co gorsze?

[luke616]

usłyszeć gdzieś przypadkiem jak ktoś o nas mówi...

.... ze jestesmy brzydcy?
.... że jesteśmy głupi, nie inteligentni?

co bardziej boli?

[greengrey]

to zależy

jeden, co bardzo dba o swoją powierzchowność, stara sie wyglądac
pięknie- z trudem zniesie uwagę o braku swojej urody

już łatwiej przełknałby, że uważają go za mało inteligentnego

drugi, który czerpie poczucie siebie z pewności, że jest mądry-
wolałby, by nazwali go brzydalem

ludzie są różni

a Ciebie co bardziej zaboli?

[luke616]

druga opcja

[p0etka]

najbardziej boli trafic na glupka, ktory w ten sposb okresla innych.

[avgust]

luke616 napisał:

> usłyszeć gdzieś przypadkiem jak ktoś o nas mówi...
>
> .... ze jestesmy brzydcy?
> .... że jesteśmy głupi, nie inteligentni?
>
> co bardziej boli?
Wydaje mi się, że najlepiej zacząć podchodzić do życia z większym
dystansem. Każdy kogoś ocenia, choćby po to, żeby poprawić nastrój
sobie. Ważniejsze jest to, czy pozwalasz sobie na to, by inni
decydowali o tym, co ty myślisz o sobie.

[annarchia]

luke616 napisał:

> usłyszeć gdzieś przypadkiem jak ktoś o nas mówi...
>
> .... ze jestesmy brzydcy?
> .... że jesteśmy głupi, nie inteligentni?
>
> co bardziej boli?

Najbardziej boli to, gdy człowiek pozwala sobie na to, aby inni decydowali o
jego poczuciu wartości i nastroju...

A z drugiej strony prawie nikt nie jest z kamienia...

[kasia120378]

A co jesli mamy o sobie takie zdanie? Jak ktoś powie jedno albo drugie i my się
w tym dalej utwierdzamy?
W takim przypadku czas przestać źle mysleć o sobie.
Poza tym w innych sytuacjach, może nie czekać jak ktoś powie coś takiego.

[avgust]

kasia120378 napisała:

> A co jesli mamy o sobie takie zdanie? Jak ktoś powie jedno albo
drugie i my się
> w tym dalej utwierdzamy?
> W takim przypadku czas przestać źle mysleć o sobie.
> Poza tym w innych sytuacjach, może nie czekać jak ktoś powie coś
takiego.
Jeżeli jest to tylko ocena wartościująca, możesz się nią nie
przejmować. Jeśli jednak pojawia się opis i przyjacielska,
konstruktywna rada, warto sobie to przemyśleć.

ja jeszcze dodam: co mówi nie znaczy, że tak mysli

[kasia120378]

Tak, bo chyba raczej nie znamy innych ludzi, chyba, że ktoś ma takie zdolności.
Myslmy dobrze o sobie i innych, nie nazywając siebie i innych glupkami,
brzydotami itd. To nazywanie musi też byc poprawione w myslach.
Może ktoś powie, że idealizuję, ale jak często to się sprawdza np jestesmy dla
kogoś okropni i sami to czasem dostajemy prędzej czy później.
Wyrażając swoje zdanie starajmy się tak żeby nie sprawić innym przykrości, krzywdy

[zezem_prosto_w_oczy]

Najbardziej boli pozostanie ktosiowi dluznym;)

[ilquad]

No a jak dziewczyna jest bardzo inteligentna i zaradna, ale zarazem
brzydka, to dlaczego chce słuchać o tym, jaka jest ładna, a jak się
mówi, że ma tyle wewnętrznych zalet, to o to nie dba, a obraża się,
że ktoś nie podziwa jej "piękności"?

[to.niemozliwe]

To zależy od tego, czy uważamy się za brzydkich. Np. osoba, która
faktycznie jest nieurodziwa/nieprzystojna może o wiele gorzej
odbierać zasłyszane przypadkiem opinie negatywne o swojej urodzie,
ponieważ są one przynajmniej częściowo zgodne z jej postrzeganiem
siebie. Tak, że w tym sensie jest to coś gorszego.
Co do usłyszenia o sobie określenia "głupi", to nie musi ono być aż
tak bardzo dotkliwe. Większość zdecydowana ma o swoich zdolnościach
intelektualnych dobrą opinię, co jest oczywiste, bo kieruje się nimi
i mu się to zwykle sprawdza. Począwszy od prostych wyborów co zjeść
na śniadanie, po rozstrzyganie trudniejszych zagadnień.
Natomiast, dostrzegam nadmierne przywiązywanie się do wiary, że
określenie kogoś "głupi", "bezrozumny" jest dla tej osoby wyjątkowo
dotkliwe :). Myślę, że tak w istocie, użycie takiego określenia jest
wyrazem słabości swoich argumentów i eksplanacją niemożności
przekonania kogoś do swoich racji. Również jego znaczenie jest
rozciąganie na osobę "niechętną na przyjęcie cudzego argumentu", ale
jeśli przyczyna owego odrzucenia argumentu nie tkwi w nim samym,
tylko np. w niechęci do przyznawania racji innym, postrzeganej jako
własna niezdolnośc do wykreowania racji.
To jest bardzo interesujące zjawisko - dotkliwość odbierania
określenia "głupi". Doszukuję się owej dotkliwości w pierwszych
doświadczeniach otrzymywania ocen od rodziców. Nikt nie mawia do
swoich dzieci, że są głupie, nawet jeśli mają bardzo złe wyniki w
nauce. To jest rodzaj tabu, przekroczenie go jest zakwestionowaniem
miłości do własnego dziecka, jego prawa do samodzielności,
podmiotowści i autentyczności. Zakwestionowaniem akceptacji.
Dlatego, kiedy oceniamy innych (występujemy z pozycji rodzica, kogoś
mającego wiedzę), to będąc sfrustrowanymi atakujemy najdotkliwiej,
jak nam sie wydaje możemy - tak jakby mówimy dziecku (kogoś, kogo
uważamy za nierozumiejącego) "Jesteś głupi". Chcemy wywołać w nim
skojarzenie odrzucenia przez kogoś na akceptacji kogo (rodzica)
bardzo mu zależy. De facto myślę, że jest to odgrywanie własnych
lęków przed zakwestinowaniem akceptacji ze strony własnego rodzica.
Coś w rodzaju "Widzisz, mówię Ci, że jesteś głupia, czyli, to co
najgorsze mogłabym usłyszeć od moich rodziców".
:)

[liiona]

luke616 napisał:

usłyszeć gdzieś przypadkiem jak ktoś o nas mówi...

.... ze jestesmy brzydcy?
.... że jesteśmy głupi, nie inteligentni?

co bardziej boli?


Bardziej boli to zdanie, które w myślach rozwiniemy do opasłego tomu martyrologii.