rocznica, urodziny, imieniny

[Gość: pytanie]

niedługo będą moje urodziny i jak co roku boje się, że nikt o nich nie bedzie
pamiętał. to jest jak obsesja, tak boli, jak nie ma życzeń..
jak się uwolnić od tego strachu?
tak samo jest przy imieninach :)

[Gość: iwan]

Do tego będzie potrzebne: Twój adres e-mail, data urodzin, imię.
:-))

P.s.
Osobiście nie lubię obchodzić urodzin.
Są trochę jak uderzenia zagara, wybijające rytm godzin.

[tessa13]

Hallo,

w Niemczech imienin w ogóle się nie obchodzi; ja osobiście urodziny w większym
gronie obchodzę tylko co pięć lat - tzn. tylko okrągłe i półokrągłe. A że ktoś
zapomni o moich urodzinach? Booooooże kochany! Mi też się zdarza, że zapomnę...
Nawet moja mama już kilka razy przez stres w klinice zapomniała o moich
urodzinach i dzwoniła - zresztą bez złego sumienia - kilka dni później. No i co
z tego? Mnie to w ogóle nie bolało, bo po prostu nie widzę przy tym problemu.

Moim zdaniem ważniejsze jest, że ma się przez cały rok dobry kontakt a nie to,
że wszyscy zaczynają świrować, bo ma się urodziny. Tak samo jest u nas z Dniem
Matki. Raz w roku przynieść bukiet - no, bo to obowiązek - nie wystarczy, jeśli
się przez cały rok nie interesuje mamą... Moja mama to by mnie z takim
obowiązkowym bukietym po prostu wywaliła z jej mieszkania.

Pozdrawiam

Tessa

[Gość: inka_sama]

Od czasu gdy urodziłam córkę - moje własne urodziny zupełnie przestały mnie
obchodzić, no, prawie. :o)
A od jakiegoś czasu to nawet wolałabym żeby inni zapominali o moich świętach,
jakoś źle znoszę składanie życzeń, i wtedy gdy mi składają, i wtedy gdy ja
składam.
Mam wrażenie, że takie rzeczy przestaja być istotne gdy przestajemy się
koncentrować na sobie.

[tessa13]

Hallo Inka,

wiem o co Ci chodzi... Ja wprawdzie nie mam dzieci, ale moje urodziny są mi i
tak wszystko jedno. To jest dzień jak każdy inny. Ale najgorsze to jest
naprawdę składanie życzeń: po pierwsze każdego roku to samo, po drugie to ma
dla mnie niesmak przymusu ("no bo jak to będzie wyglądać, jak nie
pogratulujesz...").

Czy nie jest ważniejsze, mamie bez specjalnej okazji przynieść bukiet,
powiedzieć, że się ją kocha czy zaprosić na kolację? Najlepszemu przyjacielowi
tak sobie wysłać przez mail kolejne zdjęcie lwa (on jest zodiakalnym lwem,
kocha lwy i zbiera te zdjęcia - wszystkie dostał od żony i przyjaciółek)? Albo -
jak ten lew - nieoczekanie przedzwonić "Wiesz co, wiedźmo? Ja chcę Twoją
przyjaźń do końca życia" (on mnie zawsze "wiedźma" nazywa)?

TO jest ważne! Nie składanie życzeń, bo się musi...

Pozdrawiam

Tessa

[Gość: pytanie]

to nie jest koncentrowanie się na sobie, a jedynie chęć by zaistniały jakieś
namacalne przesłanki, że ludzie choc przez chwilę o mnie pomyślą.
Te życzenia to byłby taki znak.

Jakiś czas temu mówiłam, że to mi jest niepotrzebne, że źle się z tym czuję jak
ktoś mi składa, że to sztuczne i niepotrzebne. Ale zrozumiałam, że jest
inaczej...
Potrzebuję tego. :)

[kwieto]

> to nie jest koncentrowanie się na sobie, a jedynie chęć by zaistniały jakieś
> namacalne przesłanki, że ludzie choc przez chwilę o mnie pomyślą.

A czy szukanie przeslanek, ze ludzie pomysla akurat o Tobie nie jest wlasnie
koncentrowaniem sie na sobie?
Nie twierdze ze to jest "be", jedynie zwracam uwage na pewien drobiazg :")

[Gość: pytanie]

tekt, ze troche tak, myslę o tym, ze bedzie bolało jak ktoś nie pomyśli i nie
sprawi mi przyjemności.
Jest to skupienie sie na sobie.
Koncentrowanie sie na sobie rozumiem przez poświęcenie sobie całej uwagi,
większości czasu, a tak przecież nie jest, chodzi mi o ten drobiazg jakim sa
dwa dni w roku, w zasadzie jeden, bo tylko urodziny sa aż tak bardzo osobiste.

Nie lubisz, gdy ktoś o Tobie pamięta?

[kwieto]

Skupienie, skoncentrowanie, jedna chwala.
Powtarzam, nie twierdze ze to jest "be", aczkolwiek sygnalizuje pewne podejscie
ktore moze byc przyczyna Twoich obaw o "niepamietanie".

> Nie lubisz, gdy ktoś o Tobie pamięta?

Lubie, ale tez nie robie tragedii gdy zapomni. Sam zapominam i musze trzymac
daty w kajecie z ustawionymi przypominaczami odpowiednio wczesniej :")

Aczkolwiek w czasach pacholecych bylem bardziej pragmatyczny - jako dziecko,
zapraszajac na swoje urodziny nie omieszkiwalem dodac: "tylko pamietaj o
prezencie" :"P

[Gość: pytanie]

To co piszesz jest oczywiście rozsądne i naturalne ... dla Ciebie.
I gdyby to było tak, że się zapomina, a po czasie przypomina i pamięta
następnym razem :-)
Ale nie jest.
Ja, tak zupełnie po prostu chciałabym się wyzwolić z tej irracjonalnej
potrzeby, z tego oczekiwania, że ktoś, że będzie... pamiętal.
Bo to juz jutro... :)

Haaaa!!!

[tessa13]

Powiedz mi, moja Droga: Ty czytasz czasem to, co piszesz? Nie? To Ci podam
lusterko...

Cytat:
"Ja, tak zupełnie po prostu chciałabym się wyzwolić z tej _irracjonalnej
potrzeby_,"

A po cholerę się trzymasz czegoś irracjonalnego? Na? Naaaa?

[Gość: pytanie]

:-)
dzięki
no masz rację.
ale jak ona tak sama z siebie rwaca i kąsa?????

[joanna_1]

a kiedy ostatnio ty skladałas zyczenia?

[Gość: pytanie]

wszystkim osobom, które znam i na których mi zależy. ostatnio w połowie
kwietnia :)

[joanna_1]

może to jest kwestia zażyłości tych znajomości?

[Gość: pytanie]

może tak, może to jest własnie ten problem?
może ja traktuję znajomość inaczej niż ci znajomi ...

[joanna_1]

boisz się, że jeśli nie pamiętają o Twoim swięcie, to nie jesteś przez nich
szanowana, akceptowana, nie jesteś w grupie?

[Gość: pytanie]

w grupie? nie, nie jestem w grupie. tego się nie boję. myślę sobie, że pamięta
się o ludziach, którzy dla nas coś znaczą, jeśli o mnie nikt nie pamięta, to
nic dla tych ludzi nie znaczę, chyba tak...

[joanna_1]

wiesz, przepraszam za bezpośredniość, ale wydaje mi się, że jesteś po prostu
*niedokochana*
a może to samotność się dokuczliwie wkrada?

poza tym, obok składanych życzeń, pamięci znajomych akurat w ten dzień, może
jest jakiś inny pierwiastek świadczący o tym, że jesteś dla nich wartościową
osobą?
może aż tak nie trzeba przedkładać tych życzeń nad dosyć dobre relacje?

[Gość: pytanie]

tak, "niedokochana", a może samotność, a może zawód, a może choroba, a może..
kto to wie.
:) chciałam tylko uzyskać odpowiedz jak się uwolnić od tego zawodu corocznego i
przykrości z nim związanej.
Czy jestem wartościowa dla ludzi? w pewnym sensie tak, jak każdy, w momencie,
gdy komus przyjdzie potrzeba wykorzystania czegoś ze mna związanego.
A skoro tych zyczeń nie ma, to może powinnam też zapomnieć o życzeniach i
innych osobach?

[Gość: joanna_1]

Podejdź do tego z jajem i zaproś znajomych na ciacho. Powiedz, słuchajcie, dzis
jest moje święto, chciałabym z wami mile spędzic czas, obowiazuje strój galowy ;)
Może nieboraczki nie wiedzą, kiedy Ty obchodzisz, bo siedzisz cicho w norce i
nie ujawniasz się? ;)

Ada, tak nie wypada,

[obrotowy]

Twoje 3-letnie urodziny, to piekna rzecz.
Wesolego Smoczka (zycze).

Ale nie rob problemu z rocznic.
Liczy sie zawsze i najbardziej, zwyczajny dzien.

[Gość: pytanie]

Dziękuję :)

Zapomniane urodzinowo-imieninowe dla MKD

[Gość: A.]

Ten wątek uzmysłowił mi coś...
Wszystkiego najpięjkniejszego Mały Książe :)

A. - po 1,5 rocznej przerwie wirtualnej

[jmx]

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO! :-)
Fajnie jest obchodzic urodziny w dniu wejścia Polski do UE ;-)

A tak "na ucho" Ci powiem, że doskonale rozumiem Twoje rozterki związane
z "niepamiętaniem". Cóż, brak wzajemności potrafi uwierać... Ale jakoś sobie
nie wyobrażam programowo zapominać o okazjach innych, źle bym się z tym czuła.

Więc jaka rada? Chyba żadnej nie będzie, takie myśli się pojawiają i znikają,
trochę cierpliwości ;-)

[Gość: pytanie]

Dziękuję za życzenia :)
No właśnie i ta data... ona az bije po oczach i zapomnieć... :(
Programowe zapomnienie. No i właśnie nie wiem, bo jak ja przestanę pamiętać, to
nie będzie podstawy do "wzajemności" i może problem minie?

No, ale jestes za to chodzącą rocznicą Unii Europejskiej... :-))