MAMY ONM Z WROCLAWIA

[judy80]

mam propozycje zalozenia "osobnego" watku dla mam dzieciaczkow z obnizonym
napieciem z Wroclawia. Moglybysmy sie wymienic doswiadczeniami, adresami,
poradami itd. itp. Ja jestem mama 10 miesiecznego Tomka, cwiczymy, z
przerwami od 3 miesiaca zycia. Tomek na razie troszke sam siedzi, ale musimy
go caly czas asekurowac, nie sklada sie juz jak scyzoryk, ale upada na boki i
do tylu. Na razie nie pełza i nie raczkuje niestety, ale staramy sie czekac
cierpliwie. rehabilitujemy synka metoda bobath, ale zaczynalismy od vojty.
Nasze problemy zaczely sie tuz po urodzeniu- w 36 tygodniu, maly nie potrafil
ssac niestety, bylam zrozpaczona, nie umialam go nakarmic, przez miesiac
uczylismy go jak sie ssa, drenem na palcu. Bylo bardzo ciezko... Teraz jest
juz zdecydowanie lepiej, chociaz synek do tej pory juz w ogole nie je z
butelki, bo to chyba zbyt wielki wysilek, wiec wszystko podajemy mu
lyzeczka:) Widac od poczatku taki indywidualista:) Juz sie domaga mojego
towarzystwa wiec zmykam... Fajnie by bylo spotkac sie z mamami ktore maja
takie same problemy... Przykro mi juz sluchac od mam 5 miesiacznych dzieci
kal to ich pociechy siedza i zaczynaja raczkowac... Po prostu mi przykro...
Pozdrawiam was goraco
Judyta

[sylwik-m]

witaj Judytko. Ja wprawdzie nie mam tego problemu z ONM co Ty, ale za to inne
tzn. ze stópkami mojego synka.jednak łączy nas to ze jesteśmy z Wrocławia i
mamy dzieci w podobnym wieku. Mój Patryk 3 grudnia skończy 10 miesiecy więc ma
tyle samo co twój.Mam dla Ciebie jedną radę, nie poddawaj się i ćwicz z synkiem
jak najdłużej a to zaowocuje na pewno w przyszłości. Dzieciaczki nie z takimi
problemami wyrastają ma zdrowe, silne i pełne zycia. Ja przyznam Ci się że jak
urodziłam i [rzyszła do mnie panie rehabilitantka w szpitalu i powiedziała że
synek urodził się ze stópkami szpotawymi, to dla mnie był szok. Myślałam że to
poważna wada, którą nie tak łatwo wyleczyć. Długo płakałam i pytałam:dlaczego
właśnie mojego synka to spotkało?Przecież do samego końca ciąży było wszystko
ok, sam porod też odbył się bez wiekszych komplikacji, a tu taka przykra
niespodzianka. Jednak od samego początku trafiłam do dobrego ortopedy, który z
miejsca założył mu na obie nóżki łuski gipsowe i kazał je zakładać 24 godz. na
dobę z przerwami na kąpiel i masowanie w domu. Tak też robiłam. Było mi bardzo
cięzko tym bardziej że mąż przyjeżdżał tylko w wekendy bo pracuje poza
Wrocławiem. Jednak nie dałam za wygraną i po wizycie 31.08 lekarz stwierdził że
łuski mogę sobie oprawic w ramkę i powiesic na ścianie. Teraz mam tylko
zaleconą rehabilitację (masaże). Wiec jeszcz e raz proszę Cie nie martw się i
nie poddawaj, Twój synek też będzie raczkował, chodził i biegał, tylko po
prostu trochę pózniej. Wszystko będzie dobrze. musisz w to wierzyć. Pozdrawiam
Cie serdecznie -Sylwia.

[abmb1]

Witajcie,
chociaż nie jestem z Wrocławia chętnie będe czytała Wasz wątek. Mój synek ma 13
miesięcy ONM, nie siedzi nie raczkuje nawet głowkę słabo podnosi na brzuchu.
Cwiczymy NDT i Vojtą od 5 miesiąca życia (4 miesiące mały był w szpitalu a jak
wrócił to był niestabilny oddechowo).
Czasami tracę wiarę ale może czytając o problemach innych mam zrobi mi się
cieplej tym bardziej, że nadchodzi zima.
Pozdrawiam, Aga

[beataklaudia]

Witajcie,
Ja też nie jestem z Wroclawia..tylko z Krakowa..ale za to problem ten
sam..ONM..troche już w ostatnich dniach pisałam o moich koszmarnych
frustracjach w ostatnim czasie..o tym co moje dziecko umie a czego nie
umie...bardzo pomogły mi odpowiedzi dziewczyn..uświadomiły , że nie tylko ja
mam ten problem..więc tu chciałabym z innej beczki...bo skoro to ma być wątek o
doświadczeniach..o tym jak nasze dzieci sie rozwijają..to kilka słów napisze o
mojej Klaudii i jak w czasie Jej rozwój postępowal, bo na chwile obecna to moja
córcia jest nastarsza z dzieciaczków w tym poście..Otóż zaczęlismy
rehabilitację gdy mała miała 9 mies met Bobath..wczesniej ze względow
okulistycznych było to zabronione..możemy ćwiczyć tylko bobatch też ze względu
na oczy. Klaudia ma zdiagnozowane obnizone centralnie napięcie (w osi) co
nadrabia próbuje sobie nieco nadrobic zwiększonym na obwodzie. Kiedyś
zaczynaliśmy rehabilitacje tj w 9 mies życia nie umiala nawet przewrócic sie na
boczek..i ta umięjętnośc opanowała po ok. mies ćwiczeń, ale póxniej był długi
przestój...żadnych nowych umiejętności nie nabierała...Jak miała 13-14 mies jak
sie ją posadziło to niby troche siedziała , ale chwiała się i zaraz składała
jak scyzoryk..ani pełzać ani raczkowac nie chciała..jak próbowałam jej w
leżeniu na brzuszku podnieśc pupę to się jak żaba rozkładała..głowe niby
podnosiła z leżenia, ale zaraz opuszczała bo był to dla Niej wielki wysiłek, a
jak sie posadziło Ją , to ta głowa spadała na klatke piersiową. Jej ulubiona
pozycja to było leżenie na plecach i bawienie się w takiej pozycji. To co
umiała wtedy i lubiała robic..to jak sie Ją w pozycji pionowej podtrzymywało
pod pachami nieustannie "sprężynowała" na nózkach - wtedy wydawalo nam się ze
to oznaka mocnych nózek..a tu teraz 2 lataka ..inne sprawności pojawily się, a
nózki nie chcą nosić..Ale po kolei...taki przełom to był..chyba 17 mies
życia..Klaudia najpier zaczęła pełzać..juz nie mozna jej było zostawić samej
leżącej na wersalce..zaraz nauczyła się wspinać po szczebelkach łóżeczka do
pozycji stojącej oczywiście z leżenia na brzuszku 9poprzez klęczki). Stosunkowo
najoporniej poszło raczkowanie..Klaudia mimo ,ze chudzinka, miała "ciężką"
pupę - raczkować zaczęła..mając jakieś 19 miesięcy ..no i raczkuje do dziś..09
listopada skończyła 2 latka..Dzięki raczkowaniu bardzo wzmocnił się Jej
kręgosłup..mięsnie tułowia...teraz juz nie kiwa się siedząc..i nie zgina
kręgosłupa w kabłączek..siedzi prosto i stabilnie...wciąz jednak jescze nie
wszystko nadrobione ..siada z pozycji raczkowania..nie umie usiąć z pozycji
leżacej na wznak..no i teraz praca nad nóżkami , na których wciąz
świetnie "sprężynuje " ..ale musi sie czegoś trzymać..totalny brak
równowagi..poza tym za duże napięcie na obwodzie...często ..szczególnie jak
czuje się niepewnie np jak Ją postawimy na nózkach przed sobą opierając ja
plecami o nasze nogi to zaciska piąstki i paluszki u stóp jakby chciala się
wszystkim czym tylko mozna czegkolwiek chwycić..Tak więc przed nami terz praca
nad wzmocnieniem w centrum, w osi..a następnie nad rozluźnieniem na obwodzie.
Cwiczymy teraz 5 razy w tygodniu z rehabilitantką..no i ile się da i na tyle co
umiemy sami w domu...długa droga przed nami wszystkimi i musimy ja przetrwać..
POzdrawiam Was cieplutko, ślę całuski dla dzieciątek,
Beata, mama Klaudii

[judy80]

Witajcie kochane mamusie!

Dzieki ze odpisalyscie:)Bardzo mi sie milo zrobilo. Tomasz spi,wiec napisze
moze cos wiecej o nas. Ja jestem mloda mama, 25 latek stuknie mi niedlugo,
koncze wlasnie studia na filologii angielskiej (nie moge napisac pracy:),
choruje od urodzenia na wrodzona lamliwosc kosci (zlamalam sie ponad 20 razy),
moj synek odziedziczyl po mnie chorobe i teraz czekam na to w jakim stopniu
bedzie sie lamal. Dopoki nie zacznie chodzic to jest "bezpieczny" ale jeszcze
pewnie wiele trudnych chwil przed nami:( Tomek urodzil sie 14 stycznia 2005
roku w 36 tygodniu ciazy, ja po prostu juz dluzej nie moglam go nosic, bo by mi
miednica pekla:) Wazyl 3150 i nie uznano go za wczesniaka, po 2 dniach okazalo
sie, ze maly nie umie ssac, a ja mam przez to bardzo malo pokarmu. I juz wtedy
ktos powinien zauwazyc, ze to moze byc problem z napieciem miesniowym. ALe
niestety nikt nam nie pomogl, po 9 dniach wrocilismy do domu, bez zielonego
pojecia na temat tego jak nakarmic nasze dziecko. Po 2 tygodniach w domu
trafilismy do poradni laktacyjnej, z diagnoza, ze nie potrafimy ssac i
glodujemy po cichu:( Przez miesiac uczylismy malego ssac i karmilismy
drenem...Potem zaczely sie problemy z podnoszeniem glowki... I tak dalej, az do
dzisiaj... jestesmy w tyle ze rowieznikami jakies 3-4 miesiace.
Z pozytywnych wiadomosci, to sie pochwale (juz bylam zalamana calkiem) ze moj
synek dwa dni temu zaczal unosic brzuszek z podlogi, podpiera sie na lokciach i
na kolankach i rusza pupka do przodu i do tylu. Zaczal od tak sobie, nagle, nie
wiadomo kiedy, jak zobaczylam go pierwszy raz... to sie oczywiscie poryczalam,
ucieklo cale napiecie i stres i znowu zaczelo mi sie chciec zyc, bo juz mi bylo
strasznie ciezko ostatnio...No i znowu mam energie zeby cwiczyc i glowe w
chmurach z nowymi marzeniami....
Caluje was goraco...
Judyta

[adomi]

Judy i inne mamy, bardzo rzadko zaglądam na to forum i nawet chyba nigdy nic
nie pisałam, a dzisiaj zajrzałam i bardzo poruszyły mnie Wasze posty, więc
chciałabym kilka słów Wam napisać.

Ja jestem z Wrocławia i przez kilka miesięcy ćwiczyliśmy synka metodą Vojty -
miał ONM i asymetrię, główkę na brzuszku trzymał ledwo ledwo, ale tylko w jedną
stronę i miał ja mocno zniekształconą. Nie miałam zielonego pojecia, że coś z
dzieckiem jest nie tak do 2-go miesiąca życia, choc teraz jestem już mądrzejsza
i wiem, że takie sygnały jak problemy ze ssaniem, obawa przed kapielą
(strasznie mały bał się wody) mogły dac mi do myslenia. Na szczęscie pediatra
zauważyła asymetrię i wysłała do neurologa, na szczęście tak szybko (!)
trafiliśmy do wspaniałego dr. Kalinowskiego i rehabilitanta (dr. Penafiela) na
ul. Białowieskiej. Diagnoza i tym bardziej metoda ćwiczeń, która wtedy wydawała
mi się nieludzka zwaliła mnie z nóg... ile ja łez wylałam... przez pierwszy
miesiąc ćwiczylismy bardzo nieregularnie i nieporadnie, żeby jak najmniej mały
płakał, bo mi serce pękało i nie mogłam się z tym pogodzić, no ale w końcu i
rehabilitant i rodzina uświadomili mi, ze moja słabośc może tylko dziecku
zaszkodzić i że powinnam być silna dla mojego synka, żeby szybko dogonił
rówieśników. Dodam, iż po tym miesiącu obijania sie z cwiczeniami żadnych
postępów nie było. No i wzieliśmy się w garść, zaczęliśmy ćwiczyć
systematycznie (3x dziennie) i sumiennie. Już po miesiącu były pierwsze efekty,
a po czterech kolejnych (w tym czasie rehabilitant zmieniał ćwiczenia)
praktycznie miałam zdrowiutkiego chłopczyka. Już jak miał 8 miesięcy zaczał
stawać, raczkować, chodzić zaczął jak miał prawie 13 m-cy czyli tak jak zdrowe
dzieciaczki. Głowka nawet się "wyprostowała", aż neurolog był zdziwiony, że nie
ma śladu. Teraz rehabilitant pożegnał się z nami mówiąc - prosze o więcej
takich pacjentów;))) Czekam jeszcze na wyniki EEG, ale mam nadzieję, że tym
razem będa dobre.

Pisze to wszystko żeby Was podnieść na duchu - nie poddawajcie się, bo warto
cwiczyć, choć czasem mamy wątpliwości czy słabsze dni. Moje dziecko jest teraz
sprawniejsze niz wielu rówieśników i jak patrzę na niego jak biega i tańczy w
kółko to serce mi rosnie i wiem że było warto. I Wy tez doczekacie tych
radosnych chwil, możee troszke później niż inni rodzice, ale co tam - tym
większa bedzie radość. Wiem jak czeka się na kolejne osiągnięcia i jak BARDZO
cieszy każdy najmniejszy postęp.

Życzę wytrwałości i bedę Was podczytywać i trzymać kciuki za Wasze dzieci.
Pozdrawiam ciepło

[judy80]

Czesc Mamusie!
Widze, ze nikt tu nie zaglada:( My z Tomkiem jestesmy po wizycie u neurologa.
Jednak jestesmy dosc mocno wiotcy, stawy rozlatane na wszystkie strony.Poza tym
oczywiscie pani neurolog potwierdzula diagnoze- wrodzona łamliwosc kosci i
stwierdzila ze z tego wynika wiekszosc problemow. No i zalecila milion badan,
wlacznie z genetycznymi, nie wiem po co, bo ta choroba jest nieuleczalna i sie
jej nie leczy w ogole:(po wizycie oczywiscie mialam znowu doła przez 3 dni, bo
znowu sobie uswiadomilam jak wiele cierpienia- fizycznego i psychicznego czeka
moje dziecko. Byc chlopcem i miec 150 cm, nie moc nigdy zagrac z chlopakami w
pilke, i wszedzie za raczke z mamusia........:(:(:( Z pozytywnych informacji to
moj 10,5 miesieczny maluch wreszcie zaczal podnosic pupke i sie kiwac, czyli
pierwsze proby przyjecia pozycji do raczkowania... Mam nadzieje, ze w koncu mu
sie uda ruszyc do przodu, zeby troche moc pozwiedzac swiat na wlasna reke:)
To chyba tyle z nowosci.... Odezwijcie sie czasme dziewczyny:)
Buziaczki dla wszystkich dzielnych mam i jej dzieciaczkow!

[beataklaudia]

Witaj i tu... :))) echhh..ja tez jak czasem pomyslę o tym , ze niestety mojej
córeczce będę musiała zapewniac inne atrakcje niz te, które cieszą
rówiesników..to mi smutno..u nas z koleii ze względu na oczy i tą uszkodzoną
siatkówkę po retinopatii...Klaudia nie będzie mogła cwiczyć w szkole na wf,
skakac w gumę, zbyt szybko biegać...i wykonywac wszelkich innych czynności,
które mogłyby spowodowac upadek a tym samym zbyt duży wstrząs dla
główki...echhh..też jesteśmy po serii wizyt z "okazji" ukończenia dwóch
latek..okulista, neurolog, logopeda, w piatek jeszcze ortopeda..wyniki
właściwie bardzo pozytywne i optymistyczne..na tyle na ile moga byc pozytywne w
naszej sytuacji...dalej trzeba rehabilitowac..rehabilitowac..rehabilitowac..Za
to w środę mamy miec nowe okularki..te , które Klaudia nosiła od ponad roku sa
do zmiany...prof Prost zbadał oczka i okazało się, że krótkowzroczność sie
usuneła..teraz jeszcze walczymy z astygmatyzmem na lewym oczku :)
Do usłyszenia...Beata

[judy80]

czesc Beata
Na pocieszenie moge ci tylko powiedziec, ze znam osoby z uszkodzona lub
odklejajaca sie siatkowka, ktore zyja wlasciwie calkiem normalnie:)Jeszcze nic
nie jest stracone z ta siatkowka:) Na pewno wszystko bedzie okej:) A jak
wpadniesz na jakies pomysly co do tego jak naszym dzieciom rozweselic zycie, to
pisz oczywiscie. Ja bede chyba bazowac na doswiadczeniach mojej mamy ze mna-
tzn gra na jakims instrumencie moze, moze jakies kolka zainteresowan- teatrzyk,
moze jakies zajecia z lepienia garnkow:) hehe
Pozdrawiam
A jakbys chciala pogadac to czasem bywam na gg: 8611678

[beataklaudia]

...ja juz myslałam o grze na jakims instrumencie...bo tu wada wzroku nie ma nic
do rzeczy..tyle, ze musze poczekać czy mała ma predyspozycje i chęć..nie będę
tez dziecka uszczęsliwiac na siłe i zmuszac do niczego..
odezwe sie na gg..dzis jestem w pracy i musze nadrobic za cały najbliższy
tydzien..bo od jutra ide na tydzień na opieke..Klaudia wczoraj nagle ze
zdrowego całkowicie dziecka stała się dzieckiem z 40 - stopniowa temperaturą -
nagle - kwestia dosłownie 5 min...tak spanikowałam bo jeszcze serce zaczęło jej
walić 203 na min - ponoć charakterystyczne przy wysokich temperaturach, no ale
skąd miałam wiedziec..mała bardzio sporadycznie choruje..a gorączki to jeszcze
nigdy nie miała jak ja juz prawie 2 lata mam w domu..więc ja natychmiast
pogotowie..no i jakiś cholerny wirus się przyplątał..Pozdrawiam,

[judy80]

Beata
Wracajcie szybko do zdrowia! Ja dzisiaj wieczorkiem lece na basen moj kregoslup
ratowac (jak wiesz zreszta:) ale do 19 jestem w domku. A potem kolo 22 pewnie.
Jeszcze musze dzisiaj cos poczytac, bo mam spotkanie z promotorem w srode, a
jutro pracuje do 21 chyba:(
Co do instrumentow, to oczywiscie jeszcze poczekajcie, ale mozesz z mala isc do
sklepu muzycznego i jej pokazac rozne instrumenty. Moze cos przykluje jej
uwage:)
Pozdrawiam
Judyta

[beataklaudia]

hihi..na razie jej uwage przykuwa koszmarnie wyjąca i wydające koszmarne
dźwięki zabawkowa "farma" ze zwierzaczkami ;)..jesli takie miałyby byc jej
muzyczne udodobania...to może jednak lepiej lepienie garnków ;)

[judy80]

Czesc dziewczyny!!!!!! Jest tam jeszcze kto??? Co tam u was slychac??? Ja
wlasnie od wczoraj rzucam palenie- dla mojego synka:) Nie wiem czy to dobry
pomysl teraz, kiedy ostatnio ciagle na mnie cos spada i jeszcze maz ma ciagle
do mnie o cos pretensje...Ale moze jesli uda mi sie rzucic w takim gorszym
okresie mojego zycia, to nie wroce juz do tego wstretnego, smierdzacego
papiersoa. Tak czy inaczej, mija 24 h abstynecji...AHa, zapomnialam wspomniec,
ze bylam na BICOMIE- chyba troche pomaga, bo normalnie to mi ciezko 3 godziny
wytrzymac, a teraz jest troszeczke latwiej, choc nie calkiem tak hop siup:)
Pozdrawiam was goraco
Judyta

[beataklaudia]

no to trzymam kciuki , żeby się udało..ważna jest motywcja. Ja dużo palilam
przed ciążą, w trakcie oczywiście nie..no ale jak około miesiąc po urodzeniu
małej zaczęly się problemy z oczami to z dnia na dzień zaczęłam znow palić
paczkę dziennie tym bardziej, że mała i tak nie tolerowała mojego pokarmu..I
znów okropnie mnie wciągnęło..paliłam bardzo dużo..no bo non stop stres..i
wtedy obiecałam sobie i Bogu że rzucę palenie(chyba to trochę głupie obiecywać
Bogu rzucenie palenia, ale wtedy nie wiedziala co jeszcze innego moglabym
obiecać, co byłoby na prawdę trudne do realizacji dla mnie) jeśli moja córeczka
przeżyje..i Jej oczka będą widziały...no i stał się cud..a ja zgodnie ze
złożoną obietnicą w dzień pierwszych urodzin Klaudii rzuciłam palenie :)))) i
wiesz co ...moja motywacja..spowodowała że przyszło mi to kompletnie bez
problemu..mimo , że dawniej kilkakrotnie probowalam rzucić palenie ale
bezskutecznie :))))) i tak już ponad rok jestem wolna od nalogu :)))
Daj znac jak Ci idzie walka z papierochami :))) hihihi..a tak z
ciekawostek..właśnie dziś miałam w domu wizytę Pani "hokus pokus" czyli
bioenergoterapeutki , którą przytargała do nas moja mama..babcie jak to babcie
czasem mają ciekawe pomysły...no więc ta Pani "hokus pokus" czarowała - w Jej
języku "uzdrawiała" rękami moja Klaudie..mała protestowala strasznie - darła
sie okropnie..no przy okazji i mnie obadała- ponoć jestem zdrowa jak rydz tylko
nieco zesteresowana ale o tym to i sama wiedziałam. HIHI..co tam...niech będzie
i bioenergoterapeutka..jakbym miala sobie póxniej wyrzucać, że nie sprobowala
czegoś co mogło pomoc :))) co nas nie zabije to nas wzmocni..mówią..
POzdrawiam, daj znać co u Was,
Beata
Nasz skarb - Klaudusia

[judy80]

CZESC BEATA
Wytrzymalam 2 dni bez fajek, wczoraj moj maz doprowadzil mnie do takiego stanu,
ze zapalilam znowu:( Stalam 2 godziny w kolejce na wyprzedazy w reserved, bo
mam jedne spodnie na dupie z zepsutym zamkiem i musialam w koncu pojechac cos
kupic. Chyba warto zaplacic 50% mniej? Za 100 kupilam spodnie, sweterek i
bluzeczke. Ale w sklepie nie byo zasiegu. Wiec moj madry maz wylaczyl komorke i
sobie poszedl do swojej ukochnej mamusi nie informujac mnie kiedy wroci i czy w
ogole. Z tesciowa mam na pienku od samego poczatku i chyba w koncu milosc
mojego meza do swojej matki wygra niestety i rozpieprzy nam malzenstwo. Ja juz
mam dosc po prostu. Zreszta juz i tam mialam sie wyprowadzac, bo 4 pietro to
nie dla mnie. Nie chce zyc w wiezieniu z facetem ktory ma mnie za nic.....

[beataklaudia]

hej,
też widziałam te wyprzedaże w reserved, ale mała się tak niecierpliwiła
znudzona zakupami , że nie bylo szans nawet zaglądną..poza tym dzikie
tłumy..Szkoda, że z fajkami sie nie udało, ale faktycznie moze to nie najlepszy
czas na rzucanie w trakcie problemów małżeńskich. Wiesz, mam wrażenie,
właściwie to jestem pewna, że to w duzym stopniu problemy z dzieciakami i stres
związny z ich stanem zdrowia wpływają na kłopoty w małżeństwie..ja jak mam
doła..a ostatnio mam go permanentnie..to suchej nitki na mężu nie pozostawiam.
Myslę, że ta agresja wobec współmałżonka jest próba władowania tego stresu,
złości i żalu..i bezsilności wobec problemów naszych dzieci. Wydawałoby się, że
to bez sensu..bo raczej powinno się byc dla siebie wsparciem w trudnych
sytuacjach, ale u mnie to tak działa...no bo na kim mam się wyładować jesli nie
na tej osobie z która mieszkam pod jednym dachem..poprostu nerwy
puszczają.....echhh..a teściowe to już osobny rozdział..i chyba na inne forum ;)
POzdrawiam,
trzymaj się dzielnie..dla synka - nie dla męża,
Beata
Nasz skarb - Klaudusia

[judy80]

CZESC BEATA

U nas kootnie sa ciagle wlasciwie na jeden temat. Moj maz po prostu jest
zakochany w swojej matce, a ona chyba chcialaby zeby moj syn byl jej synem.
Nawet jak mialam cesarke to musiala sie wsicnac, a moj maz nie mogl jej odmowic
chociaz go prosilam przez dwa miesiace zeby jej nie przyprowadzal. Ogolnie
rzecz umujac to jest straszna prostaczka, do ktorej nie dociera co sie do niej
mowi... Moze i jest dobra kobieta, ale chyba za dobra, bo juz cala jej rodzina
ma jej dosc dziwny zbieg okolicznosci.... ALe dla mojego meza i tak jest
swieta... A wszyscy naokolo jego matke obrazaja i traktuje jak szmate...Szkoda
gadac... A ona ma jedna straszliwa wade- jest cholernie nadgorliwa i sie wpycha
wiecznie tam gdzie jej nie chca... No, a ostatnio moj maz wylaczyl po prostu
komorke, zabral Tomka i polazl do niej. Mieszka w bloku naprzeciwko;) Przez 3
miesiace mialam ja non stop na glowie. Nie potrafila przyjsc np przyniesc obiad
i sobie pojsc po pol godzinie czy godzinie tylko musiala siedziec pol
dnia...Szkoda gadac w ogole...
CO do fajek, to obiecalam sobie, ze do urodzin mojego synka rzuce i bede sie
tego trzymac...:)
Pozdrawiam Ciebie i Klaudusie calujemy slodko:)

[judy80]

czesc!
Jak tam wasze pociechy??? Mojemu Tomkowi wyszly 2 zeby na gorze:) Zamist w
miesnie idzie mu w zeby:) hehehe. Poza tym pelzanie na razie opornie idzie, bo
latwiej jest sie turlac i to juz jest sprawdzony i bezwysilkowy sposob
przemieszczania sie:) Musze go ciagle zachecac do pelzania, a jemu sie to
srednio podoba. Pani rehabilitantka mowi, ze juz teraz pojdzie szybciej i za 3-
4 miesiace skonczymy rehabilitacje, tzn kiedy Tomek zacznie porzadnie raczkowac
i stawac na nozki. Na razie nozki odmawiaja posluszenstwa i nie chca
sprezynowac, o stawaniu nie wspomne:) Takie male dwa leniuszki.......
A poza tym to zycze wszystkim wesolych, spokojnych swiat:)
caluje was wszystkie bardzo mocno!!!!!!!
Judyta

[beataklaudia]

..aaa..zapomniała..co do mężów..moj też przechodzi
jakieś "klimakterium"..starzeją sie chłopy i robią się coraz bardziej
upierdliwe ;))))