spotkania...

[jusjus]

Hej,
mam ostatnio sporo problemów ze sobą, bylam nawet u psychologa który zasugerowal, ze w moim stanie najszybciej pomogą mi lekarstwa i ze jesli chcę to mogę isc do psychiatry. Nie chcialam wiec poki co umowilam sie na kilka wizyt u psychologa.
Poza innymi problemami chodzi o to, ze zamykam sie w sobie i w ogole nie mam ochoty na spotkania ze znajomymi. Z jednej strony glupio mi ciągle odmawiac, mam wrazenie ze ludzie mysla wtedy, ze ich lekcewaze i nie chce sie spotykac. Ale po prostu nie mam sily isc na jakas impreze grupowa z ludzmi ze studiów bo nie mam sily byc wesola, nie chce mi się rozmawiac i w ogole. Wszyscy przychodza ze swoimi chlopakami lub dziewczynami,ja sama. Ktos rzuca haslo 'chodzmy na pizze' a mi sie robi niedobrze bo nie mam w ogole apetytu. Dzis znow moja grupa sie spotyka, wszyscy mnie namawiaja i boje sie, ze sie obraza w koncu i przestana mi propnowac spotkania. Nikt nie wie o moich problemach. Nie wiem, moze powinnam sie zmusic i moze to jednak z czasem to mi pomoze. Nie mam sie z kim podzielic moimi obawami dlatego tu napisalam, moze ktos mial podobnie, moze ktos ma jakas rade?

czasem trzeba zcasu na oswojenie

[solaris_38]

sama sobie zrobiłaś sytuację dwustronnie paraliżująca
i tylko Ty możesz z niej siebie wyprowadzić

skoro boisz się zaprzestaną Cię zapraszać to znaczy że Ci jednak zależy
skoro tu chcesz się dzielić to znaczy że chcesz z kimś jednak się dzielić
więc

okaż ludziom szacunek
pohamuj własne lęki
i idź z nimi
cierp
drętwiej
a z czasem jednych jakoś bardziej polubisz
i z nimi już nie będzie sztywno , wymiotujaco i pusto
a żyjąc i wychodząc masz szanse spotkać następnych w tym także partnera bliskiego sercu

[mona.blue]

solaris_38 napisała:

> cierp
> drętwiej
> a z czasem jednych jakoś bardziej polubisz
> i z nimi już nie będzie sztywno , wymiotujaco i pusto
> a żyjąc i wychodząc masz szanse spotkać następnych w tym także partnera bliskie
> go sercu

Solaris, jak zwykle trafiasz w sedno ;)

[dzanky]

A moze faktycznie idz do psychiatry po lekarstwa? Po lekach poczujesz przyplyw radosci i entuzjazmu i mozesz bezproblemowo uczestniczyc w zyciu towarzyskim, a jednoczesnie kontynuuj spotkania u psychologa i szukaj przyczyny swoich problemow.

[jusjus]

Trochę boję się brac takie lekarstwa, boje sie ze sie uzaleznie i bedzie jeszcze gorzej dlatego najpierw chcialam sprobowac pomocy psychologa.

[dzanky]

Mozesz poprosic o takie, ktore nie uzalezniaja. Psychoterapia nie daje natychmiastowych efektow, a mysle, ze zmuszajac sie na spotkania, kiedy nie masz totalnie sily i ochoty i byc moze masz depresje, to moze byc Ci trudno i problem moze sie poglebic.

[to.niemozliwe]

dlaczego jestes smutna i na nic nie masz ochoty?

[iluzja3]

A moze masz teraz taki czas w swoim zyciu ze rzeczywiscie nie po drodze ci z takimi spotkaniami. Moze warto sie temu poprzygladac, pobyc ze soba, pojsc na terapie, poczytac.
i.

[jusjus]

Nie umiem odpowiedziec na to pytanie. Chyba wszystko po trochu się zebralo od dawna.

[kunegunda.live]

Jęsli nie masz poważniejszych problemów zdrowotnych czy psychicznych ,a jedynie te o których piszesz, to dziwię się zaleceniu psychologa,który każe Ci iść do psychiatry po leki.
Czy to na pewno był psychoterapeuta ?

[jusjus]

Niestety mam powazniejsze problemy ale nie chciałam się rozpisywac. Poza tym psycholog wcale nie 'kazal' mi isc do psychiatry. Pytal czy kiedys bralam jakies lekarstwa od psychiatry, leki uspakajające i powiedzial, ze lekarstwa pomoglyby mi najszybciej w polączeniu z terapią.

[mel.la]

Terapia przede wszystkim, a leki to ostatecznosc, ciezko potem to odstawic :(
forum.gazeta.pl/forum/f,100295,Forum_nadwrazliwych.html
Nowe forum dla osob nadwrazliwych