jest
moje zyczenie tylko moja ocena sytuacji - ludzie, ktorzy zabijaja dla wlasnego
widzimisie (bo zrowno moje jak i twoje powody to byly widzimisie, a nie
koniecznosc czy przymus) swoje dzieci, w dodatku uwazaja, ze slusznie zrobili,
nie powinni, nie zasluguja na to, by miec wiecej dzieci. Na zadne przebaczenie
tez nie zasluguja. I tyle.

Poza tym, ze zabilas dziecko, to rowniez je zmarnowalas - jego szanse na
cokolwiek, jego zycie poszlo na zmarnowanie, zupelnie niepotrzebnie, bo mogl
sobie zyc czlowiek i cos w zyciu osiagnac, ale to sie zmarnowalo.

[smutna44]

Bateryjko, też tak myślę, niestety... Nie rozumiem, jak można dokonywać wyboru -
praca albo życie dziecka... Dziecko już żyło, więc...Przykro mi kimono, ale
muszę Ci to powiedzieć - nie rozumiem Cię, te powody nie są powodami. I dlatego
aborcja powinna być niedopuszczalna, w innym wypadku wiele kobiet będzie z
łatwością zabijać swe dzieci, ponieważ poczęły się w nieodpowiedim mommecie ich
kariery.
Same widzicie, nie było tu przemocy, samotności, choroby - była tylko dobra
praca...
Przykro mi naprawdę mi przykro...

[nat.london]

To byl 11,5 tyg.Lekarka nie pokazala mi usg..ale wszystko bylo ukartowane..Ona
tez byla za tym bym to zrobila.Mam depresje.Biore leki.Moj byly juz ma inna..po
miesiacu..Nie chcial dziecka

do nat.london

[kimono24]

Nat czuje ze cos sie z Toba dzieje bardzo zlego
czy masz jakas bliske osobe obok siebie
na prawde czytam Twoje posty i zastanawiam sie czy nie potrzebujesz pomocy !!!

odpisz

m

[magiiiii]

"Kimono24" ja Cie rozumiem,miałam podobne powody dla jakich na razie
zrezygnowałam z macierzyństwa.Nie uważam by było to coś dużo gorszego od
usunięcia z innych powodów.Dla każdego są inne priorytety.Jestem pewna że
sfrustrowana mama,goniąca za pracą może przelać żal za niepowodzenia na
dziecko,kiedyś wypomni mu to tak jak moja mama.To było najgorsze co od niej
usłyszałam.Ja chce\być\ przygotowana na macierzyństwo zarówno "cieleśnie"-
koniec diet głodowych,papierosów itd-oraz psychicznie,-stabilizacja w
pracy,finansach.Pozdrawiam i rozumiem

[kimono24]

czasami dobrze jest uslyszec ze rozumiesz
dokladnie o tym samym myslalam
ale nie wydaje mi sie ze musze teraz myslec tak jak bateryjka ze nie zasluguje
na dziecko

sciskam mocno

pelna zrozumienia m

[mandi.ole]

przepraszam dziewczyny, ale ja może nie powinnam się wypowiadać na tym forum,
bo nie przeżyłam nic podobnego
nawet bym nie mogła
ale jest mi strasznie żal Was, żal, bo niektóre na prawdę ...ech...nie wiem, co
pisać
Nat- dziewczyno, wierzę, że w końcu przezwyciężysz sytuację, w jakiej się
znalazłaś
Bardzo współczuję Tobie, bo widać, że nie możesz sobie z tym poradzić

W każdym razie, jeśłi tylko nie będziesz miała co ze sobą zrobić, pisz, pisz,
pisz, na priva, może łatwiej będzie...ech z resztą...
dziewczyny, współczuję Wam
Pozdr

[emilyeliza]

Rozumiem cię doskonale.Tylko, że ja zabiłam bo dziecko było chore.I choć mam
jedną dziewczynkę, tak bardzo mi źle, kiedy mi mówi, że jestem najlepszą mamą
na świecie. Gdyby wiedziała...I nie chcę żadnego przebaczenia bo chcę ponieść
karę za to co zrobiłam. Ale nie tyle myślę o umartwianiu się na Ziemi, co o
karze po śmierci. Już wiem, że pójdę do piekła i chcę tam iść bo zabiłam moje
dziecko tylko dlatego, że miało o jeden chromosom więcej.Nie chcę przebaczenia
bo to byłoby zbyt łatwe. Wiedziałam co robię i co mnie czeka. Nie mam zamiaru
teraz szukać przebaczenia. To nie w porządku w stosunku do dziecka.Proszę tylko
o jedno-kiedy umrę chcę ją na chwilę przytulić,przeprosić i powiedzieć, że ją
kocham. A potem już wieczne potępienie.

[kimono24]

wydaje mi sie ze piszecie tak i prosicie wrecz o to potepienie
bo cicho w duszy myslicie ze w ten sposob dostaniecie rozgrzeszenie ...
jak bedziecie utwierdzac sie ciagle w przeswiadczeniu ze jestescie godne tylko
i wylacznie potepienia, kary itd

m

[malpolid]

Jeżeli serce twoje CIę oskarża to wiedz, ze Pan Bóg jest większy od Twojego serca.
Współczuję Ci. PAmiętaj, ze mozesz zrobić wiele dobra dla innych kobiet poprzez
właczenie się w Obronę Życia www.hli.org.pl